LOGINเธอช็อคหนัก! เมื่อเห็นว่าคนที่นอนอยู่ข้างๆ คือ ❛เพื่อนตัวเอง❜ มองหน้ากันไม่ติดอยู่หลายวัน จนกระทั่งตัดสินใจสานสัมพันธ์ต่อแบบ ❛ FWB (Friends with Benefits) ❜ เพื่อให้คำว่าเพื่อนมันอยู่ต่อในแบบเดิม
View More....ย้อนกลับไปเหตุการณ์เมื่อคืน
เสียงเพลงในคลับกำลังดังกระหึ่ม พร้อมกับแสงไฟสีมัวตาส่องสลับกันไปมาจนคนที่ไม่ได้ดื่มก็อาจจะเมาได้เลย
เฌอแตม
สาวสวยวัย 23 ปี กำลังโยกย้ายส่ายสะโพกไปตามเสียงของดนตรีแด๊นซ์ พร้อมกับส่งเสียงโห่ร้องออกมาอย่างเมามันชนิดที่ว่า ลืมตัวตนของตัวเองไปแล้วข้างๆ กันมี ทรานส์ เพื่อนหนุ่มที่เป็นแทบจะทุกๆ อย่างของเธอ เพื่อน พี่ เบ๊ หรือแม้กระทั่งคนระบายอารมณ์ กำลังนั่งมองด้วยสีหน้าที่ไม่อยากจะเชื่อสายตา
เพื่อนกูเป็นงี้จริงหรือวะ?
มันแรดก็จริงนะ แต่ก็ไม่ออกลายขนาดนี้อะ หรือเป็นเพราะเหล้าที่มันกระดกเข้าปากไป เลยทำให้นิสัยใจคอเปลี่ยนไปหมดเลย
“กรี๊ดดด ~ เอาอีกค่า ขอเพลงมันส์ๆ ค่า”
“ซี๊ดด! แสบหูโว้ย!”
ทรานส์ตะแคงหูตามสัญชาตญาณพร้อมกับใบหน้าที่บิดเบี้ยว เพราะเสียงของเธอมันแหลมแข่งกับเสียงเพลง เอาเถอะเสียงกรีดร้องนั่น ดังกว่าเสียงเพลงอีก ไม่แสบแก้วหูก็ให้มันรู้ไปสิ
“เอาเหล้าบ๊วยมาเพิ่มอีก อร่อยๆ ของดีนะเนี่ย”
“มึงพอเลยนะ แม่ง!”
“โหย ~ ทำเป็นหวง จะซักกี่ตังค์กันเชียว ขนหมอยไม่ร่วงหรอก”
“เฌอแตม! มึงนี่นะ!”
“คิกคิกคิก”
จะร่วงได้ไงก็มันไม่มีให้ร่วง ระดับนี้มันต้องเลเซอร์ให้เนียนกริ๊บอยู่แล้ว
“สุดหล่อคะ ไปต่อกับพี่ป่าว” เธอหันไปอ่อยหนุ่มโต๊ะข้างๆ แค่พูดไม่พอ ยังจะแอ่นหน้าอกเข้าหาอีก ก่อนที่เธอจะถูกคว้าด้วยแรงอันมหาศาลของทรานส์
“แตม! มึงหยุดดิ๊!”
“อือ ~ อารายว้า กูก็แค่จะจีบเขา”
“เลิกแดกเลยมึง เมาแล้วมั่วฉิบหาย”
ทรานส์ได้แต่นั่งกุมขมับ เพราะเขาต้องเสียเวลางานมานั่งเฝ้าเพื่อนสนิทที่เวลาเมาแล้วชอบเรื้อนไปทั่ว และก็มีแค่เขาด้วยที่เอาเธออยู่ได้
“ปล่อยๆ อย่ามาจับ!” เธอสะบัดแขนออกจากมือของทรานส์อย่างแรง
“เมาแล้วนะ ไปนอน เดี๋ยวไปเรียนไม่ไหว”
“ไหวดิ”
“......” ทรานส์ถอนหายใจออกมาอย่างแรง เอือมระอากับเพื่อนคนนี้จริงๆ จะเลิกคบก็ไม่ได้ เพราะมีกันอยู่แค่สองคน
“น้องคะ เอาเหล้าบ๊วยมาให้พี่อีกขวด”
“แตมพอแล้ว”
“หึ้ย บอกว่าอย่ายุ่ง ไอ้นี่เดี๋ยวกูบอกน้ารฐาเลยว่ามึงแอบซุกเด็ก”
“ไอ้แตม มึงแม่ง!”
พอโดนขู่แบบนี้แล้วใครมันจะไปกล้าล่ะ กลัวแม่จะรู้น่ะสิว่าแอบซุกเด็กเอาไว้ แม่ยิ่งไม่ชอบอะไรแบบนี้อยู่ด้วย ขืนแม่รู้คงได้หูเขียวแน่ๆ ล่ะ
สุดท้ายก็ต้องยอมให้เธอเอาเครื่องดื่มมานั่งดื่มต่อ ส่วนเขาก็เป็นคนนั่งเฝ้า จนกระทั่งเวลาผ่านไปเนิ่นนาน คลับปิด ทรานส์แบกเพื่อนสนิทที่เมาแอ๋กลับคอนโด
“เดินดีๆ ดิวะ”
“อือ... ก็พยายามอยู่”
“มา จะอุ้มไปส่ง”
“เฮ้ยอย่า!”
หญิงสาวรีบห้ามไว้ทันที แม้ตัวเองจะเมาจนแทบสิ้นสติก็ตาม แต่เธอจะไม่ยอมให้ทำอย่างนั้นเด็ดขาดเลย
“แล้วเมื่อไหร่มันจะถึง?”
“เดินไปเรื่อยๆ เดี๋ยวมันก็ถึงเองแหละน่า”
“......” ทรานส์เท้าเอวยื่นมองร่างบอบบางที่กำลังก้าวเดิน ไปข้างหน้าที ถอยกลับหลังที ไม่รู้ว่าเวลาไหนจะถึงหน้าประตูห้อง อีกนิดเดียวเอง
“โอย ~ ทำไมประตูห้องมันขยับหนีเรื่อยๆ เลยวะ”
“มันไม่ขยับหนีหรอก แต่เธอเมาต่างหาก” เสียงคนข้างหลังพูดขึ้น
“มึงไปจับประตูห้องไว้หน่อยดิ๊ อย่าให้มันขยับหนี”
“ให้อุ้มไปก็จบ”
“ไม่เอา มึงไปจับประตูไว้”
“เออๆ”
ทรานส์เดินนำหน้าไปยืนรอที่หน้าประตูห้อง แต่เพราะความเมานั่นแหละทำให้เธอมองว่าทรานส์ไม่ยืนอยู่กับที่ด้วย
“ไอ้นี่ ยืนนิ่งๆ หน่อย แม่งเมาเหรอวะ”
“กูก็นิ่งแล้ว รีบเดินมา มึงจะอยู่งั้นยันเช้าเลยหรือไง”
“เออๆ กำลังรีบไป”
ใช้เวลาอยู่พักใหญ่เลยกว่าเฌอแตมจะเดินมาถึงหน้าประตูห้องแล้วใช้คีย์การ์ดในกระเป๋าแตะสแกนเข้าไป
พรึ่บ !~
เธอทิ้งตัวลงนอนกับเตียงทันทีเมื่อเข้าไปถึงห้องนอน ส่วนทรานส์ก็ทำหน้าที่เพื่อนที่ดีอีกเช่นเคย
“พรุ่งนี้มีเรียนบ่าย ตื่นให้ทันด้วย เดี๋ยวจะมารับ”
“นอนด้วยกันดิ”
“มีงานต้องเคลียร์ อยู่ที่นี่ไม่ได้”
“......” เสียงของเธอเงียบไป ทำให้ทรานส์สงสัยเงยลุกขึ้นมาดู แต่แล้ว...
หมับ!
“เฮ้ยไอ้แตม!”
“โอ้โห มีหนุ่มหล่ออยู่ในห้องด้วย ชื่ออะไรคะสุดหล่อ”
“แตม กูเองแตม ตั้งสติหน่อย”
“เป็นของพี่เถอะนะสุดหล่อ”
“เฮ้ยๆๆ แตมใจเย็น แตมอย่า แตม แตม ไอ้แตมมม!!”
สิ้นสุดเสียงของทรานส์ทุกอย่างก็ดับวูบลงไปจนกระทั่งสายๆ ของอีกวัน เฌอแตมตื่นขึ้นมาบนเตียงนอนของตัวเอง ทุกๆ อย่างไม่มีอะไรแปลกไป จนกระทั่งหันไปเห็นทรานส์นอนอยู่ข้างๆ
“ไอ้ทรานส์?”
“อือ...” เสียงใสๆ ของหญิงสาวปลุกเขาที่นอนอยู่ให้ตื่นขึ้นมา และสภาพของเขาในตอนนี้ก็ดูไม่ได้เลยด้วย
“กะ เกิดอะไรขึ้นวะ?” เธอถามเสียงสั่น
“ผีมันผลักมั้ง เมื่อคืนมึงถึงได้คึกปล้ำกู” ทรานส์พูดเบาๆ เชิงประชด
“หา?? กะ กูปล้ำมึง”
“ก็เออด สภาพแบบนี้ นอนเล่นกันมั้ง”
“ !!!! ”
เฌอแตมรีบสำรวจตัวเองทันที ก่อนจะได้รู้ว่ามันเรื่องจริง ทรานส์ไม่ได้โกหก เมื่อคืนเธอเมาจนทำเรื่องแบบนั้นลงไปจริงๆ เหรอ พอคิดได้แบบนั้น ร่างกายก็เริ่มมีอาการเจ็บแปล๊บขึ้นมาทันที
“จะ จริงเหรอวะ”
“เออจริง!! มึงแม่งรับผิดชอบเลยนะ ปล้ำกูอะ”
“.....” ใบหน้าสวยชาวาบ เธออยากให้ทุกอย่างในตอนนี้มันเป็นฝันจริงๆ แต่เพราะร่างกายที่เจ็บแปล๊บอยู่ตลอดเวลา มันทำให้เธอได้รู้ว่ามันไม่ใช่ความฝัน
........
หมับ ! ~ใบหน้าสวยถูกจับให้หันกลับมาก่อนที่ทรานส์จะจูบปากของเธอยังไม่ทันให้ตั้งตัว ริมฝีปากร้อนประกบจูบลงไปและนิ่งค้างไว้อยู่อย่างนั้น ทำเอาเธอตกใจจนลืมหายใจไปชั่วขณะนึงเลย และพอกลับมาหายใจลิ้นร้อนก็สอดแทรกเข้ามาในโพรงปากของเธอ รู้สึกได้ถึงกลิ่นบุหรี่ที่คละคลุ้งในปาก และรสชาติที่คุ้นเคยเวลาจูบปากกับเขา"อื้อ! ปล่อยนะ!"กำปั้นเล็กๆ พยายามทุบหน้าอกของอีกฝ่ายเพื่อให้เขาปล่อยเธอ แต่ยิ่งเธอขัดขืนมากเท่าไร เขาก็ยิ่งกอดรัดแน่นขึ้นเท่านั้น ไม่ยอมปล่อยให้เธอเป็นอิสระได้เลยรสชาติจูบที่เคยรุนแรงและเร่าร้อนก็ค่อยๆ อ่อนโยนลง พร้อมกับแรงกอดที่คลายออกอย่างช้าๆ เฌอแตมไม่ได้ขัดขืนเขาอีก จนกระทั่งทรานส์ค่อยๆ ผละใบหน้าที่หล่อเหลาออกและมองหน้าของเธอที่กำลังแดงเรื่ออยู่"ฉันหวงของที่มันเป็นของตัวเองมากนะ" ทรานส์พูดเบาๆ"แต่ฉันไม่ใช่ของเล่น""ฉันไม่ได้บอกว่าเธอคือของเล่นสักหน่อย""แต่การกระทำของนาย มันกำลังบอกอย่างนั้น""เธอไม่ใช่ของเล่น แต่เธอคือสิ่งที่ฉันหวงมากที่สุดในชีวิต"ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก ~พอได้ยินอย่างนั้นหัวใจของเฌอแตมก็เต้นตึกตักรุนแรงแบบควบคุมไม่อยู่ ใบหน้าสวยที่แดงเป็นลูกมะเขือเทศอยู่แล้วกล
#ตกเย็นวันเดียวกัน หลังจากที่ข้อเท้าของเฌอแตมเริ่มดีขึ้น ทรานส์ก็พากลับมาที่พักก่อน ระหว่างนั้นรุ่นน้องและกลุ่มเพื่อนก็ยังทำกิจกรรมร่วมกันต่อ ยกเว้นทั้งสองที่กลับมาก่อน"บอกแล้วไม่ให้มา ก็ยังจะดื้อมาจนได้" ทรานส์บ่น"ก็ใครจะไปรู้ล่ะว่ามันจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น" เฌอแตมตอบกลับเสียงแผ่วเบา เธอเองก็ไม่คิดเหมือนกันว่ามันจะเกิดอุบัติเหตุแบบนี้ขึ้น"อยากกลับไหม?" เขาถาม แต่ก็ยังคอยนวดเท้าให้เธอไม่หยุด"กลับทำไม""สภาพนี้จะไปทำอะไรต่อได้ เดินขากะเผลกขนาดนี้""......" คำพูดของทรานส์เล่นเอาเธอเจ็บจี๊ด แต่เธอก็ไม่ได้โกรธอะไร ไม่ได้เถียงกลับด้วย เพราะที่เขาพูดมันก็จริง เป็นสภาพนี้แล้วจะไปช่วยอะไรได้ มีแต่จะเป็นภาระให้คนอื่น"ถ้าเธอบอกจะกลับ ฉันจะให้คุณมารับเดี๋ยวนี้เลย""อีกแล้วนะ""อะไร?""ชอบใช้อภิสิทธิ์เหนือคนอื่นไง""ถ้าคนอื่นเกิดอุบัติเหตุ มันก็ต้องเรียกรถมารับกลับอยู่ดีไหม หรือจะอยู่เป็นภาระคนอื่น?""เปล่า...""งั้นก็กลับ""......" เฌอแตมถอนหายใจออกมา เธอไม่ได้อยากให้มันเป็นแบบนี้เลย แต่ก็เลือกไม่ได้จริงๆ ตกอยู่ในสภาพนี้แล้ว จะให้อยู่ต่อยังไงอีกล่ะ"ไปให้หมอตรวจ เอกซเรย์ดูสักหน่อย เผื่อข้อ
ไม่นานนักก็มาถึงเต็นท์พยาบาลที่รุ่นพี่ได้เตรียมเอาไว้เผื่อน้องๆ เกิดอุบัติเหตุหรือเป็นอะไรขึ้นมา เธอถูกวางลงบนเตียงสนามอย่างเบามือ ก่อนที่ทรานส์จะนั่งลงกับพื้นตรงหน้าเพื่อดูข้อเท้าของเธอ"น่าจะข้อเท้าพลิกนะ""อืม... เมื่อกี้รองเท้ามันพลิกน่ะ""เจ็บมากไหม?""เจ็บสิ""น่าจะไม่ได้เป็นอะไรมากนะ เธอไม่ได้เจ็บข้างในมากขนาดนั้นใช่ไหมเฌอแตม?" เพื่อนที่เป็นผู้ดูแลอยู่ตรงเต็นท์สนามพยาบาลรีบเข้ามาดูแลเช่นกัน"อื้ม... แค่ปวดๆ น่ะ""ทายาแล้วก็นวดบ่อยๆ เดี๋ยวก็หายนะ พยายามอย่าใช้ข้อเท้าเยอะ เป็นไปได้ก็นั่งอยู่เฉยๆ ไปก่อน" หลอดยาทาถูกยื่นให้กับเฌอแตม พร้อมกับอธิบายวิธีการใช้ให้"ขอบใจนะ""เดี๋ยวนวดเอง ฉันจะดูแลต่อเอง ขอบใจพวกเธอมาก"ทรานส์แย่งหลอดยาในมือของเฌอแตมมาถือเอาไว้"โอเค แต่ถ้าปวดมากๆ ก็กินยาแก้ปวดกับยาแก้อักเสบนะ แล้วถ้ามันเป็นอะไรมากกว่านั้นต้องรีบบอกนะ""เข้าใจแล้ว" เฌอแตมพยักหน้าตอบรับเพื่อนๆ ที่อยู่ในกลุ่มร่วมกิจกรรมต่างรีบวิ่งมาดูด้วยความเป็นห่วง แต่ก็ยืนดูอยู่แค่รอบนอกเท่านั้นไม่ได้เข้ามาดูใกล้ๆ"เธอโอเคหรือเปล่าเฌอแตม?""ฉันโอเคแล้ว ขอโทษนะ ทำบรรยากาศเสียซะได้เลย""ไม่เป็นอะไรหรอก
ช่วงสายๆ ในวันเดียวกันหน้าลานกิจกรรมที่รุ่นพี่เรียกรวมตัว เสียงนักศึกษากำลังคุยกันเจื้อยแจ้วดังระงม สถานที่ที่เคยว่างเปล่ากำลังจะถูกจัดขึ้นให้เป็นกิจกรรมเล็กๆ ที่วันนี้จะต้องทำร่วมกัน"ไปด้วยกันนะแตม" ทรานส์เดินมาพูดใกล้ๆ"เป็นอะไรอีก?""ห้ามไปกับไอ้ฝรั่งนั่นนะ""ฉันจะไปกับเพื่อน"ถ้าเลือกได้ไม่ไปกับใครสักคนเลยจะดีกว่า ไปกับเพื่อนคนอื่น มันคงสบายใจกว่าเยอะเลย หมอนี่ก็นะทำเอาเธอรู้สึกอึดอัดลำบากใจไปหมดเลย"ไปด้วยกันนี่แหละ!" ทรานส์เอ่ยขึ้น ถึงเธอจะบอกว่าไปกับเพื่อน แต่เพื่อนของเธอเพียงคนเดียวก็เขาเนี่ยแหละ ต่อให้จะเป็นผู้หญิงเขาก็ไม่ยอม"จิ๊! เรื่องเยอะจริงๆ ไม่รู้จะมาด้วยทำไม" เฌอแตมบ่นความจริงเขาไม่ได้อยากมาด้วยซ้ำ แต่เพราะเธอมาต่างหากเขาถึงได้ตามมา ไม่อยากให้เธอได้อยู่ใกล้ชิดสนิทสนมกับเมสันด้วย"เอาล่ะน้องๆ เดี๋ยวพี่จะให้น้องๆ ทำกิจกรรมที่เรียกว่า สามัคคีคือพลัง น้องๆ จับกลุ่มกับเพื่อนๆ ให้ได้หกคน กลุ่มไหนได้ครบแล้ว ให้ไปรับป้ายคล้องคอกับรุ่นพี่ตรงนั้นนะคะ""ครับ/ค่า" เสียงรุ่นน้องตอบพร้อมกันหลังจากนั้นความชุลมุนวุ่นวายก็เกิดขึ้น รุ่นน้องหลายคนเริ่มหาเพื่อนมารวมกลุ่มของตัวเอง บาง