EP.3 พบเจอ

EP.3 พบเจอ

Dragon Pub เวลา 22.40น.

              พอถึงที่ผับไทเกอร์มันก็พาเดินเข้าไป การ์ดที่หน้าผับก้มหัวให้กับไทเกอร์เล็กน้อย วันนี้ฉันมาในชุดเสื้อเดียวสีดำเว้าหน้าและคว้านหลังลึกเอวลอย อวดหน้าอกที่อวบอิ่มเกินตัวและผิวขาวออร่า ด้านล่างก็ใส่กระโปรงหนังสีดำสั้นอวดเรียวขายาว ทำให้วันนี้ดูเซ็กซี่และสวยออร่าสุดๆ

              ไทเกอร์เดินนำเข้าไปด้านในผับ ทุกสายตาจ้องมองมาที่เราสามคนประหนึ่งเป็นดาวเด่นของงาน หญิงสาวมากมายต่างส่งสายตาเชื้อเชิญมาให้ไทเกอร์ไม่ขาดสายด้วยรูปร่างสูงแถมมีใบหน้าที่หล่อเหล่าไร้ที่ติและฉันเดินตามหลังไทเกอร์มาติดๆก็เรียงเสียงฮือฮาดังขึ้นตลอดทางที่เดินผ่านและยังมีสายตาของหนุ่มที่จ้องมองจนต้องเหลียวหลังตาม คนที่สามบิวตี้ก็เรียกเสียงฮือฮาไม่ต่างกัน เข้ามาถึงไม่นานพนักงานก็เดินเข้าหาไทเกอร์แล้วพามายังโต๊ะที่จองไว้ พวกเราสามคนนั่งลงที่โต๊ะแล้วไทเกอร์ก็จัดการสั่งเครื่องดื่ม

ชั้นสองโซนVIP

              ผมนั่งอยู่ที่โต๊ะกับแก๊งผมเหมือนเดิมไอ้นนท์และไอ้กัสและพวกผมแต่ละคนก็มีเด็กนั่งประกบที่ข้างตัวกันทุกคน ไอ้นนท์ที่ตอนนี้กำลังนัวเนียกับเด็กของมันอย่างเมามัน ก่อนที่จะมีเสียงฮือฮาจากชั้นล่างดังขึ้นมาเป็นระยะ ทำให้ทุกคนที่โต๊ะต้องหันลงไปมองตามเสียงที่ดังขึ้น สายตาของผมดันไปสะดุดกับหญิงสาวร่างอรชรที่เซ็กซี่ไปทุกสัดส่วนทำให้หัวใจผมกระตุกเล็กน้อยอีกอย่างผมไม่สามารถละสายตาจากเธอได้เลย ใบหน้าสวยดูเชิดๆหยิ่งๆ ยิ่งทำให้ชวนมอง แต่ที่ทำให้ผมต้องละสายตาจากเธอก็เพราะเสียงตะโกนของไอ้นนท์

              “น้องเอล!! มาได้ไงวะ เสียงไอ้นนท์ร้องออกมาด้วยความแปลกใจ

              “แห้วแล้วมึงไอ้นนท์ น้องเอลมากับหนุ่มหล่อซะด้วยฮ่า ฮ่า” ไอ้กัสส่งเสียงเยอะเย้ยไปทันที

              “เอลไหนวะ” ผมหันไปถามไอ้กัสเพราะผู้หญิงคนเมื่อกี้เธอมากับไอ้น้องชายตัวดีของผมนั่นเอง มันยิ่งทำให้ผมอยากรู้เข้าไปอีก

              “เอลที่กูเล่าให้มึงฟังไปเมื่อคืนวานไง” ไอ้กัสมันพูดแต่สายตาของมันยังคงมองไปที่โต๊ะนั่น

              “อืม..เด็ดจริงอย่างที่มึงเล่า” ผมหันไปพูดกับไอ้กัสเบา ๆแล้วมองไปยังโต๊ะที่เธอนั่งแล้วผมก็เห็นไทเกอร์มันขยับเข้ามานั่งข้างเธอพร้อมกระซิบกระซาบอะไรกันไม่รู้ที่ทำให้ทั้งคู่มองหน้ากันแล้วหัวเราะออกมา

              “นั่นไอ้ไทเกอร์น้องมึงใช่ไหมวะ แล้วน้องมึงไปสนิทกับเอลได้ไงเหมือนจะสนิทกันมากด้วย”

              “กูก็ไม่รู้เว้ย กูกับน้องไม่เคยคุยกันเรื่องผู้หญิง” แต่ผมก็เริ่มเอ๊ะในใจนิดๆ เอล เอล ชื่อนี้คุ้นๆแต่ทำไมคิดไม่ออกแล้ววันนี้ไทเกอร์มันไปงานเลี้ยงบ้านอาเคนแล้วทำไมมันออกมาเที่ยวเร็วขนาดนี้ได้ยังไง โอ๊ย..เลิกคิดผมบอกกับตัวเองในใจ

              “กูถามมึงจริง ๆ นะมังกร มึงไม่รู้จักเอลจริงเหรอวะ แล้วน้องมึงจะสนิทไปไหนนั่งซะติดน้องเอลกูเลย”

              “เมื่อก่อนกูไม่รู้จัก แต่ตอนนี้กูรู้จักแล้ว”

              “ไอ้มังกร!! / ไอ้กร!!”

              “มึงสองคนจะตะโกนเรียกกูทำห่าอะไร” ผมหันไปบ่นพวกมันที่ตะโกนซะดังแล้วผมก็หันกลับไปมองที่โต๊ะของเธอซึ่งตอนนี้เธอกำลังคุยกับไทเกอร์และเพื่อนอีกคนของเธออย่างสนุกสนาน

              ผมมองไปรอบ ๆ โต๊ะของเธอที่มีชายหนุ่มหลายคนต่างจ้องมองมาที่เธอและบางคนยังเดินมาขอชนแก้วและพูดคุยกับเธออยู่ไม่ขาด ผมมองดูแล้วเหมือนไทเกอร์มันไม่มีอาการหึงหวงและไม่พอใจแบบนี้ก็คงยืนยันได้บางอย่างว่าไทเกอร์กับเธอไม่ได้มีความสัมพันธ์แบบชู้สาวคิดได้แบบนี้มันทำให้ผมเผลอยิ้มออกมาอย่างไม่รู้ตัว ผมมองเธอเพลินๆสายตาดันเผลอไปสบกับไทเกอร์มันส่งยิ้มมาให้ผมและสะกิดเอลและเพื่อนอีกคนให้มองมาที่ผม เธอทั้งสองคนก้มหัวให้ผมเหมือนเป็นการทักทายส่วนผมก็ก้มหัวเล็กน้อยเป็นการทักทายกลับตามมารยาท

ติ๊ง! เสียงแจ้งเตือนไลน์ของผมก็ดังขึ้น

              ไทเกอร์ : มองอดีตคู่หมายตาไม่กะพริบเลยนะคร๊าบบบ

              มังกร : คู่หมายอะไรของมึง?????

              ไทเกอร์ : จำไม่ได้จริงๆอ่ะ

              ผมมองลงไปที่ไทเกอร์ตอนนี้มันเก็บโทรศัพท์แล้วลุกไปเต้นกับเอลและเพื่อน ร่างอรชรที่อวดความเซ็กซี่กำลังวาดลวดลายโยกย้ายส่ายสะโพกตามจังหวะเพลงโดยไม่สนใจชายหนุ่มหลายคนที่ทำเป็นตีเนียนเข้ามาเบียดร่างบางอย่างจงใจทำให้ผมหงุดหงิดขึ้นมานิดๆ

              ด้านเอลที่เข้ามาที่ผับและได้มานั่งลงที่โต๊ะก็มีหนุ่มมาขายขนมจีบอยู่ไม่ขาดมาชนแก้วบ้างแวะมาคุยบ้างแต่ร่างบางก็ไม่ได้ปฏิเสธหนุ่มๆให้เสียน้ำใจแต่ก็ไม่แสดงท่าทีให้ความหวังกับใครเหมือนเช่นทุกครั้ง

              “เอล ๆ คู่หมายเก่าแก จ้องแกไม่ตาไม่กะพริบเลยว่ะ” ไทเกอร์มันสะกิดฉันให้หันไปมองด้านบนที่มีชายหนุ่มหน้าตาดีจ้องมองมาที่ฉัน

              “ใครวะ! คู่หมายเก่า ฉันเคยมีด้วยเหรอวะ”

              “นั่นไงพี่มังกร มึงส่งยิ้มไปให้พี่เขาหน่อยดิ เร็วๆ” ฉันก็เลยหันไปส่งยิ้มและก้มหัวเล็กน้อยส่งให้ผู้ชายที่อยู่ชั้นสองไปแบบที่ไม่ได้คิดอะไร

              “ฉันไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ” ฉันหันไปบอกพวกมันสองคนที่ตอนนี้กำลังชนแก้วแล้วกระดกแอลกอฮอล์ทีเดียวหมดแล้ว

              “ไปเป็นเพื่อนมั้ย” บิวตี้ถามฉันด้วยความเป็นห่วงแต่ดูจากสภาพมันตอนนี้แม้กระทั่งยืนยังจะไม่ไหว ฉันเลยบอกให้มันนั่งอยู่ที่โต๊ะนี่แหละฉันอาจจะมึนๆแต่ไม่ได้เมามากมายอะไรยังยืนและเดินไหวแม้จะมีอาการเซเล็กน้อยก็ตาม

              ฉันที่เดินไปเข้าห้องน้ำทำธุระเสร็จเรียบร้อยก็ออกมาเช็คความเรียบร้อยที่หน้ากระจกก่อนจะก้าวเท้าออกมาแล้วเริ่มถอนหายใจเฮือกใหญ่ที่ผับวันนี้คนเยอะเดินกว่าจะถึงห้องน้ำก็เบียดเสียดกันมากอยู่ ฉันเดินออกมาคิดอะไรเพลินๆพร้อมกับแทรกตัวฝ่าผู้คนเข้าไปเพื่อจะกลับที่โต๊ะ

              หมับ! มือหนาของใครบางคนมาจับที่ข้อมือฉัน ทำให้ฉันต้องรีบสลัดมือของเขาออกด้วยความตกใจ

              “ขอเบอร์หน่อยครับคนสวยย”

              “ขอโทษนะคะ ไม่สะดวก” ฉันพูดออกไปด้วยน้ำเสียงที่แข็งกระด้างด้วยความไม่พอใจ เหมือนคนเมาคนนี้เริ่มจะไม่พอใจกับน้ำเสียงของฉันพยายามที่จะมาดึงตัวฉันเข้าไปหาเขา แต่ไม่ทันฉันหรอกฉันรีบเดินหลบเข้าไปด้านในอย่างเร็วก่อนที่จะไปชนกับผู้หญิงอีกคนจนล้มไป

              “ขอโทษค่ะ” ฉันรีบเอ่ยขอโทษออกไปด้วยความตกใจอีกอย่างก็กลัวไอ้คนเมาตามมาทันอีก

              “เดินไม่แหกตาดูคนเลยรึไง” เธอตะเบ็งเสียงมาทางฉันเสียงดังลั่น

              “ฉันก็ขอโทษเธอแล้วไง เธอจะเอาอะไรอีก” ฉันก็ตะเบ็งเสียงกลับไป ยอมที่ไหนคนอย่างเอลเสียอย่าง ยิ่งตอนนี้แอลกอฮอล์ในร่างกายกำลังพลุ่งพล่านพร้อมบวกมากขอโทษดีๆเสือกมาหงุดหงิดใส่

              แต่พอมองไปรอบ ๆ ก็เริ่มอายขึ้นมาเหมือนกันทุกคนแถวนั้นกำลังจ้องมองมาที่ฉันกับผู้หญิงที่ฉันชนล้มแถมยัยนั้นก็เริ่มเสียงดังขึ้นเรื่อย ๆ

              “เกิดอะไรขึ้น” เสียงของผู้ชายจากด้านหน้าของฉันดังขึ้นก่อนที่ยัยนั่นจะเงียบเสียงลงทันทีที่ได้ยินเสียง

              “พี่มังกร ยัยนี่ชนรินรินล้มค่ะ” พูดเสร็จก็รีบเดินเข้าคล้องแขนของเขาแล้วส่งสายตาที่เหมือนจะเหนือกว่ามาให้ฉัน

              “แต่ฉันขอโทษเธอไปแล้ว เธอเองที่ไม่ยอมจบ” ฉันพูดแล้วหันไปมองหน้าผู้ชายที่ชื่อมังกร

              “เธอมากับไทเกอร์ใช่ไหม?” เขาหันมาถามฉัน ก่อนที่ฉันจะตอบเขาไอ้บ้าขี้เมามันก็ฝ่าคนเข้ามาหาฉันมาดึงแขนฉันอีกรอบ ฉันสลัดแขนออกจากมันอยู่สองสามครั้งถึงจะหลุดแล้วเซไปชนกับหน้าอกของร่างสูงที่ยืนอยู่ด้านหน้า

              “โอ๊ยย..” ฉันร้องออกมาด้วยความเจ็บทั้งข้อมือและแรงกระแทก ร่างสูงเอามือมาโอบที่ไหล่ของฉันไว้แล้วยกเท้าไปถีบไอ้ขี้เมาลงไปกองอยู่กับพื้น

              “มึงเป็นใคร เสือกอะไรด้วยวะ!! กูมาขอเบอร์คนสวย”

              “เธอจะให้มันไหม” เขาถามฉันทั้ง ๆ ที่มือหนาของเขายังโอบไหล่ของฉันเอาไว้แน่”

              “ไม่ให้ค่ะ ถ้าให้เอลจะหนีมาแบบนี้จนชนแฟนของคุณเข้าหรือคะ” ฉันหันไปบอกเขาพร้อมดันตัวออกจากอกเขา

              “มีอะไรครับนาย” บอดี้การ์ดหนุ่มคนสนิทและลูกน้องอีกสามสี่คนเข้ามาล้อมชายขี้เมาเอาไว้ทำให้ไทยมุ่งอยู่แถวนี่รีบถอยกรูกันออกไปรวมทั้งชายขี้เมาที่ไม่รู้หายไปตั้งแต่ตอนไหน

               “ยัยเอล เกิดอะไรขึ้น” ไทเกอร์ถามด้วยความตกใจ มันเห็นฉันออกมาห้องน้ำนานก็เลยออกมาตาม

              “ไม่มีอะไร คนเมามาตามขอเบอร์เลยเกิดเรื่องนิดหน่อย”

              “แล้วนี่อะไร? ข้อมือซ้ำขนาดนี้” ไทเกอร์จับข้อมือฉันแล้วยกให้ฉันดูซึ่งฉันไม่ได้สังเกตไม่คิดว่ามันจะซ้ำขนาดนี้อาจด้วยเพราะผิวของฉันขาวมากๆพอโดนนิดโดนหน่อยก็เกิดรอยซ้ำได้ง่าย

              “ฉันไม่เป็นไรช้ำนิดเดียวกลับไปหายัยบิวตี้กัน” ฉันดึงมือไทเกอร์เพื่อที่จะเดินออกไปจากตรงนี้

              “เดี๋ยว!! เธอกับฉันยังไม่จบ” เสียงยัยรินรินปากมากยังไม่ยอมจบอีก

              “ไทเกอร์แกเคลียร์กับยัยปากมากนี่สิ น่ารำคาญ” พูดเสร็จฉันก็เดินออกไป

              “กรี๊ดดด แกว่าใครปากมากหะ พี่มังกร! ยัยนั่นมันว่าริน”

              “งั้นพี่มังกรก็เคลียร์ยัยนี่ให้ผมด้วย ผมไปล่ะนะ” พูดจบไทเกอร์ก็เดินจากไปอีกคน ส่วนมังกรก็หันไปมองรินรินด้วยความเบื่อหน่ายแล้วเดินกลับไปที่โต๊ะปล่อยให้รินรินยืนกรี๊ดอยู่คนเดียว

              กลับมาที่โต๊ะเราสามคนก็ยังชนแก้วกันไม่หยุดสภาพตอนนี้เมาได้ที่แล้ว ผับใกล้จะปิดแล้วพี่เบสบอดี้การ์ดของไทเกอร์ก็รู้หน้าที่เป็นอย่างดีก็เดินเข้ามาพร้อมลูกน้องอีกคนเพื่อเข้ามารับพวกเราสามคนกลับคอนโด เวลาที่พวกเราสามคนไปเที่ยวกันก็จะมีพี่เบสนี่แหละคอยดูแลอยู่ตลอดทำให้ไม่เคยเกิดปัญหาอะไรตามมาเลยสักครั้ง

              พวกเราสามคนพยุงร่างที่เหมือนเกือบจะไร้วิญญาณเข้ามาอยู่ในรถ พอเข้าไปนั่งในรถได้เรียบร้อยฉันก็ปลดปล่อยสติให้ดับไปทันที เพราะมั่นใจได้แล้วว่าปลอดภัยแน่นอนเมื่ออยู่ในรถของพี่เบสแล้ว

              “ไอ้เบสจะไปส่งนายมึงที่ไหน” เจมส์ที่เดินมาถามเบสถึงที่รถตามคำสั่งของนาย

              “คอนโดครับ” เบสตอบกับไปอย่างสุภาพเพราะว่าเป็นรุ่นน้องของเจมส์และเขาก็มีความนับถือเจมส์อยู่มาก

              “แล้วผู้หญิงสองคนล่ะ มึงไปส่งที่ไหน”

              “คอนโดคุณไทเกอร์เหมือนกันครับ”

              “ผู้หญิงคนนี้นายก็จะไปส่งเอง” เจมส์ชี้ไปที่เอลที่ตอนนี้กำลังหลับอยู่

              “คุณเอลคงไม่ได้ครับ ถ้าให้คนอื่นไปส่งคุณเอลแล้วคุณไทเกอร์มารู้ทีหลังผมตายแน่ครับ” เบสตอบออกไปด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

              “แล้วนายมึงกับเอลเป็นอะไรกัน” น้ำเสียงทุ้มต่ำแผ่รังสีความน่ากลัวทำให้เบสถึงกับเสียวสันหลังวาบ

              “พ..เพ..เพื่อนกันครับ” เบสตอบกลับอย่างกลัวๆ

              “เพื่อนจริง ๆ” มังกรเน้นย้ำเพื่อความแน่ใจอีกรอบ

              “เพื่อนจริง ๆ ครับ” เบสตอบกลับไปอย่างหนักแน่น

              “กูจะไปส่งเอลที่คอนโดไทเกอร์เอง”

              “แ..แต..แต่ คุณเอลเป็นลูกสาวคุณเคนนะครับ” เบสกัดฟันเอ่ยบอกออกไปเพราะกลัวมังกรจะทำอะไรเอลเหมือนกับผู้หญิงคนอื่น ๆ ถ้าเป็นอย่างนั้นจะเป็นเรื่องใหญ่มากทีเดียว

              “เออ..กูไม่ทำอะไรหรอกมึงไม่ต้องห่วง” แค่มังกรเอ่ยมาแค่นั้นก็ทำให้เบสสบายใจขึ้นมาเปาะหนึ่ง