/ โรแมนติก / โซ่คล้องรักอสูร / Chapter 7.1 สวรรค์เบี่ยง

공유

Chapter 7.1 สวรรค์เบี่ยง

last update 게시일: 2025-05-18 15:11:12

พอสองลุงหลานมาถึง นรินภัทรก็เตรียมข้าวของทุกอย่างเอาไว้หมดแล้ว รวมถึงของกินที่สั่งมาจากแกร็บของเซเว่นด้วย

“ไปลูกไป น่าสงสาร หน้าตาแดงหมดแล้ว”

ณัฐกรเดินไปส่งหลานที่หน้าลิฟต์ ก่อนจะมาคุยกับพนักงานที่เข้ากะในตอนเย็น และอยู่โต้รุ่งจนถึงเช้า

“หมอว่ายังไงจ๊ะ” นรินภัทรถามลูกสาว ตอนที่วางข้าวของลงหมดแล้ว เธอพุ่งเอามือไปแตะที่หน้าผากของลูก

“ตัวยังร้อนจี๋นะ” หันไปหยิบเอาปรอทที่มีติดไว้ออกมาวัดไข้

“หมอบอกให้อาบน้ำ”

“อื้อ... แม่ว่า เราควรอาบแหละ จะได้ไล่ไข้ ไปลูกไป แม่อาบให้”

“แม่หมอหล่อ”

“หื้อ!” คนเป็นแม่หันมามองหน้าลูกสาวตอนที่ถอดเสื้อผ้าให้ เธอยิ้มนิด

“ตัวแค่นี้ รู้จักคำว่าหล่อ”

“หล่อเป็นยังไงชูใจ”

“ตัวสูงกว่าลุง และยิ้มเก่ง”

“อื้อ ถ้าสูงกว่าลุง และยิ้มเก่งคือหล่อใช่ไหม” อดคิดถึงผู้ชายที่ชื่อรามิลไม่ได้ เธอตกหลุมรักเขาก็เพราะรอยยิ้ม

“แม่ แม่”

“ว่าไงชูใจ”

“หมอมีคิ้ว”

“คิ้วหรือ ชูใจจ๊ะ ทุกคนมีคิ้วลูก”

“แต่เหมือนนี้” จิ้มที่คิ้วตัวเองและหันไปมองกระจก คิ้วของชูใจคือดกดำ และหัวคิ้วมีขนคิ้วแทบจะมาชนกันแล้ว

“เหมือนอะไรล่ะลูก”

“เหมือนชูใจ แบบนี้ แบบนี้”

“เหรอ” นรินภัทรพาลูกไปใต้ฝักบัวแล้วค่อย

ๆ เปิดน้ำ เด็กหญิงออกอาการหนาว และสั่นสะท้าน

“แม่... หนาว” ชูใจหนาวจนฟันกระทบ

เธอรีบถูสบู่ให้ลูกสาว  รีบล้างตัวให้สะอาด ก่อนจะหยิบเอาผ้าเช็ดตัวที่เตรียมเอาไว้มาห่อพันตัว

“ไข้จะลด ถ้าเราทำแบบนี้”

“แม่อยากกินโจ๊ก” นรินภัทรยิ้ม ดีหน่อยที่ชูใจไม่โยเย และเวลาเป็นไข้ สาวน้อยกลับกินเก่ง

“เดี๋ยวแม่ทำให้ แต่งตัวก่อนนะลูก แล้วนั่งรอแม่ แม่ทำโจ๊กให้ กินโจ๊กแล้วจะได้กินยา”

ชูใจเป็นแก้วตาดวงใจของนรินภัทรจริง

ๆ ลูกไม่สบายทุกครั้ง เธอแทบไม่หลับไม่นอน นรินภัทรทำโจ๊กให้ลูกกินเสร็จ ก็ป้อนยา ฤทธิ์ยาทำให้เด็กหญิงง่วง หลังจากกินยาได้ไม่นาน ชู­ใจก็หลับ

เธอเอาโต๊ะมานั่งใกล้

ๆ มือทำงานไปด้วย สายตาก็จ้องมองมาที่ลูกสาวเป็นระยะ

ๆ อย่างเป็นห่วง ใจก็กังวลกลัวลูกจะเป็นอย่างอื่น หญิงสาวเริ่มค้นหาบทความต่าง

ๆ ในอินเทอร์เน็ตเพื่อดูว่า ชูใจอาจจะเป็นอย่างอื่น

ไม่หรอกน่า คอยดูอาการวันพรุ่งนี้ไปก่อน

จากนั้นเธอก็ลงมือทำงาน จนเสร็จ มองดูนาฬิกาอีกครั้งก็เกือบสามทุ่มแล้ว เธอรีบส่งงานให้นักเขียนดู

ทางนั้นอนุมัติงานมาเรียบร้อยแล้ว นรินภัทรจึงได้ส่งอีเมลไปให้ เธอหายใจโล่งที่ทำงานได้สำเร็จลุล่วง นรินภัทรจึงไปจัดการตัวเอง อาบน้ำ หาอะไรกินใส่ท้อง ก่อนจะมานั่งเฝ้าลูก ถามว่าเลี้ยงลูกคนเดียวเหนื่อยไหม

มันเหนื่อยใจต่างหาก แม้จะรู้ว่ามีพี่ชายและพี่สะใภ้ แต่ในหัวใจมันก็โดดเดี่ยวอยู่ดี ตราบาปที่เขาประทับเอาไว้ในใจของเธอ ที่เป็นร่องรอยที่ใหญ่มาก มันยากเกินเยียวยา

นรินภัทรล้มตัวลงนอนข้าง

ๆ ลูก มือของเธอก็เกาะเกี่ยวไม่ห่างจากชูใจเลย

หายไว

ๆ นะลูกนะ รีบ

ๆ หาย

นรินภัทรก้มลงไปจุ๊บที่หน้าผากของลูก น้ำตาค่อย

ๆ เอ่อขึ้นมาแล้วไหลริน ความอ่อนแอที่เธอปกปิด นรินภัทรมักจะร้องไห้เวลาอยู่กับลูก ยิ่งได้เห็นชูใจที่ไร้เดียงสาแบบนี้ เขาเป็นพ่อแบบไหนกันที่สั่งให้เธอฆ่าลูก

이 작품을 무료로 읽으실 수 있습니다
QR 코드를 스캔하여 앱을 다운로드하세요

최신 챕터

  • โซ่คล้องรักอสูร   Chapter 19.4 จับอสูรร้ายกักขังไปตลอดชีวิต (จบบริบูรณ์)

    ภาพที่เห็น อรนิลเข้าไปกระซิบกับณัฐกร“เห็นไหมพี่ปั๊ม พี่รู้ยังว่า แป้งน่ะรักหมอมาก”“อื้อ” ณัฐกรพยักหน้า ภาพตรงหน้าฟ้องทุกอย่างที่อยู่ในใจของนรินภัทรรามิลมองข้ามแม่ลูกไปที่ณัฐกร“ไม่เป็นอะไรก็ดีแล้วหมอ” ณัฐกรยิ้มให้ด้วย“ครับ” รามิลดีใจจนบอกไม่ถูก“แล้วจะแต่งงานกันไหม หรือจะเอายังไง” ณัฐกรถามขึ้นทันที อรนิลถึงกับตีเผียะเข้าให้“พี่ปั๊มให้คุณหมอหายก่อนได้ไหม ฮึ...”“จะให้ผมทำอะไร ผมก็ยอมทั้งนั้นครับ”ดวงตาของรามิลแน่วแน่มาก ๆณัฐกรถึงกับโล่งอก เหมือนยกภูเขาออกจากอก เพียงแค่ปล่อยวางความไม่พอใจ หัวใจของเขาก็ฟู และโล่งอก อรนิลพูดถูกต้องปล่อยนรินภัทรไปเพื่อให้ไปใช้ชีวิตที่เธอเลือกหลายวันต่อมารามิลออกมาจากโรงพยาบาลแล้ว รามิลเอ่ยปากขอให้ ชูใจและนรินภัทรไปอยู่กับเขาที่บ้าน ณัฐกรถามความสมัครใจของน้องสาว นรินภัทรตอบตกลงอย่างไม่ลังเลในห้องนอนของรามิล นรินภัทร และชูใจเด็กน้อยกระโดดอยู่ที่เตียงของตัวเอง รามิลจัดที่นอนให้ลูกนอนต่างหาก คนเป็นแม่ชงนมไปให้ ชูใจพอได้นอนก็นอนดูดจุ๊บจั้บ“แป้งจ๊ะต้องให้ลูกเลิกดื่มนมจากขวดได้แล้วนะ”“พ้นคืนนี้ไปก่อนนะคะ” นรินภัทรส่งสายตาหวานเยิ้มรามิลยิ้มให้อย่างเข้

  • โซ่คล้องรักอสูร   Chapter 19.3 จับอสูรร้ายกักขังไปตลอดชีวิต

    นรินภัทรหน้าซีดเป็นไก่ต้ม เธอได้รับสายจากโรงพยาบาล เธอวิ่งออกมาจากห้อง พอเห็นหน้าของณัฐกรและอรนิล“พี่รามถูกแทง” แล้วร่างก็ค่อย ๆ ร่วงลงไปกองที่พื้น“แป้ง” ทั้งอรนิลและณัฐกรพากันเรียก ณัฐกรหยิบมือถือของนรินภัทรที่ตกลงไปข้างตัวของเธอขึ้นมา“คุณหมอถูกแทงนะคะ คนร้ายบุกเข้ามาทำร้ายเมียที่กำลังพาลูกมารักษาที่โรงพยาบาล แล้วคุณหมอเข้าไปช่วยค่ะ ตอนนี้ทางเรากำลังดูอาการให้คุณหมออยู่ค่ะ แค่นี้ก่อนนะคะ”“ครับ เดี๋ยวเราจะไปโรงพยาบาลครับ”“เกิดอะไรขึ้นน่ะพี่ปั๊ม” อรนิลถามสามี แล้วหันไปประคองนรินภัทร และตบหน้าของเธอเบา ๆ“แป้ง แป้ง...”“แม่ แม่จ๋า แม่...” ชูใจจับใบหน้าของแม่ที่หมดสติไปในเวลาต่อมา ที่ห้องพิเศษ“พี่ราม” นรินภัทรเปิดประตูเข้ามา เธอปรี่เข้าไปหาตัวเขา มองสำรวจรามิลด้วยความเป็นห่วง“พี่ไม่คิดว่าตัวเองจะกลายมาเป็นคนป่วยเลยนะ” รามิลยังมีรอยยิ้มเต็มใบหน้า ตอนแรกคิดว่าจะไม่ได้เห็นหน้าของลูกกับเมียอีกแล้ว“พี่รามยังจะยิ้มได้อีกหรือคะ แล้วยังจะมาพูดเล่นอีก”นรินภัทรดวงตาแดงก่ำ เธอเพิ่งตระหนักว่าตัวเองอยากอยู่กับรามิลมากแค่ไหน“เจ็บมากไหมคะ แผลเป็นยังไงบ้าง แล้วหมอว่าอย่างไรคะ” นรินภัทรถามออกม

  • โซ่คล้องรักอสูร   Chapter 19.2 จับอสูรร้ายกักขังไปตลอดชีวิต

    ที่หน้าบ้าน รามิลกอดนรินภัทร“พรุ่งนี้พี่ต้องทำงาน ถ้าว่างพี่โทรหานะแป้ง”“ค่ะ” รามิลจูบเธอที่กลางหน้าผาก เขาจูบที่ริมฝีปากของนรินภัทรอย่างแผ่วเบาตรงหน้าต่าง ผ้าม่านขยับ ณัฐกรกำลังแอบดู เขาเพิ่งเห็นสีหน้าของน้องสาวที่ยิ้มเต็มใบหน้าอีกครั้งอรนิลเดินเข้ามา ณัฐกรรีบหันมา“พี่เห็นอะไรไหม”“เห็นอะไร”“ความสุขอีกครั้งในดวงตาของแป้งไง พี่ไม่อยากให้แป้งมีความสุข และไม่อยากให้ครอบครัวของชูใจสมบูรณ์หรือ แล้วหมอก็ต้องทำหน้าที่หัวหน้าครอบครัวได้ดีแน่ ๆ”“แต่พี่...” ใบหน้าของณัฐกรเจ็บปวด ดวงตาของเขาแดงก่ำ“แล้วเราทำอะไรได้คะ ตอนนั้นแป้งไม่เคยเอ่ยปาก และที่ผ่านมาอรเห็นพี่ทำเพื่อแป้งทุกอย่าง และทำหน้าที่พี่ชายที่สมบูรณ์แล้ว ถึงเวลาที่เราจะส่งต่อให้แป้งไปอยู่กับคนที่ดูแลแป้งได้ อีกอย่างที่อรเห็น หมอเขารักแป้งจริง ๆ นะคะ”“แล้วตอนนั้น...”“มันผ่านมาแล้ว และผ่านมาเกือบห้าปีแล้ว เราอย่าไปฟื้นฝอยหาตะเข็บอีกเลยนะคะ เราต้องปล่อยแป้งไปค่ะ และให้ทุกอย่างเดินหน้า อรเชื่อว่า ความรักจะนำทางทุกอย่าง” อรนิลกอดสามีเอาไว้ณัฐกรน้ำตาไหล เขารักน้องสาวมาก“พี่ไม่อยากให้แป้งเจ็บปวดอีก”“พี่ปั๊ม ประวัติศาสตร์มันไม่ซ้ำ

  • โซ่คล้องรักอสูร   Chapter 19.1 จับอสูรร้ายกักขังไปตลอดชีวิต

    ในเวลาต่อมา ชูใจเดินออกมาจากห้อง“แม่ ชูใจอยู่ที่ไหน”รามิลลุกขึ้นไปโอบกอดลูกเอาไว้ เขาหอมแก้มชูใจทั้งซ้ายทั้งขวา“บ้านของลุงหมอเหรอ”“ชูใจ ต่อไปหนูต้องเรียกว่าพ่อนะครับ”“พ่อ” เด็กหญิงทำหน้างง“ถ้าพ่อจะแต่งงานกับแม่ ชูใจจะว่าอะไรไหม” การที่จะเล่าอะไรให้เด็กวัยแค่นี้ฟัง ชูใจก็คงไม่เข้าใจชูใจส่ายหน้า“ฮึ... ชูใจไม่ให้พ่อแต่งงานกับแม่หรือ” รามิลหน้าเสียนรินภัทรหัวเราะ “ชูใจไม่เข้าใจหรอกว่า แต่งงานคืออะไรน่ะ”“อ้อ... ถ้าอย่างนั้นพ่อพูดใหม่ ชูใจกับแม่มาอยู่กับพ่อได้ไหม”“อยู่ที่นี่หรือ”“อื้อ ได้ไหม”เด็กหญิงเริ่มเดินสำรวจ รามิลซื้อของเล่นมาวางเอาไว้บางส่วนแล้ว ตั้งใจจะเอาไปให้ชูใจชูใจเมื่อเห็นของเล่นเท่านั้นแหละ“นี่ของใคร”“ของชูใจไง พ่อซื้อให้” รามิลเดินเข้าไปหา“และถ้าชูใจอยากได้อะไร พ่อก็จะซื้อให้”“พี่ราม” นรินภัทรส่งเสียงปราม“ซื้อให้ตามสมควร และความเหมาะสมนะ”“เล่นได้ไหม” เด็กก็คือเด็ก ไม่สนใจแล้วว่าพ่อพูดอะไร“ได้สิ มันเป็นของชูใจ เล่นได้เลย มา... พ่อแกะให้” เขาลงไปนั่งเล่นกับลูกนรินภัทรมองภาพตรงหน้าอย่างไม่น่าเชื่อ20.00 น.ทั้งสามพ่อแม่ลูกมานั่งอยู่ที่บ้าน และนั่งอยู่ต่อหน้

  • โซ่คล้องรักอสูร   Chapter 18.3 ทบทวนและขอโอกาส

    “พี่รักแป้งเสมอ” คำรักที่นรินภัทรอยากฟัง มันไม่ควรมาตอนนี้สิ“อะ อะ อะ” เธอลั่นเสียงรัญจวนออกมาตลอดเวลาไม่มีคำต่อว่าต่อขานอีก จังหวะสุขที่รามิลกระหน่ำลงมาเร่งปฏิกิริยาในร่างกายของทั้งคู่“อ้าย” เธอส่งเสียงสุข รามิลเองก็ใกล้จะไปสุดทางสวรรค์แล้ว เขาตะบี้ตะบันอัดกระแทกบดโยกแท่งแกร่งเข้ามาในร่องสาวที่ตอนนี้มีสายน้ำชุ่มโชก“หยุด พอแล้วพี่ราม แป้งไม่ไหวแล้ว”รามิลได้ยินนรินภัทรเปลี่ยนสรรพนามที่เรียกเขาและตัวเอง ใบหน้าหนุ่มก็ยิ้มหวาน เร่งกระชั้นสะโพกสอบตอกอัดความเป็นชายเข้าไปในร่องนุ่ม ๆ ยกใหญ่นรินภัทรกรีดร้องสุดเสียง กอดรัดร่างหนาของรามิลเหมือนว่ากลัวเขาจะหายไปรามิลเองก็หายใจหอบกระเส่า คำรามส่งพร้อมกับฉีดส่งความรักความสุขของเขาเข้าไปในตัวเธอ เป็นการตอกย้ำว่า เขาจะไม่ปล่อยมือจากนรินภัทรรามิลซุกหน้าลงไปพร้อมกับหายใจร้อน ๆ รดต้นคอของหญิงสาว ปล่อยให้ช่องทางน้อย ๆ ตอดถี่และรีดพิษจากตัวของเขาให้หมด เนื้อตัวของนรินภัทรสั่นไหวอยู่ใต้ร่างหนาของเขามือน้อย ๆ เริ่มทุบตี และร้องไห้ปานจะขาดใจเธอเกลียดตัวเองที่รักเขา“พี่ขอโทษนะแป้ง เรากลับมาอยู่ด้วยกันนะ พี่จะไม่ขออะไรมาก แค่ให้แป้งยกโทษให้พี่ เราจ

  • โซ่คล้องรักอสูร   Chapter 18.2 ทบทวนและขอโอกาส

    ร่องสาวบีบรัด แข็งขาเกร็ง และตัวเธอก็สั่นสะเทิ้น นริน­ภัทรส่งเสียงสุขออกมาเบา ๆ อย่างต่อเนื่อง แบบคอนโทรลตัวเองไม่ได้อีกต่อไปช่องทางน้อย ๆ ส่งสายน้ำใส ๆ ออกมามากมาย เน้นย้ำถึงความสัมพันธ์ที่ตัดกันไม่ขาด รามิลเองก็ครางกระเส่าดังขรมอยู่ในลำคอ เขายังคงใช้ลิ้นดูดดุนและกระตุ้นแทงเข้าไปในร่องรักของนรินภัทรเธอกรีดร้องดัง ๆ ส่งท้าย พร้อมกับพาตัวเองปีนป่ายขึ้นสวรรค์ไปแล้ว น้ำตาแห่งความเสียวซ่าน ความเสียใจ และความไม่พอใจในการกระทำของรามิลหลั่งไหลออกมาอย่างไม่ขาดรามิลเห็น... แต่เขาจะต้องทำให้มันจบ เขาไม่อยากพลาดอีก ใครอาจจะด่าว่าเขาอย่างไรก็ตาม แต่ชายหนุ่มคิดว่านี่เป็นทางเดียวที่จะได้เมียและลูกกลับคืน เขาก็เป็นคนเถื่อนที่จะทำให้หัวใจของนรินภัทรอ่อนลงรามิลลุกขึ้นจัดการเสื้อผ้าของตัวเอง แป๊บเดียวกายหนุ่มก็ล่อนจ้อน เขาจรดแกนแข็งเข้าไปต้องปากทาง ก่อนจะกดแทรกเข้าไปในร่องของเธออย่างรวดเร็วนรินภัทรผวากอดรัดเขา ความเร็วความแรงทำให้เจ็บเหมือนกัน เธอจับจิกกรีดเล็บไปบนเนื้อตัวของรามิล เขาไม่ได้หยุดการกระทำ แต่กลับเริ่มโยกบดบี้ ชายหนุ่มสูดปากซี้ดเสียงยาว ๆ อารมณ์หนุ่มเลื่อนลั่นเดือดพล่านเขาบดควงและตอก

  • โซ่คล้องรักอสูร   Chapter 17.3 อะไรก็ยอม

    จนเวลาล่วงเลยผ่านไปเกือบหนึ่งชั่วโมง มือถือของทวีก็ดังขึ้น ที่บ้านโทรศัพท์มาบอกว่าคุณแม่ของเขาล้มในห้องน้ำ“แป้ง พี่ต้องกลับก่อนนะ วันหลังเราค่อยเจอกันอีก”“พี่วีคะ แม่ของพี่เป็นอะไรมากหรือเปล่าคะ”“พี่ก็ยังไม่รู้ แต่แม่ไม่ยอมไปหาหมอน่ะ แม่ของพี่ดื้อที่สุดในโลก”“คุณวี ให้ผมไปดูอาการให้ไหมครับ” ราม

  • โซ่คล้องรักอสูร   Chapter 16.4 ตื๊อ

    สายตาของเธอที่มองไปยังเขาถามรามิลว่า ‘นี่คุณจะบ้าหรือไง’ เขาก็ตอบไปในสายตาว่า ‘ไม่ได้บ้า’ รามิลยกยิ้ม“ให้ผมไปด้วยนะครับ ผมจะอาสาดูแลเด็กสองคนนี้ให้ เพื่อที่จะให้คุณสองคนจะได้จู๋จี๋กันครับ”ทั้งทวีและณัฐกรพากันหัวเราะ แต่นรินภัทรไม่ขำด้วย‘ทำมาเป็นส่งเสริม ก็ได้ฉันจะจัดเต็ม’‘ถ้าเขาพูดอย่างนี้ แสดง

  • โซ่คล้องรักอสูร   Chapter 16.3 ตื๊อ

    นรินภัทรเริ่มฉุกคิดว่า การปล่อยให้รามิลเข้าใกล้เธอและลูก พร้อมกับครอบครัวแบบนี้ มีแต่เสีย ไม่มีได้ มองแล้วจะมีแต่เธอที่จะเสียเปรียบและเพลี่ยงพล้ำอีกอย่างเธอกลัวตัวเองมากกว่า หัวใจที่มันเคยอ่อนแอ หัวใจที่มันเคยรักรามิล คนรักกันแล้ว จะทำให้ลืมกันได้หรือนรินภัทรได้คำตอบในทันทีว่า เป็นไปไม่ได้ เธอรัก

  • โซ่คล้องรักอสูร   Chapter 16.2 ตื๊อ

    ส่วนทวีนั้นกำลังตักน้ำแกงไตปลาราดเส้นขนมจีนอยู่อรนิลเดินมาสมทบ “น่ากินจังเลย แต่ตอนนี้อรยังกินไม่ได้ก่อน เพราะกำลังอยู่ไฟ”“เอาไว้มาคราวหน้า พี่จะให้แม่ทำแกงพริกมาให้นะ อรกินแล้วจะได้ขับเลือดขับลม”“ขอบคุณค่ะพี่วี”อรนิลก็ขอตัวออกไปซักเสื้อผ้าของลูกน้อยกลิ่นแกงไตปลาที่หอมกรุ่นลอยมาจนถึงห้องรับแขก

더보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status