บทที่ 2

ญี่ปุ่น

ริวอิจิ...ตื่นมาตอนสายตอนที่ฟร้อนท์โรงแรมโทรมาปลุกถึงเวลาใกล้เช็กเอ้าท์หลับเป็นตายเหนื่อยเป็นบ้าสบถกับตัวเองเบาๆก่อนจะรีบไปชำระร่างกายมองเช็กสภาพตัวเองในกระจกมีรอยจูบสีกุหลาบหลายแห่งรวมไปถึงรอยข่วนยาวกลางหลังทำให้เขาหวนคิดไปถึงหญิงสาวคนหนึ่งเธอเหมือนเสือซ่อนเล็บที่ปลุกความกระหายในตัวชายฉกรรจ์ที่หลงลืมเรื่องอย่างว่าไปชั่วขณะเพราะงานที่รัดตัวเหมือนเซ็กซ์บอมบ์ที่ถูกเก็บกดมานานเมื่อถูกสะกิดจึงแตกโพละออกมาอย่างที่เห็นเซ็กซ์เมื่อคืนมันสุดยอดมากจำไม่ได้ว่าเกิดกี่ครั้งเซ็กซ์แอพพีลของสาวเจ้าก็ฮอตแถมเซ็กซี่เป็นบ้าทำให้บทรักถูกจุดติดขึ้นมาใหม่แทบจะทันทีที่บทรักก่อนหน้าได้บรรเลงจบลงแถมเจ้าตัวยังตอบสนองได้อย่างดีเยี่ยมไม่มีท่าทีเหนื่อยล้าแม่มดรึเปล่าวะ...หรือเพราะเมา?

ออกมาจากห้องน้ำขวานหาเสื้อผ้ามาสวมใส่อย่างไม่รีบร้อนวันนี้วันเสาร์นี่นาสายตาไปสะดุดกับบัตรประกันสุขภาพสีเขียวอ่อน “สาวไทยเรอะ” ก่อนจะต่อสายหาเลขาให้ตามสืบผู้หญิงปริศนาที่ร่ายมนตร์จนทำให้เขาแทบคลั่งอยากจะรู้จักให้มากกว่านี้...ไม่แน่อาจจะได้สานต่อสัมพันธ์ Friend and Benefit เขาเองไม่ชอบการผูกมัดอีกทั้งยังไม่พร้อมจะมีใครในตอนนี้แค่งานก็รัดตัวจนไม่เหลือเวลาไปดูแลหรือเอาใจใครที่ไหน

แมนชันสุดหรูกลางกรุงโตเกียว

ลูกน้องคนสนิทได้ยื่นเอกสารปึกนึงวางลงบนโต๊ะรับรองที่เจ้านายพาดขาเอาไว้พลางนั่งโซฟาจุดบุหรี่จนควันสีขาวลอยคละคลุ้งไปทั่ว

“เร็วดีนี่” พลางล้วงเอกสารออกมาดู“DARAKORN PABHADA”เหมือนจะเป็นนักศึกษาที่เพิ่งสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโทซินะแถมเรียนเก่งซะด้วย

“ตอนนี้เธออยู่ไหน”

“...เอ่อกลับเมืองไทยไปแล้วครับ”

“สืบทีว่าตอนนี้ทำอะไรที่ไหน”

“รับทราบครับ”

มาทำให้อยาก...แล้วก็หนีจากไปแบบนี้เนี่ยนะไม่มีคู่นอนคนไหนที่หนีไปก่อนที่เขาจะตื่นไม่มีไม่เคยมี! หยามกันชัดๆแถมบางทีอาจมีการสานต่อในช่วงเช้าอีกรอบริวอิจิไม่เคยทรีตคู่นอนไม่ดีแน่นอนว่าถ้าเจ้าหล่อนพวกนั้นทำให้เขาพึงพอใจเท่าไหร่ก็จ่ายได้ไม่ว่ากระเป๋ารองเท้าพวกแบรนด์เนมสักใบแต่ก็ต้องอยู่ในขอบเขตราคาที่เขาเห็นว่าสมควรจ่ายได้แต่ว่าผู้หญิงคนนี้แปลกกว่าคู่นอนคนอื่นของเขาตื่นก่อนไม่พอแถมยังชิ่งหนีหายไปอย่างไร้ร่องรอยอีกต่างหาก

แล้วเราจะเจอได้กันเร็วๆนี้แม่เสือสาวดาวยั่วคนอย่าง “เคอิริวอิจิ” ไม่มีอะไรที่อยากได้แล้วไม่ได้...!

ตื่นเต้นสุดๆทำงานวันแรกอารมณ์แบบนี้ซินะนอนตั้งแต่หัวค่ำแต่ก็นอนไม่หลับตั้งนาฬิกาปลุกตั้งแต่ 6 โมงเช้าทำธุระส่วนตัวค่อยเดินทางมาทำงานอย่างไม่เร่งรีบ

“ขอให้วันแรกผ่านพ้นไปด้วยดี...เพี้ยง” ฉันพนมมือปลุกขวัญกำลังใจตัวเองพลางลูบหัวปลกๆ  แม้จะจบการศึกษาจากประเทศที่ขึ้นชื่อเรื่องเทคโนโลยีแถมยังอยู่ในวงการไอที แต่ว่าเรื่องอย่างนี้มันก็ต้องมีไว้บ้าง

“สิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายโปรดช่วยลูกช้างให้ผ่านโปรไปได้ด้วยดีด้วยเถิดสาธุ!” ก่อนแตะคีย์การ์ดก้าวเข้าไปในตัวบริษัทด้วยกำลังใจที่ฮึกเหิม

“สวัสดีค่ะ” ฉันเอ่ยทักพี่ๆทุกคน

“นี่จ๊ะ...น้องเจส่วนรายละเอียดของงานวันนี้รองรันโค้ดดูมีปัญหาอะไรก็ถามพี่ได้”

พี่น้ำตาลลุกมาแนะนำงานส่วนที่ฉันต้องทำ

“ส่วนนี้เป็นพาร์ทหนึ่งของระบบมหาวิทยาลัยที่เราได้โปรเจกต์มาจะมีบรีฟโปรเจกต์นี้ตอน 11 โมงมีอะไรไม่เข้าใจถามภพได้จ้ะวัยรุ่นเหมือนกันน่าจะคุยกันง่าย” พลางตบบ่าให้กำลังใจน้องใหม่อย่างฉันก่อนจะกลับไปที่โต๊ะของตัวเอง

“เจ…มีอะไรไม่เข้าใจถามเราได้นะไม่ต้องเกรงใจ”

“ขอบคุณมากนะภพเอาไว้เราไม่เข้าใจตรงไหนจะไปถามนะเผลอๆอาจถามจนภพรำคาญเลยก็ได้”

“เราไม่รำคาญหรอกอย่าคิดมาก” ภพยิ้มให้ก่อนที่จะหันหลังกลับไปทำงานของตัวเองต่อ

บริษัทนี้อยู่กันแบบพี่น้องจริงๆแหละมีห้องอาหารกลางวันให้พนักงานด้วยใครที่ห่อข้าวมากินเองก็สามารถใช้ห้องได้เลยเนื่องจากบริษัทนี้เป็นสาขาหนึ่งในไทยมีบริษัทแม่เป็นญี่ปุ่นจึงมีห้องทานอาหารพนักงานมีมุมกาแฟน้ำเปล่าให้อีกด้วยเพราะพนักงานญี่ปุ่นมักจะห่อเบนโต๊ะมากินเองเนื่องจากประหยัดเวลาประหยัดเงินมากกว่าออกไปกินที่ร้านอาหารข้างนอกแถมยังมีโนมิไกหลังจากจบแต่ละโปรเจกต์ด้วยเรียกว่า “คืนปล่อยผี” ฟังดูน่ากลัวเเต่เหมือนเป็นสวัสดิการอย่างหนึ่งของที่นี่มีเงินสำหรับเลี้ยงตอบแทนพนักงานไม่รวมโบนัสแถมเงินเดือนก็ดีโอทีก็เลิศโคตรโชคดีที่ได้มาทำงานที่นี่ที่แรก

การทำงานมีปัญหาบ้างแต่ก็ผ่านไปด้วยดีเพราะมีเพื่อนร่วมงานที่คอยให้คำปรึกษาที่ดีอย่าง ‘ภพ’ พวกรุ่นพี่ๆก็พยายามใจดีสอนงานให้น้องใหม่อย่างฉันอย่างเต็มที่งานส่วนใหญ่ก็ทำของใครของมันจะมีปัญหาบ้างก็ตอนรันโค้ดนี่แหละต้องกลับมาแก้ไขตรวจสอบใหม่ว่าผิดพลาดตรงไหนตรงส่วนของใครแล้วค่อยส่งไปใหม่บางคนก็คิดว่างานมันนน่าเบื่อแต่สำหรับฉันมันท้าทายมากแล้วบริษัทก็จะแยกส่วนไอทีอย่างชัดเจนไม่มีเรียกไปซ่อมไฟดูคอมพ์ที่แผนกอื่นๆเพราะว่าเรามีทีมซ่อมบำรุงแก้ไขอยู่แล้ว  แต่ที่กดดันที่สุดก็คือความต้องการของลูกค้าและระยะเวลาที่จำกัดในแต่ละโปรเจกต์ ซึ่งช่วงนี้งานยุ่งมากเนื่องจากมี SME ผุดมามากมายทำให้บริษัทของเรามีงานเข้ามาเยอะมาก แถมผลตอบรับจากลูกค้าก็ดีอย่างล้นหลาม บอกต่อปากต่อปาก งานจึงมีเข้ามาอย่างไม่หยุด คิวงานรัน ๆ ต่อ ๆ กันไปจนถึงปีหน้า งานดีเงินดี แต่ก็แลกมากับการขายวิญญาณเหมือนกันฉันยิ้มแห้งให้กับตัวเอง