หวานใจคุณหมอจอมเถื่อน

หวานใจคุณหมอจอมเถื่อน

last updateHuling Na-update : 2026-07-21
By:  มัญนิตาOngoing
Language: Thai
goodnovel16goodnovel
10
4 Mga Ratings. 4 Rebyu
86Mga Kabanata
355views
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

เพียงเพราะอยากช่วยแมว ชีวิตแสนเรียบง่ายของเธอเลยถึงคราวพลิกผัน ต้องพานพบกับคุณหมอเทวา นายสัตวแพทย์หนุ่มมาดเถื่อน ที่ชอบทำตัวเหมือนยาจก ทั้งที่รวยไม่เป็นสองรองใคร วันๆ เอาแต่มาขอข้าวบ้านเธอกิน หลงตัวเองนี่ยืนหนึ่ง เรื่องชอบมโนไปเองนี่สุดๆ ไม่รู้ว่าไปเอาความมั่นหน้ามาจากไหน แต่ความดีและความอบอุ่นที่เขามีให้ ก็ทำให้เธอค่อยๆ เผลอใจรักคนหน้าเถื่อนแต่(พยายาม)น่ารักเข้าจนได้ และช้ำใจแทบตาย กับความจริงที่ว่าเทวาซ่อนผู้หญิงไว้อีกคน เธอเป็นแค่คนคั่นเวลา ที่เขาแอบมาหาเวลาเหงาใจ!

view more

Kabanata 1

บทที่ 1

The large gray wolf's nostrils produced plumes of steam that stood out in the sunlight due to the Front Range's chilly, crisp morning air. As he gazed out over the undulating hills in front of him, the early morning sun glinted in the treetops. His prey, cows, were scattered across this frosted-tan countryside. Early in the morning, they were gathered together for warmth, but as the day's meal approached, they were beginning to spread apart. He planned on eating properly today. He thought he could make a quick kill and feast before the humans returned because they hadn't been around here in a few days.

Damien had observed their daily routine as they rode their horses along the edge of their property for several days. The cattle were left to graze the hills while the horses were loaded into a trailer and hauled away last night. He and his group of cousins had to be extremely cautious about how many cows they kidnapped.

If they frequented a certain ranch too frequently, the residents would hunt them down and kill them. When he had grown too smug about his dominance over these lesser cousins of his, it had already happened.

Typically, the smaller animals would only attempt to capture a few sheep if they were nearby rather than a whole cow. He had grown weary of the usual diet his cousins consumed—rabbits and field mice. Beef would be their meal of choice today.

Damien began to drool as he imagined how satisfying it would be to slurp up the blood that would oosh out of a fat cow's velvety belly. He let out an almost orgasmic wave of trembling before turning to face his pack. They were waiting for him to give the order to start the chase. Because of how their previous alpha male had fallen in a flurry of blood and gristle, none of them had ever considered twitching a muscle before he gave a command.

The small ones had never experienced anything like becoming the new alpha male. The giant and his brothers used to govern the mountains and valleys, but that was no longer the case, according to their racial memory. The fact that the new alpha male had not claimed any of the females after murdering the former alpha was the only thing that genuinely unnerved the pack. This is what often occurs when a new alpha assumes leadership, but not with this mammoth. He would only nip and growl at the females that tried to push past him in the pack in an effort to gain his attention.

When the others were ready to start the hunt, Alpha Damien took one more whiff of the morning breeze. The alpha started to trot down the hillside as they slowly separated. They had time to flank the cattle herd because of his slower pace than the others'. Without the cows' knowledge, they slid over the barbed wire fence and started to encircle the herd.

Knowing that his color and weight might prematurely reveal his position, he stayed low in the high grass at the fence line. The herd had to be startled by the other hunters before he would give pursue so that the slowest might be isolated. When the beta male initiated contact, the coyote pack had finally arrived at their locations. Before the beta male could take three steps, the head of the creature abruptly erupted in a shower of crimson and gray, sending the body flying in all directions. The noise then echoed throughout the valley. Gunfire! The unmistakable sounds of rifle gunfire resounded as three more coyotes were killed in a similar manner.

The rush of adrenaline hit him like a freight train, but his thinking overrode the instinct to run away. The well-hidden humans couldn't notice him if the bullets hadn't yet found him. The muscles under his fur tensed in preparation for flight, but he knew that even if he sprinted at this moment, a high-powered rifle bullet would rip through his own brain before he reached the tree line. He could see the dirt puffs bursting next to some of the coyotes as the humans started firing indiscriminately at the fleeing coyotes as the remainder of the pack had already begun to head back toward the tree line. A few of the pack did reach the tree line, but the most did not.

The humans took a few minutes to start revealing where they were hidden. Damien observed a number of grass clumps as they grew legs and rose up. They're such cunning fools, He gently sank even lower into the brush next to the fence, taking care not to bend even one blade of grass that would reveal his location. One of the walking grass piles that had passed within fifty yards of his cover was once again in his field of vision when he heard laughter.

Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata

Rebyu

Damis Mis
Damis Mis
จบแล้วเหรอค่ะ
2026-07-29 17:26:29
1
1
Damis Mis
Damis Mis
จบแล้วเหรอค่ะไม่เห็นอัพเดทเลย
2026-07-26 09:40:34
0
0
Damis Mis
Damis Mis
รออัพเดทต่อนะคะ🥹🥹🥹
2026-06-20 16:00:08
0
0
Damis Mis
Damis Mis
อัพเดทตอนต่อด้วยน่ะค่ะ.........
2026-06-18 20:49:12
0
0
86 Kabanata
บทที่ 1
ในยุคสมัยนี้ เมื่อก้าวเข้าสู่วัยทำงาน หลายคนมักจะมีวงจรชีวิตที่ค่อนข้างตายตัวเหล่ามนุษย์ออฟฟิศนี่รีบกันตั้งแต่ตื่น เพราะต้องนั่งรถฝ่าการจราจรอันหนาแน่นในช่วงเช้า เพื่อให้ไปถึงที่ทำงานทันเวลาตอกบัตรเข้างาน แล้วทำงานยุ่งตัวเป็นเกลียวทั้งวัน มีไม่กี่วันเท่านั้นที่ได้นั่งทำงานสบายๆ เมื่อได้เวลาเลิกงานก็รีบเก็บกระเป๋าแจ้นออกจากออฟฟิศ บ้างตรงกลับบ้าน บ้างนัดทานข้าวสังสรรค์ละลายความเหนื่อยกับเพื่อนๆ หรือแวะท่องราตรีต่อ วันศุกร์นี่เป็นเหมือนวันปล่อยผีของมนุษย์เงินเดือนเลยทีเดียวขณะเดียวกันก็มีคนอีกกลุ่มที่ทำงานเป็นฟรีแลนซ์ ทำในสิ่งที่ตนเองสนใจ รับงานอย่างอิสระ ไม่มีเจ้านาย ไม่มีเวลาเข้าออกงานตายตัว แต่มีกำหนดเวลาส่งงานพุดแก้ว สาวหน้าหวานวัย 26 ปี เลือกที่จะเป็นนักวาดภาพประกอบอิสระ เบื่อๆ ก็ไปทำงานพาร์ทไทม์บ้าง รับจ้างสืบให้สำนักงานสืบของพี่ชายบ้างเหมือนดั่งคืนนี้...เวลาเกือบห้าทุ่ม ภายในผับชั้นใต้ดินของโรงแรมใหญ่ มีนักเที่ยวราตรีมานั่งดื่มด่ำโยกตัวเบาๆ ไปกับทำนองเพลงอยู่เกือบเต็มทุกโต๊ะ หนึ่งในโต๊ะเหล่านั้นมีเด็กหนุ่มหน้าอ่อน สวมชุดทะมัดทะแมงนั่งจ้องไปทางมุมหนึ่งอย่างเงียบเชียบ ทว่าจริงๆ
Magbasa pa
บทที่ 2
คืนนี้เทวาโกนหนวด แต่งหล่อ สวมสูทหรู มาร่วมงานเลี้ยงฉลองวิวาห์ของอาจารย์หมอที่สนิทกันในโรงแรมใหญ่กลางกรุง ด้วยความที่เจ้าบ่าวอยู่ในวัยโคแก่แล้ว ภายในงานเลี้ยงจึงมีแต่ผู้หลักผู้ใหญ่ในสายอาชีพเป็นส่วนใหญ่ หมอตัวเล็กๆ อย่างเขากับเพื่อนอีกสองสามคนทนนั่งปั้นหน้าอยู่จนพิธีสำคัญเสร็จสิ้น ก็พากันหลบออกจากงาน ลงมานั่งดื่มกันในผับชั้นใต้ดินนี่นั่งไปนั่งมาเพื่อนก็เริ่มหายไปกับสาวทีละคน เหลือเขานั่งจิบเหล้าดื่มด่ำบรรยากาศเย้ายวนในนี้คนเดียว ในหลายปีที่ผ่านมา เขาทำงานยุ่งทุกวัน เวลาที่เหลือว่างน้อยนิดถูกใช้ไปอย่างคุ้มค่า โดยไม่รู้ตัวก็ลด ละ เลิก ไม่ยุ่งกับปาร์ตี้เฮฮาในคืนสิ้นเดือน ห่างหายจากสาวสวยในคืนหลอกลวงเช่นนี้ไปแล้ว มีเหงาบ้าง แต่เขาไม่ได้ยี่หระอะไร ไม่ดีดดิ้นอยากออกมาเที่ยวเหมือนเมื่อก่อน วันนี้เขาก็ตามเพื่อนมานั่งเล่นแก้เบื่อเฉยๆ รอดึกหน่อย รถไม่ติดแล้วค่อยกลับบ้านจู่ๆ เด็กนี่ก็โผล่มาพร้อมกลิ่นหอมของแป้งเด็ก...“เฮ้ย!” เทวาร้องออกมา เมื่อคนนั่งข้างๆ โถมตัวเข้ามากอดแขนเขาแล้วยื่นหน้ามากระซิบบอกข้างหู“อย่าขยับนะฮะ!”ชายหนุ่มนิ่วหน้ายุ่ง รู้แหละว่าความหล่อมันโดนใจ แต่ไม่ต้องเอานมปลอมมาแนบแ
Magbasa pa
บทที่ 3
พุดแก้วเดินออกจากโรงแรมอย่างระมัดระวัง สายตาคอยมองดูรอบตัวว่าเป้าหมายยังอยู่หรือเปล่า พอเหลือบไปเห็นคนกลุ่มหนึ่งยืนออกันอยู่แถวประตูหน้าโรงแรม ซึ่งต้องเดินผ่านออกไปเรียกรถกลับบ้าน เธอก็รีบถอยหลังกลับทันทีนั่นเป็นพวกบอดี้การ์ดที่เกือบเดินมาเจอเธอ!“ทำไมยังอยู่อีกเนี่ย หรือว่าพวกเขาจะรู้ตัวแล้ว”สมองน้อยๆ รีบคิดหาทางรอด ไม่นานก็ดึกวิกผมสั้นบนหัวออก ปล่อยผมสีน้ำตาลยาวเป็นลอนคลื่นลงมาแทน“ถึงจะเป็นชุดเดิม แต่เปลี่ยนมาผมยาวเป็นผู้หญิงแล้วพวกนั้นคงจำไม่ได้หรอก”หญิงสาวปลุกใจตัวเอง สูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะยัดวิกผมสั้นใส่เป้สะพายที่หลัง เดินผ่านประตูใหญ่ออกไปตามทางเท้าอย่างมั่นใจ ในผับมืดจะตาย พวกเขาจะรู้ได้ไงว่ามีคนแอบถ่าย เธอคิดมากไปแล้ว“นี่หยุดเลยนะ!”พวกเขารู้จริงๆ ด้วย!พุดแก้วคิดพลางสาวเท้าเดินให้เร็วขึ้นกว่าเดิม ทางเท้าตรงนี้ทั้งมืดทั้งเปลี่ยว แถมยังไม่มีคนอื่นเลย เหมาะจะทำการไม่ดีสุด เธอต้องรีบเดินให้พ้นจากตรงนี้...“กรี๊ดดดดดดดดด” เสียงหวานกรีดร้องออกมาทันทีที่มีมือใหญ่เอื้อมมารั้งแขนเรียวเอาไว้“คิดจะหนีไปไหน ร้ายนะมึง!”เอ๊ะ?!ดวงตากลมโตเบิกค้าง เมื่อเห็นหน้าคนมารั้งตนไว้ “คุณ!”
Magbasa pa
บทที่ 4
ณ ห้องฉุกเฉินโรงพยาบาลเอกชนขนาดใหญ่ในเวลาต่อมาคนเจ็บที่ถูกนำตัวมาส่งด้วยอาการหน้าผากถูกของแข็งกระแทกเมื่อชั่วโมงก่อน ได้รับการรักษาเบื้องต้นแล้ว กำลังรอผลเอกซเรย์อยู่ด้วยสีหน้าบึ้งตึงหลังโดนฟาดสลบเหมือด ฟื้นมาอีกทีก็เจอหมอในห้องฉุกเฉินแบบนี้ เทวากลับไม่ได้ตระหนกตกใจอะไร สมัยก่อนพฤติกรรมชอบยุ่งกับสาวสวยหุ่นเอ็กซ์ แต่ไม่เช็กเจ้าของ ทำให้เขาเจอเรื่องทำนองนี้มาไม่น้อยถ้ายังเป็นเทวาคนเดิม แผลนี้คงได้มาเรื่องชู้สาวแน่ๆ แต่เทวาคนนี้ไม่ได้ยุ่งกับผู้หญิงสักคนมาเป็นปีๆ แล้วน่ะสิฉะนั้นต้นเหตุของเรื่องคืนนี้มันไม่ได้เกิดจากเขา!“ฮึก!”ดวงตาคมกริบตวัดมองคนนั่งร้องไห้สะอื้นอยู่เก้าอี้ข้างๆ ตอนฟื้นขึ้นมาบนเตียงคนไข้เขาก็เห็นคนคนนี้ร้องไห้น้ำตาท่วมอยู่ ทั้งร้องไห้ ทั้งขอโทษเขา จนถึงตอนนี้ยังไม่มีท่าทีว่าจะหยุดร้องเลย ใบหน้าเล็กๆ มอมแมมด้วยน้ำตา ดูอ่อนแอน่าสงสารและน่าโมโหพอกันเมื่อมาอยู่ในโรงพยาบาลที่เปิดไฟสว่างจ้า เทวาจึงพบว่าไอ้หนุ่มที่มาจูบปากเขาแล้วฟาดหัวด้วยเงินร้อยเดียวเป็นผู้หญิงจริงๆ ผมยาวสลวยกับน้ำเสียงหวานใสนั่นเป็นของจริงเธอเป็นนางสาว ไม่ใช่นาย!“ฮืออ...ฮึก..ฮือออ”“โว้ย! หยุดร้องสักท
Magbasa pa
บทที่ 5
"คะ?"“งงอะไร ค่าทำขวัญไม่จ่ายได้นะ แต่ค่าหัวปูดนี่เธอต้องรับผิดชอบสิ”สายตาคนพูดเอาเรื่องจนพุดแก้วที่งงๆ ต้องรับมือถือเขามากดเบอร์โทรศัพท์ให้อย่างจำใจ“เอาเบอร์เธอนะ ไม่เอาเบอร์คนอื่น”คนกำลังจะกดเบอร์พี่ชายเม้มปากเบาๆ เปลี่ยนไปกดเบอร์ตัวเองแล้วโทรออกเลย “พอใจยังคะ”เทวาส่ายหน้า “ขอดูบัตรประชาชนด้วย อย่าคิดว่าฉันโง่ นี่เห็นว่ายังเด็กอยู่หรอกนะ ถึงยอมให้เรื่องจบง่ายแบบนี้ เธอไม่ต้องกลัวเสียเปรียบ ฉันไม่ขอดูฝ่ายเดียวหรอก เราแลกกันดูทั้งสองฝ่ายนั่นแหละ เวลาติดต่อจะได้ไม่ต้องนึกนาน ได้ยินชื่อก็รู้เลย อ๋อ คนที่ทำให้โดนตีหัวนั่นเอง!”พุดแก้วมุมปากกระตุก ได้แต่ค้นเอาบัตรประชาชนมาให้เขาดูพลางบอกเสียงเข้ม “ปีนี้ฉันอายุยี่สิบหกแล้วค่ะ ไม่เด็กแล้ว กรุณาเข้าใจใหม่ด้วย”“อ้าว! เห็นตัวเล็กนิดเดียวก็นึกว่ายังเด็กอยู่ ที่แท้เธอเตี้ยไปสินะ”เตี้ยบ้านคุณสิ!คนมีส่วนสูงเกินมาตรฐานสาวไทยมาไม่กี่เซนติเมตรตะโกนด่าในใจที่บอกว่าเขาไม่ใช่คนรับมือยากทิ้งนั่นเธอขอลบทิ้ง!หลังแยกจากพุดแก้ว แทนที่เทวาจะตรงกลับบ้าน เขาดันโทรหาใครบางคนที่บอกว่าไปงานแต่งอาจารย์หมอไม่ได้เพราะติดเวรดึกก่อนเมื่อรู้พิกัดแล้ว ร่างสูงโ
Magbasa pa
บทที่ 6
เช้าวันใหม่มาถึงพร้อมเสียงนกน้อยเจื้อยแจ้วคุยกัน แต่พุดแก้วยังนอนซุกตัวอยู่บนเตียงไม่ยอมตื่น ด้วยนอนคิดเรื่องที่เกิดขึ้นอยู่ทั้งคืน กว่าจะหลับสนิทได้ก็จวนเช้าแล้วเวลาล่วงเลยมาถึงก่อนเที่ยงหน่อยๆ นั่นละ หญิงสาวถึงตื่นนอน เดินงัวเงียเข้าไปล้างหน้าแปรงฟันให้สดชื่น แล้วลงไปหาอะไรกินข้างล่าง โดยที่ยังสวมชุดนอนลายการ์ตูนสีหวานอยู่อย่างนั้น“ตื่นแล้วเหรอครับคุณนาย”มีเสียงถามดังมาจากครัวที่อยู่ข้างบันไดทันทีที่พุดแก้วเดินลงมาจากชั้นบน ก่อนชายหนุ่มเจ้าของเครื่องหน้าคมเข้มอย่างไทยแท้จะเดินออกมา พอเขาส่งยิ้มอ่อนโยนให้ พุดแก้วก็รีบฉีกยิ้มกว้างให้พี่ชายอย่างดีใจ“กลับมาถึงตอนไหนเนี่ย พุดไม่ได้ยินเสียงรถเลย”“ถึงเมื่อเช้า” เพชรกล้าตอบพลางมองน้องด้วยแววตาเอ็นดู ขนาดอยู่ในชุดนอนเน่าๆ กับใบหน้าสดแบบนี้ พุดแก้วก็ยังดูสดใสน่ารักน่าหยิกอยู่ดี “ตื่นเพราะหิวแล้วใช่ไหม มากินข้าวกับพี่สิ”พุดแก้วพยักหน้ารับอย่างไม่รีรอ น้อยคนจะรู้ว่าพ่อหนุ่มหน้าคมออกแนวอันธพาลครองเมืองจนครองใจสาวๆ คนนี้มีฝีมือเรื่องงานครัว ถ้าเห็นเพชรกล้าสวมผ้ากันเปื้อน วันนั้นคุณมีลาภปาก!
Magbasa pa
บทที่ 7
“แต่ไม่ต้องห่วง พี่เรียกให้คุ้มแน่”“เยี่ยมเลยพี่ชาย”“ไอ้งก!”ฝ่ายพี่ชายขึงตาใส่ยิ้มๆ เรื่องอื่นพุดแก้วมีความคิดแสนจะเรียบง่ายเหมือนคนไม่คิดอะไร บ้าบออยู่ในสตูดิโอทำงานตัวเอง อยู่ในโลกแห่งจินตนาการที่หลากหลาย แต่มีเรื่องหนึ่งที่ไม่ปล่อยวางเรื่องเงิน!ผู้หญิงวัยนี้ฝันไว้เช่นไรเขาไม่รู้ ความฝันของพุดแก้วคือจะหยุดทำงานหนักในวัยขึ้นเลขสี่หรือห้า แล้วออกไปเที่ยวเล่นด้วยเงินที่เก็บไว้ ถ้ามีครอบครัวก็จะเลี้ยงลูกๆ อยู่บ้าน รอสามีกลับจากทำงาน อีกฝันคืออยากนอนเกาะเขากินไปวันๆฝันไกลจนเขากลัวว่าจะไปไม่ถึง!แต่ถึงพุดแก้วจะหยุดทำงานเสียตั้งแต่ตอนนี้เขาก็ไม่ว่าอะไร บ้านเราไม่มีภาระให้ต้องกังวล ผู้ใหญ่ในบ้านก็จากไปหมดแล้ว คนที่ยังอยู่...ก็อยู่ในที่ของท่านในฐานะทายาทของเจ้าของที่ดินให้เช่าทำเลทองนับสิบๆ แห่ง ทั้งในกรุงเทพฯ และต่างจังหวัด ไหนจะบ้านจัดสรรในย่านนี้อีกหลายหลังที่ปล่อยเช่าอยู่ พวกเขาสองพี่น้องอยู่เฉยๆ ไม่ทำงานอะไรก็มีกินมีใช้สบายรายได้พวกนี้เขาที่เป็นพี่ชายได้แค่ค่าเช่าที่ดิน ยังต้องแบ
Magbasa pa
บทที่ 8
สั่งอาหารเสร็จ นุจรีก็เริ่มชวนพุดแก้วคุย “ไหน เล่าหน่อย วันก่อนไปลุยเดี่ยวมาอีกแล้วนี่ เป็นไงบ้าง”“เกือบไม่รอด”“แกถูกจับได้เหรอ!”“ถ้าถูกจับได้ ฉันจะมานั่งอยู่ตรงนี้เหรอคะ” ค้อนขวับใส่เพื่อนแล้วพุดแก้วจึงเริ่มเล่าเรื่องที่เกิดขึ้น หลังฟังจบ นุจรีถึงกับอ้าปากค้าง คว้าน้ำเปล่ามาดื่มตั้งสติอยู่สักพัก ก่อนจะพูดออกมาด้วยสีหน้าเป็นห่วง“ดีนะที่มีคนช่วยไว้ ฉันว่าแกอย่าออกไปหาข่าวคนเดียวอีกเลยพุด น่ากลัวจะตายไป!”“พี่เพชรก็ไม่โอเค ห้ามฉันทำงานชั่วคราว ไม่รู้ว่าเป็นฝีมือคนที่เรากำลังสืบเรื่องชู้สาวอยู่หรือเปล่า”“นี่ว่าใช่! แล้วพลเมืองดีคนนั้นล่ะ เขาว่าไง จะเอาเรื่องคนร้ายไหม”“แค่ขอให้รับผิดชอบเรื่องการรักษาน่ะ”“ขอแกหรือขอคนร้าย?”“ฉันสิ เราจับคนร้ายไม่ได้ แต่เขารู้ว่าฉันเป็นต้นเหตุน่ะ”“ฟังแล้วเหมือนจะเป็นคนดี แต่ถ้าดีจริง น่าจะปล่อยแกไปนะ เพราะแกก็เป็นเหยื่อเหมือนกัน”เพราะเขาเป็นคนดีที่ไม่ค่อยปกติไง!พุดแก้วได้แต่ตอบอยู่ในใจ ยังไงเขาก็ช่วยเธอไว้ จะพูดถึงเขาในแง่ไม่ดีนักคงไม่เหมาะ...
Magbasa pa
บทที่ 9
“พาไปหาหมอดีไหมนะ”ร่างบางหมุนไปหมุนมาอย่างไม่รู้จะจัดการกับพวกมันยังไงดี ทันใดนั้นเธอก็วิ่งไปเอามือถือมากดหาโรงพยาบาลสัตว์ที่อยู่ใกล้ที่สุด ไม่นานผลการค้นหาก็แสดงให้เห็นว่าแถวนี้มีโรงพยาบาลและคลินิกสัตว์หลายแห่งพุดแก้วดูอยู่สักพักทำตาโต“ยายเซ่อเอ๊ย!”เพราะไม่มีสัตว์เลี้ยงในบ้าน เธอเลยจำไม่ได้ว่าหลายปีก่อนบ้านใหญ่ติดถนนหน้าหมู่บ้านได้ถูกเปลี่ยนเป็นคลินิกสัตว์ไปแล้ว เมื่อเปิดอ่านข้อมูลคร่าวๆ แล้วก็พบว่าเปิดบริการเวลาเก้าโมงเช้า ปิดสามทุ่ม ถ้ารีบไปตอนนี้น่าจะทันอยู่หญิงสาวมองแม่แมวที่ดูไร้เรี่ยวแรงกว่าเดิม แถมยังมีเลือดออกเยอะขึ้น ตัดสินใจอุ้มกล่องแมวพุ่งตัวออกจากบ้านทันทีถ้าชักช้าอยู่ น่ากลัวว่าจะไม่รอดไปถึงมือหมอ! ท่ามกลางสายฝนที่เทลงมาหนักขึ้นๆ พุดแก้วได้ขับรถพาแมวเดินทางมาถึงจุดหมายในเวลาไม่ถึงห้านาที เธอมองบ้านสีเขียวไข่กา ท่ามกลางหมู่ไม้สวนร่มรื่นกับป้ายชื่อ ‘คลินิกสัตว์เทวารักษ์’ ที่แขวนอยู่บนเสาเหนือประตูทางเข้าด้วยความดีใจ รีบเปิดประตูก้าวเข้าไปติดต่อเคาน์เตอร์ต้อนรับ
Magbasa pa
บทที่ 10
ดวงตากลมโตสุกใสมองใบหน้าคมเข้มเต็มไปด้วยหนวดเคราของคุณหมออย่างไม่เชื่อสายตา นี่ถ้าจำแววตาดุๆ คู่นี้ไม่ได้ เธอคงคิดจำเขาไม่ได้ ก็คืนนั้นเขาดูหล่อสะอาดกว่านี้ตั้งเยอะ จนเธอแอบชมว่าหล่อระเบิดทั้งที่เขาเกรี้ยวกราดใส่อยู่ด้วยซ้ำทำไมวันนี้เขาถึงดูไม่ได้แบบนี้ล่ะขณะพุดแก้วกำลังอึ้งอยู่ก็ถูกเจ้าของอ้อมแขนจับให้ยืนดีๆ“เห็นคนหล่อแล้วถึงกับยืนไม่ไหวเลยเหรอ” เทวาเอ่ยเย้าคนตัวเล็กที่อยู่ในชุดอยู่บ้านธรรมดาๆ แถมยังรวบผมยาวขึ้นสูง เผยใบหน้าหมดจดสดใส เขายิ้มชอบใจใหญ่ที่เห็นเธอทำหน้าเหลอหลามองมา ก่อนดวงตาคมคู่นั้นจะมองร่างเล็กขึ้นลงเร็วๆ อย่างชำนาญแม่เจ้าโว้ย!เห็นตัวเล็กๆ ที่แท้ก็ซ่อนรูปไม่เบา อก เอว สะโพก พกมาเน้นๆ เลยแม่คุณเทวาร้องอื้ออึงอยู่ในใจขณะยังยิ้มกริ่มมองสาว พุดแก้วในเวลานี้ เข้าตาเขากว่าตอนเป็นครึ่งชายครึ่งหญิงในคืนนั้นเยอะ นี่เขามองสาวสวยซ่อนรูปเป็นเด็กหนุ่มไปได้ไงเนี่ย ปกติมองแป๊บเดียวก็รู้แล้ว สงสัยไม่ได้มองสาวนานจนเรดาห์พังแล้วแน่เลยพุดแก้วได้ยินเขาพูดแบบนั้นก็หน้าแดงก่ำ รีบถอยมาบอกอยู่ห่างๆ “ขอโทษค่ะ ฉันตกใจเลยไม่ทันระวัง แล้วก็ไม่คิดว่าคุณหมอจะเป็น...”“จะเป็นผมน่ะเหรอ หึหึ” เ
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status