โตเกียว…เกี่ยวรัก

โตเกียว…เกี่ยวรัก

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-03-06
Oleh:  DILEMMA 28Tamat
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
61Bab
773Dibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

หลายคนหากคิดถึงโตเกียว…คงคิดถึงแลนด์มาร์คสำคัญอย่างโตเกียวสกายทรี แต่สำหรับฉัน…ความสัมพันธ์ของเราเริ่มต้นที่นี่ ที่ที่ได้ผู้ญี่ปุ่นตกถึงท้อง ไม่ว่าจะความเมาก็ดี ผีผลักก็ช่าง สุดท้ายเราทั้งสองก็สร้างครอบครัวไปด้วยกัน มีเจ้าก้อนน้อยเป็นพยานรักหนึ่งคน และคนที่สองสามอาจตามมาเร็ว ๆ นี้ครับ!

Lihat lebih banyak

Bab 1

บทนำ

社員大会で、私は部長に名指しで批判された。

 「誰かがあなたの仕事態度に問題があると報告がきました。すぐに説明してください」と、部長が言った。

 私の顔は会議室の大画面に映し出され、まるで公開処刑のような状況だった。

 焦っていた時、社長の顔が私のスクリーンに現れた。

 「何が問題なんだ?話してみろ」

*

「ご近所の皆様にお知らせいたします。団地内で感染症の事例が確認されたため、現在隔離管理を実施しています。皆様、どうぞご安心いただき、後ほど管理人が訪問して検査を行います。繰り返しお知らせします…」

 私は社長の家の前に立ち、歯を食いしばってインターホンを押した。

 ドアが開き、バスローブ姿のハンサムな社長が現れた。少し面倒くさそうな表情で「今度は何だ?」と聞いてきた。

 さっき、私は書類を届けに来て、彼のシャワータイムを邪魔したばかりだ。

 今は二度目だ。

 ちらっと見えた彼の筋肉に目がいってしまったのを隠しながら、「えっと、管理者が団地が隔離されたと言っていて、誰も出入りできないんです」と説明した。

 社長は眉をひそめて、「それで?」と冷たく返してきた。

 私はにっこり笑って、「ですから社長、無理なお願いを承知で申し上げますが、数日間お宅に泊めていただけませんか」とお願いした。

 この高級団地の管理者はとても厳しくて、隔離期間中、外部の人間は団地内のホテルにしか泊まれない。

 一泊20000円、交渉の余地なし。

 社長はちょっと嫌な奴だけど、20000円に比べれば、だいぶマシに見えてきた。

「無理」

 社長は冷たく言い放ち、すぐにドアを閉めようとした。

 私は必死にドアノブを掴み、「そんなこと言わないでください!私は社長と会社のために全力を尽くしてきました。どうかここで見捨てないでください——」と叫んだ。

ちょうどその時、近所のおばさんが犬を連れて通りかかり、この光景を見て言わずにはいられなかった。「若者よ、責任を持ってください!クズにならないよ!」

 私が必死に維持していたドアの隙間から、社長のすごく暗い顔が見えた。

 どうやら近所のおばさんの道徳的な非難に耐えられなかったらしく、社長は結局私を家の中に入れてくれた。

 私はリビングのソファに座り、社長は常服に着替えて向かい側に座り、低い気圧をまとっていた。

 「借りるのはいいけど、ただで住むわけにはいかない」

 社長は不機嫌な顔をしながら言った。「もともと家には毎日掃除と料理をするおばさんが来ていたが、隔離期間中は彼女も入れない」

 「この作業は、今日から君に任せる」

 私は何度も頷いて、「はい、わかりました。任せてください!」

 社長の顔色が少し良くなった。

 私は家事に関してはあまり得意ではないが、幸いにも社長の家の道具はとても便利で、大きな問題は起きなかった。

 しかし——

 キッチンに入ると、私はついに調理を始めた。

 最近卒業したばかりで、普段は会社の食堂で食事をするから、自分で料理をするのは初めてだった。

 しかし、自信満々で、「炒め物なんて、これを少し入れて、あれを少し入れて、混ぜて炒めるだけでしょ」と考えていた。

 何が難しいんだ?

 ネットで2時間の料理動画を見た後、冷蔵庫から十数種類の食材を取り出し、腕を振るう準備を整えた。

 しかし、コンロから火花が飛び出した瞬間、事態は制御不能になった。

 慌てて火力を強めすぎてしまい、鍋の油が「ボン!」と火を吹いた。

 燃え上がった油鍋を前にしてどうしていいかわからずにいると、大きな手が私の腰を抱え、後ろに引っ張った。

 それは社長だった。

 私は彼の広い肩を見ながら、少し呆然とした。

 社長は素早くコンロを消し、その後鍋の蓋を取って油鍋の上に置いた。

 そしてから、私を見返した。

 心の中で、もう終わりだと思った。

 以前、秘書室の佐藤さんがコーヒーを入れるために入って、左手でコーヒーカップを持っていただけで解雇されたことがあった。

 その事件以来、秘書室の全員は社長に対しておそれおおくて、うっかりしたらすぐに解雇されるのではないかと心配していた。

 今回の書類の配布も誰もやりたがらず、結局私に回ってきた。

 今度は社長の家を燃やしかけて、間違いなく解雇されるだろう!

 不安でいっぱいのとき、社長がついに口を開いた。

 「怪我は?」

 私は首を振り、少し落ち込んだ表情を見せた。

 社長はため息をついて、「仕方ない、今回は特例として」

 私は驚いて顔を上げた。

 ただ…特例として?

 社長がこんなに寛容だとは! 同僚たちが言っていた冷たい人とは全然違う!

 私は感動と申し訳なさを感じ、「すみません、社長。まだ未熟なんですが、もう少し挑戦させてください!」

 彼は聞く耳を持たず、不機嫌な顔で私をキッチンから追い出し、自分で料理を作ることに決めた。

 社長が袖を整える姿は禁欲的で、私はつい見入ってしまった。

 さすが社長、Hello Kittyのエプロンを着ても格好いい。

 社長最高。こんなに苦労した後でも、前のことを気にせずに私に自分の料理を食べさせてくれた。

 社長の料理はかなり美味しくて、私はついご飯をもう一杯食べ、食べながら親指を立てて社長を褒めた。

 社長の顔色はようやく良くなった。

 ただし、口調は相変わらず嫌悪感を隠せなかった。「もっとゆっくり食べて。誰も奪いに来ないから」

 その後、キッチンは社長の領域となった。

 三日間はあっという間に過ぎ去った。

 今日は毎月一回の社員大会で、各部門の管理者が業務のまとめを発表する日だ。

 隔離中で会社に行けない私は、部長にビデオ会議に参加させてもらった。

 副社長の開会の言葉を聞きながら、顎を支えてうとうとしていた。

 通常、このような会議は大リーダーたちに向けて開かれるもので、私にはあまり関係ない。

 ところが、私の部門の部長が話し始めたとき、私が名指しで呼ばれた!

 部長の尖った声が響いた。「最近、私に報告がありました。ある職員が自分のコミュニティが隔離されたと偽って、在宅勤務を申請していました!」

 「この行為は非常に悪質で、職場に悪影響を及ぼしています!清瀬さん、今すぐ説明してください!」

 私は呆然と顔を上げ、眠そうな自分の顔が大会のスクリーンに映し出されているのを見た。

 私は驚いて姿勢を正し、「部長、私、嘘はついていません。私が住んでいる団地は本当に隔離されています……」

 「まだ言い訳するのか?」と部長は厳しい口調で言った。

 「もう調べた!この2日間に隔離されている団地はアマンレジデンスだけだ!あなたはもしかしてアマンレジデンスに住んでいるのか?」

 「うちの社長さんはアマンレジデンスに住んでいるんだぞ。それとも、あなたは社長の隣人なのか?!」

 急に何も言えなくなり、どうすればよいか分からなくなった。

 私はただ普通の社員であり、アマンレジデンスは有名な高級住宅地だ。もし私が部長なら、自分の部下がそのような高級住宅地に住んでいるとは到底信じられないだろう。

 部長は冷笑しながら、私を罪に問おうとしたが、突然、喉を締められた鶏のように「コケコッコー」と言葉が出なくなった。

 私も部長もスクリーンに突然現れた男の顔を呆然と見つめた。

 社長はバスローブを着て、だらりと私のドアに寄りかかっていた。

 「清瀬、私のバスルームに置いておいた下着はどこにある?」

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
61 Bab
บทนำ
ว่ากันว่าเรามักจะ “ซ่อน” คนคนหนึ่งไว้ในบทเพลง...ท่อนฮุคเพลง “ไม่รู้จักฉันไม่รู้จักเธอ” แม่งโคตรตรงฉันเอง...ก็เป็นหนึ่งในนั้นความจริงไม่อยากจะปิดบังหรือซ่อนเร้นมากมายอะไรขนาดนั้นเพราะตัวฉันเองก็ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่า…พ่อของลูกเป็นใคร! ความจริงฉันก็ไม่ได้ใจง่ายและฟรีเซ็กซ์ขนาดนั้นแต่เพราะความเมาประจวบกับเลี้ยงส่งวันสุดท้ายก่อนที่จะขึ้นเครื่องกลับไทยรู้ตัวอีกทีตื่นมาในโรงแรมใจกลางเมืองประจวบกับเวลาขึ้นเครื่องเหลือแค่ไม่กี่ชั่วโมงตัดสินใจแต่งตัวเก็บข้าวของออกมาจากโรงแรมโดยมีชายหนุ่มที่ไหนไม่รู้นอนคว่ำหน้าอยู่บนเตียงไม่มีคำทักทายเอื้อนเอ่ยใดๆเวลาไม่คอยท่ารีบพาตัวเองออกมาแล้วนั่งแท็กซี่มุ่งตรงไปยังสนามบินฮาเนดะทันที โชคดีที่ก่อนกลับได้ขนกระเป๋าบางส่วนไปเก็บไว้ที่ล็อกเกอร์สนามบินบ้างแล้วบางส่วนก็แพ็กส่งไปรษณีย์ไปยังเมืองไทยเรียบร้อยเลยเดินตัวปลิวไปเอากระเป๋าใบเล็กที่เตรียมไปที่ล็อกเกอร์มาเข้าคิวรออาบน้ำชำระร่างกายก่อนเช็กอินขึ้นเครื่องกลับไทย“คงไม่สด...หรอกมั้ง” ฉันคิดเข้าข้างตัวเองในใจคิดว่ากลับไปถึงไทยจะซื้อยาคุมฉุกเฉินมากินคิดอีกทีจะติดโรคมั้ยวะเนี่ยยืนสำรวจร่างเปลือยเปล่าตัวเองหน้ากระ
Baca selengkapnya
บทที่ 1
บริษัท LEO GROUP “สวัสดีค่ะ...ปภาดาดารากรมารายตัววันแรกค่ะ” ฉันเอ่ยแนะนำตัวกับพนักงานหน้าเคาท์เตอร์ที่เหมือนว่าจะนั่งรออยู่แล้ว“ทางนี้เลยค่ะชั้น 5 ลิฟต์เปิดแล้วเลี้ยวซ้ายจะมีป้ายห้องผู้จัดการติดอยู่เข้าไปได้เลยค่ะ”“ขอบคุณมากค่ะ” ติ้ง...เสียงลิฟต์เปิดจนฉันที่ตกอยู่ในอาการประหม่าพะว้าพะวังยิ่งลุกลี้ลุกลนไปอีกเมื่อเดินมาถึงหน้าห้องผู้จัดการก๊อกก๊อก...“ขออนุญาตเข้าไปนะคะ” รอให้อีกฝ่ายขานรับฉันจึงเปิดประตูก้าวเข้าไป“เชิญ” ฉันยกมือไหว้ผู้หญิงวัยกลางคนที่นั่งตรงหน้า “สวัสดีค่ะ...ปภาดาดารากรค่ะ”“สวัสดีจ้ะ...พี่กาญจนาเรียกว่าพี่ปุ้ยก็ได้เราสัมภาษณ์ผ่านทางสไกป์แล้วประวัติการศึกษาก็ดีโปรไฟล์ก็เลิศเรามาคุยเรื่องงานและสัญญากันดีกว่า”“ตำแหน่งงานของเราคือSystem Engineerพ่วงตำแหน่งล่ามภาษาญี่ปุ่นในบางครั้งกรณีที่มีนายญี่ปุ่นมาดูงานซึ่งปกติใช้เวลาไม่เกินหนึ่งสัปดาห์ทั้งนี้ทั้งนั้นในส่วนของล่ามมีค่าตอบแทนเป็นรายวันเพราะพี่เห็นว่าเราเรียนที่ญี่ปุ่นมาภาษาญี่ปุ่นคงไม่มีปัญหาใช่ไหมนี่คือรายละเอียดสัญญาจ้างอ่านแล้วสงสัยตรงไหนก็ถามได้นะที่นี่เราอยู่กันแบบครอบครัว” (แบบกาสะลองกับซ้องปีบรึเปล่าวะ...ฉ
Baca selengkapnya
บทที่ 2
ญี่ปุ่นริวอิจิ...ตื่นมาตอนสายตอนที่ฟร้อนท์โรงแรมโทรมาปลุกถึงเวลาใกล้เช็กเอ้าท์หลับเป็นตายเหนื่อยเป็นบ้าสบถกับตัวเองเบาๆก่อนจะรีบไปชำระร่างกายมองเช็กสภาพตัวเองในกระจกมีรอยจูบสีกุหลาบหลายแห่งรวมไปถึงรอยข่วนยาวกลางหลังทำให้เขาหวนคิดไปถึงหญิงสาวคนหนึ่งเธอเหมือนเสือซ่อนเล็บที่ปลุกความกระหายในตัวชายฉกรรจ์ที่หลงลืมเรื่องอย่างว่าไปชั่วขณะเพราะงานที่รัดตัวเหมือนเซ็กซ์บอมบ์ที่ถูกเก็บกดมานานเมื่อถูกสะกิดจึงแตกโพละออกมาอย่างที่เห็นเซ็กซ์เมื่อคืนมันสุดยอดมากจำไม่ได้ว่าเกิดกี่ครั้งเซ็กซ์แอพพีลของสาวเจ้าก็ฮอตแถมเซ็กซี่เป็นบ้าทำให้บทรักถูกจุดติดขึ้นมาใหม่แทบจะทันทีที่บทรักก่อนหน้าได้บรรเลงจบลงแถมเจ้าตัวยังตอบสนองได้อย่างดีเยี่ยมไม่มีท่าทีเหนื่อยล้าแม่มดรึเปล่าวะ...หรือเพราะเมา?ออกมาจากห้องน้ำขวานหาเสื้อผ้ามาสวมใส่อย่างไม่รีบร้อนวันนี้วันเสาร์นี่นาสายตาไปสะดุดกับบัตรประกันสุขภาพสีเขียวอ่อน “สาวไทยเรอะ” ก่อนจะต่อสายหาเลขาให้ตามสืบผู้หญิงปริศนาที่ร่ายมนตร์จนทำให้เขาแทบคลั่งอยากจะรู้จักให้มากกว่านี้...ไม่แน่อาจจะได้สานต่อสัมพันธ์ Friend and Benefit เขาเองไม่ชอบการผูกมัดอีกทั้งยังไม่พร้อมจะมีใครในตอนนี้
Baca selengkapnya
บทที่ 3
3 เดือนผ่านไปไวเหมือนโกหกฉันที่สนุกกับงานบวกกับได้เพื่อนร่วมงานที่ดีจึงลืมที่จะสังเกตความผิดปกติของตัวเองรู้ตัวอีกทีประจำเดือนไม่มา 2 เดือนกว่าๆแล้วพร้อมกับที่ทีมเร่งโปรเจกต์ให้เสร็จให้ทันกำหนดของลูกค้าทำโอทีเพลินจนลืมวันลืมคืนคิดว่าคงเป็นเพราะพักผ่อนไม่เพียงพอมั้งประจำเดือนจึงคลาดเคลื่อนตามประสาวัยรุ่นนอนน้อย“เอาล่ะขอบคุณทุกคนมากสำหรับโปรเจกต์นี้นะจ๊ะ” พี่น้ำตาลหัวหน้าโปรเจกต์พูดขึ้นมาดีใจเอาล่ะโรงงานนรกปิดแล้วถึงเวลาปล่อยผีสักทีเย็นนี้เรามีโนมิไกกันนะสาวๆทุกคนอย่าพลาดเฉพาะทีมเราเท่านั้นลูกค้าประเมินงานของเราได้ 100 คะแนนเต็มสิ้นปีนอนรอโบนัสสวยๆเข้าบัญชีได้เลยจ้ะ...ฮิ้วววววเสียงโห่ดีใจของทุกคนพร้อมปรบมือดีใจกันยกใหญ่นี่แหละทีมเวิร์กที่ดีน้อยแต่โก้พวกเราเข้าขากันได้ดีทั้งๆที่ทำงานร่วมกันไม่นานโดยเฉพาะน้องใหม่อย่างฉันเองก็แทบไม่ต้องปรับเปลี่ยนอะไรมากงานส่วนใหญ่ก็ทำในแล็บทอปนะแหละเลยไม่ค่อยจะมีปัญหากระทบกระทั่งกับเพื่อนร่วมงานสักเท่าไหร่“งานวันพฤหัสฯนี้ห้ามพลาดนะจ๊ะใครมีลูกผัวรออยู่บ้านกิ๊กกั๊กเคลียร์ให้เรียบร้อยนะแม่สาวน้อยสาวใหญ่ทั้งหลาย” พี่สจีพูดแทรกขึ้นมา “เอแคร์ไม่พลาดจัดเต็มแ
Baca selengkapnya
บทที่ 4
ฉันมานั่งรอหน้าห้องตรวจใจเต้นตุ้ม ๆ ต่อม ๆ จะเจอแจ็กพอตอะไรอีก อ๊ากกกกอยากจะพ่นไฟ นั่งทึ้งผมตัวเองจนตกเป็นเป้าสายตาของใครหลาย ๆ คน“คุณปภาดาดารากรเชิญที่ต้องตรวจได้เลยค่ะ”คุณปภาดาคุณปภาดาพยาบาลสาวเรียกชื่อรอบที่ 3 ฉันจึงได้สติรีบเดินเข้าห้องตรวจไป“สวัสดีค่ะคุณหมอ”“สวัสดีค่ะ...”“ในประวัติแจ้งว่าประจำเดือนขาดมาเกือบๆ 2 เดือนมีเพศสัมพันธ์ครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่คะ”“...”“เอ่อ...ประมาณ 3 เดือนที่แล้วค่ะ” พอตอบเสร็จก็เห็นคุณหมอคนสวยพลิกปฏิทินย้อนกลับไปประมาณ 3 เดือนที่แล้วงั้นหมอขอตรวจเลือดและอัลตราซาวด์หน่อยนะคะ”“เอ่อ...คุณหมอคะพอดีดิฉันอยากจะตรวจ Nifty Test (การตรวจกรองหาลักษณะความผิดปกติของโครโมโซมทารกในครรภ์มารดา) และตรวจโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์อื่นๆด้วย”“ได้ค่ะผลจะทราบอีก 2 สัปดาห์หน้านะคะหลังจากนี้เราจะเจอกันทุกๆ 2 สัปดาห์”“คือเอาจริงๆนะคะคุณหมอกรณีถ้าเด็กผิดปกติดิฉันขอยุติการตั้งครรภ์เพราะเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวด้วยแล้วไม่รู้ว่าพ่อของเด็กจะมีความผิดปกติทางพันธุกรรมอื่นๆหรือไม่เลยค่อนข้างกังวลน่ะค่ะ”“หมอเข้าใจค่ะ...แต่อยากให้คุณแม่ทำใจให้สบายรอผลออกเราค่อยมาวางแผนกันอีกทีดีไหมคะ”“
Baca selengkapnya
บทที่ 5
ทางด้านเคอิริวอิจิตอนนี้ดำรงตำแหน่งผู้บริหารสานต่อจากเคอิยามาดะผู้เป็นบิดาซึ่งเป็นผู้ก่อตั้ง KEI GROUP บริษัทไอทีชื่อดังรวมไปถึงเครือข่ายสื่อสารดังยักษ์ใหญ่ของญี่ปุ่นอีกด้วย “สวัสดีค่ะท่านประธาน” เสียงพูดพร้อมยืนคำนับอีกฝ่ายอย่างสุภาพ “คุณนากามูระผมอยากให้คุณหาต้นจัสมินมาเปลี่ยนในห้องทำงานผมด้วยอ้อ...อาหารกลางวันของผมวันนี้ขอเป็นกะเพราไรส์ซึไข่ดาวไม่สุกขอเป็นร้านอาหารไทยต้นตำรับ”“เอ่อ...ท่านประธานอาหารเผ็ดไม่ได้นี่ค่ะ”“ไม่เป็นไรเอาตามนี้รบกวนด้วย”สั่งเลขาหน้าห้องเสร็จเคอิก็ก้าวเข้าไปในห้องทำงานเช้านี้เขาตื่นนอนมาด้วยอาการอ่อนเพลียพะอืดพะอมขมปากขมคอคลื่นไส้อาเจียนยังไงยังงั้นอีกทั้งภายในห้องนอนของเขาแม้แต่กลิ่นของดอกลาเวนเดอร์ที่ชอบยังฉุนจนรู้สึกหงุดหงิดต้องเปลี่ยนเป็นกลิ่นดอกจัสมินทั้งในห้องนอนในรถรวมถึงที่ทำงานด้วยเกิดอะไรขึ้นกับเขากันแน่...รวมถึงอยากทานอาหารไทยรสจัดทั้งๆที่เขาไม่ใช่คนทานเผ็ดมาแต่ไหนแต่ไรแปลกแปลกมากเกิดมาพึ่งเคยเป็น ก๊อก ก๊อก เสียงเคาะประตูหน้าห้องดังขึ้น“ขออนุญาตค่ะ” เสียงเลขาสาวดังขึ้น“เชิญ”“ดิฉันเอาดอกจัสมินมาเปลี่ยนให้ท่านประธานไม่ทราบว่าจะให้วางไว้ที่ต
Baca selengkapnya
บทที่ 6
ส่วนทางด้านคุณแม่มือใหม่นั้นกินอิ่มนอนหลับ วันหยุดเอาแต่กินกับนอนซะส่วนใหญ่ ฉันรู้สึกว่าตัวเองกินเก่งขึ้นมาก อยากกินนั่นนี่ตลอดเวลา แกรปฟู้ดมาส่งอาหาร ขนม ของหวานมากหน้าหลายตาจนรปภ.จำได้ว่าใครเป็นคนสั่ง ที่สำคัญฉันรู้สึกหนังท้องตึงหนังตาหย่อนทันทีที่กินเสร็จ “กินแล้วก็นอนน้ำหนักไม่ขึ้นยังไงไหว” ช่วยไม่ได้นะไม่ใช่ตัวคนเดียวแล้วตอนนี้กินอิ่มนอนอุ่นหุ่นไม่เกี่ยวพึมพำกับตัวเองเสร็จก็ก้มหน้าก้มตากินทุเรียนพูที่สองต่อ“อรุณสวัสดิ์จ้าทุกคน” เสียงทักทายของพี่น้ำตาล “และวันนี้พวกเราจะเริ่มต้นเปิดโปรเจกต์ใหม่ซึ่งถือได้ว่าเป็นเมกะโปรเจกต์แห่งปีของบริษัทเราเลยก็ได้นั่นก็คือพวกเราเป็นส่วนหนึ่งของทีมระบบที่ดูแลเรื่องการถ่ายทอดสดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จะจัดขึ้นที่กรุงโตเกียวในปี 2040 ที่จะถึงนี้และสองในห้าของทีมเราต้องเดินทางไปดูงานและเรียนรู้เพิ่มเติมที่สำนักงานใหญ่ที่กรุงโตเกียวประเทศญี่ปุ่นจ้าหนึ่งในนั้นก็คือน้องใหม่อย่างน้องเจและน้องภพค้า....” “เปลี่ยนเป็นหนูไปไม่ได้เหรอคะเจ๊...” เสียงออดอ้อนของเอแคร์ไปด้วยกันสองคนกับภพคงจะต้องฟินมากแน่ๆ“ให้หนูไปนะคะ”“โนจ๊ะรอบนี้เป็นสำนักงานใหญ่ที่รีเควส
Baca selengkapnya
บทที่ 7
และแล้ววันศุกร์ที่รอคอยก็มาถึง ฉันลางานครึ่งวันพร้อมกับรีบไปโรงพยาบาลเพื่อฟังผลตรวจ Nift รวมถึงเรื่องโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์อื่น ๆ ด้วย“สวัสดีค่ะ...คุณหมอ”“สวัสดีค่ะ...นี่คือผลการตรวจเลือดของคุณแม่นะคะเลือดจางนิดหน่อยนอกนั้นไม่มีปัญหาอะไรค่ะ”“เอ่อ...โรคติดต่ออะไรก็ไม่มีใช่ไหมคะคุณหมอ”“ใช่แล้วค่ะคุณแม่มีแต่เลือดจางส่วนผล Nift ทารกในครรภ์ก็ปกติทุกอย่างรวมถึงสามารถทราบเพศลูกได้ด้วยนะคะหรือว่าคุณแม่อยากจะลุ้นเองตอนคลอด” คุณหมอบอกกล่าวพร้อมกับยิ้มอย่างไมตรี“บอกมาเลยดีกว่าค่ะจะได้เตรียมตัวซื้อของถูก”“ยินดีอีกครั้งนะคะคุณแม่ได้ลูกชายค่ะ”“ลูกชาย...สมบูรณ์แข็งแรงดีทุกประการนะคะ” ฉันถามย้ำกับคุณหมออีกครั้งเพื่อความมั่นใจ“สมบูรณ์แข็งแรงดีค่ะแต่ว่าการตรวจ Nift ตรวจได้แค่ความผิดปกติทางพันธุกรรมส่วนเรื่องสมองพัฒนาการต่างๆเราต้องดูอีกทีค่ะแต่อยากให้คุณแม่ทำใจให้สบายเพราะอายุตอนตั้งครรภ์ไม่มากไม่น่าจะมีปัญหาอะไรพักผ่อนให้เพียงพอไม่เครียดทำใจให้สบายเท่านี้ก็เพียงพอแล้วค่ะ”“ขอบคุณมากค่ะคุณหมอ”“12 สัปดาห์ตั้งครรภ์ทางเราจะออกสมุดสุขภาพแม่และเด็กให้ซึ่งจะมี 2 ภาษาไทยและอังกฤษคุณแม่ควรพกติดตัวตลอ
Baca selengkapnya
บทที่ 8
เคอิกรุป ประเทศญี่ปุ่น“เพราะอะไรถึงกลายเป็นผู้ชายสองคนที่มาศึกษาดูงานในครั้งนี้เกิดความผิดพลาดอะไรขึ้นแล้วทำไมปภาดาถึงไม่มาเธอถือว่าเป็นพนักงานใหม่ควรจะนั่งอยู่ที่นี่ไม่ใช่คนที่เคยมาแล้ว...”“ขออภัยค่ะท่านประธาน” เลขาสาวตอบเสียงสั่น“ทาง LEO GROUP แจ้งมาว่าเธอป่วยไม่สามารถเดินทางมาร่วมงานได้จึงส่งสองคนนี้มาแทน”“ขออภัยอีกครั้งค่ะ” เลขาตอบพร้อมโค้งคำนับอยู่กับที่“เอาล่ะ...ไม่ใช่ความผิดของคุณออกไปได้”“ป่วยเหรอ...ช่างเถอะ” ริวอิจิไม่คิดจะใส่ใจอีกเพราะแฟ้มตรงหน้าที่กองสูงพะเนินให้เขาต้องอ่านอย่างละเอียดและจรดลายเซ็นลงไปอยู่หลายแฟ้มอีกทั้งอาการป่วยที่เป็นอยู่หายไปปลิดทิ้งหลังครบ 3 เดือนเหมือนโปรแกรมที่ถูกตั้งเวลาไปหาหมอก็ไม่เจอสาเหตุนอนซมกินอะไรไม่ได้นอกจากกะเพราไรส์ซึแถมอาหารการกินต้องเปลี่ยนใหม่หมดชาที่เคยดื่มทุกวันอย่าง ‘ซีลอน’ ต้องเปลี่ยนมาเป็น ‘ชาจัสมิน’ ไม่รู้ว่าร่างกายเขาเสพติดอะไรกับกลิ่นของดอกมะลิมากมายห้องนอนห้องทำงานรวมถึงในรถต้องเปลี่ยนมาใช้กลิ่นนี้หมดกระเพาะก็ดูจะแข็งแรงขึ้นกินเผ็ดได้เยอะขึ้นจนคนรอบข้างยังแปลกใจเดือนหน้ามีงานที่ยุโรปหล่อและรวยแบบเขาไม่ควรมานั่งจมจ่อมอยู่ก
Baca selengkapnya
บทที่ 9
คอนโดเล็ก ๆ สองห้องนอนแห่งนี้บนพื้นกลับเต็มไปด้วยกล่องพัสดุและถุงเสื้อผ้า รวมไปถึงข้าวของเครื่องใช้ที่ฉันไปเดินเลือกซื้อมาก่อนหน้า จัดการจัดแจงทำห้องให้เจ้าตัวเล็ก นี่แหละนะที่เขาเรียกว่ารักตั้งแต่ยังไม่เห็นหน้า วันหยุดของฉันหมดไปกับการจัดแต่งห้อง ซักเสื้อผ้าเตรียมไว้ให้เจ้าตัวเล็กในท้องที่ยังไม่ได้ตั้งชื่อ ไม่รู้ว่าจะให้ชื่ออะไรดี รวมไปถึงชื่อเล่น เพราะการอยู่คนเดียวอาจมีเรื่องฉุกเฉินเกิดได้ตลอดเวลาฉันเลยปรึกษาคุณหมอที่ฝากท้องด้วยเรื่องเหตุการณ์ไม่คาดฝัน อีกทั้งได้บอกกล่าวกับรปภ.ที่ทำหน้าที่อำนวยความปลอดภัยอยู่หน้าตึก บางทีฉันอาจปวดท้องคลอดกลางดึกอะไรทำนองนั้น อีกทั้งฉันไม่อยากไปนอนแหง็กรออยู่ที่โรงพยาบาล ฉันตั้งใจว่าจะคลอดธรรมชาติ เพราะว่าฟื้นตัวได้เร็ว แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นก็ขึ้นกับดุลยพินิจของหมอละกัน หากเกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้น พอจัดของเสร็จสรรพก็มานั่งจิบน้ำส้ม เปิดดูรายชื่อจากหนังสือตั้งชื่อเด็กพร้อมความหมาย อาจเป็นเพราะว่าเหนื่อยมาทั้งวันหรืออย่างไรไม่ทราบ ร่างบางของคุณแม่ยังสาวก็ผล็อยหลับที่โซฟาทั้งอย่างนั้นอีกฟากหนึ่งของซีกโลกริวอิจิเองก็นั่งซังกะตายอยู่ที่โซฟาภายในห้องสูทของโรงแ
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status