EPISODE 3

เช้าวันต่อมา

คุณแม่ยังสาวที่วุ่นอยู่กับการอบขนมตั้งแต่เช้าเพราะวันนี้ออเดอร์ค่อนข้างมาก ส่วนแพรมุกก็ออกไปส่งขนมตั้งแต่เช้า วันนี้จึงออกจะวุ่นวาย หนูน้อยที่ถือลูกบอลยางเหลือบไปเห็นผีเสื้อแสนสวยกำลังเกาะดอกไม้อยู่ในกระถางด้านนอกร้าน

เธอจึงเปิดประตูออกไปอย่างลืมตัวเพราะผู้เป็นแม่เคยสอนเธอไว้ว่าห้ามออกนอกร้านเด็ดขาดเพราะด้านหน้าเป็นถนนในเขตชุมชนแม้รถจะไม่เยอะแต่ก็มีรถสี่ล้อเช่นกัน

เธอเอามือข้างหนึ่งยื่นไปจับผีเสื้อ เจ้าผีเสื้อน้อยก็บินหนีทันที หนูน้อยไม่ยอมแพ้จึงปล่อยลูกบอลในมือพลางวิ่งไล่ตามเจ้าผีเสื้อตัวนั้นไป

ด้านชายหนุ่มที่มาถึงหน้าร้านพอดีเห็นหนูน้อยกำลังไล่จับผีเสื้ออยู่ประจวบกับมีรถยนต์ขับผ่านมาด้วยความเร็วสูง จิตสำนึกสั่งให้เขารีบวิ่งไปคว้าหนูน้อยทันที แต่กลับคว้าไว้แต่ความว่างเปล่า

เอี๊ยด โครม ปัง!!

เด็กน้อยร่างบางปลิวไปตามแรงกระแทกของรถทันที ตอนนี้เด็กน้อยที่นอนอยู่บนพื้นมีเลือดไหลออกมาค่อนข้างมาก ชายหนุ่มเห็นดังนั้นหัวใจดวงน้อยสั่นวูบ เขาจึงรีบอุ้มเธอไว้ในอ้อมแขนพลางพาไปที่รถโดยเร็วพร้อมให้เคนขับออกไปทันที

‘หนูอย่าเป็นอะไรนะ’ เขาคิดในใจพร้อมดวงตาที่สั่นไหวและร้อนผ่าวขึ้นมา

ด้านคุณแม่ยังสาวที่ออกมาหน้าร้านแล้วไม่เห็นลูกน้อยก็ตกใจเป็นอย่างมากจึงออกมานอกร้านทันที ก็พบลูกบอลยางที่เห็นก็จำได้ทันทีว่าเป็นของลูกตน ตอนนี้หัวใจหญิงสาวกระตุกวูบ

เธอเดินไปเรื่อยๆ ก็พบกับชาวบ้านที่ยืนคุยกันว่ามีเด็กถูกรถชนและเธอเหลือบไปเห็นกองเลือดแล้วตัวชาขอบตาเริ่มร้อนผ่าว เธอรู้ว่าต้องเป็นลูกสาวตัวน้อยของเธอแน่นอน เมื่อตั้งสติได้ดังนั้นหญิงสาวรีบขับรถออกไปยังโรงพยาบาลทันทีเพราะแถวนี้มีโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุดแค่แห่งเดียวเท่านั้น

หญิงสาวขับรถไปร้องไห้ไปจนใจเธอจะขาดอยู่แล้ว เธอเป็นห่วงลูกสาวปานจะขาดใจ เธอผิดเองเธอประมาทเกินไป เธอเป็นแม่ที่ไม่เอาไหนเลย ถ้าลูกเธอเป็นอะไรไปเธอจะไม่ให้อภัยตัวเองเด็ดขาด หญิงสาวร้องไห้พลางก่นด่าตัวเองในใจตลอดทาง...

เมื่อหนูน้อยมาถึงโรงพยาบาลก็ถูกพาตัวเข้าห้องฉุกเฉินทันที ชายหนุ่มตอนนี้สีหน้าเป็นกังวลอย่างเห็นได้ชัด เสื้อเชิ้ตสีขาวของเขาเต็มไปด้วยคราบเลือด ส่วนเคนเองก็มีสีหน้ากังวลไม่ต่างกัน ภาพที่หนูน้อยลอยขึ้นพร้อมตกลงมากระแทกพื้นยังติดตาพวกเขา

“ฮันนี่ต้องปลอดภัยครับนาย” เคนพูดขึ้นหลังจากที่ทั้งสองเงียบกันมานาน

“ฉันขอไปล้างหน้าหน่อยนะ” เจ้านายหนุ่มบอกเลขาพลางไปห้องน้ำทันที

หญิงสาวที่ตอนนี้ถึงโรงพยาบาลเป็นที่เรียบร้อยแล้วรีบวิ่งไปยังเคาน์เตอร์เพื่อถามหาลูกสาวและรู้ว่าลูกสาวเธอถูกนำตัวไปยังห้องฉุกเฉิน หญิงสาวปล่อยโฮอีกครั้งแล้วรีบมาหน้าห้องฉุกเฉิน เมื่อเธอมาถึงก็เห็นผู้ชายคนหนึ่งยืนอยู่ เธอไม่รอช้าถามถึงลูกสาวอย่างร้อนรน

“คุณคะ ลูกสาวฉันเป็นยังไงบ้าง”

เมื่อเคนเห็นหญิงสภาพตาบวมคราบน้ำตาเปรอะหน้าก็รู้ได้ทันทีว่าต้องเป็นแม่ของหนูน้อยเป็นแน่จึงตอบไป

“คุณหมอยังไม่ออกมาเลยครับ” เมื่อเคนพูดจบพอดีกับที่ห้องฉุกเฉินเปิดออกมา คุณหมอเดินตรงมายังหญิงสาว

“คุณแม่ใช่ไหมครับ ตอนนี้ลูกของคุณเสียเลือดค่อนข้างมาก เราต้องการเลือดด่วนและเลือดในระบบของเราไม่มีเลือดกรุ๊ปนี้แล้วเพราะเป็นเลือดที่ค่อนข้างหายากไม่ทราบว่าคุณแม่เลือดกรุ๊ปเดียวกับลูกสาวไหมครับ”

หญิงสาวได้ยินดังนั้นก็หน้าซีดไปอีกเพราะเธอกับลูกสาวเลือดคนละกรุ๊ปกัน หนูน้อยได้กรุ๊ปเลือดของพ่อเขามา

“ดิฉันกรุ๊ปเลือดคนละกรุ๊ปกับลูกสาวค่ะเขากรุ๊ปเลือดเหมือนพ่อเขา ฮึก”

หญิงสาวพูดพร้อมร้องไห้อีกครั้ง ตอนนี้เขาไม่สามารถช่วยอะไรลูกน้อยได้เลย

“แล้วตอนนี้พ่อของเด็กอยู่ไหนครับ เราต้องการเลือดด่วนจริงๆ ไม่อย่างนั้นอาจจะเกิดอันตรายต่อลูกของคุณได้”

“ตอนนี้เขาอยู่ต่างประเทศค่ะ” หญิงสาวตอบไปตามความจริง

“เด็กต้องการเลือดกรุ๊ปอะไรครับ” เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นพร้อมเดินมาข้างหลังเธอ เขาได้ยินบทสนทนาพอดี

“กรุ๊ปB- ครับ”

“ผมเลือดกรุ๊ปนี้ เอาของผมไป” ชายหนุ่มพูดขึ้นทันที

หญิงสาวที่จะหันไปขอบคุณเขาเมื่อเห็นหน้าชายหนุ่มก็ตกใจมาก เขามาอยู่ที่นี่ได้ยังไงกัน ผู้ชายที่เธอหนีเขามาและไม่เคยเจอกันตั้งแต่วันนั้น

ด้านชายหนุ่มก็ตกใจไม่แพ้กันที่เห็นหญิงสาวที่เขาเฝ้านึกถึงมาหลายปีตอนนี้กลับอยู่ตรงหน้าเขาและอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ นี่มันอะไรกัน

“ยังไงขอเชิญคุณเข้าห้องบริจาคเลยครับ”

ชายหนุ่มที่เก็บความสงสัยทั้งหมดไว้ในใจรีบทำตามที่หมอบอกเพราะตอนนี้ชีวิตของเด็กน้อยสำคัญกว่าสิ่งอื่นใด

เมื่อชายหนุ่มบริจาคเลือดให้เด็กน้อยเสร็จเขาก็มานั่งรอหน้าห้องฉุกเฉินดังเดิม ตอนนี้บรรยากาศชวนอึดอัดมากจนเคนยังรู้สึกได้

“ฉันขอบคุณมากนะคะที่ช่วยลูกสาวฉันไว้ ขอบคุณมากจริงๆ ค่ะ”หญิงสาวพูดพลางยกมือไหว้ขอบคุณ

ชายหนุ่มมองหญิงสาวตรงหน้าที่ดูเปล่งปลั่งและสวยขึ้นมากแม้ตอนนี้ใบหน้าจะเต็มไปด้วยน้ำตาก็ตาม เมื่อสี่ปีก่อนว่าสวยแล้วแต่ตอนนี้กลับดูสวยยิ่งกว่าและดูโตเป็นผู้ใหญ่ขึ้น อาจจะเพราะมีลูกแล้วรึเปล่านะ

“ผมได้ยินคุณบอกว่าพ่อของลูกอยู่ต่างประเทศ” ชายหนุ่มเปิดประเด็นทันที เขาคิดว่าสิ่งที่เขาคิดอาจจะเป็นจริงก็ได้

“ค่ะ” หญิงสาวตอบเพียงสั้นๆ

“เคน ฉันขอเวลาส่วนตัวหน่อย” ชายหนุ่มบอกเลขาคนสนิททันที

“ครับ” เคนตอบรับพร้อมเดินออกไป

พลั่ก!! ประตูห้องฉุกเฉินเปิดออกมาอีกครั้ง

“ตอนนี้ลูกของคุณปลอดภัยแล้วครับ เดี๋ยวทางเราจะย้ายไปห้องพักครับ ตอนนี้ไม่มีอะไรต้องกังวลแล้ว หมอขอตัวก่อนนะครับ”

“ขอบคุณค่ะคุณหมอ” หญิงสาวตอบออกไปพลางใจชื้นขึ้น อย่างน้อยตอนนี้ลูกสาวเธอก็ปลอดภัย เมื่อหมอเดินออกไปชายหนุ่มก็เปิดประเด็นอีกครั้ง

“คุณมีครอบครัวตอนไหน”

“แล้วทำไมฉันต้องตอบคุณ”

“ทำไมเมื่อสี่ปีก่อนคุณถึงหนีผมไป”

“มันเป็นแค่ความสัมพันธ์คืนเดียวและฉันก็ไม่ได้ตั้งใจตั้งแต่แรก”

“แล้วคุณวางเงินให้ผมทำไม คุณหยามผมมากเลยนะ”

“ก็ฉันเห็นข้าวของในห้องเสียหายกลัวคุณจะต้องจ่ายค่าเสียหายหลายบาท ฉันก็เลยช่วยออกไง” หญิงสาวตอบออกตามที่เธอคิด เธอช่วยเขาออกเงินแล้วจะมาโกรธอะไรเธออีก

"หึ!" ชายหนุ่มแค่นหัวเราะออกมาพลางมองหน้าหญิงสาวตรงหน้าอย่างเหลือเชื่อในสิ่งที่เธอพูด

“ผมจะจ่ายทำไมในเมื่อผมเป็นเจ้าของที่นั่น”

“ห้ะ” หญิงสาวอุทานขึ้นอย่างตกใจ

“ฟังนะ ผมเป็นเจ้าของที่นั่นและผมมีห้างสรรพสินค้าที่นี่ ถ้าผมไม่มาที่ไทยก็คงไม่ได้เห็นอะไร อะไร ที่คุณกำลังปิดบังผมอยู่”

“ก็ใครจะไปรู้” หญิงสาวพึมพำออกมาเบาๆ

“เรื่องนั้นเคลียร์นะ มาคุยเรื่องฮันนี่กัน” ชายหนุ่มเปิดประเด็นต่อ

“ฮันนี่ทำไม แล้วคุณไปรู้จักลูกฉันได้ยังไงแล้วมาที่นี่ได้ยังไง” หญิงสาวรัวคำถามทันที ปกติฮันนี่ไม่คุยกับคนแปลกหน้าทำไมครั้งนี้ลูกสาวเธอจึงคุยและคนคนนั้นกลับเป็นเขา

“ผมเจอฮันนี่ที่ห้างเมื่อวาน เธอบอกว่าคุณแม่เธอเปิดร้านขนม ผมเลยแวะมาและไม่คิดว่าฮันนี่จะกำลังวิ่งจับผีเสื้ออยู่ริมถนน คุณเลี้ยงลูกประสาอะไร คุณเป็นแม่ภาษาอะไรปล่อยให้ลูกได้รับอันตราย ถ้าผมพาไม่เห็นและพาเธอมาโรงพยาบาลช้ากว่านี้ คุณคิดว่าจะเกิดอะไรขึ้น” ชายหนุ่มตำหนิหญิงสาวทันที

“ฉันผิดเอง ฉันผิดจริงๆ ฉันประมาทเกินไปถ้าฉันเลี้ยงลูกให้ดีกว่านี้ลูกก็คงไม่ต้องมาเจออะไรแบบนี้ ฮึก” หญิงสาวพูดออกมาพลางสะอื้นไห้จนชายหนุ่มที่เป็นคนตำหนิในตอนแรกเห็นแล้วก็แอบสงสาร

เมื่อเสียงสะอื้นสงบลงชายหนุ่มลองทบทวนคำพูดของเธอ พ่อของฮันนี่อยู่ต่างประเทศ เขาเลือดกรุ๊ปเดียวกับฮันนี่และฮันนี่หน้าคล้ายๆ เขาอย่างชัดเจน ถ้าเขาคิดไม่ผิดฮันนี่อาจจะเป็นลูกของเขา ถ้าเป็นแบบนั้นจริงทำไมหญิงสาวตรงหน้าต้องปิดบังเขาด้วย

“ผมคงไม่ต้องตรวจ DNA ผมกับฮันนี่อีกรอบใช่มั้ย”

“DNA อะไร ฮันนี่เป็นลูกของฉันแล้วเกี่ยวอะไรกับคุณ”

“ผมจะคุยกับคุณดีๆ คุณจะตอบความจริงหรือจะให้ผมทำในสิ่งที่ผมควรทำ คุณควรตอบความจริงนะ ในเมื่อผมยังใจดีและคุณยังมีโอกาสที่จะพูด”

เมื่อหญิงสาวฟังคำขู่ของชายหนุ่มตรงหน้าก็ค่อนข้างกังวลในเมื่อเขารู้เรื่องลูกแล้วเขาอาจจะทำในสิ่งที่เธอคาดไม่ถึงได้ทุกเมื่อและเธอกลัวเขาจะพาฮันนี่ไป เธอจึงลอบกลืนน้ำลายและพูดความจริงออกมา

“ฮันนี่เป็นลูกของคุณ” หญิงสาวจำใจตอบออกไป