แต่งงานกับราชาแวมไพร์หลังเกิดใหม่

บนเตียงบุขนขนาดมหึมานั้น คลาร่าน้องสาวของฉันเปลือยกายอ้าขาออกกว้างขณะที่แจ็กซ์กระแทกใส่เธอไม่หยุดยั้ง

เธอครวญครางเหมือนหมาตัวเมียติดสัด อกของเธอกระเพื่อมอย่างบ้าคลั่งขณะที่เขาจับสะโพกของเธอ ดึงเธอกลับเข้าหาเขาแรงขึ้นอีก

“กระแทกฉันลึกกว่านี้อีกสิ” คลาร่าหอบหายใจ เล็บของเธอจิกลงบนแผ่นหลังเต็มมัดกล้ามของเขา

“แกชอบไอ้จู๋อัลฟ่าที่อัดแน่นเข้าไปในหีเล็กๆ ของแกนี่ใช่ไหม ขอร้องอ้อนวอนสิ อีดอก” เขาคำราม พลิกตัวเธอคว่ำบนสี่ขาแล้วขึ้นขย่มจากด้านหลังเหมือนหมาป่ากำลังอ้างสิทธิ์ในเหยื่อของมัน

ตอนนั้นเองที่ฉันหลุดจากภวังค์และถามเสียงดัง “คลาร่า เธอกำลังทำบ้าอะไรอยู่?”

คลาร่าที่หอบและยังคงถูกเสียบคาอวัยวะเพศของเขาเงยหน้าขึ้นมามองฉันด้วยแก้มแดงซ่าน “พี่... แจ็กซ์กับฉันรักกันจริงๆ ได้โปรด ให้เราได้อยู่ด้วยกันเถอะนะ”

“และเราก็มีอะไรกันแล้ว ถ้าฉันไม่ได้แต่งงานกับแจ็กซ์ตอนนี้ ก็จะไม่มีเจ้าชายคนไหนต้องการฉันเป็นภรรยาอีก”

ในความมึนงง ฉันได้ยินเสียงร้องขอความเห็นใจของคลาร่าน้องสาว

ท่านพ่อก็อยู่ที่นั่นด้วย พูดช่วยเธอ

“โรวีน่า บางทีลูกอาจจะเลือกคู่ครองคนอื่นได้ คลาร่าแค่ปล่อยตัวไปนิดหน่อยและทำผิดพลาดไป”

ท่านพ่อเข้าข้างคลาร่าเสมอ เพราะฉันเป็นลูกนอกสมรสที่เกิดจากการคบชู้ของท่านพ่อ ส่วนคลาร่าเกิดจากภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของท่านพ่อ

ฉันมองลงไปที่คลาร่าที่กำลังคุกเข่าอยู่บนพื้น

ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยน้ำตา ดูไร้เดียงสา แต่ดวงตาของเธอกลับลุกโชนด้วยความทะเยอทะยานและตื่นเต้น

ฉันรู้ว่าเธอก็เกิดใหม่เช่นกัน และเธอก็กระโดดเข้าหาเตียงของแจ็กซ์เพื่อแย่งเขาไป

ในชาติที่แล้ว ฉันเลือกแจ็กซ์ บุตรชายคนโตของอัลฟ่าเผ่ามนุษย์หมาป่า

สำหรับฉัน แวมไพร์นั้นเย็นชาไร้หัวใจ ส่วนเอลฟ์เป็นพวกเล่นไม่ซื่อ

มีแต่มนุษย์หมาป่าเท่านั้นที่ซื่อสัตย์และเร่าร้อน เป็นทางเลือกที่สมบูรณ์แบบ

หกเดือนหลังจากการผสมพันธุ์กับแจ็กซ์ ฉันให้กำเนิดลูกหมาป่าขนขาวชื่อซีล

ในฐานะทายาทลูกผสมคนแรก ซีลจึงกลายเป็นผู้ปกครองโลกที่ชอบธรรม

แต่คลาร่าซึ่งหลงใหลในเสน่ห์ของเอลฟ์ เลือกเจ้าชายเอลฟ์เอลทริน เธอไม่รู้ว่าเขายินดีจะนอนกับผู้หญิงทุกคนที่เต็มใจในป่า

นั่นทำให้คลาร่าติดเชื้อร้ายจนเป็นหมันตลอดชีวิตและถูกเผ่าเอลฟ์ขับไล่

เธอโทษฉันสำหรับความทุกข์ทรมานของเธอ อิจฉาที่ชีวิตฉันดีกว่า เธอแอบวางยาฉันและจุดไฟเผาถ้ำของเรา เผาฉันกับซีลทั้งเป็น

เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ตอนนี้ ความโกรธก็พลุ่งพล่านในเส้นเลือด ฉันอยากจะกระชากคอคลาร่าออกตรงนั้นทันที เพื่อแก้แค้นให้ซีล

กำปั้นของฉันกำแน่นในแขนเสื้อ เล็บจิกลงบนฝ่ามือ ดึงฉันกลับมาสู่ความเป็นจริง

ฉันพยักหน้าพร้อมรอยยิ้มที่รู้ทัน

“ในเมื่อแกกับแจ็กซ์รักกันมาก ฉันก็จะไม่ขวางทางพวกแก”

คลาร่าไม่คาดคิดว่าฉันจะตกลงง่ายๆ น้ำตาที่แกล้งบีบออกมาค้างอยู่บนขนตาของเธออย่างน่าอึดอัด

“คลาร่า ลุกขึ้น ขอบคุณพี่สาวที่อวยพรให้แกสิ”

ท่านพ่อถอนหายใจด้วยความโล่งอก

“ขะ... ขอบคุณค่ะ พี่สาว”

คลาร่ากระโดดออกไปด้วยความสุข

“ลูกสาวโตเร็วมาก ยากที่จะรั้งพวกเขาไว้”

ท่านพ่อพูดติดตลก แต่เมื่อท่านหันมาเห็นสีหน้าเย็นชาของฉัน ท่านก็ดูรู้สึกผิด

“โรวีน่า ทายาทที่ยังไม่มีคู่ครองที่เหลืออยู่จากเผ่าพันธุ์ผู้ปกครองคือท่านลอร์ดแวมไพร์ธอร์นและเจ้าชายเอลฟ์เอลทริน”

“ฉันคิดว่าเอลฟ์ไม่ใช่ตัวเลือกที่แย่ รูปลักษณ์และสถานะของพวกเขาสูงกว่าแวมไพร์มาก”

“และคลาร่าก็เคยพูดไว้ก่อนหน้านี้ว่า…”

ฉันพูดแทรกท่านพ่อ

“ท่านพ่อ ลูกจะเลือกธอร์นจากตระกูลแวมไพร์เป็นคู่ครอง”

มนุษย์มักมองว่าแวมไพร์เป็นสัตว์ประหลาดเลือดเย็น เต็มไปด้วยอคติ

ตลอดหลายพันปีที่ผ่านมา ไม่มีมนุษย์คนไหนเลือกพันธมิตรแวมไพร์เลย ดังนั้นแวมไพร์จึงไม่เคยให้กำเนิดผู้ปกครองโลก

นั่นทำให้พวกเขาถูกเผ่าพันธุ์อื่นกีดกัน ถูกปฏิบัติเหมือนคนนอกคอกที่ไม่มีทรัพยากรใดๆ

ชาติที่แล้ว ขณะที่ฉันถูกไฟครอก ฉันเห็นดวงตาสีแดงเลือดคู่หนึ่ง—นั่นคือธอร์น

เขาพยายามช่วยฉัน แต่ไฟมันรุนแรงเกินไป เขาช่วยฉันไม่ได้