ตอนที่1 หนี

ค่ำคืนแห่งความโศกเศร้าราชสีห์นักธุรกิจไฮโซหนุ่มในชุดเสื้อเชิ้ตสีดำปลดกระดุมถึงกลางอกนั่งไขว่ห้างบนโซฟาแบรนด์หรูราคาแพงดื่มน้ำเมาอยู่ในเพนท์เฮ้าส์สุดหรูใบหน้าคมหล่อเหล่าตอนนี้แดงก่ำด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล

นัยน์ตาปรือเยิ้มแดงก่ำมีน้ำตาคลอเล็กน้อยเสียใจกับเรื่องที่เกิดกับคนรักของตนที่กำลังจะแต่งงานด้วยกันแต่เธอกลับต้องมาจากเขาไปก่อนด้วยเหตุเพราะการทำงานที่ผิดพลาดของหมอสาวในโรงพยาบาลของเขาเอง

ชายหนุ่มเสียใจจนแค้นคนที่เป็นต้นเหตุทำให้กัญญาหญิงสาวที่เขาเลือกให้เป็นคู่ชีวิตหลังจากที่รู้ว่าเธอท้องอีกไม่กี่เดือนก็จะถึงกำหนดการแต่งงานของเขาและเธอแต่วันนั้นมันก็ไม่มีแล้ว

ณ บ้านหลังเล็กใจกลางเมืองที่มีอาณาเขตพื้นที่ประมาณสองงานเป็นสมบัติของพ่อแม่สายธารทิ้งเอาไว้ให้ก่อนที่พวกท่านจะเสียตอนนี้สายธารและพอใจหมอสาวอีกคนที่เป็นเพื่อนกันกำลังช่วยกันเก็บกระเป๋า

เพราะพอใจต้องการให้สายธารนั้นหนีด้วยรู้ดีว่าราชสีห์คงไม่ปล่อยให้สายธารมีชีวิตอยู่ต่อไปแน่นอนด้วยเหตุผลที่ว่าสายธารเป็นต้นเหตุทำให้กัญญารับผลวินิจฉัยของสายธารไม่ได้

ว่าเธอนั้นเป็นมะเร็งมดลูกระยะสุดท้ายจึงเขียนจดหมายลาตายก่อนจะไปผูกคอตายอยู่ในห้องเก็บของของโรงพยาบาลและชีวิตที่เสียไปก็ไม่ใช่แค่กัญญาเพียงคนเดียวยังเป็นชีวิตน้อยๆในท้องของกัญญาด้วย

“ต้องหนีกันจริงๆเหรอ”

มือน้อยทั้งสองของสายธารรีบหยิบจับเสื้อผ้าของคะนิ้งลูกสาวของเธอเข้ากระเป๋ามือระวิงใบหน้ามีแต่คราบน้ำตาเพราะไม่อยากหนีตามคำขอของพอใจ

“ถ้าทุกอย่างเป็นไปตามกระบวนกฎหทายฉันก็ไม่ห่วงหรอกเพราะฉันเชื่อว่าแกยังมีทางรอดแต่ถ้าพรุ่งนี้แกต้องไปเผชิญหน้ากับคุณสิงห์ฉันเชื่อว่าแกไม่รอดอย่าลืมสิว่าแกไม่ได้ตัวคนเดียวนะสายแกยังมีคะนิ้งที่ต้องการแกอยู่”

พอใจรู้กิตติศัพท์ของราชสีห์เจ้าของโรงพยาบาลที่เธอทำงานอยู่เป็นอย่างดีว่าเขามีอิทธิพลมากแค่ไหนหากเขาจะกำจัดเพื่อนเธอไปจากโลกคนหนึ่งคงทำได้ไม่ยากและปิดเรื่องเป็นความลับก็ไม่ยากด้วยเช่นกันเห็นทีวิธีที่ดีที่สุดก็คงจะเป็นทางนี้

เกือบเที่ยงคืนกว่าสองสาวจะเก็บของกันเสร็จของทุกอย่างถูกยัดเข้ามาในรถSUVสีดำของสายธารตอนนี้คะนิ้งเด็กหญิงตัวกลมหลับอุตุอยู่บนคาซีทโดยไม่รู้เรื่องว่าตอนนี้คนเป็นแม่กำลังจะพาหนีไปอยู่ที่อื่น

“ไปตามที่อยู่ที่ฉันให้ที่นี่เป็นบ้านเก่าของคุณยายฉันที่นั่นฉันจ้างให้คนมาทำความสะอาดให้แล้วแกจะต้องปลอดภัยเชื่อฉันแล้วฉันจะพยายามแวะไปหา”

“ขอบใจนะพอ”

 สายธารปาดน้ำตาลวกๆใจหนึ่งก็ไม่อยากหนีแต่ว่าจำเป็นเธอจะต้องรั้งชีวิตไว้ให้นานที่สุดเพื่ออยู่ดูแลลูกน้อยให้เติบโตมีชีวิตที่ดี

หลังจากร่ำลากันเรียบร้อยแล้วรถSUVสีดำก็รีบเล่นออกจากตัวเมืองมุ่งหน้าไปทางใต้ของประเทศหวังว่าที่แห่งนั้นจะทำให้เธอแลลูกปลอดภัยนึกขอบคุณพอใจมากที่เป็นเพื่อนที่ดีและช่วยเหลือเธอตลอดมาตั้งแต่สมัยเรียนจนถึงตอนนี้

พอใจเป็นหมอสาวที่รุ่นเดียวกับสายธารเพราะทั้งสองเรียนมาด้วยกันตั้งแต่มัธยมต้นจนกระทั่งมาถึงในการทำงานก็ยังทำที่เดียวกันพอใจเป็นผู้หญิงที่ค่อนข้างฉลาดรู้ทันคนผิดกับสายธารที่ค่อนข้างจะเก่งเรื่องงานเสียมากกว่าเรื่องการใช้ชีวิตไม่อย่างนั้นคงไม่ได้มาเป็นแม่คะนิ้งจนถึงทุกวันนี้

พอใจเป็นหญิงสาวที่ใบหน้าสวยคมชัดทุกสัดส่วนตามแบบฉบับสาวไทยแท้คิ้วดกดำได้รูปดวงตาคมดั่งลูกแมวแต่ถูกแว่นตาหนาเตอะสวมทับเอาไว้เพราะสายตาสั้นมากจมูกโด่งเป็นสันเล็กริมฝีปากหนาเป็นกระจับอมชมพูผมยาวสลวยดกดำสูง160หุ่นนาฬิกาทรายหน้าอกค่อนข้างมีเยอะเกินกว่าสาวๆคนอื่นโดยที่ไม่ได้ศัลยกรรมสะโพกผายจนเอวคอดเธอไม่ค่อยชอบเปิดเผยหุ่นเท่าไรนักจึงชอบสวมแต่เสื้อผ้าตัวใหญ่ๆที่บ้านค่อนข้างมีฐานะพอสมควรจึงส่งเธอเข้ามาเรียนโรงเรียนดีๆที่กรุงเทพได้ตั้งแต่ขึ้นมัธยมต้นหญิงสาวเป็นคนที่ใครดีมาก็ดีตอบใครจนสุดตัวใครร้ายมาเธอก็ร้ายตอบโดยที่ไม่เกรงกลัวเช่นกัน

08.00 น.

โรงพยาบาลXXX

ข่าวการตายของกัญญาน้อยคนที่จะรู้เพราะหุ้นส่วนของโรงพยาบาลไม่ต้องการให้โรงพยาบาลเสียชื่อเสียงวันนี้ตำรวจที่มาสอบปากคำกับหมอทุกคนอีกครั้งที่อยู่ในเหตุการณ์วันนั้นพวกเขามากันแบบนอกเครื่องแบบเพื่อที่ไม่ให้คนไข้รายอื่นเห็นแล้วต้องเกิดความสงสัยว่าทำไมที่โรงพยาบาลถึงต้องมีเจ้าหน้าที่ตำรวจเดินเพ่นพ่านให้มากมาย

ห้องประชุม

ตึ้งงง

เสียงมือหนาของราชสีห์ชายหนุ่มที่อย่าในชุดสูทราคาแพงทุบกับโต๊ะประชุมด้วยความโมโหหลังจากรู้แล้วว่าตอนนี้สายธารได้หายตัวไป

เหล่าหมอในห้องประชุมต่างก็สะดุ้งเฮือกโดยเฉพาะพอใจเธอพยายามประคองสติให้กลับมาเพื่อทำทุกอย่างตามแผนใครถามอะไรเธอเกี่ยวกับสายธารเธอจะต้องทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นอะไรทั้งนั้น

“ทุกคนออกไปให้หมดเว้นนาย”

สิ้นคำสั่งเสียงแข็งของราชสีห์เหล่าหมอทุกคนก็รีบกรูกันออกไปนอกห้องประชุมอย่างรวดเร็วเว้นอาทิตย์เลขาคนสนิทของราชสีห์หมอทุกคนออกมาจากห้องแล้วต่างก็ยังตัวชาวาบยังไม่หายแม้นราชสีห์จะขึ้นชื่อเรื่องความดุแต่ครั้งนี้เขาก็ดูจะโมโหมากอย่างที่เหล่าหมอที่นี่ไม่เคยพบเคยเห็นมาก่อน

“เรื่องสายธารฉันจะจัดการกับเธอเอง”

มือหนาของราชสีห์กำบีบกันแน่นนัยน์ตาแดงก่ำกัดฟันบดกันจนขึ้นเป็นสันกรามสั่งกับอาทิตย์ว่าเรื่องของสายธารเข้าจะจัดการตามหาตัวเธอเองเขาจะทำให้เธอได้รู้ว่าเธอไม่อาจหนีอำนาจของเขาพ้น

“ครับคุณสิงห์”

อาทิตย์ก้มหัวรับเล็กน้อยเขารู้ดีว่าคำสั่งของคนเป็นนายที่สั่งมาแบบนี้หมายความว่าไม่ต้องการให้ตำรวจเกี่ยวข้องกับเรื่องของสายธารเขารู้สึกกลัวแทนสายธารเสียจริงไม่รู้ว่าหากราชสีห์เจอตัวของเธอแล้วจะเป็นเช่นไรบ้าง