พ่ายรักพลิน

พ่ายรักพลิน

last updateLast Updated : 2026-09-23
By:  SHASHAUpdated just now
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
66Chapters
15views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

พลินใจหายวาบเมื่อตื่นมาแล้วเห็นคราบเลือดบนที่นอน สิ่งที่เกิดขึ้นไม่ใช่แค่การเข้าใจผิด เธอกับว่าที่พี่เขยมีความสัมพันธ์ทางกายกันเมื่อคืนนี้อย่างนั้นหรือ!

View More

Chapter 1

1 บทนำ

            ‘บารมี’ วางเอกสารในมือลง หลังได้รับรายงานจากเพื่อนกึ่งลูกน้องว่าเขากำลังถูกนายสมโกง

            เพราะความไว้วางใจให้ช่วยบริหารงาน จึงยอมให้อีกฝ่ายช่วยเหลือ เคยตรวจสอบประวัติพบว่าขาวสะอาด โปร่งใสดี รวมถึงมีผู้หลักผู้ใหญ่หลายคนช่วยแนะนำมาให้อีกทีจึงไว้ใจมากกว่าใครคนอื่น เผื่อใจไว้บ้างแล้วแต่ไม่วายเจอเล่ห์กลโกงขั้นเทพ ชนิดที่ว่าหากเขาไม่ใช้คนที่ชำนาญการมากกว่ามาตรวจสอบอีกทีคงไม่พบว่ามีการฉ้อโกงครั้งนี้เกิดขึ้น

อีกฝ่ายแก้ไขเอกสาร ตัวเลขการส่งออก ทั้งยังลักลอบยักย้ายถ่ายเทผลผลิตล็อตใหญ่ไปขายโดยไม่ลงรายงาน แล้วนำของที่ไร้คุณภาพมาบรรจุใส่แทนในนามของไร่มากล้นบารมี ขาดทุนไม่พอ ยังเสียชื่อเสียง กลายเป็นข่าวดังอยู่ในขณะอีกด้วย

คงเห็นว่าเขาใจดีเกินไปแล้วละมัง

            “ทำมานานแค่ไหนแล้วหนุ่ย”

            เสียงถามนั่นเคร่งเครียดเต็มไปด้วยโทสะอัดแน่น

ชายร่างสันทัดสูงไม่ทัดเทียมคนเป็นนายเจ้าของชื่อ ‘หนุ่ย’ มองบารมีที่แม้ภายนอกดูนิ่ง แต่ข้างในคงเดือดดาลน่าดู เทียบเคียงภูเขาไฟรอปะทุอยู่ทุกวินาที ก่อนตอบเสียงเครียดปานกัน

“สายสืบเรารายงานว่าทำมาตั้งแต่ต้นปีที่แล้วแล้วครับ แก้เอกสาร แก้ตัวเลขในบัญชีมาเรื่อยๆ มีคนในของเรากลุ่มหนึ่งคอยช่วยนายสมด้วยครับ”

            “ระยำเถอะ!”

            เค้นเสียงสบถอย่างเหลืออดในพฤติกรรมของนายสม

            หนุ่ยชำเลืองมองชายรุ่นพี่ที่ควบตำแหน่งเจ้านายด้วยสายตาเห็นใจ แม้บารมีจะเป็นลูกเศรษฐีมีชื่อในจังหวัด แต่เขาไม่เหมือนลูกคนรวยทั่วไป และเพราะไม่ยอมสานต่อกิจการของทางบ้าน จึงถูกตัดขาดการช่วยเหลือของทางนั้นอย่างสิ้นเชิง ไม่มีเงินทุนช่วยหนุน ไม่มีใครคอยช่วยเหลือติดต่อประสานงานใดๆให้ บารมีต้องทำเอง เริ่มเองทั้งหมด พอตั้งใจทำอะไรแล้วมีคนคอยทิ่มแทงอยู่แบบนี้ก็จะให้เป็นสุขอยู่ได้อย่างไร

บารมีเองมักทำตัวติดดินมาเสมอตั้งแต่เด็ก และที่หันมาจับงานเกษตรนี้ก็ด้วยใจรักล้วนๆ เขาเริ่มต้นจากศูนย์ มุทำงานบนพื้นที่เล็กๆไม่กี่ไร่ จนผลผลิตงอกงามเป็นไปได้ด้วยดี ก็มีนายสมเข้ามาเสนอตัวช่วยงาน

            ทั้งที่ปกติแล้วบารมีไม่ใช่พวกเชื่อใจใครง่ายๆ แต่นายสมเข้ามาถูกจังหวะที่บารมีต้องการความช่วยเหลือพอดิบพอดี บวกกับความเป็นคนมีฝีปากเก่งและฝีมือการโกงที่เชี่ยวชาญจึงทำให้บารมีพลาดจนได้ และเครียดจัดอยู่ในขณะนี้

หนุ่ยตัดสินใจส่งซองเอกสารสีน้ำตาลในมือให้คนที่ตนนับถือเป็นนาย ไหนๆก็ไหนๆแล้ว รู้อีกสักเรื่องไปเลยก็แล้วกัน 

            “อะไร” บารมีมองก่อนถามด้วยน้ำเสียงระแวง

            “ข้อมูลของคุณญาดาครับ”

            “พี่ไม่ได้อยากรู้” คนเป็นนายมักแทนตัวเองว่าพี่กับผู้ใต้บังคับบัญชาของเขาทุกคน หนุ่ยถอนใจเบาๆ พยักหน้าน้อยๆ บอกอย่างจำใจ

            “แต่เรื่องนี้พี่ควรต้องรู้ครับ”

            มองสบตาหนุ่ยแล้ว บารมีรับมาเปิดออกดู ยิ้มหมิ่นแคลน สบถออกมาอีกคำ พร้อมนึกถึงหญิงสาวที่ชื่อ ‘ญาดา’ ส่ายหน้าชิงชังด้วยความสะอิดสะเอียน

ญาดาเข้าหาเข้ามาทำตัวสนิทสนมกับเขาได้พักใหญ่ โดยติดตามนายสมมาที่นี่ด้วยเสมอ เจ้าหล่อนอ่อนหวาน เอาใจเก่ง พูดจารู้อยู่รู้เป็น แล้วหากต้องออกไปข้างนอกด้วยกัน เธอก็จะทำตัวให้ดูเหมือนว่าสนิทสนมกับเขามากเป็นพิเศษ บารมีมั่นใจว่าหากใครมองเข้ามาที่เขากับญาดา ก็ต้องคิดว่ากำลังคบหาดูใจกันอยู่เป็นแน่

            บุตรสาวของนายสม สวยสดงดงามจริง ญาดารู้จุดเด่นของตัวเองดีว่ามีตรงไหนที่ใช้มัดใจชายได้ก็จะดึงเอาออกมาใช้

เจ้าหล่อนชอบที่จะส่งสายตาหวานฉ่ำพร้อมเอ่ยคำพูดหยอกเย้าป้อยอทุกครั้งที่แวะเวียนมาหา ชายผู้ไม่ค่อยมีเวลาสนใจมองใครเพราะมัวแต่มุ่งทำงานอาจมีเคลิบเคลิ้มเผลอไผลไปบ้าง แต่ยังไม่ถึงขั้นหลงใหลขนาดชายคนอื่นที่เธอเที่ยวหว่านเสน่ห์ใส่

            ‘รู้จักคนอย่างบารมีกันน้อยเกินไปแล้วละมัง’

            หนุ่ยคิดอยู่ในหัว เมื่อเห็นใบหน้าของบารมีนิ่งเฉย อ่านและคาดเดาความคิดไม่ออก แต่กระนั้นหนุ่ยก็พอทราบอารมณ์ของคนเป็นนายได้อย่างดี เพราะเติบโตมาด้วยกัน

            บารมีอายุมากกว่าเขาเพียงสามปีเท่านั้น แต่นิสัยโตกว่ารุ่นเดียวกันมาก รวมถึงทัศนคติ การวางตัว และลึกๆแล้วนายของหนุ่ยเป็นคนเด็ดขาดขั้นสุด คำไหนคำนั้น เป็นคนถนอมวาจา เงียบเปี่ยมไปด้วยบารมีสมชื่อ เขามีคนรู้จักมากหน้าหลายตาส่วนหนึ่งมาจากนามสกุลดังที่ต่อท้าย แต่อีกส่วนที่รู้จักก็เพราะความมีมิตรไมตรีชอบช่วยเหลือคนของบารมีเอง จึงได้รับการตอบแทนเป็นความช่วยเหลือเกื้อกูลกลับมาเมื่อเขาต้องการเช่นกัน แต่ไม่เคยมีใครกล้าทำกับบารมีอย่างที่นายสมทำมาก่อน

จากความคุ้นชินกันเป็นอย่างดีนี้เอง หนุ่ยคาดว่าอาการนิ่งขรึม ควบคุมตัวเองได้อยู่เสมอนั้น ภายใต้ลงไปข้างในลึกๆคงกำลังคิดหนทางเอาคืนอีกฝ่ายอยู่เป็นแน่

บารมีเป็นคนประเภทรักแรงเกลียดแรง ฝังใจเจ็บ ชอบและสนุกกับการแก้แค้นเอาคืน

เขาไม่ใช่พ่อพระมาเกิด แม้จะมีน้ำใจช่วยเหลือใครต่อใคร แต่ภายในจิตใจลึกๆด้านมืดแล้วบารมีมีความผูกใจเจ็บชนิดที่ว่าสามารถเล่นงานอีกฝ่ายให้ย่อยยับจมดินได้ด้วยเหตุผลเล็กๆน้อยๆที่คิดมาหยามหมิ่นความตั้งใจดีของตัวเอง บารมีสามารถทำได้ทุกวิถีทางให้คนประสงค์ร้ายกับตนนั้นไร้ซึ่งที่ยืน ไร้ซึ่งทุกสิ่งอย่างได้แบบไม่สนใจสิ่งใดๆเลยทั้งสิ้น

ใครดีมาบารมีดีตอบ แต่หากใครร้ายมาคาดว่าคนผู้นั้นต้องชะตาขาดในอนาคตอันใกล้นี้อย่างไม่ต้องสงสัย

จริงอย่างที่หนุ่ยคาด วินาทีนั้นเองบังเกิดความคิดชั่วร้ายแวบหนึ่งในหัวของบารมี รอยยิ้มผุดขึ้นที่มุมปากก่อนลงนั่งนิ่งๆพร้อมแผนการตอบโต้นายสมให้หน้าแหกกลับไปเช่นกัน

คนอย่างบารมีไม่เคยทำใครก่อน แต่หากใครคิดมาต่อกรด้วย เห็นว่าเขาเป็นหมูในอวย ก็คาดว่าคนผู้นั้นคงคิดผิดไปมหันต์

           

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
66 Chapters
1 บทนำ
‘บารมี’ วางเอกสารในมือลง หลังได้รับรายงานจากเพื่อนกึ่งลูกน้องว่าเขากำลังถูกนายสมโกง เพราะความไว้วางใจให้ช่วยบริหารงาน จึงยอมให้อีกฝ่ายช่วยเหลือ เคยตรวจสอบประวัติพบว่าขาวสะอาด โปร่งใสดี รวมถึงมีผู้หลักผู้ใหญ่หลายคนช่วยแนะนำมาให้อีกทีจึงไว้ใจมากกว่าใครคนอื่น เผื่อใจไว้บ้างแล้วแต่ไม่วายเจอเล่ห์กลโกงขั้นเทพ ชนิดที่ว่าหากเขาไม่ใช้คนที่ชำนาญการมากกว่ามาตรวจสอบอีกทีคงไม่พบว่ามีการฉ้อโกงครั้งนี้เกิดขึ้นอีกฝ่ายแก้ไขเอกสาร ตัวเลขการส่งออก ทั้งยังลักลอบยักย้ายถ่ายเทผลผลิตล็อตใหญ่ไปขายโดยไม่ลงรายงาน แล้วนำของที่ไร้คุณภาพมาบรรจุใส่แทนในนามของไร่มากล้นบารมี ขาดทุนไม่พอ ยังเสียชื่อเสียง กลายเป็นข่าวดังอยู่ในขณะอีกด้วยคงเห็นว่าเขาใจดีเกินไปแล้วละมัง “ทำมานานแค่ไหนแล้วหนุ่ย” เสียงถามนั่นเคร่งเครียดเต็มไปด้วยโทสะอัดแน่นชายร่างสันทัดสูงไม่ทัดเทียมคนเป็นนายเจ้าของชื่อ ‘หนุ่ย’ มองบารมีที่แม้ภายนอกดูนิ่ง แต่ข้างในคงเดือดดาลน่าดู เทียบเคียงภูเขาไฟรอปะทุอยู่ทุกวินาที ก่อนตอบเสียงเครียดปานกัน“สายสืบเรารายงานว่าทำมาตั้งแต่ต้นปีที่แล้วแล้วครับ แก้เอกสาร แก้ตัวเลขในบัญชีมาเ
last updateLast Updated : 2026-09-20
Read more
2 บทนำ
คนอย่างบารมีไม่เคยทำใครก่อน แต่หากใครคิดมาต่อกรด้วย เห็นว่าเขาเป็นหมูในอวย ก็คาดว่าคนผู้นั้นคงคิดผิดไปมหันต์‘พลิน’ เป็นลูกจากเมียคนที่ห้าของ ‘นายสม’ภรรยาคนแรกของนายสม เสียชีวิตไปแล้วตั้งแต่คลอดลูกคนแรกออกมานั่นก็คือ ‘ญาดา’หลังจากนั้น นายสมมีภรรยามาอีกเรื่อยๆแต่ไม่ได้จดทะเบียนสมรสกับผู้หญิงคนใด นายสมไม่มีบุตรธิดากับใครอีกเลย จนมาถึงนางพยอม หลานสาวคนงานเก่าในบ้านตัวเอง จะว่าไปนางพยอมก็เทียบเคียงคนรับใช้คนหนึ่งในบ้านของนายสม นายสมเข้าหานางพยอมกลางดึก แรกๆใช้กำลังบังคับ สมัยนั้นนางพยอมยังเด็กไม่ประสาก็ก้มหน้ารับสภาพไป แล้วก็ตั้งครรภ์จนได้ทั้งๆที่คุมกำเนิดอยู่แท้ๆเมื่อคลอดออกมาแล้วก็เลี้ยงดูตามประสา นายสมเองไม่ได้ใยดีลูกจากเมียบ่าวคนนี้เท่าไรนัก นั่นเพราะนางพยอมไร้ศักดินา ไร้เงินตรา และลูกที่ออกมายังเป็นบุตรสาวเสียนี่‘เสือกจะมาเกิดทั้งที ทำไมไม่เป็นผู้ชายวะ’นายสมออกปากแบบนั้นเมื่อนางพยอมคลอดออกมาเป็นเด็กหญิงตัวเล็กๆ ท่าทางอมโรค นางพยอมอุ้มไปให้หลวงตาที่วัดตั้งชื่อให้ ท่านก็ว่าให้ชื่อ ‘พลิน’ จากนั้นเป็นต้นมาพลินถูกเลี้ยงดูตามมีตามเกิด ส่วนญาดา บุตรสาวกับภรรยาแต่งคนแรกที่เสียไปนั้น นาย
last updateLast Updated : 2026-09-20
Read more
3 บทนำ
พลินยิ้มให้พี่สาว ปลอบแล้วว่าเชิงขอร้อง เพราะอยากให้บิดารู้จากปากของตัวเองมากกว่า “พี่ดาเก่งออกค่ะเรียนคณะนั้นใช้แต่ภาษาอังกฤษ ให้พลินไปเรียนก็ดูท่าจะไม่ไหวเหมือนกัน เรื่องสอบได้พลินยังไม่ได้บอกท่านค่ะ พี่ดาอุบไว้ก่อนนะคะ อย่าเพิ่งบอก” ญาดากดมุมปากลงชั่วขณะก่อนคลายออก เมื่อมองคนที่ต่ำกว่าตนเองทั้งรูปลักษณ์ วัยวุฒิและฐานะก่อนว่า“แหม...เราเนี่ยอะไรก็ไม่รู้ต้องทำเป็นอุบเอาไว้ก่อนด้วย”เกือบหลุดปากออกไปแล้วว่าต่อให้บอกไป บิดาก็ไม่ได้ดีใจเท่าไรนัก แต่ยั้งปากไว้ทัน เข้าเรื่องที่ตนเองมาร้องเรียกหาอยู่นี่“งั้นเราไปฉลองกันนะ พี่เลี้ยงเอง”พลินยิ้มจนตายิบหยีดีใจที่พี่สาวร่วมบิดาใจดีกับตน ไม่เคยนึกรังเกียจที่ตนเป็นน้องคนละแม่เลย แล้วหันไปทางมารดาที่นั่งมองสองสาวสนทนากันอยู่ “แม่จ๋า...” เอ่ยออกมาแค่นั้น นางพยอมก็ยิ้มอ่อนโยนพยักหน้าทำนองว่าตนได้ยินหมดแล้ว และหากว่าไปกับญาดา บุตรสาวคนโตสุดโปรดของนายสมก็จะเป็นอะไรไป อย่างน้อยๆก็พี่กันน้องกันญาดากลับจากกรุงเทพฯแต่ละครั้ง นอกจากจะมีของมาฝากน้องต่างมารดาอย่างพลินแล้ว ยังมักพาเด็กสาวออกไปเที่ยว ไปกินข้าวนอกบ้านแบบนี้เสมอ และในว
last updateLast Updated : 2026-09-20
Read more
4 บทนำ
พลินมองพี่สาวที่มีท่าทีขัดแย้งในตัวเอง ตอนที่เห็นคุยกับบารมีดูยิ้มแย้มสดชื่นดีนี่นา มาบัดนี้ทำไมคล้ายไม่ชอบใจที่จะได้แต่งงานกับเขา ก่อนปัดความคิดพวกนั้นทิ้งไปญาดาเล่าต่อว่าบารมีเอาแต่ทำงานไม่ค่อยสนใจเธอ ขนาดว่าผู้ใหญ่คุยเรื่องหมั้นหมายเอาไว้แล้ว กลับไม่เคยชวนญาดาออกไปเที่ยวไหนด้วยกันเลย พอฟังมาถึงตรงนี้ก็ค่อยเข้าใจมากขึ้นที่แท้ญาดาคงน้อยใจเขานี่เอง ที่กำลังจะแต่งงานกันอยู่แล้วแต่ไม่ค่อยได้มาดูแล รู้ว่าญาดาชอบคนเอาอกเอาใจ แต่ท่าทางของบารมีไม่ใช่คนจะเอาใจใครได้เลย“พี่ว่าอยู่กับสวนกับไร่แบบนั้น จะรวยแค่ไหนกันพลินว่าไหม” ญาดาชวนคุยต่อ สายตาคล้ายประเมิน มองไปทางโต๊ะของบารมีอย่างครุ่นคิด “แล้วพลินเห็นไหมว่าเขาน่ะขรึมจะตาย ถามคำตอบคำ แล้วก็ยังระเบียบจัดมากด้วยนะ” ถอนใจเฮือก บ่นต่ออีก “ไม่รู้ว่าเขารักพี่จริงหรือเปล่า”พลินยิ้มก่อนว่า “ท่าทางคุณบารมีคนนั้น เขาดูเป็นคนรักใครรักจริงออกค่ะพี่ดา”“พลินจ๋า อย่าเชื่อมั่นอะไรแบบนั้นเลยนะพี่ว่า แล้วใจของพี่น่ะนะ ถ้าต้องแต่งงานกันจริงๆพี่ก็อยากได้คนที่รวยอยู่แล้ว ไม่ใช่ต้องมาช่วยกันทำมาหากิน ต้องมาเริ่มทำอะไรเองทั้งหมดแบบเขาน่ะ พลินเข้าใจใช่ไหม ไอ้แบ
last updateLast Updated : 2026-09-20
Read more
5 บทนำ
พลินยังคงรอยยิ้มอยู่บนใบหน้า ถาม “ฉลองอะไรหรือคะ”ญาดากวาดสายตาสำรวจน้องสาวก่อนตอบเสียงราบเรียบ ลอบสังเกตอาการของคนเป็นน้องไปพลาง“งานฉลองสละโสดของพี่กับคุณบารมีน่ะสิ”“ฉลองสละโสด?”พลินทวนคำตอบด้วยหัวใจที่เต้นผิดจังหวะไปวูบ งานเลี้ยงฉลองสละโสดของพี่สาวของเธอกับบารมีอย่างนั้นหรือ แสดงว่าทั้งคู่จะแต่งงานกันในเร็ววันนี้อย่างนั้นสิ แล้วความรู้สึกผิดก็แวบผ่านเข้ามาในหัวของพลิน ตัดสินใจในตอนนั้นเองว่าจะไม่ตกลงทำเรื่องเลวร้ายให้พี่สาวต้องทุกข์ใจเป็นอันขาด ฝืนยิ้ม กำลังเอ่ยปากแสดงความยินดี ญาดาก็ว่าขัดก่อน “แต่พี่ไม่กล้าบอกน้าพยอมแบบนั้นไง กลัวไม่ให้เรามาด้วย เลยบอกว่ามาฉลองให้เราที่สอบเข้ามหา’ลัยได้ พลินไม่ว่าอะไรพี่ใช่ไหม”ส่ายหน้าเร็วๆบอกให้พี่สาวสบายใจ ว่าเธอและแม่ไม่ใช่คนคิดเล็กคิดน้อยแบบนั้น “ไม่ว่าหรอกค่ะ ดีเสียอีก พลินจะได้อยู่ฉลองด้วย ดีใจด้วยนะคะพี่ดา แสดงว่าพี่ดาเปิดใจ แล้วก็ยอมรับคุณบารมีแล้วใช่ไหมคะแบบนี้”“...อื้มม์ ถูกใจของหมั้นแล้วก็สินสอดด้วยแหละ พี่เลยเปลี่ยนใจ แต่งก็แต่ง” ญาดาตอบแล้วเสมองไปทางอื่นแทนคล้ายมีอะไรซุกซ่อนอยู่ในใจ“ดีแล้วค่ะพี่ดา จะว่าไปพลินว่าพี่ดากับคุณบารมีก
last updateLast Updated : 2026-09-20
Read more
6 บทนำ
“อือม์” ญาดาตอบออกมาง่ายๆคำเดียว“ท่าทางหงิมๆเงียบๆ พามาแบบนี้น้องเขาจะสนุกหรือยะ”“โหย น้องฉันยังเด็กแก แค่บอกว่าพามาทะเลก็สนุกแล้ว”“ไม่เด็กนะยะ นมเอย สะโพกเอยเริ่มผายออกแล้วนั่นน่ะ เอาเหล้าไปมอมหน่อยไป จะได้สนุกๆไม่ต้องนั่งหงอยอยู่คนเดียว”ญาดาที่เริ่มมึนได้ที่ นึกสนุกอย่างที่เพื่อนชวน จึงคว้าแก้วตรงไปยังน้องสาวร่วมบิดา ถึงแล้วก็ส่งพรวดไปข้างหน้า บอกเสียงอ้อแอ้นิดๆ“ดื่มหน่อยพลิน”พี่สาวออกปากและดูท่าคงดื่มมามากแล้ว เพราะสังเกตเห็นว่าใบหน้าสวยออกแดงเล็กน้อย พลินยิ้มส่ายหน้าบอกปัด“ไม่ค่ะ พลินไม่ชอบดื่ม แล้วก็ดื่มไม่เป็นด้วยค่ะพี่ดา”“ลองจิบดู ไม่เมาหรอกน่า ถ้าเมาก็จะเป็นไรไป นี่งานของพี่ มีแต่พวกเราทั้งนั้น ไม่มีใครที่ไหนหรอก รับประกันความปลอดภัยจ้ะ”ถ้าไม่ใช่ว่ามากับญาดา พลินไม่มีทางดื่มเครื่องดื่มเหล่านั้นเป็นอันขาด ด้วยความเชื่อใจ ไว้ใจในตัวพี่สาว พลินจึงรับมาจิบเพียงเท่านั้น ไม่นานเด็กสาวก็เริ่มยิ้มง่ายขึ้น หัวเราะกับมุกตลกของบรรดาเพื่อนๆพี่ ถัดมาอีกเกือบสองชั่วโมงก็เห็นว่านั่งเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ไปแล้ว“พอเถอะ”เสียงทุ้มนั้นส่อแววไม่พอใจแฝงมาด้วย พร้อมแรงดึงแก้วออกจากมือของพลิ
last updateLast Updated : 2026-09-20
Read more
7
“เจ้าชายจุมพิตเจ้าหญิงด้วยความรัก อบอุ่นและอ่อนหวาน ทั้งสองพระองค์อภิเษกสมรสพร้อมงานเฉลิมฉลองอันยิ่งใหญ่ สวยงาม และเจ้าชายกับเจ้าหญิงก็ครองรักกันอย่างมีความสุขตลอดมาหลังจากนั้น ตราบนานเท่านาน … จบแล้วค่ะลูก...น้องพราวด์จ๋า” เมื่อเห็นว่าบุตรสาวนอนหลับตาพริ้มไปแล้ว จุดรอยยิ้มอ่อนโยนขึ้นบนใบหน้าที่ไม่ได้สวยจัดจ้านแต่หากยิ้มก็ดูน่ารักอยู่ไม่น้อย รูปร่างที่เคยผ่ายผอมบอบบางกระดำกระด่างดูอมโรค แขนขายาวเก้งก้างเมื่อสี่ปีก่อน มาบัดนี้เต็มตึงไปทุกสัดส่วน ตรงที่ควรนูนก็นูน ที่ควรเว้าก็เป็นไปตามนั้น ดูสวยงามเย้ายวนสายตาบุรุษเพศอยู่ไม่น้อยแม้บทสรุปสุดท้ายของนิทานที่เล่าไปเมื่อครู่จะจบลงอย่างมีความสุข แต่น้ำเสียงและแววตาของคนเล่าตรงข้ามกับคำว่า ‘มีความสุข’ ราวฟ้ากับเหวพลินปิดนิทานปกแข็งเล่มโปรดของบุตรสาวลง วางเก็บไว้ที่โต๊ะข้างเตียงนอนสีหวาน เข้าไปคลี่ผ้าห่มคลุมให้ร่างเล็ก ลูบผมดกดำเงาวับสละสลวยที่ถอดแบบบิดาของเจ้าตัวมาแทบไม่ผิดเพี้ยนด้วยความรักเหลือจะบรรยาย ระบายลมหายใจออกมาเบาๆ ค่อยลุกยืนเตรียมกลับห้องนอนของตนเองบ้างเหลือบตามองเวลา ยังไม่ถึงสองทุ่มดี เจ้าหญิงตัวน้อยของเธอหลับสนิทก่อนนิทานจะจบเ
last updateLast Updated : 2026-09-20
Read more
8
อันที่จริง พลินคิดว่าเธออยู่ที่นั่นได้ เพราะส่วนที่เสียหายไม่ใช่บริเวณที่เธอกับบุตรสาวพัก แต่แล้วคนชอบสั่งการอย่างเขาคงเป็นห่วงสวัสดิภาพของเด็กหญิงพราวนภามากกว่าสิ่งอื่นใดจึงเร่งให้ย้ายเป็นการด่วนเช่นนี้ส่วนเธอนั้นไม่ได้มีความหมายอะไรกับเขานัก เป็นเพียงคนที่ไม่มีสถานะอะไรเลยนอกจากมารดาของเด็กหญิงพราวนภา บุตรสาวที่เกิดขึ้นเพราะความไร้สติในค่ำคืนนั้นเมื่อสี่ปีก่อนหากพูดถึงความรักของบารมี ยิ่งไม่ต้องเอ่ยให้ระคายเคืองใจ เขาคงไม่มีคำคำนั้นมอบให้ใครได้อีกแล้ว นอกจากเฝ้ารอพี่สาวของเธอกลับมา พลินรู้มาโดยตลอด ก็อดสะท้อนใจอย่างช่วยไม่ได้ สุดท้ายแล้ว พลินก็อยากทำหน้าที่แม่ให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ก่อนที่เวลาของเธอจะหมดลงยิ้มปลอบใจตนเอง พลางคิดว่า ดีให้ได้ครึ่งหนึ่งของที่แม่ปฏิบัติต่อเธอก็ยังดีออกจากห้องนอนของลูก ชำเลืองมองไปยังอีกห้องโดยไม่ได้ตั้งใจก็รีบหันหน้ากลับมา แล้วสาวเท้าไปยังอีกฟาก ที่บ้านนี้มีห้องว่างเหลือฟากละห้อง บารมีให้คนจัดห้องของบุตรสาวติดกับห้องของเขา ส่วนเธอพักอีกห้องที่อีกฟากตั้งแต่พลินย้ายมาพักที่นี่กว่าห้าวันนี้แล้ว เธอยังไม่ได้พบหน้าเจ้าของบ้านเลยแม้แต่ครั้งเดียว แต่ได
last updateLast Updated : 2026-09-20
Read more
9
เกลียด?...ควรเป็นเขามากกว่าที่รู้สึกแบบนั้นกับเธออารมณ์ภายในตีรวนกันจนสับสน อยากร้องไห้ แต่น้ำตาเหือดหายเข้าไปในอกแล้ววินาทีนี้ หญิงสาวเดินขึ้นไปชั้นบน พบเขายืนกอดอกรออยู่ ใบหน้าเฉยเมยของเขาติดมีแววเยาะหยันมองมาอย่างไม่เป็นมิตรพลินส่งถุงที่ม้วนเป็นก้อนกันไม่ให้ของด้านในหล่น ส่งให้เขาด้วยมือที่สั่นเบาๆ ไม่กล้าสบตาด้วย จึงไม่เห็นว่าเจ้าของบ้านกระตุกยิ้มมุมปากหน่อยหนึ่ง เขายื่นมือออกมารับไม่พูดอะไร แล้วหันหลังกลับเข้าห้องของเขาไปจากนั้นถึงเดินใจลอยกลับเข้าห้องของตัวเองในนาทีต่อมา คืนนั้นทั้งคืนพลินนอนไม่หลับ แม้เหนื่อยมากก็ตามทีแต่ก็ยังหลับตาไม่ลง เช้ามืดจึงตื่นขึ้นแบบง่วงงุนเล็กน้อย“ตื่นเช้ากว่าทุกวันเลยนะคะ”เสียงทักนั่นเป็นของศยามล ผู้ช่วยสาววัยสี่สิบปลายๆของบารมี นอกจากเจ้าหล่อนจะดูแลตารางนัดหมายให้คนเป็นนายแล้ว ยังดูแลเรื่องอาหารการกินให้บารมีด้วย ทักทายกันแล้ว พลินเลยลงมือทำอาหารเช้ารอท่าบุตรสาวสุดรักของตน จวบจนเรียบร้อยแล้ว จึงหันมาทางคนของบารมี“ข้าวต้มนี่ตักกินได้เลยนะคะคุณมล”“หืม...หอมเชียวค่ะ”“ตักได้เลยนะคะ พลินทำเผื่อไว้เยอะเลย”บอกจบขอตัวขึ้นไปยังห้องของบุตรสาว เปิดเข้า
last updateLast Updated : 2026-09-20
Read more
10
ญาดานั่งรอเงียบๆตรงมุมมืดอยู่อย่างนั้นนานร่วมชั่วโมงเห็นจะได้ คิดสะระตะวุ่นวายอยู่ในหัวถึงเรื่องราวหลายๆอย่างในชีวิตไล่เรียงมาจนหยุดความคิดอยู่ที่เรื่องราวครั้งเมื่อสี่ปีก่อน รวมไปถึงเหตุการณ์ในค่ำคืนนั้นด้วยพลันประตูห้องเปิดออก พร้อมร่างของชายหนุ่มอีกคนที่เธอยอมตามเขามาไกลถึงบอสตันเพื่อชีวิตที่ดีกว่า“ไปไหนมาคะอสิตย์”ถามจากมุมที่นั่งรอ เห็นเขาสะดุ้งเล็กน้อย คงตกใจ ก่อนยกมือขึ้นลูบใบหน้าตอบเสียงที่พอฟังออกว่ามึนเมามา“ไม่นอนอีกหรือไง เดี๋ยวหน้าไม่ตึงก็มาบ่นอีก”ญาดาสูดหายใจแรงๆเข้าออกหลายๆครั้งติดกัน เมื่อได้กลิ่นไม่พึงประสงค์ เสียงที่เอ่ยถามจึงสูงตามแรงอารมณ์ในขณะนั้นไปด้วย“ดาถาม...ว่าคุณไปไหนมา” ย้ำด้วยใบหน้าบูดบึ้ง“ไปดื่มกับเพื่อนนิดหน่อยน่า”ญาดาลุกพรวด เดินเข้ามาจนใกล้ชายผู้เป็นสามีทางพฤตินัย โน้มหน้าลงไปหาหน่อยเดียว แล้วชักสีหน้า “ทำไมมีกลิ่นน้ำหอมติดมาด้วย คุณไม่ได้ใช้กลิ่นตอแหลแบบนี้นี่คะ”“ดูพูดเข้า” อสิตย์เลี่ยงไปอีกทางเพื่อลดแรงประทะ แต่แล้วญาดากลับเดินตาม เธอต้องการการประทะ ไม่ต้องการให้เรื่องจบแบบครั้งก่อนที่เขาบ่ายเบี่ยงไม่ตอบเธออีกแล้ว เป็นอย่างไรก็ให้เป็นกันหากวันน
last updateLast Updated : 2026-09-23
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status