เมียโหด

ผมชื่อสไปร์ทครับ ผมเพิ่งจะสอบติดที่มหาลัย A คณะวิศวะ ซึ่งเป็นคณะที่มีผู้ชายหน้าตาดีๆ เท่ๆ มารวมกันมากที่สุด ถึงผมจะเพิ่งเข้าเรียนแค่สองเดือนแต่สิ่งที่ผมโชคดีที่สุดคือการที่ผมได้พี่เนมผู้ชายสุดฮอตดีกรีอดีตเดือนคณะเมื่อปีที่แล้วมาเป็นพี่รหัสนั่นเอง น่าอิจฉาใช่ป่าวล่ะ และก็แน่นอนว่าต้องมีคนอิจฉา เพราะพี่เนมเป็นผู้ชายที่เรียกได้ว่า 'เพอร์เฟคแมน' ที่ครบเครื่องทั้งความหล่อ ความเท่ และมีเสน่ห์โคตรๆ เพราะงั้นจึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่มักจะมีคนมาแอบคลั่งพี่เขาอยู่บ่อยๆ โดยเฉพาะไอ้ซันเพื่อนสนิทของผมเอง ที่แม้แต่ตอนนี้มัก็ยังร้องเสียดายออกมาไม่หยุดจนขี้เกียจนับว่าเกินรอบที่ล้านไปรึยัง "เสียดายๆๆๆ กูถามจริงๆ นะสไปร์ท มึงไม่ได้เล่นของจริงๆ ใช่ไหม? ทั้งๆ ที่กูอุตส่าห์ฟันฝ่าฝูงแรงฝูงกามาจนเป็นสองคนสุดท้ายที่ถือตั๋วรอพี่เขามารับแท้ๆ" เสียงแหลมเล็กที่ฟังดูงอนๆ ของคนอารมณ์เสียดังขึ้น ก่อนที่เจ้าตัวจะเดินมานั่งลงที่เก้าอี้ตัวที่อยู่ตรงกันข้ามกับผม แล้วก็ใช้มือเลื่อนจานข้าวที่ผมกำลังจะตักกินอยู่ออกไป เพื่อที่จะให้ผมหันมาสนใจมันนั่นเอง "มึงดูจริงจังนะ" "กล้าพูดนะเพื่อน มึงไม่รู้เหรอว

ตอนนี้ร่างกายของผมกำลังถูกรุกหนัก เพราะหลังจากที่ผมถูกพี่เนมกับพี่กรพามานั่งอยู่ที่เบาะหลังรถแล้ว ตัวผมเองก็ถูกพวกพี่ๆ เขารุมนัวเนียจนไม่รู้ว่าตอนนี้เสื้อผ้าของผมถูกถอดออกไปตั้งแต่เมื่อไหร่ มารู้ตัวอีกทีร่างของผมก็เปลือยเปล่าไม่เหลืออะไรปกปิดอยู่เลย ผิวเนียนของผมที่โดนไอเย็นของแอร์รถยนต์ที่พี่วอดก้าเปิดแรงมากๆ เข้าปะทะ จนตอนนี้ตัวผมเริ่มสั่นบ้างแล้ว และสักพักผมก็เริ่มรู้สึกถึงความร้อนของปลายลิ้นที่กำลังไล่เลียวนไปที่หน้าอก จนผมถึงกับต้องแอ่นตัวเพื่อรับกับสัมผัสของริมฝีปากนั้น 'จ๊วบ.. แผล่บ.. แผล่บ.. จ๊วบ' พี่เนมยังคงใช้ริมฝีปากดูดย้ำๆ ที่ยอดหน้าอกสีหวานของผมจนมันบวมเป่งและเปียกชุ่มไปด้วยน้ำลายทั้งสองข้าง ก่อนจะผละปากไปดูดผิวสีน้ำนมบริเวณรอบๆ หน้าอกผมให้เกิดเป็นจุดแดงและเลียมันซ้ำๆ อย่างหื่นกระหาย ราวกับต้องการชิมความหวานของผิวของผม จากตรงนั้นเสร็จก็ไปตรงอื่นจนตอนนี้รอยแดงนั้นเริ่มกระจายอยู่หลายจุด ก่อนที่สุดท้ายพี่เขาจะวนกลับมาดูดยังจุดสัมผัสที่อ่อนไหวบนหน้าอกของผมอีกครั้ง "มึงรีบขับเลยนะไอ้วอดก้า แม่งนมน้องมันโคตรหวานเลยสัด ยิ่งชิมก็ยิ่งหวาน กูจะไม่ไหวแล้ว"

​หลังจากที่ทุกคนตกลงกันอย่างไม่เป็นเอกฉันท์เพราะพี่วอดก้าที่อยากเป็นคนแรกต้องถูกบังคับให้เป็นคนสุดท้าย เพียงเพราะมีขนาดของน้องชายใหญ่กว่าเพื่อนๆ ไปแค่สองมิลฯ เท่านั้นเอง แม้จะเป็นเรื่องตลกแต่มันก็คงเป็นตลกร้ายสำหรับพี่วอดก้าแน่ๆ อย่างน้อยคราวหน้าคงไม่กล้าไปเบ่งกับใครเรื่องน้องชายตัวเองแน่ๆเมื่อเปลี่ยนตำแหน่งเข้าประจำที่กันเรียบร้อย พี่เนมก็ใช้มือลูบเฟ้นแก้มก้นของผมเป็นการอุ่นเครื่อง ก่อนที่ร่างกายของผมจะสั่นระริกเมื่อมือหนาของพี่เนมเลื่อนขึ้นมาบีบเค้นตรงก้อนหน้าอกที่มีเนื้อนูนออกมาเล็กน้อย พร้อมกับใช้ปลายนิ้วเขี่ยวนไปรอบๆ ยอดอกที่บวมเป่งอย่างนุ่มนวลเพื่อเพิ่มความเสียวให้ผมเพิ่มขึ้นไปอีก ก่อนที่พี่เนมจะเลื่อนมือมาจับที่ท่อนเอ็นของตัวเองแล้วใช้ส่วนปลายที่ชุ่มไปด้วยเจลหล่อลื่นถูไถไปตามรอบจีบจนผมแทบจะหายใจไม่เป็นจังหวะ"อื้ออออ.." ผมครางเบาๆ ก่อนที่จะมองหน้าพี่เนมด้วยแววตาขอร้อง"ไอ้เชี่ยเนม เร็วๆ ซิว่ะ กูจะไม่ไหวจริงๆ แล้วนะมึงงงง.." เสียงพี่วอดก้าพูด

จากนั้นพี่วอดก้าก็พยายามออกแรงกดตัวผมลงไปเรื่อยๆ โดยไม่มีการเบิกทางใดๆ ทั้งสิ้น เพราะหลังจากที่รับศึกของสามท่อนยักษ์เมื่อคืน ช่องทางของผมคงไม่ต้องการอะไรมาเบิกทางให้อีก แถมยังไม่ต้องมีเจลหล่อลื่นด้วยเพราะเพียงแค่รอยจีบนั้นขยับอ้าเล็กน้อย น้ำรักที่ยังค้างอยู่ด้านในก็พร้อมจะไหลออกมาแทนเจลหล่อลื่นได้เป็นอย่างดี"อื้อออ.. ซี๊ดดด.. จะ..เจ็บ" ผมเบ้หน้าเพราะทั้งเสียวทั้งเจ็บ เมื่อช่องทางของผมเริ่มกลืนกินท่อนลำใหญ่เข้าไปเรื่อยๆ คงเป็นเพราะช่องทางที่บวมช้ำจากเมื่อคืนมันเริ่มแสดงอาการตอนที่ส่วนหัวบากมุดเข้าไปเบียดเสียดภายในโพรงนุ่มของผมจนคับแน่น ทำให้ตอนนี้ท่อนลำของพี่วอดก้าสอดเข้าไปได้เพียงครึ่งลำเท่านั้น"อืมมม.. ซี๊ดดด.. คับมาก.. แน่นเกินไปแล้ว พี่เข้าไปไม่ได้ครับ.. อือออ" พี่วอดก้าพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่ดูทรมานไม่ต่างกับผมเลยสักนิด เพราะท่อนเอ็นของพี่เขาที่พยายามจะดันเข้าไปนั้นเริ่มจะงอจนกลัวว่าจะหักกลางซะแล้วผมไม่ไหวแล้ว.. ตอนนี้ผมเลยโน้มตัวไปข้างหน้าแล

คืนนั้นผมก็ยังคงนอนค้างที่บ้านของพี่เนมต่อจนมาถึงเช้าของอีกวัน แต่ก็แค่นอนค้างเท่านั้นเพราะตอนนี้ผมแทบขยับตัวไปไหนไม่ได้เลย ขนาดแค่ขยับพลิกตัวนิดเดียวก็ยังรู้สึกร้าวระบมไปหมดทั้งตัว นี่ถ้าผมไม่เคยผ่านการฝึกฝนร่างกายเป็นพิเศษมาก่อนนะมีหวังงานนี้ผมคงต้องถูกหามส่งโรงพยาบาลแน่ๆผมนอนมองดูพี่เนมที่กำลังนั่งทำบัญชีรายรับรายจ่ายของ 2BX ผับที่พี่ๆ ทั้งสามคนร่วมหุ้นกันเปิด อยู่บนโต๊ะทำงานตัวเล็กที่พี่เนมยกเข้ามาไว้ในห้อง เพื่อจะได้ทำงานไปด้วยคอยดูแลผมไปด้วยซึ่งเรื่องที่พวกพี่เขาเป็นเจ้าของผับนั้นผมก็เพิ่งมารู้ทีหลังนี่เอง และผมก็แน่ใจด้วยว่าไอ้ซันมันก็ยังไม่รู้เรื่องนี้ ว่าแต่พอนึกถึงเพื่อนสนิทของผมขึ้นได้ ป่านนี้มันคงจะตามหาตัวผมให้ควั่กเพราะอยู่ๆ ผมก็หายไปไม่ยอมติดต่อ"โอ๊ะ.. ซี๊ดดด!!" ผมร้องออกมาเบาๆ หลังจากที่พยายามจะขยับตัวไปหยิบเอามือถือที่วางอยู่บนโต๊ะข้างเตียงมาเชคดูซักหน่อย แต่มันก็เจ็บร้าวจนพี่เนมต้องลดกรอบแว่นหันมาดู แต่จะว่าไปพี่เนมใส่แว่นแบบนี้