Mag-log in#หลังเลิกเรียน
คอนโดของเฌอแตม
กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง ~
เสียงกดกริ่งรัวๆ ที่น่ารำคาญนั่นทำให้เฌอแตมที่กำลังทำธุระส่วนตัวอยู่ในห้องน้ำรีบเดินออกมาทันที
“อะไรวะเนี่ย ไม่ได้สั่งอาหารนะ ไอ้บ้าที่ไหนมันไร้...”
ไม่ทันที่เธอจะได้พูดจบ ประตูห้องก็ถูกเปิดซะก่อน กะว่าถ้าเจอหน้าคนกดกริ่งรบกวนนี่จะด่าสักหน่อย แต่พอได้เห็นหน้าเท่านั้นแหละ คำด่าหายไปหมดเลย
“ทรานส์?”
“อือ ทำไมนานเปิด”
ทรานส์พูดเสียงเรียบก่อนจะแทรกตัวเดินเข้าไปในห้องของเฌอแตม ทำตัวเหมือนกับเป็นเจ้าของห้องซะเอง ( แต่ไม่มีคีย์การ์ด )
“มาทำไมเนี่ย ไหนบอกมีงานไง”
“ขี้เกียจ”
“ห๊ะ?”
“นี่ ถามไรหน่อยดิ”
“อือ ว่ามา”
เฌอแตมตอบ พลางเดินไปเปิดตู้เย็นแล้วเทน้ำเปล่ากิน ทำเหมือนปกติ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นก่อนหน้านี้ ทำใจเย็นทั้งๆ ที่ใจก็ร้อนรนเพราะเรื่องนั้นไม่ต่างกัน
“เธอลืมเรื่องนั้นหรือเปล่า”
“เรื่องอะไรล่ะ ชีวิตฉันมันมีอะไรหลายอย่างให้คิด จำไม่หมดหรอก ลืมเรื่องไหนไปบ้างก็ไม่รู้”
“เรื่องคืนนั้นไง”
“......” เฌอแตมเงียบ ว่าแล้วเชียวว่าจะต้องเป็นเรื่องนี้ แล้วจะมาถามเอาอะไรตอนนี้เล่า ควรจะลืมมันไปแท้ๆ แต่กลับเอามาคิดอีกเนี่ยนะ อะไรของเขา
“แตม... พูดจริงๆ นะ” ทรานส์หันหน้าไปมองเพื่อนสนิทที่ยืนนิ่งอยู่ น้ำเสียงและสีหน้าของเขาจริงจังมาก จนเธอใจสั่นไปหมด เพราะไม่รู้เลยว่ารอบนี้มันจะมาแนวไหน
“อ-อะไร?”
“เรามาเป็นคู่นอนกันไหม แบบเซ็กซ์เฟรนด์ ไม่ผูกมัด ก็แค่เรื่องบนเตียง”
“ดะ เดี๋ยวก่อนไอ้นี่ กินยาลืมเขย่าขวดป้ะ กูเพื่อนมึงนะ!”
เฌอแตมเดินไปนั่งที่โซฟาตรงข้ามกันกับทรานส์ เขาจริงจังเรื่องนี้มาก เธอเองก็ไม่ต่างกันหรอกนะ อยู่ๆ ก็มาขอเรื่องนั้น คิดอะไรของมันอยู่กันแน่ ผู้หญิงในสต๊อกเยอะจนนับนิ้วไม่ได้ด้วยซ้ำ แต่มาขอเป็นเซ็กซ์เฟรนด์กับเพื่อนสนิทเนี่ยนะ
“เออ ก็ถึงบอก เซ็กซ์เฟรนด์ไง”
“อะ ไอ้บ้านี่ ผู้หญิงเยอะอย่างกับแมลงหวี่ ก็มีอะไรกับพวกนั้นไปสิ”
“นั่นก็แค่คบเล่นๆ ไม่ได้เอาจริงจังสักหน่อย”
“มึงก็...โอ๊ยยย!”
หมดคำจะพูดแล้วจริงๆ กับไอ้เพื่อนคนนี้ มันบ้าหรือเปล่าเนี่ย หรือเจ็บป่วยตรงไหนที่กำลังไม่มีสติอยู่
“พูดจริงนะแตม”
“แล้วมันจะได้อะไรวะ ถ้าเป็นแบบนั้นอะ?” เธอถามกลับ
“ไอ้เอากันไง”
“ไอ้ทรานส์ เดี๋ยวถีบหงายท้อง กวนตีน!”
“ไม่ได้กวน ก็พูดจริงๆ นั่นก็เรื่องจริงไง เซ็กซ์เฟรนด์ ก็หมายถึงเพื่อนกับเพื่อนเอากันแบบไม่ผูกมัด”
“.....” เฌอแตมนั่งอึ้งกับสิ่งที่เพื่อนสนิทพูด เพราะยิ่งมันพูดก็เหมือนยิ่งตอกย้ำว่ามันจริงจังมากกับเรื่องนี้
“แตม... ฟังอยู่มั้ยวะ”
“อะ เออ! ฟังอยู่ แต่มึงจะทำแบบนี้ไปเพื่ออะไรวะ มึงก็เด็กเยอะจะตาย”
“พูดไม่เข้าใจหรือไงวะ! แม่ง...” ทรานส์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง เพราะเฌอแตมถามคำถามเดิมๆ ซ้ำแล้วซ้ำเล่าไม่หยุด จนเขาไม่รู้จะต้องอธิบายแบบไหนอีกให้เธอเข้าใจ
“ก็อยากรู้ไง”
“ไม่รู้ว่ะ ก็แค่ไม่อยากเป็นแท่งไฟเร่ร่อน”
“แท่งไฟเร่ร่อน?” คิ้วสวยเลิกขึ้นด้วยความงง คำเปรียบเปรยของเขามันทำให้เธอไม่เข้าใจ
“ก็ไม่อยากเอาไปทั่ว”
“แล้วไอ้ความสัมพันธ์ที่ว่าเนี่ย มันยังไงวะ?”
“ก็เอากัน แต่ไม่ผูกมัดกัน เป็นเพื่อนกันเหมือนเดิม ทุกๆ อย่างเหมือนเดิม แค่เรื่องบนเตียง...”
“แล้วทำไมต้องเป็นกูวะ?”
“เพราะเรามีอะไรที่เหมือนๆ กันมั้ง...”
“เหมือนกัน?”
“เรื่องบนเตียงไง”
“จริงจังอ่อ?”
“เออดิ ถามอยู่นั่น รำคาญแล้วเนี่ย”
“พูดให้มันดีๆ เดี๋ยวตบคว่ำไอ้นี่!” มือเล็กยกขึ้นจะตบคนตรงหน้า ทำเอาอีกฝ่ายรีบเอียงหน้าหลบทันที
ถามว่าเธอกลัวไหม ตอบได้ชัดเจนเลยว่าไม่ เพราะถ้ากลัวเธอคงไม่เถียงทันควันอย่างนี้ เรื่องอะไรต้องยอมล่ะ ไอ้หมอนี่มันไม่ได้น่ากลัวอะไรเลยสักนิดเดียว
“เพื่อนกัน แต่เอากันเนี่ยนะ แม่งกระดากหูสัตว์ๆ !!”
เฌอแตมสบถคำหยาบคายออกมา ต่างจากใบหน้าสวยๆ ของเธอราวฟ้ากับเหว ใครจะไปรู้ล่ะว่าเธอจะพูดได้แรงขนาดนี้
“ต้องเขียนสัญญามั้ยวะ แบบว่าห้ามทำอะไรเกินขอบเขต ห้ามหึง ห้ามหวง”
“เฮ้ยๆๆๆ กูไม่ใช่เด็กในสต๊อกมึง ไม่ต้องขนาดนั้นก็ได้ กูรู้อยู่หรอก แค่ข้าวหลามบ้องเดียว กูไม่ได้เสียดายหรอก”
“จิ๊! เปรียบเทียบอะไรแบบนั้น”
“ก็แค่ไม่เข้าใจ อยู่ๆ ก็อยากมาเป็นเซ็กซ์เฟรนด์กัน”
คำถามที่อยากจะถามมันมีอยู่เต็มหัวไปหมด แต่ก็พอจะเดาคำตอบของมันได้ว่า ก็คงจะเดิมๆ ที่เคยพูดไป คงชอบและมีความชอบเรื่องบนเตียงที่คล้ายกัน
“แต่มีข้อแม้นะ”
หมับ ! ~ใบหน้าสวยถูกจับให้หันกลับมาก่อนที่ทรานส์จะจูบปากของเธอยังไม่ทันให้ตั้งตัว ริมฝีปากร้อนประกบจูบลงไปและนิ่งค้างไว้อยู่อย่างนั้น ทำเอาเธอตกใจจนลืมหายใจไปชั่วขณะนึงเลย และพอกลับมาหายใจลิ้นร้อนก็สอดแทรกเข้ามาในโพรงปากของเธอ รู้สึกได้ถึงกลิ่นบุหรี่ที่คละคลุ้งในปาก และรสชาติที่คุ้นเคยเวลาจูบปากกับเขา"อื้อ! ปล่อยนะ!"กำปั้นเล็กๆ พยายามทุบหน้าอกของอีกฝ่ายเพื่อให้เขาปล่อยเธอ แต่ยิ่งเธอขัดขืนมากเท่าไร เขาก็ยิ่งกอดรัดแน่นขึ้นเท่านั้น ไม่ยอมปล่อยให้เธอเป็นอิสระได้เลยรสชาติจูบที่เคยรุนแรงและเร่าร้อนก็ค่อยๆ อ่อนโยนลง พร้อมกับแรงกอดที่คลายออกอย่างช้าๆ เฌอแตมไม่ได้ขัดขืนเขาอีก จนกระทั่งทรานส์ค่อยๆ ผละใบหน้าที่หล่อเหลาออกและมองหน้าของเธอที่กำลังแดงเรื่ออยู่"ฉันหวงของที่มันเป็นของตัวเองมากนะ" ทรานส์พูดเบาๆ"แต่ฉันไม่ใช่ของเล่น""ฉันไม่ได้บอกว่าเธอคือของเล่นสักหน่อย""แต่การกระทำของนาย มันกำลังบอกอย่างนั้น""เธอไม่ใช่ของเล่น แต่เธอคือสิ่งที่ฉันหวงมากที่สุดในชีวิต"ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ~พอได้ยินอย่างนั้นหัวใจของเฌอแตมก็เต้นตึกตักรุนแรงแบบควบคุมไม่อยู่ ใบหน้าสวยที่แดงเป็นลูกมะเขือเทศอยู่แล้วกล
#ตกเย็นวันเดียวกัน หลังจากที่ข้อเท้าของเฌอแตมเริ่มดีขึ้น ทรานส์ก็พากลับมาที่พักก่อน ระหว่างนั้นรุ่นน้องและกลุ่มเพื่อนก็ยังทำกิจกรรมร่วมกันต่อ ยกเว้นทั้งสองที่กลับมาก่อน"บอกแล้วไม่ให้มา ก็ยังจะดื้อมาจนได้" ทรานส์บ่น"ก็ใครจะไปรู้ล่ะว่ามันจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น" เฌอแตมตอบกลับเสียงแผ่วเบา เธอเองก็ไม่คิดเหมือนกันว่ามันจะเกิดอุบัติเหตุแบบนี้ขึ้น"อยากกลับไหม?" เขาถาม แต่ก็ยังคอยนวดเท้าให้เธอไม่หยุด"กลับทำไม""สภาพนี้จะไปทำอะไรต่อได้ เดินขากะเผลกขนาดนี้""......" คำพูดของทรานส์เล่นเอาเธอเจ็บจี๊ด แต่เธอก็ไม่ได้โกรธอะไร ไม่ได้เถียงกลับด้วย เพราะที่เขาพูดมันก็จริง เป็นสภาพนี้แล้วจะไปช่วยอะไรได้ มีแต่จะเป็นภาระให้คนอื่น"ถ้าเธอบอกจะกลับ ฉันจะให้คุณมารับเดี๋ยวนี้เลย""อีกแล้วนะ""อะไร?""ชอบใช้อภิสิทธิ์เหนือคนอื่นไง""ถ้าคนอื่นเกิดอุบัติเหตุ มันก็ต้องเรียกรถมารับกลับอยู่ดีไหม หรือจะอยู่เป็นภาระคนอื่น?""เปล่า...""งั้นก็กลับ""......" เฌอแตมถอนหายใจออกมา เธอไม่ได้อยากให้มันเป็นแบบนี้เลย แต่ก็เลือกไม่ได้จริงๆ ตกอยู่ในสภาพนี้แล้ว จะให้อยู่ต่อยังไงอีกล่ะ"ไปให้หมอตรวจ เอกซเรย์ดูสักหน่อย เผื่อข้อ
ไม่นานนักก็มาถึงเต็นท์พยาบาลที่รุ่นพี่ได้เตรียมเอาไว้เผื่อน้องๆ เกิดอุบัติเหตุหรือเป็นอะไรขึ้นมา เธอถูกวางลงบนเตียงสนามอย่างเบามือ ก่อนที่ทรานส์จะนั่งลงกับพื้นตรงหน้าเพื่อดูข้อเท้าของเธอ"น่าจะข้อเท้าพลิกนะ""อืม... เมื่อกี้รองเท้ามันพลิกน่ะ""เจ็บมากไหม?""เจ็บสิ""น่าจะไม่ได้เป็นอะไรมากนะ เธอไม่ได้เจ็บข้างในมากขนาดนั้นใช่ไหมเฌอแตม?" เพื่อนที่เป็นผู้ดูแลอยู่ตรงเต็นท์สนามพยาบาลรีบเข้ามาดูแลเช่นกัน"อื้ม... แค่ปวดๆ น่ะ""ทายาแล้วก็นวดบ่อยๆ เดี๋ยวก็หายนะ พยายามอย่าใช้ข้อเท้าเยอะ เป็นไปได้ก็นั่งอยู่เฉยๆ ไปก่อน" หลอดยาทาถูกยื่นให้กับเฌอแตม พร้อมกับอธิบายวิธีการใช้ให้"ขอบใจนะ""เดี๋ยวนวดเอง ฉันจะดูแลต่อเอง ขอบใจพวกเธอมาก"ทรานส์แย่งหลอดยาในมือของเฌอแตมมาถือเอาไว้"โอเค แต่ถ้าปวดมากๆ ก็กินยาแก้ปวดกับยาแก้อักเสบนะ แล้วถ้ามันเป็นอะไรมากกว่านั้นต้องรีบบอกนะ""เข้าใจแล้ว" เฌอแตมพยักหน้าตอบรับเพื่อนๆ ที่อยู่ในกลุ่มร่วมกิจกรรมต่างรีบวิ่งมาดูด้วยความเป็นห่วง แต่ก็ยืนดูอยู่แค่รอบนอกเท่านั้นไม่ได้เข้ามาดูใกล้ๆ"เธอโอเคหรือเปล่าเฌอแตม?""ฉันโอเคแล้ว ขอโทษนะ ทำบรรยากาศเสียซะได้เลย""ไม่เป็นอะไรหรอก
ช่วงสายๆ ในวันเดียวกันหน้าลานกิจกรรมที่รุ่นพี่เรียกรวมตัว เสียงนักศึกษากำลังคุยกันเจื้อยแจ้วดังระงม สถานที่ที่เคยว่างเปล่ากำลังจะถูกจัดขึ้นให้เป็นกิจกรรมเล็กๆ ที่วันนี้จะต้องทำร่วมกัน"ไปด้วยกันนะแตม" ทรานส์เดินมาพูดใกล้ๆ"เป็นอะไรอีก?""ห้ามไปกับไอ้ฝรั่งนั่นนะ""ฉันจะไปกับเพื่อน"ถ้าเลือกได้ไม่ไปกับใครสักคนเลยจะดีกว่า ไปกับเพื่อนคนอื่น มันคงสบายใจกว่าเยอะเลย หมอนี่ก็นะทำเอาเธอรู้สึกอึดอัดลำบากใจไปหมดเลย"ไปด้วยกันนี่แหละ!" ทรานส์เอ่ยขึ้น ถึงเธอจะบอกว่าไปกับเพื่อน แต่เพื่อนของเธอเพียงคนเดียวก็เขาเนี่ยแหละ ต่อให้จะเป็นผู้หญิงเขาก็ไม่ยอม"จิ๊! เรื่องเยอะจริงๆ ไม่รู้จะมาด้วยทำไม" เฌอแตมบ่นความจริงเขาไม่ได้อยากมาด้วยซ้ำ แต่เพราะเธอมาต่างหากเขาถึงได้ตามมา ไม่อยากให้เธอได้อยู่ใกล้ชิดสนิทสนมกับเมสันด้วย"เอาล่ะน้องๆ เดี๋ยวพี่จะให้น้องๆ ทำกิจกรรมที่เรียกว่า สามัคคีคือพลัง น้องๆ จับกลุ่มกับเพื่อนๆ ให้ได้หกคน กลุ่มไหนได้ครบแล้ว ให้ไปรับป้ายคล้องคอกับรุ่นพี่ตรงนั้นนะคะ""ครับ/ค่า" เสียงรุ่นน้องตอบพร้อมกันหลังจากนั้นความชุลมุนวุ่นวายก็เกิดขึ้น รุ่นน้องหลายคนเริ่มหาเพื่อนมารวมกลุ่มของตัวเอง บาง
ทรานส์เดินกลับมายังที่พักของตัวเอง ก่อนจะหยิบผ้าขนหนูเสื้อผ้าและสบู่ออกจากกระเป๋าที่เอามาแล้วเดินไปที่ห้องน้ำ เวลานี้น้องๆ บางคนก็พากันหลับไปแล้ว บางคนก็ยังนอนเล่นโทรศัพท์อยู่พอเดินมาถึงน้องๆ หลายคนก็พากันทยอยกลับไป จะเหลือก็เพียงห้องน้ำห้องนึงที่ยังมีคนใช้งานอยู่ ตอนแรกเขาก็ไม่ได้เอะใจอะไร จนกระทั่งหันไปเห็นรองเท้าและผ้าขนหนูที่พาดไว้กับประตูครึ่งผืน สีแบบนี้ ลายแบบนี้ มาจากต่างประเทศแน่นอน"หึ! ไอ้ฝรั่งปากดี กวนตีนกูนักนะมึง!" ทรานส์พูดกับตัวเอง เขายิ้มอย่างร้ายกาจ ก่อนจะเดินไปปิดไฟห้องน้ำจนมันดับภายในพริบตาเดียว"ไฟดับหรอครับ มีใครอยู่ข้างนอกไหม มืดมากเลยผมมองไม่เห็น" เสียงของเมสันตะโกนถามดังขึ้นมาแกร๊ก ~ทรานส์หยิบก้อนหินก้อนนึงโยนขึ้นไปบนหลังคา จากนั้นก็หยิบก้อนที่สองที่สามตามมา จนคนในห้องน้ำเริ่มนิ่งไม่มีเสียง ด้านนอกมีลมพัดวูบไหว ต้นไม้ที่เสียดสีกันไปมาช่วยให้บรรยากาศในตอนนี้ให้น่าวังเวงขึ้นอีกไม่น้อยเลย"มะ มีใครอยู่ไหมครับ ไฟดับหรอครับ""......" ทรานส์ยกยิ้ม ก่อนจะเดินย่องเข้าไปในห้องน้ำห้องที่อยู่ข้างๆ เมสัน จากนั้นก็ค่อยๆ ทำผลุบๆ โผล่ๆ ข้างล่างบ้างข้างบนบ้าง ครางเสียงหัวเ
ช่วงเย็นๆ ของวันเดียวกัน รุ่นน้องถูกเรียกให้มารวมตัวกันที่ลานกว้าง เพื่อที่จะได้ชี้แจงรายละเอียดต่างๆ ให้ทราบโดยทั่วกันและภายในกลุ่มนั้น ทรานส์ เฌอแตม ก็ยืนรอฟังอยู่ด้วย"น้องๆ มากันครบไหมคะ พี่จะได้ชี้แจงรอบเดียว และจะได้เข้าที่พักกัน"เสียงของรุ่นพี่ที่ถามขึ้น ทำให้รุ่นน้องบางคน บางคน ตามรีบวิ่งเข้ามายังจุดรวมตัวกันอย่างลนลานไม่นานนักก็ดูเหมือนว่าบรรดารุ่นน้องจะมารวมกลุ่มกันทุกคนแล้ว"ที่พี่เรียกน้องๆ มา ก็เพื่ออยากจะแจ้งเกี่ยวกับกฎระเบียบที่จะต้องปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัด เราไม่ได้อยู่บ้านตัวเองนะคะ ช่วยทำตามที่รุ่นพี่แจ้งไปด้วยนะคะ""ครับ/ค่า!" เสียงของรุ่นน้องดังขึ้นพร้อมกัน"น้องๆ ทยอยเข้าอาบน้ำกันพยายามอย่าให้เกินสี่ทุ่มนะคะ และอย่านอนดึกเพราะเราจะมีกิจกรรมตอนเช้า เจ็ดโมงครึ่งต้องทยอยมารวมตัวกันที่ตรงนี้ แปดโมงตรงพี่หวังว่าน้องๆ ทุกคนจะมากันครบ ช่วยกันด้วยนะคะ จะได้กินข้าวและไปทำกิจกรรมกันต่อ""รับทราบค่ะ / เข้าใจแล้วครับ""ดีมากค่ะ".......หลังจากนั้นทุกๆ คนก็แยกย้ายกลับที่พักของตัวเอง ช่วงเวลานี้ใครอยากจะทำอะไรก็ทำได้ เพราะมันยังไม่ถึงเวลาที่รุ่นพี่กำหนดเอาไว้ว่าจะต้องเข้าพ







