บทที่ 4

#ด้านโยเกิร์ต

ในระหว่างที่ฉันทำธุระส่วนตัวเสร็จเรียบร้อย แล้วกำลังจะเอื้อมมือไปเปิดประตู แต่ก็ต้องชะงักเมื่อได้ยินเสียงของกลุ่มคนที่คุ้นหูพูดคุยและเดินเข้ามาภายในห้องน้ำ ทำให้ฉันหยุดยืนฟังอย่างเงียบ ๆ ในทันที

“นี่นังโซดา มึงเห็นอีโยเกิร์ตไหม วันนี้มันแต่งตัวมาแย่งซีนมึงเว่อร์ สงสัยอยากเป็นดาวเด่นของงานคืนนี้ชัวร์” ขิม สาวสวยตัวเล็ก เอ่ยบอก เพื่อนสนิทของเธอด้วยแววตาเต็มไปด้วยความหมั่นไส้ โยเกิร์ต เพื่อนนางแบบ ที่กำลังเป็นลูกรักของทางต้นสังกัดเดียวกันกับพวกเธอ

“จริง ทำเป็นนุ่งสั้น โชว์หุ่น เปิดหลัง เปิดนม แทบจะแก้ผ้าเดินอยู่แล้ว หรือว่าจริง ๆ แล้ว มันตั้งใจใส่มาอ่อย พี่กรของมึงหรือเปล่าโซดา” ริต้า เพื่อนของโซดา พูดเสริมขึ้นมาอีกคน

“ฮึ ต่อให้มันแก้ผ้าเดิน พี่กรของกูก็คงไม่เอามันหรอก ไม่อย่างนั้นพี่กรจะมาแอบแซ่บ กับกูตอนที่คบกับมันได้ยังไงล่ะ” โซดา พูดขึ้นและเปิดตลับแป้งหยิบพัฟขึ้นมาซับใบหน้าของเธออย่างไม่แยแสกับคำพูดของเพื่อนสนิทสักนิด

“พวกมึงว่า อีโยเกิร์ต มันยังซิงอยู่ไหมวะ” ขิม พูดขึ้นมาเบา ๆ อย่างคนออกความคิดเห็น

“อันนี้กูก็ไม่รู้นะ แต่เห็นพี่กร บอกว่ามันไม่ให้มีอะไรด้วย เพราะรอพี่กรขอมันแต่งงาน ก่อนน่ะ” โซดา พูดตอบด้วยท่าทางราวกับไม่แน่ใจ ก่อนริต้าจะพูดแทรกตามมาอีกคน

“หัวโบราณแบบนี้ ผู้ชายที่ไหนจะยอมทนอยู่ด้วยวะ สมัยนี้ใคร ๆ ก็อยากตอก เพื่อแลกประสบการณ์กันทั้งนั้น”

“เพราะแบบนี้ไง พี่กรเขาถึงเลือกที่จะมาคบกับกูแทน เพราะว่ากูมันสวยแซ่บ แบบเนื้อแนบเนื้อ และถึงใจกว่านังโยเกิร์ตที่แม้แต่จะล้วงก็ยังทำไม่ได้ ไงล่ะ” โซดา เอ่ยตอบขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ย ก่อนที่เธอจะต้องสะดุ้งเล็กน้อย เมื่อจู่ ๆ ประตูห้องน้ำด้านใน ก็ถูกเปิดออกมาเสียงดังลั่น พร้อมกับใบหน้าสวยเฉี่ยว ของคนที่พวกเธอกำลังนินทาก็ก้าวเดินออกมา

...ปัง!

“โยเกิร์ต” โซดา ถึงกับชะงักขึ้นมาเล็กน้อย

“คุยกันต่อสิฉันกำลังฟังเพลิน ๆ เลยนะ” ฉันพูดขึ้น พร้อมกับเปิดน้ำล้างมือไปด้วยท่าทีสบาย ๆ

“เอ่อ... คือ” โซดา ถึงกับอ้ำอึ้งพูดอะไรไม่ออก เพราะเธอรู้ดีว่า โยเกิร์ตเป็นผู้หญิงที่น่ากลัวคนหนึ่ง เพราะหลังจากที่เธอถูกจับได้ในตอนนั้น เธอก็ถูกพักงาน โดนแบนจากทางต้นสังกัดอย่างไม่ทราบสาเหตุ รวมทั้งตอนนี้ มันยังเป็นลูกรักทำเงินให้กับทางต้นสังกัดอีก จึงทำให้เธอไม่ค่อยกล้า อยากจะมีเรื่องกับมันสักเท่าไร

“อ้อแล้ว เมื่อกี้ที่เธอบอกว่า ต่อให้ฉันเดินแก้ผ้า พี่กรก็ไม่อยากเอาฉันงั้นเหรอ” ฉันเอ่ยถามและหันไปสบตามองโซดาผ่านกระจกอย่างรอคำตอบ

“ขอโทษนะโยเกิร์ต คือพวกเรา ก็แค่พูดคุยเล่นกัน สนุก ๆ โยเกิร์ตก็อย่าคิดมากเลยนะ” โซดา พูดขึ้นราวกับเรื่องที่พูดคุย เป็นเพียงบทสนทนาที่คุยกันขำ ๆ

“อย่าคิดมาก หึหึ ฉันจะบอกอะไรให้นะ ที่ฉันไม่ยุ่งกับพี่กร เพราะว่าฉันไม่ชอบใช้ของร่วมกับใคร แต่ถ้าพี่กรของเธอ อยากจะกลับมายุ่งกับฉันตอนนี้ ฉันอาจจะคิดใหม่อีกทีก็ได้นะ”

ฉันหันไปพูดกับโซดา และก้าวเดินเข้าไปหาเธอใกล้ ๆ ราวกับจะหาเรื่อง ก่อนจะเอื้อมมือไปดึงทิชชูที่อยู่ด้านหลังของเธอ แล้วส่งยิ้มเยาะให้กับโซดาที่ปากเก่งแต่ก็ไม่กล้ามีเรื่องกับฉัน

“โยเกิร์ต แต่ตอนนี้พี่กรคือ แฟนของฉันนะ” โซดาถึงกับพูดเสียงดังขึ้นมาด้วย ความหึงหวง แต่เธอก็ต้องนิ่งชะงักเมื่อได้ยินเสียงของโยเกิร์ตที่เอ่ยตอบกลับมา

“แฟน? หึหึ อย่าคิดมากสิ ฉันก็แค่พูดขำขำน่ะ ผู้หญิงร่านและสำส่อนอย่างเธอ มันก็เป็นได้แค่คู่นอนของเขาก็เท่านั้นแหละ และที่สำคัญ ขยะที่ฉันเคยทิ้งไปแล้ว ฉันก็คงไม่เก็บเอามาใช้ต่อหรอกนะ มันสกปรกน่ะ!”

ฉันพูดและกระตุกยิ้ม ให้กับโซดาเล็กน้อย พร้อมกับทิ้งทิชชูในมือปาใส่ถังขยะ ก่อนจะหันหลัง เพื่อเดินออกจากห้องน้ำ แต่ก็ชะงักฝีเท้า แล้วหันกลับไปมองทางที่โซดายืนอยู่ พร้อมกับเอ่ยออกมาอีกครั้ง

“อ้อ อีกอย่าง ฉันก็หวังว่า เธอจะกอบโกยความสุขให้คุ้มค่ากับ กีร่าน ๆ ที่เสียให้กับผู้ชายไม่รู้จักพอแบบนั้นด้วยนะ ฉันขอให้เธอใช้กี อย่างมีความสุขล่ะ โชคดีนะจ๊ะ โซดา” ฉันพูดด้วยน้ำเสียงและแววตาเต็มไปด้วยความเย้ยหยัน ก่อนจะยกยิ้มอย่างนางร้ายส่งให้กับโซดาและก้าวเดินออกจากห้องน้ำ ราวกับผู้ชนะในทันที

“อีโยเกิร์ต กูต้องเอาคืนมึง แบบจุก ๆ แน่!” โซดา เค้นเสียงออกมาเบา ๆ และยืนจ้องมองโยเกิร์ตด้วยแววตาเต็มไปด้วยความแค้น สองมือกำแน่น อย่างคนเจ็บใจตัวเอง ที่กลัวและไม่กล้ามีเรื่องกับคนแบบมัน

ฉันเดินออกจากห้องน้ำ แล้วเดินตรงมาทางริมระเบียงอีกฝั่ง ด้วยท่าทางราวกับผู้ชนะ แต่ภายในใจของฉัน กลับโกรธแค้นและเจ็บใจกับคำพูดของนังโซดา ที่พูดจาอวดดีใส่ฉันจนอดที่จะอารมณ์เสียขึ้นมาไม่ได้

“แซ่บ! ถึงใจงั้นเหรอ แค่นอนเอากันจะแซ่บกันแค่ไหนเชียว ฮึย! แม่งหงุดหงิดเป็นบ้าเลยโว้ย”

ฉันพูดบ่นขึ้นมาอย่างคนหงุดหงิดตัวเอง เพราะด้วยความคิดแบบหัวโบราณ ตามคำสอนของแม่ฉัน ก่อนที่ท่านจะเสียชีวิตจากโรคร้าย ก็ทำให้ฉันไม่เคยเสียซิงให้กับใคร แม้แต่คนเดียว ก่อนที่ฉันจะรีบก้าวเดินเลี้ยวจากมุมตึกเพื่อจะกลับไปยังโต๊ะที่นั่ง แต่ทว่า กลับชนคนที่กำลังเดินสวนมาอีกทาง จนเซล้มไปกองที่พื้นในทันที

.... พลั๊ก....

“ว้าย!!” ฉันร้องอุทานออกมาด้วยความตกใจและรู้สึกเจ็บแปลบที่ข้อเท้าเล็กน้อย ก่อนจะได้ยินเสียงทุ้มละมุน เอ่ยดังขึ้นมาเบา ๆ

“ขอโทษนะครับ คุณเป็นอะไรหรือเปล่า” ยูโร พูดถามขึ้น โดยที่สายตากวาดมองไปยังใบหน้าสวยราวกับนางฟ้า ด้วยแววตาเต็มไปด้วยความพึงพอใจ

“เจ็บสิ ถามมาได้” ฉันพูดพึมพำออกมาเบา ๆ และเงยหน้าขึ้นเพื่อมองคู่กรณี แต่ก็ต้องชะงักและรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย เพราะผู้ชายตรงหน้า คือ คนเดียวกันกับคนที่ยกแก้วทักทายฉันอีกฝั่งก่อนหน้านี้ แต่จู่ ๆ เสียงของคำพูดของโซดาที่ฉันแอบเจ็บใจ ก็ลอยแวบเข้ามาในหัวของฉันแทบจะทันที

“พี่กรเขา ถึงเลือกที่จะมาคบกับกูแทน เพราะว่ากูมันสวยแซ่บ แบบเนื้อแนบเนื้อ และถึงใจกว่านังโยเกิร์ตที่แม้แต่จะล้วงก็ยังทำไม่ได้ ไงล่ะ”

“ชิ! ถ้าฉันอยากจะแซ่บและเสียตัว ฉันก็ต้องเป็นฝ่ายที่เลือกและสมยอมเองสิ ถึงจะถูกต้อง” ฉันพูดคนเดียวในใจเบา ๆ พร้อมกับเริ่มคิดแผนการยั่วผู้ชายคนนี้เพื่อจะสละซิงให้กับเขาในทันที ก่อนที่สติของตัวเองจะกลับมาเมื่อได้ยินเสียงของเขาเอ่ยถามดังขึ้นมาเบา ๆ

“คุณบาดเจ็บตรงไหน หรือเปล่าครับ” ยูโร ยังคงเอ่ยถามออกมาราวกับเป็นห่วง และใช้แขนโอบเอวของผู้หญิงที่เขาแสนถูกใจ ให้ยืนขึ้นและประคองตัวไว้อย่างไม่ยอมปล่อยมือ

“คือ ฉันรู้สึกเจ็บที่ข้อเท้าค่ะ” ฉันพูดตอบ และยกแขนกอดเอวผู้ชายคนนั้น โดยทำทีว่าฉันยืนทรงตัวไม่ไหว ก่อนจะช้อนสายตามองเขาอย่างขอความช่วยเหลือ

“ขึ้นไปทำแผล ที่ห้องทำงานของผม ก่อนดีไหมครับ ผมคิดว่าคุณ น่าจะข้อเท้าแพลง”

ยูโร เอ่ยขึ้นแล้วจ้องมองดวงตากลมโตที่เหมือนกวางตัวน้อย ๆ จนหัวใจของเขาเต้นแรงระรัวขึ้นมาราวกับเขาได้เจอของเล่นที่แสนถูกใจ

“งั้นฉันขอรบกวนคุณด้วยนะคะ”

“ผมยินดีมาก ๆ แต่ผมขออุ้มคุณนะเพราะน่าจะสะดวกกว่าต้องเดินประคองคุณ”

“ได้สิคะ” ฉันพยักหน้ารับพร้อมกับผู้ชายคนนั้นก็ช้อนตัวของฉันอุ้มในท่าเจ้าสาว แล้วเดินลัดเลาะเข้าไปยังเส้นทางเฉพาะของพนักงาน ก่อนจะเดินเข้าไปในลิฟต์เพื่อขึ้นไปยังชั้นบนของผับในทันที