INICIAR SESIÓNเขาสบถหยาบคายอย่างสุดกลั้น โถมเรี่ยวแรงทั้งหมดลงที่บั้นเอว หลังจากอัดกระแทกต่ออยู่เพียงไม่กี่ครั้งชายหนุ่มก็วิ่งทะยานเข้าสู่เส้นชัยตามเธอไปติดๆ"อ่าาาาาาาาาาาส์"วิคเตอร์เชิดหน้ากู่คำรามอย่างสุขสม พร้อมน้ำขุ่นร้อนฉีดพ่นเข้าไปในกายเธอทุกหยาดหยด ใบหน้าทั้งสองเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อร้อน ก่อนที่เขาจะท
กล้ามเนื้อทุกมัดเขาตึงเครียดหดรัดขึ้นมาเป็นก้อน ยิ่งตามร่างกายมีรอยสักมากมายทำให้วิคเตอร์ดูโคตรร้อนแรง ทำอารมณ์เธอพลุ่งพล่านไปหมด ต้องเป็นฝ่ายขยับโยกกายขึ้นลงด้วยตัวเองมือน้อยวางค้ำกายบนกล้ามเป็นลอน ยกตัวโยกกระแทกกระทั้นกายขึ้นลง เร็วขึ้นและเร็วขึ้น ยิ่งทุกส่วนอ่อนไหวสอดประสานเสียดสีกันไปมามาก
อันดามันและวิคเตอร์ช่วยกันพาลูกแฝดอาบน้ำเตรียมเข้านอน ก่อนจะจูงมือกันกลับห้องของตัวเอง บรรยากาศในห้องเงียบเชียบมีเพียงแค่แสงไฟจากภายนอกลอดเข้ามาผ่านหน้าต่างบานใหญ่เท่านั้น เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ที่ดื่มไปตั้งแต่เย็นทำให้ทั้งคู่ตกอยู่ในอาการกรึ่มเล็กน้อย ดวงตาหยาดเยิ้มฉ่ำวาวของหญิงสาวช้อนมองสา
เด็กๆ ก็นั่งเล่นนอนเล่นอยู่คนละมุมห้อง แอลลี่ขนของเล่นออกมาให้เพื่อนๆ น้องๆ ทั้งตุ๊กตา สมุดวาดรูป ก่อนที่ตัวเองจะไปรวมกลุ่มกับเด็กผู้ชายนั่งเล่นเกมเพลย์สเตชั่นรุ่นล่าสุดในห้องนั่งเล่น ตบตีกับพี่ชายแย่งจอยเพื่อที่จะได้แข่งเกมบอลกับอัศวินบ้าง สุดท้ายอเล็กซ์ก็รำคาญความดื้อรั้นน้องสาว ยอมสละที่ให้ สายตา
เด็กคนอื่นหยุดเล่นชั่วคราวมองมาทางสองสาวที่ยืนเก้ๆ กังๆ เกาะขาบิดาคนละข้าง แอลลี่วิ่งมาหาน้องด้วยท่าทางดีใจเป็นคนแรก พวงแก้มทั้งสองข้างของเธอแดงก่ำหลังจากวิ่งเล่นตลอดบ่ายไม่ได้หยุด แต่ถึงกระนั้นพลังงานในร่างกายเด็กสาวก็ยังเหลือเฟือ“น้องอีฟ น้องเอวา มาเล่นวิ่งไล่จับกับพี่กัน” เด็กสาวเจ้าของบ้านชวนคน
สัปดาห์ต่อมากลุ่มเพื่อนของวิคเตอร์เหมือนว่าจะเหงาอยากหาเรื่องเจอกัน จึงได้นัดรวมตัวกันที่คฤหาสน์หลังใหญ่ของวิคเตอร์ในเย็นของวันเสาร์ ทำให้ทั้งวันอันดามัน ต้องเตรียมสถานที่ คือสวนข้างบ้านเอาไว้รองรับเพื่อนฝูงและบรรดาลูกๆ ของพวกเขา อันดามันไม่ใช่แม่บ้านแม่เรือนนัก อาหารส่วนใหญ่จึง
เคยแต่ถูกคนเป็นพ่อตีกรอบ ขีดเส้นทางชีวิตให้โดยไร้ข้อโต้แย้ง ในที่สุดวันที่เธอรอคอยก็มาถึง เมื่อท่านปล่อยให้เธอได้เลือกทางของตัวเองเป็นครั้งแรกเธอหันมองหน้าแฟนหนุ่มอีกครั้ง เห็นสายตาตื่นเต้นลุ้นระทึกผ่านนัยน์ตาสีอัลมอนด์คมกริบคู่นั้น รอยยิ้มหวานคลี่ออกช้าๆ ก่อนจะหันไปตอบบิดาอย่างหนักแน่น"อันขอหมั้น
บ้านอันดามันวันนี้หญิงสาวตื่นแต่เช้าโดยไม่ต้องให้มารดาเข้ามาปลุกเหมือนเมื่อก่อน เธออมยิ้มแก้มปริเพราะสิ่งแรกที่พบคือใบหน้าหล่อเหลาร้ายกาจของวิคเตอร์ที่นอนมองเธออยู่ก่อนแล้ว(มอร์นิ่งครับที่รัก)"นี่ไม่คิดจะวางสายกันจริงๆ ใช่ไหม"(จะถือสายไว้จนไปถึงบ้านบี๋เลยดีไหม)"อย่ามาเว่อร์ ไหนบอกจะมา 10 โมงไง
เสียงหวานครางยั่ว พลางใช้นิ้วแยกกลีบอวบอูมเผยให้เห็นด้านในแดงระเรื่อ ร่องน้อยขมิบตอดรัดอากาศเย้ายวน ทำอีกฝ่ายครางเสียงหลงเร่งมือกระหน่ำใส่กายตนเองไม่ยั้ง(แฉะจังเธอ เค้าอยากเอาบี๋จนจะขาดใจตายอยู่แล้ว)"ครั้งหน้านะคะ... อึก... เสียวจัง"เธอเชิดหน้าครวญคราง ค่อยๆ ลูบไล้ไปตามรอยแยกก่อนแทรกนิ้วเล็กเข้าส
หลังจากเข้าบ้านมาคนตัวเล็กก็รับประทานอาหารพร้อมกับครอบครัว ไม่นานสิมิลันก็ได้รับการติดต่อมาจากโซเฟียว่าพรุ่งนี้จะแวะเข้ามาขอโทษสำหรับเรื่องที่เกิดขึ้น และพูดคุยตกลงกันใหม่แม้ตัววีรศักดิ์จะแอบพูดค่อนแคะลูกเขยคนเดิม แต่ก็ไม่ได้โวยวายอะไรออกมาอีก บรรยากาศมื้ออาหารจึงเต็มไปด้วยความสุข ทุกอย่างกำลังดำเน







