Masuk"ไอ้ฟิวกูมีเรื่องสำคุญจะคุยกับมึงหน่อยมึงว่าง...." ไอ้เตอร์ที่ไม่รู้มันมีเรื่องด่วนอะไรถึงจ้ำอ้าวๆเดินมาหาผมถึงในสวนหลังบ้านแบบนี้ด้วยท่าทางกระหืดกระหอบเหมือนไปเจอเรื่องตื่นเต้นอะไรมา"ไม่ว่างกูพาลูกกูเดินเล่นอยู่""กูพูดไม่ทันจบมึงเสือกบอกว่าไม่ว่าง""มึงแหกตาดูว่ากูทำอะไรอยู่ กูเลี้ยงลูกกูไม่ว่างเ
ห้าเดือนต่อมา...."อุ๊บ อุ๊บ อ๊วกกกกกกกก อ๊วกกกกกก" คุณฟิวลุกออกจากเตียงวิ่งเข้าห้องน้ำทันทีที่ตื่นนอนขณะที่ฉันกำลังเปิดประตูห้องนอนเข้ามาหลังจากไปดูเด็กๆทานอาหารเช้าที่บ้านใหญ่ พอเห็นคุณฟิววิ่งเข้าห้องน้ำฉันก็รีบเดินตามเข้าไปช่วยลูบหลังให้" ทำไมมันทรมานแบบนี้ ฮือออ ฮืออออ ลูกแกล้งพ่อทำไมครับลูก ฮื
"ฮึก ฮึก ฮึก" ฉันไม่อาจสกัดกั้นน้ำตาให้มันหยุดไหลได้ยิ่งได้ยินสิ่งที่เขาพูดมันยิ่งทำให้ฉันรู้สึกผิดที่ปฏิเสธเขามาตลอดเรื่องแต่งงาน"แต่งเลย แต่งเลย แต่งเลย แต่งเลย" เสียงเชียร์ที่ดังมาจากทางด้านหลังทำให้ฉันต้องลุกขึ้นยืนแล้วหันกลับไปมอง ปรากฏว่าทุกคนมารวมตัวกันอยู่ที่นี่ทั้งหมดไม่ว่าจะเป็น คุณปกรณ์
"อร่อยมั้ยครับลูก^^" ผมถามสองสาวที่กำลังตักข้าวผัดทะเลคำสุดท้ายเข้าปากเคี้ยวตุ้ยๆอย่างเอร็ดอร่อยจนหมดจานไม่เหลือ"อร่อยมากๆเลยค่าปะป๊า^^""อร่อยที่ฉุดเยยค่าาาาา^^" ผมยิ้มให้สองสาวก่อนจะหันมาพูดกับลูกชายคนโตว่าเดี๋ยวพาน้องไปที่งานเลย"ฟ้าครามครับเดี๋ยวถ้าน้องๆทานข้าวกันอิ่มแล้วลูกจูงมือน้องๆไปที่งานเ
ใบบัว...หนึ่งเดือนต่อมา...ตอนนี้เรามาพักผ่อนกันที่หัวหินหลังจากที่ไม่ได้มานานตั้งแต่ฉันท้องสองแฝดแล้วอีกอย่างคุณฟิวก็ไม่ค่อยว่างพามาด้วยแต่ตอนนี้คุณฟิวตัดสินใจว่าจะทำที่บ้านแทนการเข้าบริษัทเขาบอกจะเข้าไปเฉพาะมีเรื่องเร่งด่วนเท่านั้นซึ่งทุกคนไม่ว่าจะเป็นคุณปกรณ์คุณท่านคุณเฟื่องก็เห็นดีด้วยเพราะที่ผ
"เมียจ๋าผัวอยากเสร็จบนเตียง" คนพูดพูดด้วยน้ำเสียงกระเส่าจากนั้นเขาก็ถอดท่อนเอ็นอันใหญ่คับร่องออกอย่างรวดเร็วจนฉันตั้งตัวไม่ทัน"อ๊ะ" ฉันเสียววูบในช่องท้องเมื่อตัวตนของเขาหลุดออกไปจากนั้นเขาก็ช้อนตัวฉันขึ้นมาอุ้มในท่าเจ้าสาวก่อนจะอุ้มฉันเดินออกมาจากห้องน้ำ เขาวางฉันลงบนเตียงนอนอย่างช้าๆ แววตาของเขาที
"บะ บัว ปะ เป็น คน ดะ ดี" ผมไม่รู้หรอกว่าใบบัวเคยมาหลอกอะไรพ่อผมพ่อถึงบอกว่าเธอเป็นคนดี ก็คงจะเหมือนกับที่หลอกทุกคนในบ้านนั่นแล่ะหลอกให้ทุกคนรักทุกคนเอ็นดู หลอกให้ผมไว้ใจ หลอกให้ผม...ช่างมันเถอะเพราะความรู้สึกแบบนั้นมันจะไม่เกิดขึ้นอีก"ยะ อยาก จะ เจอ บะ บ้ว""อย่าดีกว่าครับพ่อพ่อไม่ต้องเจอหรอกที่พ่
ฟิว..."พ่อไม่ต้องกลัวอะไรแล้วนะครับผมมารับพ่อกลับไปอยู่ด้วยกันแล้วต่อไปเราจะได้อยู่ด้วยกันผมจะดูแลพ่อเองเราจะกลับมาเป็นครอบครัวที่อบอุ่นถึงแม้ว่าตอนนี้แม่จะไม่อยู่กับพวกเราแล้วก็ตาม ผมจะพาพ่อไปรักษาที่อเมริกานะครับพ่อต้องหายผมสัญญา"ผมพูดกับพ่อทั้งน้ำตาบนรถ ครับตอนนี้เราสองคนอยู่บนรถเรียบร้อยแล้วเน
"ผมขอบคุณป๊านะครับที่ช่วยผม""แกคือลูกชายของป๊าเหมือนกันเรื่องแค่นี้ทำไมป๊าจะทำให้ไม่ได้ว่าแต่แกจะเอาเอกสารพวกนี้ไปให้ผู้หญิงคนนั้นเมื่อไหร่""เร็วที่สุดครับ ผมอยากพาพ่อปกรณ์ไปรักษาตัวที่อเมริกาตอนนี้ผมติดต่อโรงพยาบาลทางโน้นไว้หมดแล้ว คุณหมอบอกว่าอาการขอพ่ออาจจะใช้ระยะเวลาในการรักษาเป็นปี ผมอาจจะต้อ
ใบบัว..."ตอนนี้คุณฟิวรู้เรื่องของคุณท่านแล้วนะคะอีกไม่นานคุณฟิวก็จะมารับคุณท่านกลับไปอยู่ด้วยกันแล้วคุณฟิวจะพาท่านไปรักษากับคุณหมอเก่งๆคุณท่านต้องรีบๆหายนะคะ จากนี้เป็นต้นไปคุณท่านต้องมีความสุขมากๆนะคะอยู่เป็นครอบครัวให้คุณฟิวอย่างที่เขาใฝ่ฝันมาตลอด คุณฟิวรักคุณท่านมากยอมแลกทุกอย่างที่มี ส่วนบัวคงจ







