LOGINถึงไม่ใช่ชีวิตที่ปรารถนาแต่เมื่อตกแต่งถูกต้องตามประเพณีเธอจึงปล่อยวางทุกสิ่งแล้วตั้งใจจะเป็นภรรยาที่ดีให้ได้ ทว่าเสวยสุขบนกองเงินกองทองเพียงไม่นานสามีแก่ก็ได้เผยด้านหยาบช้าออกมา จะมีหนทางใดไหนเล่าที่หญิงสาวจะหนีจากความบีบคั้นนี้แล้วไปใช้ชีวิตอย่างที่ใจต้องการ
View More“ในเวลาที่ความพยายามของฉันเริ่มได้ผล เมื่อฉันเริ่มจะผูกสมัครใจ เชื่อใจว่าเขารักฉันจริง แต่กลับกลายว่าทุกสิ่งล้วนหลอกลวง”
‘หม่อมราชวงศ์หญิงกชกรจรัสศรี’ หรือ ‘หญิงก้อย’ สาวน้อยอายุเพียง 18 ปี จำใจต้องแต่งงานกับชายแก่คราวพ่อเพื่อช่วยปลดหนี้สินของบิดา แม้จะแอบพึงใจ ‘นายเด่น’ บ่าวในเรือนที่เป็นเพื่อนรู้ใจสมัยเด็กก็ตาม
ถึงจะไม่ใช่ชีวิตที่ปรารถนา แต่เมื่อตกแต่งถูกต้องตามประเพณี เธอจึงปล่อยวางทุกสิ่งแล้วตั้งใจจะเป็นภรรยาที่ดีให้ได้ ทว่าสามีแก่ยังอุตส่าห์บ้าตัณหามีเมียบ่าวเสียเต็มเรือน อีกทั้งยังเล่ห์เหลี่ยมแพรวพราวคิดละโมบจนทำให้พี่ชายของเธอเกือบต้องโทษแผ่นดิน
หญิงสาวจะทนทุกข์อยู่กับคู่ชีวิตเช่นนี้ได้อย่างไร จะมีหนทางใดไหนเล่าที่จะหนีจากความบีบคั้นนี้แล้วไปใช้ชีวิตอย่างที่ใจต้องการ
เรื่องราวของหญิงก้อยจะเป็นเช่นไร แล้วจะจบลงที่จุดไหน เชิญทุกท่านติดตามได้เลยค่ะ
ขอให้มีแต่ความรื่นรมย์
บุปผาเบ่งบาน
+++++++
คำเตือน
นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาบางตอนที่บรรยายกิจกรรมทางเพศ
มีการบังคับฝืนใจ ใช้ความรุนแรง มีเนื้อหาที่เครียดและหดหู่
อาจกระทบต่อภาวะทางจิตใจ ทำให้เกิดความไม่สบายใจ
ที่มีอายุต่ำกว่า ๑๘ ปี ควรใช้วิจารณญาณในการอ่าน
หรือควรได้รับการแนะนำจากผู้ใหญ่
นิยายเล่มนี้แต่งขึ้นเพื่อความบันเทิง ตัวละคร ชื่อ สถานที่ เหตุการณ์ และอื่นๆ
เป็นเรื่องสมมุติ ไม่มีอยู่จริง
เนื้อหาและการกระทำของตัวละครเป็นเพียงบทบาทสมมุติ มิได้มีเจตนาและมิได้สนับสนุนให้มีการเหยียดหยาม ดูหมิ่น ด้อยค่า ทำผิดศีลธรรม แต่อย่างใด
+++++++
สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติติลิขสิทธิ์ พ.ศ.2537 และ (ฉบับเพิ่มเติม) พ.ศ. 2558 ห้ามมิให้นำส่วนหนึ่งส่วนใดของหนังสือเล่มนี้ ไปคัดลอก ดัดแปลง ทำซ้ำ แก้ไข รวมเล่ม สแกน ถ่ายรูป แปลเป็นภาษาอื่น หรือจัดพิมพ์เพื่อนำออกเผยแพร่โดยมิได้รับการอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร ยกเว้นเพื่อการประชาสัมพันธ์เท่านั้น
สงวนลิขสิทธิ์ตามกฏหมาย ห้ามมิให้นำส่วนหนึ่งส่วนใดของหนังสือเล่มนี้ ไปคัดลอก ดัดแปลง ทำซ้ำ แก้ไข รวมเล่ม สแกน ถ่ายรูป แปลเป็นภาษาอื่น หรือจัดพิมพ์เพื่อนำออกเผยแพร่โดยมิได้รับการอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษร ยกเว้นเพื่อการประชาสัมพันธ์เท่านั้น
“ทุกอย่างล้วนผ่านไปแล้ว บัดนี้ปัญหากำลังคลี่คลาย ลูกดีใจเหลือเกินที่ได้กลับบ้าน ท่านพ่อกับหม่อมแม่โปรดอย่าได้เป็นทุกข์อีกเลย ต่อไป...วังชินภัทรจะต้องมีแต่เรื่องดีๆเป็นแน่เพคะ”หญิงก้อยยิ้มหวานแล้วเข้าไปสวมกอดคนทั้งสองอย่างคิดถึง เธอมิถือโทษโกรธเคืองพ่อแม่ แม้พวกเขาต้องการให้เธอแต่งงานกับคนมั่งมีเพื่อผลประโยชน์ แต่อย่างไรเสียพวกเขาก็หวังให้เธอมีความสุข ได้ใช้ชีวิตบนกองเงินกองทอง มิได้อยากให้เธอต้องพบเจอความทุกข์เสียเมื่อไหร่ พระยาแก่เจ้าเล่ห์มีแผนการณ์แต่แรก อีกทั้งยังเก่งเรื่องสร้างภาพปิดบัง ย่อมไม่แปลกหากจะถูกหลอกให้ตายใจ“น้องหญิงก้อย ซูบผอมลงไปมาก ดูซิ...มอมแมมเสียด้วย ไปเถอะ...พี่จะพาเธอขึ้นไปข้างบน จะได้อาบน้ำผลัดผ้า พี่ให้บ่าวเตรียมห้องของน้องไว้แล้ว”เป็นหญิงกุ้งที่ช่วยเปลี่ยนเรื่องคลายบรรยากาศ กลัวว่าทั้งหม่อมแม่และท่านพ่อจะพากันโศกจนเป็นลมไปอีก เรียกบ่าวเข้ามาดูแลท่านชายกรเดช แล้วจึงพยักเพยิดพาหญิงก้อยออกไป“แล้วพี่ชายใหญ่กับพี่ชายกฤต ไปไหนเสียล่ะคะ”หญิงก้อยชวนหญิงกุ้งพูดคุยขณะเดินไปยังห้องของเธอ
รุ่งสางหลังมื้อเช้านายเด่นออกไปรอคนที่ท่าน้ำ มีนายเรืองมาอยู่รอเป็นเพื่อน“ไหนเอ็งบอกว่าแถววังมีคนของไอ้พระยาอยู่ ออกไปเช่นนี้ก็มิเท่ากับว่าเข้าถ้าเสือหรอกรึ”“ฉันกำลังรอคนมายืนยันว่าได้จัดการไอ้พวกนั้นแล้ว ต้องแน่ใจว่าไม่มีอันตราย จึงค่อยพาคุณหญิงกลับไป”ชายกฤตตกลงกับนายเด่นว่าเขาจะนำหลักฐานที่รวบรวมเก็บไว้ในที่ปลอดภัยไปหาผู้ใหญ่ที่พอจะเชื่อในตัวเขาเพื่อยืนยันว่าตนนั้นบริสุทธิ์มิได้สมคบอั้งยี่ เป็นพระยาธนบดีพี่เขยต่างหากที่ค้าอาวุธ สมคบอั้งยี่ อีกทั้งใส่ร้ายตน เมื่อทุกอย่างกระจ่างแจ้งเพียงพอ ก็หวังว่าผู้ใหญ่ท่านนั้นจะเชื่อแล้วช่วยเจรจากับนครบาลให้ดำเนินการ และช่วยเก็บกวาดนักเลงหัวไม้ที่คอยรังควาน รวมทั้งคุ้มครองคนที่วังชินภัทรกับพยานปากเอกทุกคนด้วยรออีกพักใหญ่ ในที่สุดก็มีเรือตรงมายังท่าที่พวกเขาอยู่ เป็นเรือที่มีตรากำกับเสียด้วย เมื่อเรือจอดนิ่ง เจ้าหน้าที่คนหนึ่งในชุดสีกากีเอ่ยถาม“นายเด่นใช่หรือไม่”“ขอรับ กระผมเอง”“ท่านสารวัตรให้พวกฉันมาคุ้มครองคุณหญิงหม่อมราชวงศ์กชกรจรัสศรี
อีกแล้ว....ทั้งสัมผัส ทั้งความรู้สึก แปลกใหม่สำหรับหญิงก้อยอีกแล้ว ความเสียดเสียวทำให้ท้องน้อยของเธอต้องบิดเกร็งเป็นระยะ อยากจะขยับหนีไปเสียให้พ้น ทว่ามือหนาก็รั้งตรึงเอาไว้ไม่ให้ขยับไปไหนได้ตามอำเภอใจ“พอเถิด อื้อออ!”กระทั่งอารมณ์ไต่เกือบถึงขีดสุด อาการคล้ายมีกระแสไฟแล่นไปทั่วร่างผุดขึ้นมาอีกครา หญิงสาวจึงอ้อนวอนขอ ด้วยเพราะว่าสัมผัสนั้นทำให้เธอทั้งเกร็งทั้งกระตุกมิอาจจะบังคับตัวเองได้ ทว่าชายหนุ่มอยากจะเย้าหญิงสาวให้หนักขึ้น จากแผ่วเบา ก็เปลี่ยนมาระรัวถี่ยิบ“อ๊ะ! อย่าทำเช่นนั้น... นายเด่น... อ๊า!”สัมผัสทุกสิ่งผสานเคล้าจังหวะ หญิงสาวสุขสมปนทรมาน ตัวบิดกระเส่าเข่าแทบจะหนีบเข้าหากัน ทว่าชายหนุ่มก็คอยแต่จะแยกออกให้กว้างขึ้น มือของเธอปัดป้องพยายามจะดันหัวของเขาออกให้พ้นจากหว่างขา ทว่าเขากลับจะไสหน้าไสลิ้นเข้ามาให้หนักขึ้น เขาก็ช่างรู้ไปหมดว่าตรงไหนจุดไหนต้องทำอย่างไรที่จะทำให้เธอไปถึงจุดสุดยอดหญิงสาวต้านทานไม่ไหว กระตุกเกร็งตัวก่อนจะหายใจหอบ บัดนี้ผ้าถุงที่เจิ่งนองหาได้เพราะเป็นเพียงแต่น้ำจากโอ่งไม่ เมื่อเธอได้สุขสมดั
“แล้วนายเด่นเล่า... รักฉันหรือไม่”หญิงสาวถามกลับ สายตาจ้องมอง ชายหนุ่มเคยเอ่ยให้เธอฟังตอนหลับเพราะมิกล้าเอ่ยคำนั้นต่อหน้า ไม่คิดเลยว่า กลับเป็นเธอที่คาดคั้นให้เขาต้องพูดออกมาเสียนี่ นายเด่นยิ้มอ่อนให้แก่หญิงอันเป็นที่รัก เป็นครั้งแรกที่เขาแพ้ทางให้แก่เธอ“รักเสมอ รักมาโดยตลอด รักเสียยิ่งกว่าชีวิตของตนเอง”หญิงสาวได้ยินดังนั้นก็ยกยิ้มละมุน นำมือสวยไปประคองหน้าชายหนุ่ม แล้วขยับเอื้อมตัวขึ้นไปจุมพิตอย่างอ่อนหวานหญิงก้อยทำให้ชายหนุ่มใจเต้นระทึกนัก เธอช่างน่ารักช่างเอาใจอะไรเช่นนี้ นายเด่นกำลังจะโถมจูบกลับไป ทว่า....โครกกก... ครากกกเสียงท้องดังลั่นไปทั้งเรือน ทำเอาหญิงก้อยหัวเราะเสียงดัง นอกจากน้ำแล้วก็มิได้มีสิ่งใดตกถึงท้องตั้งแต่บ่าย ไหนจะต้องวิ่งหนีเตะต่อยใช้แรงไปอีกมากโข ถ้าไม่หิวก็คงแปลกยิ่งนักหญิงก้อยลุกขึ้นไปจัดแจงสำรับให้เขา ตนเองก็ยังไม่ได้กินเช่นกัน สำรับเย็นวันนั้นที่ประกอบไปด้วยแกงส้มผักบุ้งกับปลาย่าง จึงได้หมดลงไปอย่างรวดเร็วหญิงก้อยเก็บของแล้วก็คิดจะไปอาบน้ำ ผลัดผ้านุ่งกระโจมอกไปย





