บทที่ 3

“โยเกิร์ต พี่ชบา ทางนี้ครับ”

ฉันหันไปตามเสียงเรียกที่คุ้นหูก็เห็นว่าเป็นใคร จึงรีบก้าวเดินไปยังด้านในเพื่อจะหาโต๊ะที่นั่ง พร้อมกับส่งยิ้มหวานให้กับพี่ ๆ ทีมงานที่โบกมือทักทายฉันอยู่ภายในโซนวีไอพีของร้านอย่างเป็นมิตร ก่อนจะไปหยุดยืนอยู่ที่ข้างโต๊ะของพี่ภากรที่ฝั่งตรงข้ามมีกลุ่มของตัวแทนผู้จัดงาน และด้านข้างเป็นกลุ่มของโซดาและเพื่อนนางแบบของเธอนั่งรวมอยู่ด้วยกัน

ก่อนที่ฉันจะเหลือบมองโซดาด้วยหางตาและเบะปากใส่เล็กน้อย พร้อมกับได้ยินเสียงของพี่ภากร เอ่ยดังขึ้นมาเบา ๆ

“พี่ดีใจมากเลย ที่วันนี้น้องโย ยอมตอบรับและมาร่วมกินเลี้ยงกับพี่และทีมงาน น้องโยกับพี่ชบาก็มานั่งด้วยกันสิครับ”

ภากร เอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าและแววตาเต็มไปด้วยความดีใจ เมื่อเห็นใบหน้าสวย เฉี่ยวของอดีตแฟนสาว กำลังยืนอยู่ตรงหน้าเขา พร้อมกับเสียงตะโกนของเพื่อน ๆ ที่พูดแซวอดีตความสัมพันธ์ระหว่างเขาก็ดังขึ้นมาอยู่เป็นระยะ ๆ มันยิ่งทำให้เขารู้สึกอยากจะกลับไปขอคืนดีโยเกิร์ตขึ้นมาอีกครั้ง

“โยก็แค่แวะมาแป๊บเดียว ยังไงก็เชิญพี่ภากร และทุกคนตามสบายเลย โยดูแลตัวเองได้ ขอตัวก่อนนะคะ”

ฉันพูดตอบอย่างไม่ได้สนใจคำชวนของพี่กรสักนิด พร้อมทั้งเหลือบสายตามองไปทางโซดา ที่กำลังจ้องมองมาทางฉันอย่างไม่พอใจ ก่อนที่ฉันจะเลิกคิ้วใส่และกระตุกยิ้มเล็ก ๆ ส่งให้กับมันแล้วหันหลังเดินออกจากโต๊ะมองหาที่นั่งชิว ๆ เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาที่ทำให้ตัวเองเสียสุขภาพจิต

“น้องโย พี่แอบเห็นกลุ่มของนังโซดากับเพื่อนมัน จ้องมองน้องตาเขม็งเลยอ่า...พี่เห็นแล้วรู้สึกหมั่นไส้จริง ๆ” ชบา พูดขึ้นอย่างจีบปากจีบคอ เมื่อเดินมานั่งบริเวณโต๊ะริมสุดและมองเห็นวิวด้านล่างที่ตอนนี้เหล่าผีเสื้อราตรีกำลังเต้นโยกย้าย ส่ายสะโพกไปมาตามจังหวะเสียงเพลงกันอย่างสนุกสนาน

“ก็ช่างพวกเขาสิคะ คนมันสวยไม่เท่าโย ก็ได้แค่เห่าและกินของเหลือเดนที่โยทิ้งขยะไปแล้ว พูดสั้น ๆ ง่าย ๆ ก็เหมือนหมาจรจัดนั่นแหละค่ะ พี่ชบา” ฉันพูดตอบกลับและหันไปส่งยิ้มขอบคุณให้กับน้องพนักงาน ที่มาเสิร์ฟเครื่องดื่มให้กับฉัน ก่อนที่จะได้ยินเสียงของพี่ชบาเอ่ยดังขึ้นมาอีกครั้ง

“หูย...แรงมากค่ะคุณน้องโยขา แต่พี่ก็ชอบ สะใจมากแบบ กอไก่ล้านตัว คริคริ ว่าแต่ตอนนี้ น้องโยนั่งรอพี่อยู่ตรงนี้ก่อนนะ พี่ขอแวะไปทักทายกับ คุณวาสนาสักหน่อย แล้วพี่จะรีบกลับมา”

ชบา เอ่ยขึ้นและหัวเราะเบา ๆ พลันสายตาของเธอก็หันไปเห็น คุณวาสนา ผู้จัดการฝ่ายการตลาดที่ติดต่อจ้างงานน้องโยเกิร์ต กำลังเดินขึ้นบันไดมายังโซนวีไอพี ที่พวกเธอนั่งอยู่จึงรีบเอ่ยขอตัวเพื่อแยกไปทักทายในทันที

“พี่ชบาไปเถอะค่ะ โยนั่งตรงนี้คนเดียวได้สบายมาก”

ฉันพูดตอบด้วยรอยยิ้มบาง ๆ และมองพี่เขาลุกเดินออกจากโต๊ะไปอีกทาง ก่อนจะกวาดสายตามองไปยังรอบ ๆ บริเวณร้าน ที่จัดตกแต่งเป็นสัดส่วนดูหรูหรามีสไตล์พร้อมกับหยิบเครื่องดื่มค็อกเทลสีสวยขึ้นมาจิบเบา ๆ เพื่อผ่อนคลายความเหนื่อยล้าที่สะสมมาตลอดทั้งวัน

แต่ทว่า สายตาของฉัน กลับไปสะดุดกับผู้ชายคนหนึ่ง มองไกล ๆ ก็รู้ได้ว่า หน้าตาดีมาก ๆ กำลังนั่งจ้องมองมาทางที่ฉันนั่งอยู่อย่างไม่ละสายตา ทำให้เราทั้งสองคนสบตามองกันอยู่อย่างนั้น ก่อนที่ผู้ชายคนนั้น จะยกแก้วในมือ ชูขึ้นพร้อมกับส่งยิ้มมาให้กับฉันราวกับทักทาย

“มุขจีบหญิงเดิม ๆ สินะแต่ฉันก็ให้อภัย เพราะหน้าตาหล่อแถมสักที่แขนดูแบดบอยและกร้าวใจ ฉันสุด ๆ”

ฉันพูดพึมพำคนเดียวในใจเบา ๆ แล้วยกแก้วที่ถืออยู่ชูขึ้นเพื่อทักทายกลับ พร้อมกับ แกล้งขยับตัวลุกเดินไปยังริมระเบียงแล้วหยุดยืนนิ่ง และหันกลับไปมองทางผู้ชายอีกครั้ง เพื่อเช็กความมั่นใจของตัวเองก่อนจะพบว่า เขากำลังมองฉันอยู่จริง ๆ

“คืนนี้ แกมันก็เสน่ห์แรงเหมือนกันนะ โยเกิร์ต” ฉันพูดขึ้นแล้วยกยิ้มให้กับผู้ชายคนนั้นเล็กน้อย พร้อมกับก้าวเดินเลี้ยวไปทางมุมตึกของโซนที่นั่งเพื่อไปเข้าห้องน้ำที่อยู่ไม่ไกลในทันที

#ด้านยูโร

ยูโร รีบยกแก้วกระดกเครื่องดื่มในมือจนหมด ราวกับต้องการดับกระหาย ความรู้สึกบางอย่างที่กำลังขยายตัวแข็งขึ้นที่กลางเป้ากางเกงของเขา เมื่อเห็นสายตาและท่าทางที่เย้ายวนของนางแบบคนสวยยิ่งทำให้เขารู้สึกสนใจเธอและอยากรู้จักเธอมากเป็นพิเศษก่อนจะได้ยินเสียงของเพื่อนสนิทเอ่ยแซวขึ้นมาเบา ๆ

"เชี้ยยู! กูว่าคืนนี้มึงได้ระบายน้ำออกจากท่อทั้งคืนแน่ ๆ"

ฟาโรห์ เอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าและท่าทางเต็มไปด้วยความหยอกเย้า เมื่อเห็นสาวสวยที่เพื่อนเล็งไว้ ยกแก้วทักทายกลับมาให้กับเพื่อนของเขาอย่างเชิญชวนจนเรียกเสียงหัวเราะจากเพื่อนทุกคนในทันที

"อะนี่...มึงแดกเข้าไปอีกแก้ว ถือว่าพวกกูเลี้ยงฉลองให้กับมึงที่จะพาลูกชายไปเปิดซิงกับ นางแบบคนสวยที่มึงล็อกมงไว้เป็นครั้งแรก" พระราม ยกแก้วเครื่องดื่มส่งให้กับยูโร พร้อมกับเอ่ยขึ้นอย่างกระเซ้าเย้าแหย่เพื่อน เพราะเขารู้อยู่แล้วว่าไอ้ยูโรเป็นพวกซื้อกินเท่านั้น และไม่ชอบเข้าหาสาวคนไหนเลยสักคนเดียว

"หึหึ พวกมึงแม่ง โคตรไร้สาระฉิบหาย"

ยูโรถึงกับส่ายหัวไปมากับคำพูดของพระรามที่แกล้งพูดแหย่เขาราวกับเขาไม่เคยเรื่องอย่างว่า แต่เขาก็เอื้อมมือคว้าแก้วเหล้าที่เพื่อนส่งมากระดกขึ้นดื่มอย่างกลัวเพื่อนเสียน้ำใจ

"คนสวยเดินอ่อยมึงขนาดนี้ ไม่รีบลุกตามไปล่ะ เดี๋ยวหมาตัวอื่นคาบไปแดก แล้วอย่ามาทำทรง ร้องโวยวายนะมึง" เพลิงกันต์ที่นั่งเงียบอยู่นานก็เอ่ยขึ้นและสบตามองเพื่อนอย่างสื่อความหมาย

"ใครกล้าแย่งกู ก็ลองดูสิ "

ยูโร พูดตอบด้วยรอยยิ้มแฝงไปด้วยความมาดร้าย ก่อนที่เขาจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วขยับตัวลุกขึ้นยืนจัดแจงเสื้อผ้าของตัวเองให้เข้าที่ด้วยท่าทีสบาย ๆ พร้อมกับรีบเดินออกจากโต๊ะเพื่อเดินข้ามไปอีกฝั่งโดยไม่สนใจเสียงร้องตะโกน เอ่ยแซวของเพื่อนสนิทที่เอ่ยดังไล่ตามหลังเขามาเบา ๆ

"ไอ้ยู มึงจัดเผื่อพวกกูสักสามน้ำนะโว้ย!!..."