Mag-log inแกร๊ก!
เสียงประตูห้องนอนคนตัวเล็กถูกเปิดขึ้นให้เบาที่สุด พร้อมกับเงาร่างของทั้งสามคนที่เดินเข้ามาภายในห้องด้วยความเงียบที่สุดเช่นกัน ก่อนที่เงานั้นจะเดินมาหยุดตรงปลายเตียงที่มีคนตัวเล็กนอนหลับตาพริ้มอย่างน่ารัก
มันเป็นสิ่งเดียวที่ทั้งสามหนุ่มยอมรับตรงกันเลยว่าตั้งแต่เกิดมาจนถึงตอนนี้ยังไม่เคยมีใครที่ทำให้พวกเขารู้สึกคลั่งได้ขนาดนี้
“มึงว่าน้องมันหลับหรือยัง?” ธีหันไปกระซิบถามธันที่ยืนอยู่ข้างๆ เพราะไม่รู้ว่าคนตัวเล็กหลับลึกแค่ไหน เลยไม่กล้าจะพูดดังเท่าไหร่
“น้องมันหลับแล้ว” ซีซ่าร์บอกหลังจากที่เดินไปสำรวจร่างบางใกล้ๆ แล้วเห็นว่าลมหายใจที่เข้าออกนั้นสม่ำเสมอเป็นปกติ ซึ่งบ่งบอกได้ว่าเจ้าของร่างนั้นหลับไปแล้ว
“มึงแน่ใจนะ?” ธียังถามย้ำ
“เออ! มึงลืมไปแล้วรึไงว่ากูเรียนหมอมา”
“หมอหมานับด้วยเหรอวะ?” ธีพูดเหมือนไม่ค่อยจะเชื่อถือเพื่อนตัวเอง
“จะหมาหรือคนมันก็หลักการเดียวกันนั่นแหละ”
“สรุปว่าพวกมึงจะมาเถียงกันให้มันตื่นรึไงวะ?” ธันหงุดหงิดใส่สองเพื่อนรักที่ชอบกัดกันเป็นประจำ นอกจากจะรำคาญแล้วยังกลัวว่าคนตัวเล็กมันจะตื่นด้วยไง
แม่งเด็กปัญญาอ่อนทั้งคู่เลย..
เมื่อทุกอย่างกลับสู่ภาวะเงียบสงบ ผ้าห่มหนาก็ค่อยๆ ถูกดึงลงมากองไว้ที่ปลายเท้าของอะตอม เผยให้เห็นสัดส่วนที่เคยมองผ่านกล้องวงจรปิดได้อย่างชัดเจน เสื้อกล้ามตัวบางถูกซีซ่าร์ค่อยๆ เลิกขึ้นไปช้าๆ อย่างระมัดระวัง จนกระทั่งเม็ดยอดหน้าอกสีทับทิมโผล่ออกมาให้เห็น และของจริงน่าดูดกว่าในจอเยอะ
“อื้อ..” ริมฝีปากหยักเผลอจูบลงไปอย่างลืมตัว ก่อนที่คนตัวเล็กจะรับรู้ถึงไอร้อนของโพรงปากที่สัมผัสเข้ากับจุดอ่อนไหว จึงขยับตัวเล็กน้อยเมื่อรู้สึกว่าถูกรบกวน
“ไอ้ซีซ่าร์! มึงทำห่าอะไรวะ? เดี๋ยวน้องมันก็ตื่นหรอก” ธีอยากจะตะโกนด่าไอ้หมอหื่นที่กำลังจะทำให้มันเสียเรื่อง นี่ถ้าเขาไม่ห่วงว่าจะทำให้น้องมันตื่น ป่านนี้คงได้ไล่กระทืบมันออกจากห้องไปแล้ว
“โทษทีว่ะ กูเห็นแล้วมันอดไม่ได้จริงๆ” ซีซ่าร์ออกปากขอโทษ ก่อนที่เขาจะค่อยๆ จัดการกับบ็อกเซอร์ย้วยๆ ของคนตัวเล็กให้หลุดออกไปอย่างง่ายดาย
“อื้อ..” คนตัวเล็กครางเบาๆ เพราะการที่ไม่มีอะไรปกคลุมร่างกายเลยแบบนี้ทำให้อากาศเย็นของเครื่องปรับอากาศมันตกกระทบโดนผิวได้โดยตรง อะตอมจึงพยายามทำร่างกายให้อุ่นด้วยการนอนขดกอดตัวเองอย่างน่าสงสาร
ธีเอื้อมมือไปลูบไล้สะโพกกลมกลึงเบาๆ อย่างหลงใหล ในขณะที่มืออีกข้างก็งัดแท่งกลางกายร้อนที่แข็งตัวมานานแล้วให้ออกมาสูดอากาศภายนอกอีกครั้ง
“ก้นมันโคตรนิ่มเลยว่ะ!” ธีพึมพำเบาๆ พลางขยำมือบีบสองก้อนกลมเล่น
“อะ อื้มมม” อะตอมครางขึ้นมาเป็นระยะๆ แต่ดูเหมือนว่าเด็กน้อยจะยังไม่รู้ว่าตอนนี้กำลังเกิดอะไรขึ้นกับตัวเองบ้าง เพราะความเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้าจากการเดินทางบวกกับการที่กว่าจะได้หลับตาลงบนเตียงนุ่มๆ แบบนี้เลยทำให้อะตอมเกิดอาการหลับลึกกว่าปกติ และสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นกับตัวเขาในตอนนี้มันก็ล่องลอยราวกับว่าตัวเองกำลังฝันอยู่
“ใจเย็นๆ ซิวะ ไอ้ธี” ซีซ่าร์รีบปรามเพื่อนเป็นการใหญ่เมื่อเห็นว่าธีเริ่มลงน้ำหนักมือแรงเกินไป
“เออๆ กูขอโทษ ก็มันอดใจไม่ได้จริงๆ นี่หว่า” ชายหนุ่มรีบขอโทษ ก่อนจะลดแรงบีบลง
ส่วนธันที่ไม่ได้พูดอะไร เพราะตอนนี้เขากำลังใช้ปลายนิ้ววนคลึงไปรอบๆ ปากทางสีหวานที่ปิดสนิท
ร่างบางเองก็กระตุกตัวเล็กน้อยในบางจังหวะที่ธันเผลอกดนิ้วตัวเองลึกลงไปในรูร้อนซ้ำๆ ยิ่งทำให้ความฝันของคนตัวเล็กแปลกประหลาดเป็นที่สุด
“อะ.. อื้อออ” เสียงหวานที่ครางเบาๆ ออกมา ทำให้ทั้งสามหนุ่มต่างก็เสียวสยิวตามไปด้วย
“มึงทำอะไรของมึงวะไอ้ห่าธัน? เดี๋ยวน้องมันก็ตื่นขึ้นมาหรอก” เป็นอีกครั้งที่ซีซ่าร์หันไปโวยเพื่อนรัก ทั้งที่ตัวเขาเองก็ยังใช้นิ้วสะกิดยอดอกคนตัวเล็กเล่นพร้อมกับเอามืออีกข้างล้วงไปงัดท่อนเอ็นเผือกของตัวเองออกมารูดรั้งด้วยอยู่เลย
“แล้วมึงล่ะทำห่าอะไรอยู่?” ธันไม่ตอบคำถามหากแต่ถามกลับแทน
“แม่ง อืม อะ ซี๊ดด” ในระหว่างนั้นเสียงครางของธีก็ดังแทรกขึ้นมาเบาๆ เมื่อหนุ่มนิเทศสุดหล่อกำลังใช้ปลายแท่งร้อนถูไถไปกับสะโพกกลมของคนที่หลับอยู่ อย่างลืมตัว ก่อนจะต้องชะงักเมื่อคนตัวเล็กละเมอออกมา
“อือ.. ผมสัญญาว่าจะเป็นเด็กดีนะครับอาแทน”
“ไปอยู่ที่นั่นอย่าดื้อนะ ต้องตั้งใจเรียนรู้ไหมครับ? แล้วมีอะไรที่ช่วยพวกพี่เขาทำได้ก็ต้องทำนะ อย่าทำตัวเป็นเด็กขี้เกียจ ไปที่ไหนจะได้มีแต่คนรักคนชอบ แล้วอาจะหาเวลาไปเยี่ยมบ่อยๆ อย่าลืมเป็นเด็กดีนะครับ”
ภาพของแทนไทหรืออาแทนของอะตอมที่กำลังยืนลูบหัวของเด็กหนุ่มด้วยความรักและห่วงใยนั้น มันปรากฎชัดขึ้นในความฝันเมื่อมือหนาของซีซ่าร์ลูบไล้ไปตามกลุ่มผมนิ่มของคนตัวเล็กอยู่เช่นเดียวกัน ทำให้คนตัวเล็กรีบคว้ามือของซีซ่าร์เอาไว้แล้วเอามาแนบกับแก้มนิ่มๆ ทันที
“ไอ้ซีซ่าร์! มึงทำอะไรอีกวะเนี่ย?” ธีว่าเบาๆ ผิดกับหน้าที่เล่นใหญ่มาก
“กูไม่ได้ทำอะไร อยู่ๆ น้องมันก็ดึงมือกูไปเอง แม่งแต่นมน้องมันโคตรนิ่มเลยว่ะ” ซีซ่าร์ส่ายหน้า หลังจากที่ถูกคนตัวเล็กดึงมือเขาไปวางแปะไว้ที่หน้าอกหยุ่นๆ ของตัวเอง
ซีซ่าร์ยกยิ้มก่อนจะออกแรงบีบเบาๆ จนเจ้าของร่างต้องเผยอปากขึ้นมาอย่างยั่วยวน ก่อนความอดทนจะเข้าสู่จุดที่ต่ำสุดแล้ว คนหล่อหน้าตี๋จึงเผลอโน้มตัวลงไปประกบจูบกับริมฝีปากนิ่มอย่างลืมตัว
ลิ้นร้อนสอดเข้าไปในโพรงปากเล็กอย่างอุกอาจ พร้อมกับตวัดเกี่ยวลิ้นเล็กจนเจ้าของร่างถึงกับสั่นสะท้านจากสัมผัสของความฝันที่แปลกประหลาด
“อื้อออ.. อะ” ร่างบางครางในลำคอเบาๆ หลังจากที่ร่างกายถูกรบกวนหนัก เพราะทั้งสามหนุ่มไม่สามารถควบคุมอารมณ์ที่เตลิดเปิดเปิงของตัวเองได้อีกแล้ว มือที่เคยแผ่วเบากลับบีบขยำรุนแรงขึ้น นิ้วที่ปัดป่ายตรงช่องทางหลังก็พยายามจะยัดแหย่มันลงไปทั้งที่ไม่ได้มีการเตรียมตัวเลยสักนิด แถมกลีบปากบางก็ยังถูกดูดกลืนอย่างหนักหน่วง และเมื่อทุกอย่างประเดประดังรุมเร้าจนเกินกว่าจะเป็นความฝันได้ เจ้าของร่างจึงลืมตาตื่นขึ้นมาแล้วก็ต้องตกใจสุดขีด
อะตอมออกแรงผลักคนที่จูบอย่างอุกอาจออกไปให้พ้นตัว ก่อนที่จะก้มลงไปมองร่างกายที่เปลือยเปล่าตัวเองพร้อมกับรีบคว้าหมอนเข้ามาปิดบังส่วนน่าอายเอาไว้
“นี่พวกพี่กำลังจะทำอะไรผม?”
“เฮ้ย! สรุปคือมึงกำลังหาอะไรอยู่กันแน่?” เป็นอีกครั้งที่ซีซ่าร์ถามแต่ก็ไม่ได้คำตอบเช่นเดิม“อย่าเพิ่งถามตอนนี้ เดี๋ยวพวกมึงตามกูไปดูที่ลานจอดรถด้วยกันก่อน” ธันหันไปบอกสองหนุ่ม ก่อนที่ตัวเองจะวิ่งนำหน้าไปปล่อยให้อีกสองคนต้องวิ่งไล่ตามไปแบบงงๆ“ไม่มี! เหี้ยเอ๊ย!! แม่งไม่ทันเหรอวะ?” ธันตะโกนออกมาอย่างหัวเสีย เมื่อเขาพยายามจะกวาดสายตามองหารถของไทม์แต่เท่าที่เห็นคือตอนนี้มันไม่ได้จอดอยู่แล้ว“สรุปว่ามึงจะบอกกูได้รึยังว่ามึงหาอะไรอยู่? แฮ่กๆ” ซีซ่าร์ที่พูดไปหอบไปเพราะต้องวิ่งตามเอ่ยขึ้น“กูรู้ว่ามันกำลังหาอะไรอยู่ แล้วกูก็รู้ด้วยว่าจะหามันตรงไหน” ธีพูดพร้อมกับชูมือถือที่กำลังเชื่อมต่อกับกล้องวงจรปิดภายในผับให้เพื่อนทั้งสองคนดูแล้วก็เป็นอีกครั้งที่เรื่องง่ายๆ แค่ดูกล้องวงจรปิดก็จะรู้คำตอบ แต่ธันกลับลืมนึกถึงเ
ปึง!เสียงปิดประตูห้องวีไอพีแรงมากจนสองหนุ่มหล่อที่กำลังยกแก้วเหล้าในมือขึ้นมาดื่มต้องหันไปมองคนที่เพิ่งเดินเข้ามาแล้วปิดประตูเสียงดัง ก่อนจะเห็นสีหน้าบอกบุญไม่รับของเจ้าของร่างสูงที่เดินมาหาพวกเขา“เป็นห่าอะไร?” ซีซาร์เอ่ยถาม“แม่ง แรดว่ะ!” พูดจบคนตัวโตก็ทิ้งตัวลงไปบนโซฟาแบบไม่กลัวว่ามันจะพัง“หมายถึงใครวะ?” ซีซาร์ยังถามต่อ แต่กลับไม่ได้คำตอบเพราะอีกคนยังคงบ่นไม่เลิก“แม่งโคตรขี้อ่อยฉิบหาย!”“เดี๋ยวนะ! นี่มึงคงจะไม่ได้หมายถึงพวกกูใช่ไหม?” ธีถามพร้อมกับยื่นแก้วเหล้าที่เขาชงแล้วให้ธันรับไป“เปล่า! กูหมายถึงไอ้ตัวเล็กมันต่างหาก เมื่อกี้ตอนที่กูออกไปเข้าห้องน้ำแม่งเห็นมันกำลังอ่อยไอ้ไทม์อยู่ เชี่ย! ทำแกล้งเดินไปชนไอ้ไทม์มัน เห็นแล้วแม่งอยากจับมาต
“ผะ ผมพร้อมแล้วครับ”“อืม พร้อมแล้วก็ไปกัน แล้วนี่พวกมึงจะเอารถไปคนละคันหรือว่าไปรถไอ้ซีซ่าร์คันเดียว” พี่ธีบอกผมแล้วหันไปถามความเห็นของพี่อีกสองคน เพราะปกติพวกพี่เขาจะใช้รถใครรถมัน“ไม่ดีกว่า ทุกวันนี้น้ำมันแพงกูอยากประหยัดน้ำมัน” พี่ธันหันไปตอบพี่ธี“กูก็เหมือนกันน้ำมันแพงกูก็อยากประหยัดน้ำมันด้วย”“สัด! กูเพิ่งบอกไปว่าให้ใช้รถมึง แล้วมึงจะมาเสือกมาประหยัดน้ำมันอะไรวะไอ้หมอหมา?”“โห! น้องอะตอมดูดิ พี่ถูกรุมรังแกอีกแล้ว” ผมตกใจที่อยู่ๆ พี่ซีซ่าร์ก็วิ่งเข้ามาเกาะแขนแล้วใช้น้ำเสียงเหมือนเด็กกำลังฟ้องผู้ใหญ่แถมยังชี้หน้าพี่ธีอีก“ไปกันได้แล้ว อย่ามัวแต่เล่นเป็นเด็กอยู่ได้” พี่ธันพูดแล้วก็เดินออกไปรอที่รถ ก่อนที่พวกเราทั้งหมดจะเดินตามไป
Tun’s talks;ผมตั้งใจขับรถมาที่ห้างใกล้ๆ บ้านเพราะขี้เกียจขับไปไกลๆ ก็กะแค่แวะมากินข้าวกับหาซื้อมือถือให้ไอ้ตัวเล็กมันก็แค่นั้น จะได้ตามตัวกันได้ง่ายๆพอมาถึงที่ร้านอาหารผมทั้งสามคนก็สั่งข้าวมันไก่พิเศษกันคนละจานส่วนไอ้ตัวเล็กมันขอแค่น้ำเปล่าเพราะว่ายังอิ่มอยู่ และด้วยความที่หิวมากเพราะตั้งแต่เมื่อคืนจนถึงเช้ายังไม่มีอะไรตกถึงท้องเลยนอกจากแอลกอฮอลเท่านั้น พวกผมเลยสั่งเพิ่มมาอีกคนละจาน ซึ่งตอนที่พนักงานเอามาข้าวจานที่สองมาเสิร์ฟไอ้ตัวเล็กถึงกับทำหน้าเหวอที่เห็นพวกผมกินหมด แถมยังคอยแอบลุ้นว่าพวกผมจะกินมันหมดมั้ยสุดท้ายข้าวมันไก่ในจานของพวกผมสามคนก็หมดเกลี้ยง หลังจากนั้นก็ได้เวลาที่ต้องไปหาซื้อของไอ้ตัวเล็กเดินตามผมแบบเงียบๆ แต่มันคงไม่รู้ตัวหรอกว่าตอนนี้ตัวมันโคตรเป็นจุดเด่นเลย เพราะระหว่างที่เดินอยู่ในห้างก็มีแต่คนมองมันโดยเฉพาะผู้ชาย ก่อนที่พวกนั้นจะต้องหลบสายตาทันทีที่สบตามาเจอผมหรือไม่ก็
“ก็แน่ดิ! น้องมันไม่สบายอยู่นะเว้ย ใครจะไปทำอะไรมันล่ะ?” ไอ้ตัวดีพยายามแก้ตัวน้ำขุ่นๆ ในขณะที่ไอ้ธีก็ส่ายหัวแล้วกดมือตัวเองอีกครั้ง ก่อนจะยื่นไปให้มันดู ไอ้ซีซ่าร์ถึงกับหน้าถอดสีมองหน้าผมกับไอ้ธีสลับกันไปมา“บางทีมึงอาจจะลืมไปนะว่าทุกมุมของห้องนอนอะตอมมันมีกล้องซ่อนอยู่ แล้วถ้าจะเทียบชั้นความชั่วกันล่ะก็ กูกับไอ้ธันยังชั่วไม่ได้ถึงครึ่งของว่าที่คุณหมอหมาหรอกนะคร้าบ!” ไอ้ธีว่าแล้วก็ดึงมือถือกลับจากมือของไอ้หมอหมาที่ยังยืนอึ้งอยู่“ทีนี้จบนะ?” ผมถามแต่มันยังไม่ทันได้ตอบ เสียงน้ำที่ไหลกระทบพื้นกระเบื้องก็หยุดลง ก่อนที่ผมจะยกนาฬิกาข้อมือขึ้นมาดูเวลาซึ่งตอนนี้จากยี่สิบนาทีเหลืออีกไม่ถึงสองนาทีแล้วแกร๊ก!ไอ้ตัวเล็กเปิดประตูห้องน้ำออกมาแล้วพร้อมกับกลิ่นสบู่หอมๆ ลอยฟุ้งมาเตะจมูก ให้ตายซิ ผมไม่เคยคิดเลยว่าสบู่ของตัวเองมันจะหอมได้ขนาดนี้ ร่างนุ่มนิ่มที่มีเพียงผ้าขนหนูสองผืนห่อตัวอยู่มันช
Tun’s talks:ฟึบ!ผมรีบอุ้มไอ้ตัวเล็กที่กำลังดิ้นขลุกขลักมาอยู่ในอ้อมแขน ก่อนที่ตัวเองโดนเล็บของมันข่วนเอาจนเป็นรอยตรงหน้าอก ซึ่งพอมันเห็นว่าเลือดผมออกมันก็ไม่กล้าจะดิ้นต่อแล้ว แถมยังทำตาแดงๆ เหมือนคนจะร้องไห้อีก“ฮึก!” ผมแค่คิดยังไม่ทันห้าวิน้ำตามันก็ไหลออกมาซะแล้ว งอแงฉิบหาย!“เงียบ!” ผมกดเสียงต่ำ ในขณะที่คนตัวเล็กพยายามจะเม้มปากเน้นไม่ให้เสียงสะอื้นลอดออกมา จะว่าไปถ้ามันไม่ดื้อมันก็จะน่ารักมากๆ เลยนะ แต่ถึงดื้อมันก็น่ารักอยูดีสรุปว่ากูคงจะบ้าไปแล้วแน่ๆ แต่ที่สำคัญคนที่มันทำให้ผมเป็นได้ขนาดนี้คือไอ้เด็กดื้อนี่ต่างหาก“พี่จะพาผมไปไหนครับ ฮึก!” ไอ้ตัวเล็กถามหน้าตาตื่นเพราะผมไม่ได้อุ้มมันไปที่ห้องนอนมันหรอก แต่ผมกำลังอุ้มมันขึ้นมาบนชั้นสองต่างหากล่ะ

![สถานะลับ(รับ)สถานะรัก [เมะxเมะ]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)





