EP.2 เอลล่า

EP.2 เอลล่า

ตึก ตึก ตึก

              เสียงเท้าของหญิงสาวร่างอรชรเดินลงมาจากบันไดชั้นสองลงมายังห้องรับแขก ก่อนอื่นขอแนะนำตัวเองก่อนนะคะ ฉันเอลล่า หรือเอลที่คนสนิทใช้เรียกกัน ฉันมีพี่ชายชื่ออาร์เทอร์ มามี๊และแด๊ดดี้ชื่อแอนและเคน ฉันเรียนคณะบริหารปี2และฉันจัดได้ว่าเป็นตัวท็อปของมหาลัยเลยก็ว่าได้ทั้งเรียนดี หุ่นแซ่บและสวยดุจนางพญาไม่ได้พูดขึ้นมาเองนะที่เพจมอเขาขนานนามให้มาแบบนี้ นิสัยฉันก็จะแซบๆหน่อยไม่ค่อยยอมคนแรงมาแรงกลับแบบไม่โกง ส่วนหนุ่มๆก็มีมาตามจีบเยอะแยะมากมายแต่ฉันก็มีวิธีปฏิเสธที่ไม่ได้ทำให้อีกฝ่ายเสียหน้าหรือเสียความรู้สึก ฉันแนะนำตัวแค่นี้ก่อนแล้วกัน

              “ป้าแก้ว มามี๊กับพี่อาร์อยู่ไหนค่ะ” ฉันเอ่ยถามป้าแก้ว ป้าแก้วเป็นแม่นมและช่วยมามี๊เลี้ยงฉันและพี่อาร์มาตั้งแต่เกิด ฉันรักป้าแก้วเหมือนแม่คนที่สองเลยก็ว่าได้

              “คุณหญิงกับคุณอาร์อยู่ด้านนอกค่ะ น่าจะกำลังตรวจเช็คความเรียบร้อยของงานเลี้ยงอยู่ค่ะ”

              “แล้วเที่ยงนี้มีอะไรทานบ้างคะ เอลเริ่มหิวแล้วค่ะ”

              “มีเยอะเลยค่ะ ป้าเตรียมเมนูโปรดของคุณหนูไว้ทั้งนั้นเลยค่ะ คุณหนูทานเยอะๆเลยนะคะ ป้าให้เด็กยกอาหารมาให้ค่ะ”

              “ขอบคุณค่ะ เอลจะทานให้เยอะๆเลยคิดถึงอาหารฝีมือป้าแก้วจะแย่” ฉันนั่งทานข้าวอยู่ไม่นานพี่อาร์กับมามี๊ก็เดินเข้ามาที่โต๊ะอาหาร

              “ทานของอร่อยอยู่คนเดียวเลยนะยัยตัวแสบ” คำพูดนี้จะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากพี่อาร์เทอร์พี่ชายสุดหล่อของฉันนั่นเอง พี่อาร์พูดแหย่พร้อมกับเอามือยีที่ผมของฉันเบาๆด้วยความเอ็นดู

              “พี่อาร์กับมามี๊มานั่งทานกับเอลหน่อยสิคะ ทานคนเดียวเอลเหงา” ฉันพูดไปพร้อมกับส่งสายตาอ้อนๆ

              “โทษของการลงมาสายคือการนั่งทานข้าวคนเดียวนะจ๊ะน้องรัก พี่ขึ้นไปอาบน้ำก่อนนะ” พูดเสร็จพี่อาร์ก็เดินหนีขึ้นไปชั้นบน

              “คนสวยของมามี๊ ทานข้าวเสร็จไปช้อปปิ้งเป็นเพื่อนมามี๊หน่อยนะคะ มามี๊จะออกไปรับเครื่องเพชรที่สั่งทำไว้”

              “ได้สิคะ แต่มามี๊ต้องพาเอลไปช้อปกระเป๋าใบใหม่ด้วยนะคะ”

              “แหม! ยัยลูกคนนี้นี่ไปเป็นเพื่อนมี๊หน่อยต้องมีอะไรแลกเปลี่ยนตลอด รีบๆขึ้นไปแต่งตัวเร็วๆ เดี๋ยวกับมาตอนเย็นไม่ทันแขก”

              หลังจากทานข้าวเสร็จฉันก็ขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วออกไปช้อปปิ้งเป็นเพื่อนมามี๊ ฉันกับมามี๊เดินทางมาถึงห้างสรรพสินค้าดังแล้วเดินตรงไปยังร้านเครื่องเพชรที่ได้สั่งทำไว้หลังจากนั้นก็เดินเข้าออกช็อปแบรนด์ดังต่าง ๆ ฉันได้กระเป๋าคอลเลคชั่นใหม่ของCHANEL 2ใบ DIOR 1ใบและเสื้อผ้ามาอีกเพียบ บอดี้การ์ดมามี๊ตอนนี้ถือถุงแบรนด์ดังจนเต็มมือทั้งสองข้าง มาเป็นเพื่อนมามี๊วันนี้ถือว่าคุ้มมาก ๆ นาน ๆ จะได้ออกมาแล้วมีคนจ่ายให้แบบนี้ฉันเลยจัดหนักจัดเต็มไปเลย ระหว่างที่ฉันกับมามี๊กำลังจะกลับก็ได้ยินเสียงผู้หญิงเรียกมามี๊ฉันมาจากด้านหลัง

              “แอน แอน” ฉันและมามี๊หันไปตามเสียงเรียกก็จำได้ทันที

              “แก้วตา นึกว่าใครเรียกเสียอีก แล้วมาช็อปอะไรวันนี้” คำถามของมี๊ฉันเป็นอันรู้กันว่าน้าแก้วตาก็เป็นนักช็อปตัวยงเหมือนกัน

              “วันนี้ซื้อนิดหน่อยเอง ได้ตาไทเกอร์มาเป็นเพื่อนช็อปนานไม่ได้เดี๋ยวรอบหน้าไม่มีเพื่อนมา”

              “สวัสดีครับน้าแอน สวัดดีเอล”

              “สวัสดีค่ะน้าแก้วตา หวัดดีไทเกอร์” ฉันกล่าวทักทายน้าแก้วตาและไทเกอร์ไปด้วยรอยยิ้มเพราะเราถือได้ว่าคุ้นเคยกันเป็นอย่างดี

              ฉันเจอกับไทเกอร์ที่งานเลี้ยงที่บ้านเป็นประจำทุกปีและเรายังเที่ยวด้วยกันบ่อยแถมเรียนด้วยกันมาตั้งแต่มัธยมปลายเราเลยสนิทมากฉันกับไทเกอร์ก็อายุเท่ากันเรียนมหาวิทยาลัยเดียวกันแต่คนละคณะ ไทเกอร์เรียนวิศวะ ฉันเรียนบริหาร และฉันยังมีเพื่อนสนิทอีกคนชื่อบิวตี้เรียนด้วยกันมาตั้งแต่มัธยมปลายและตอนนี้ยังเรียนที่เดียวกันคณะเดียวกันอีกด้วย ยัยบิวตี้ก็เป็นลูกเพื่อนสนิทแด๊ดดี้เหมือนกัน เราสามคนสนิทกันมากเพราะมีนิสัยคล้ายๆกัน สนุกสนานไม่เรื่องมาก

              “ทำไมวันนี้แกมากับน้าแก้วตาได้วะ” ฉันถามไทเกอร์ไปเพราะปกติมันแทบจะไม่กลับบ้านเลยไม่คอนโดสาวก็ตามผับตามบาร์

              “ก็เหมือนแกไงยัยเอล แล้วกลับบ้านถูกด้วยเหรอแกปกติอยู่แต่คอนโดหรือไม่ก็อยู่กับยัยบิวตี้ ทำไมวันนี้ออกมากับน้าแอนได้” ดูมันย้อนฉันสิ

               “วันนี้บ้านฉันมีงานแกคงจะลืม แล้วถ้าฉันไม่กลับบ้านฉันจะไปไหนหะ”

              “ยัยบิวตี้มาไหมคืนนี้จะได้ไปต่อกัน” ไทเกอร์เอ่ยถามถึงยัยบิวตี้เพื่อนรักอีกคนและที่ไทเกอร์ถามแบบนี้ก็เพราะพวกเราสามคนมักจะออกจากงานเลี้ยงก่อนงานเลิกแล้วไปเที่ยวต่อกันเป็นแบบนี้ทุกปี

              “มาอยู่แล้วสิงานสำคัญประจำปีของบ้านฉันนะ แล้วคืนนี้จะไปที่ไหนดี เอาที่เด็ดๆหน่อยนะไทเกอร์ที่เก่าเริ่มเบื่อไม่ตื่นเต้นแล้วอ่ะ” ฉันหันไปกระซิบไทเกอร์ใกล้ๆ น้าแก้วและมามี๊เห็นฉันกับไทเกอร์ใกล้ชิดกันก็ส่งยิ้มด้วยสายตาเจ้าเล่ห์เพราะอะไรนะเหรอก็ท่านทั้งสองอยากที่จะจับคู่ให้เราและเราสองคนก็รู้ดีเลยเล่นไปตามน้ำ ท่านทั้งสองจะได้ไม่ไปจับคู่กับคนอื่นให้อีก ไทเกอร์กับฉันเป็นเพื่อนที่เพื่อนจริง ๆ ไทเกอร์ไม่ได้คิดอะไรเกินเลยและฉันก็เหมือนกัน เราสนิทกันจนรู้ไส้รู้พุงกันเป็นอย่างดีออกเที่ยวด้วยกันบ่อย ๆ ไทเกอร์ฉันและบิวตี้ชอบจัดปาตี้กันที่คอนโดไทเกอร์เวลาเมาเราก็นอนกันที่คอนโดไทเกอร์เลย

              “ไปผับพี่ชายฉันไหม เรายังไม่เคยไปเดี๋ยวฉันจะโทรไปจองโต๊ะไว้” ไทเกอร์กระซิบฉันกลับมา

              “เคร ๆ ฉันจะได้โทรไปบอกยัยบิวตี้มันเตรียมชุดมาด้วย” หลังจากคุยกันอยู่สักพักเราก็แยกย้ายกันไป

ด้านไทเกอร์หลังจากกลับมาถึงบ้านก็แยกกับแม่แล้วเดินขึ้นไปยังห้องนอนตัวเองแล้วหยิบโทรศัพท์ต่อสายหาพี่ชายทันที

ครืด.. ครืด..ครืด.... ไทเกอร์รอสายนานมากว่ามังกรจะรับสายได้

              “ว่าไง!!” มังกรรับสายด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดก็เพราะไทเกอร์โทรมาขัดจังหวะการปฏิบัติภารกิจของเขากับคู่ขาคนใหม่

              “น้ำเสียงหงุดหงิดแบบนี้แสดงว่ากำลัง....อย่างว่า...” ไทเกอร์ถามมังกรด้วยคำพูดกวนๆตามนิสัยของเขา

              “เออ มีอะไรเร็วๆ เสียเวลา” มังกรกระแทกเสียงกลับไทเกอร์

               “จองโต๊ะที่ผับให้หน่อยสามที่วันนี้ ประมาณ4-5ทุ่มเข้าไป”

               “เออๆๆ แค่นี่นะเสียเวลา” มังกรรีบกดตัดสายทันที

              ฉันนั่งรถกลับบ้านกับมี๊มาถึงบ้านก็เกือบเย็นแล้ว ฉันรีบขึ้นบ้านไปจัดการจัดอาบน้ำแต่งตัวสำหรับงานเลี้ยงคืนนี้และยังต้องเตรียมชุดออกท่องราตรีกับเดอะแก๊งอีก พอแต่งตัวและจัดของเตรียมกลับคอนโดเสร็จก็ถึงเวลาเริ่มงานพอดี

              “ลงมาได้สักทีนะ จะแต่งตัวอะไรนานขนาดนั้น” พี่อาร์ที่ตอนนี้ยืนยิ้มต้อนรับแขกแต่ไม่วายหันมาบ่น

              “ยืนยิ้มนานคิดว่าพี่อาร์จะเมื่อยปากแสดงว่ายังยิ้มได้ต่อ งั้นเอลขอไปหาอะไรทานก่อนนะคะ” ฉันที่เดินเข้าไปกระซิบข้างๆพี่อาร์ แล้วรีบเดินหนีออกไปที่โซนอาหาร

              “ยัยเอล” เสียงเรียกที่คุ้นเคยได้ยินเบาก็ยังจำได้เป็นอย่างดี

            “มานานยัง แล้วแกเห็นไอ้ไทเกอร์มันมายัง” ฉันถามยัยบิวตี้ที่นั่งรออยู่ที่โต๊ะอาหาร

             “มาได้สักพักแล้ว ทำไมแกลงมาช้าจังวะ เป็นเจ้าของงานดันลงมาทีหลังแขก” ยัยบิวตี้มันก็บ่นของมันตามประสาคนบ่นเก่ง

              “เตรียมชุดมาไหม ฉันเตรียมแล้วนะวันนี้ฉันจะแซ่บ ฮ่าฮ่า”

              “แกก็แซ่บทุกวันไหมยัยเอล ฉันไม่เคยเห็นแกเคยหวานเลยสักครั้ง”

              “แต่วันนี้ก็จะแซ่บลืม ไทเกอร์มันบอกจะจองโต๊ะที่ผับดังเลยนะ ผับนี้พวกเรายังไม่เคยไปไทเกอร์มันบอกดารานายแบบไปกันเพียบ”

              “นั่นไงพูดถึงก็มาพอดี ตายยากฉิบหาย” ยัยบิวตี้กับไทเกอร์นี่เหมือนคู่ปรับเจอกันจะกัดกันตลอด

              “ว่าไงสาวๆ คืนนี้พร้อมไม่คร๊าบบ” มาถึงไทเกอร์มันก็ถามถึงความพร้อมที่จะออกแรดเลยทีเดียวมันไม่คิดถามถึงงานเลี้ยงที่บ้านฉันบ้างเลยดูมันเอาเถอะ

              งานเลี้ยงก็ดำเนินมาจนถึงสี่ทุ่มแล้วแต่ทุกคนในงานก็ยังคุยกันสนุกสนานอยู่ พวกฉันสามคนก็มองหน้าแล้วพยักหน้าเป็นอันรู้กันต่างคนต่างแยกย้ายไปหาพ่อแม่ตัวเองเพื่อบอกกล่าวให้รับรู้ว่าจะออกไปข้างนอก พวกท่านก็อนุญาตไม่ได้ว่าอะไรเพราะมันเป็นปกติที่พวกฉันทั้งสามคนจะออกไปก่อนเวลา

              ฉันและยัยบิวตี้ขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้าที่ห้องด้านบนแล้วใส่เสื้อคลุมตัวใหญ่ทับอีกทีออกมาเพราะชุดมันออกจะโชว์เยอะไปหน่อยกลัวว่าผู้ใหญ่เห็นแล้วจะตกใจ ส่วนไทเกอร์ก็ไปเอารถเข้ามารับและขับรถมุ่งตรงไปยังผับทันที