LOGINเขาสบถหยาบคายอย่างสุดกลั้น โถมเรี่ยวแรงทั้งหมดลงที่บั้นเอว หลังจากอัดกระแทกต่ออยู่เพียงไม่กี่ครั้งชายหนุ่มก็วิ่งทะยานเข้าสู่เส้นชัยตามเธอไปติดๆ"อ่าาาาาาาาาาาส์"วิคเตอร์เชิดหน้ากู่คำรามอย่างสุขสม พร้อมน้ำขุ่นร้อนฉีดพ่นเข้าไปในกายเธอทุกหยาดหยด ใบหน้าทั้งสองเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อร้อน ก่อนที่เขาจะท
กล้ามเนื้อทุกมัดเขาตึงเครียดหดรัดขึ้นมาเป็นก้อน ยิ่งตามร่างกายมีรอยสักมากมายทำให้วิคเตอร์ดูโคตรร้อนแรง ทำอารมณ์เธอพลุ่งพล่านไปหมด ต้องเป็นฝ่ายขยับโยกกายขึ้นลงด้วยตัวเองมือน้อยวางค้ำกายบนกล้ามเป็นลอน ยกตัวโยกกระแทกกระทั้นกายขึ้นลง เร็วขึ้นและเร็วขึ้น ยิ่งทุกส่วนอ่อนไหวสอดประสานเสียดสีกันไปมามาก
อันดามันและวิคเตอร์ช่วยกันพาลูกแฝดอาบน้ำเตรียมเข้านอน ก่อนจะจูงมือกันกลับห้องของตัวเอง บรรยากาศในห้องเงียบเชียบมีเพียงแค่แสงไฟจากภายนอกลอดเข้ามาผ่านหน้าต่างบานใหญ่เท่านั้น เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ที่ดื่มไปตั้งแต่เย็นทำให้ทั้งคู่ตกอยู่ในอาการกรึ่มเล็กน้อย ดวงตาหยาดเยิ้มฉ่ำวาวของหญิงสาวช้อนมองสา
เด็กๆ ก็นั่งเล่นนอนเล่นอยู่คนละมุมห้อง แอลลี่ขนของเล่นออกมาให้เพื่อนๆ น้องๆ ทั้งตุ๊กตา สมุดวาดรูป ก่อนที่ตัวเองจะไปรวมกลุ่มกับเด็กผู้ชายนั่งเล่นเกมเพลย์สเตชั่นรุ่นล่าสุดในห้องนั่งเล่น ตบตีกับพี่ชายแย่งจอยเพื่อที่จะได้แข่งเกมบอลกับอัศวินบ้าง สุดท้ายอเล็กซ์ก็รำคาญความดื้อรั้นน้องสาว ยอมสละที่ให้ สายตา
เด็กคนอื่นหยุดเล่นชั่วคราวมองมาทางสองสาวที่ยืนเก้ๆ กังๆ เกาะขาบิดาคนละข้าง แอลลี่วิ่งมาหาน้องด้วยท่าทางดีใจเป็นคนแรก พวงแก้มทั้งสองข้างของเธอแดงก่ำหลังจากวิ่งเล่นตลอดบ่ายไม่ได้หยุด แต่ถึงกระนั้นพลังงานในร่างกายเด็กสาวก็ยังเหลือเฟือ“น้องอีฟ น้องเอวา มาเล่นวิ่งไล่จับกับพี่กัน” เด็กสาวเจ้าของบ้านชวนคน
สัปดาห์ต่อมากลุ่มเพื่อนของวิคเตอร์เหมือนว่าจะเหงาอยากหาเรื่องเจอกัน จึงได้นัดรวมตัวกันที่คฤหาสน์หลังใหญ่ของวิคเตอร์ในเย็นของวันเสาร์ ทำให้ทั้งวันอันดามัน ต้องเตรียมสถานที่ คือสวนข้างบ้านเอาไว้รองรับเพื่อนฝูงและบรรดาลูกๆ ของพวกเขา อันดามันไม่ใช่แม่บ้านแม่เรือนนัก อาหารส่วนใหญ่จึง
วิคเตอร์ตื่นมาในช่วงเช้าของวันถัดมา ร่างสูงใหญ่สวมเพียงกางเกงขาสั้นเท่าเข่า ด้านบนเปลือยเปล่าอวดกล้ามแน่นและรอยสักกราฟิตี้เต็มตัว เตรียมออกกำลังกายในตอนเช้า แต่เมื่อเปิดประตูออกมาก็ต้องชะงักค้างตาเบิกโต เมื่อเห็นคู่หมั้นตัวเล็กสวมใส่เพียงชุดชั้นในสีดำ นั่งหันหลังจิบกาแฟอยู่บริเวณเคาน์เตอร์ครัว"แต่ง
"..."อันดามันนิ่งไป สายตาที่เคยขุ่นมัวดูอ่อนลง ย้อนคิดถึงเหตุการณ์ช่วงอาหารเย็นก็ได้แต่ปลงตกและเริ่มเห็นอกเห็นใจอีกฝ่ายขึ้นมาเล็กน้อย เพราะดูแล้วสิ่งที่เขาเจอก็คงไม่ต่างจากเธอนัก"อะไรของเธอยัยเปี๊ยก อย่ามามองอ่อยฉันแบบนั้น ขนลุก บอกไว้เลยเธอไม่ใช่สเปก" ร่างสูงทำหน้าขยาดพร้อมขยับกายถดหนี"เฮ้อ~" อั
คอนโดวิคเตอร์"เอ้า ลงมาถึงแล้ว!" ร่างสูงหันกลับมาบอกหญิงสาวที่นั่งตัวเกร็งจนถึงที่หมาย"นายนี่มันไม่น่าแก่ตายจริงๆ""น้อยๆ หน่อยยัยตัวเล็ก พูดจาให้มันดีๆ ปากเธอนี่มัน!""เฮอะ!"อันดามันพ่นลมออกจมูกด้วยความฉุนเฉียวสะบัดหน้าหนี ปลดเข็มขัดนิรภัยแล้วเปิดประตูลง ดูเหมือนวันนี้พระเจ้าจะรับฟังคำขอของเธอถึ
"ส่วนเรื่องถอนหมั้นไว้แม่จะคุยกับลันอีกที หนูอันไม่ต้องห่วงนะจ๊ะ"แม้โซเฟียจะยิ้มในตอนท้าย แต่อันดามันก็หวั่นวิตกกับรอยยิ้มเด็ดขาดทรงอำนาจอย่างบอกไม่ถูก ได้แต่พยักหน้าหมดท่า"ค่ะ""หึ"เสียงหัวเราะขบขันของหนุ่มข้างตัวทำเธอหันขวับถลึงตามองอย่างเอาเรื่อง ริมฝีปากสวยคว่ำลงราวเด็กน้อยถูกขัดใจ ทำให้วิคเต







