Masukเพียงเพราะอยากช่วยแมว ชีวิตแสนเรียบง่ายของเธอเลยถึงคราวพลิกผัน ต้องพานพบกับคุณหมอเทวา นายสัตวแพทย์หนุ่มมาดเถื่อน ที่ชอบทำตัวเหมือนยาจก ทั้งที่รวยไม่เป็นสองรองใคร วันๆ เอาแต่มาขอข้าวบ้านเธอกิน หลงตัวเองนี่ยืนหนึ่ง เรื่องชอบมโนไปเองนี่สุดๆ ไม่รู้ว่าไปเอาความมั่นหน้ามาจากไหน แต่ความดีและความอบอุ่นที่เขามีให้ ก็ทำให้เธอค่อยๆ เผลอใจรักคนหน้าเถื่อนแต่(พยายาม)น่ารักเข้าจนได้ และช้ำใจแทบตาย กับความจริงที่ว่าเทวาซ่อนผู้หญิงไว้อีกคน เธอเป็นแค่คนคั่นเวลา ที่เขาแอบมาหาเวลาเหงาใจ!
Lihat lebih banyakในยุคสมัยนี้ เมื่อก้าวเข้าสู่วัยทำงาน หลายคนมักจะมีวงจรชีวิตที่ค่อนข้างตายตัว
เหล่ามนุษย์ออฟฟิศนี่รีบกันตั้งแต่ตื่น เพราะต้องนั่งรถฝ่าการจราจรอันหนาแน่นในช่วงเช้า เพื่อให้ไปถึงที่ทำงานทันเวลาตอกบัตรเข้างาน แล้วทำงานยุ่งตัวเป็นเกลียวทั้งวัน มีไม่กี่วันเท่านั้นที่ได้นั่งทำงานสบายๆ เมื่อได้เวลาเลิกงานก็รีบเก็บกระเป๋าแจ้นออกจากออฟฟิศ บ้างตรงกลับบ้าน บ้างนัดทานข้าวสังสรรค์ละลายความเหนื่อยกับเพื่อนๆ หรือแวะท่องราตรีต่อ วันศุกร์นี่เป็นเหมือนวันปล่อยผีของมนุษย์เงินเดือนเลยทีเดียว
ขณะเดียวกันก็มีคนอีกกลุ่มที่ทำงานเป็นฟรีแลนซ์ ทำในสิ่งที่ตนเองสนใจ รับงานอย่างอิสระ ไม่มีเจ้านาย ไม่มีเวลาเข้าออกงานตายตัว แต่มีกำหนดเวลาส่งงาน
พุดแก้ว สาวหน้าหวานวัย 26 ปี เลือกที่จะเป็นนักวาดภาพประกอบอิสระ เบื่อๆ ก็ไปทำงานพาร์ทไทม์บ้าง รับจ้างสืบให้สำนักงานสืบของพี่ชายบ้าง
เหมือนดั่งคืนนี้...
เวลาเกือบห้าทุ่ม ภายในผับชั้นใต้ดินของโรงแรมใหญ่ มีนักเที่ยวราตรีมานั่งดื่มด่ำโยกตัวเบาๆ ไปกับทำนองเพลงอยู่เกือบเต็มทุกโต๊ะ หนึ่งในโต๊ะเหล่านั้นมีเด็กหนุ่มหน้าอ่อน สวมชุดทะมัดทะแมงนั่งจ้องไปทางมุมหนึ่งอย่างเงียบเชียบ ทว่าจริงๆ แล้วเป็นพุดแก้วที่แฝงตัวมารอถ่ายรูปหนุ่มใหญ่นัวเนียกับสาวสวยเซ็กซี่อยู่นั่นเอง
คืนนี้หญิงสาวฉายเดี่ยว ไม่ได้มากับทีมสืบของพี่ชายเหมือนเคย เพราะเหลือแค่เก็บภาพใกล้ๆ ไปประกอบสำนวนการสืบที่รวบรวมไว้ได้เกือบสมบูรณ์แล้วเท่านั้น
แต่นานสองนานแล้วก็ยังไม่ได้ภาพที่ต้องการ เพราะฝ่ายนั้นมีบอดี้การ์ดตามมาเฝ้าอยู่หลายคน บังคนเป็นเจ้านายเสียมิด พุดแก้วนั่งรอหาจังหวะแอบถ่ายมาเป็นชั่วโมงแล้ว จะเอากล้องดีๆ ออกมาซูมถ่ายก็กลัวเตะตาพวกเขา บอดี้การ์ดหลายคนขนาดนั้น พลาดแค่นิดเดียว คืนนี้เธอก็อาจจะไม่ได้กลับบ้านโดยสวัสดิภาพ ได้แต่ใช้สมาร์ทโฟนสุดล้ำแอบถ่ายเอาแบบนี้...
อ้ะ!
พุดแก้วรีบเก็บภาพการนัวเนียกันของเป้าหมายไว้ เมื่อบอดี้การ์ดสองคนที่นั่งบังอยู่ลุกเดินออกไปอีกทาง เธอรัวนิ้วจนคิดว่าน่าจะเก็บภาพที่ต้องการได้แล้วถึงลุกขึ้นเดินหนีออกมาด้วยสีหน้ายิ้มกริ่ม
ไม่คิดว่าหันหลังปุ๊บจะต้องชะงักปั๊บ
บอดี้การ์ดสองคนนั้นกำลังเดินสวนมาทางนี้!
ไม่ได้การแล้ว!
เท้าเล็กในรองเท้าผ้าใบสีตุ่นรีบเดินเลี้ยวไปห้องน้ำ เพื่อเปลี่ยนชุดตามแผนหลบหนี แต่ห้องน้ำดันอยู่ไกลไป แผนใหม่ถูกคิดค้นออกมาทันที และก็เห็นว่าโต๊ะถัดไปมีผู้ชายผมยาวนั่งจิบเหล้าพลางก้มหน้ากดโทรศัพท์มือถือเล่นอยู่ ดูแล้วน่าจะมาคนเดียว แม้แผนนี้จะดูไม่เข้าท่าเท่าไร แต่พุดแก้วไม่มีเวลาคิดแผนอื่นแล้ว เธอรีบถอดเสื้อแจ็คเก็ต เหลือไว้แค่เสื้อกล้ามสีดำ เดินไปนั่งลงข้างผู้ชายคนนั้นทันที
“โต๊ะอื่นยังว่างครับ”
“ขอโทษฮะ ขอนั่งด้วยครู่เดียว”
เจ้าของโต๊ะส่งเสียงบอกโดยไม่เงยหน้า พุดแก้วที่กำลังก้มหน้าหลบบอดี้การ์ดพวกนั้นกดเสียงต่ำบอกเขา ไม่รู้เลยว่าการขยับตัวเล็กน้อยของตนจะทำให้กลิ่นแป้งเด็กอ่อนๆ ลอยไปกระทบจมูกคนกำลังเล่นเกมยุ่งอยู่
ชายหนุ่มผมยาวหน้าหล่อปานนายแบบเงยหน้าขึ้นมองแขกไม่ได้รับเชิญช้าๆ เมื่อเห็นว่าเป็นเด็กหนุ่มตัวเล็กท่าทางอ้อนแอ้นมาขอนั่งด้วย ดวงตาสีน้ำตาลดำดูเจ้าเล่ห์คู่นั้นพลันหรี่ลงอย่างไม่ชอบใจ
โต๊ะอื่นว่างตั้งเยอะตั้งแยะ มันยังเลือกมาขอนั่งโต๊ะเขา ไอ้เด็กนี่คิดจะมาอ่อยเขางั้นเหรอ
มันวอนอยากโดนดีใช่ไหม?
พุดแก้วมองบ้านเดี่ยวหลังใหญ่ตรงหน้าด้วยความตื่นเต้นในที่สุดเธอก็จะได้เจอกับครอบครัวของเทวาแล้ว!วันนี้หญิงสาวเลือกสวมชุดกระโปรงสีอ่อนแบบเรียบง่าย เกล้าผมขึ้น แต่งหน้าบางๆ ดูสวยหวานจนเทวามองแล้วมองอีก“ตื่นเต้นเหรอ” เทวาที่โกนหนวดออกจนหล่อเหลาเกลี้ยงเกลาถามยิ้มๆ ขณะเดินจูงมือกันเดินเข้าบ้าน “ที่รักทำตัวสบายๆ เลย ไม่ต้องกลัว พ่อกับแม่พี่ใจดีมาก”“ไม่ได้กลัวสักหน่อย พุดแค่ตื่นเต้น”“โอเค พร้อมนะ” ว่าแล้วเขาก็ส่งเสียงบอกคนในบ้านแบบได้ยินไปสามบ้าน “วาวามาแล้วคร้าบ!”“...” พุดแก้วถึงกับมุมปากกระตุกสิ้นเสียงเทวา สตรีวัยกลางคนคนหนึ่งก็เดินยิ้มออกมาทันที ท่านมีใบหน้าคล้ายกับเทวาไม่น้อย แต่มีความอ่อนหวานมากกว่า พอเห็นหน้าท่านแล้ว พุดแก้วก็คิดว่าเลยนี่ต้องเป็นคุณแม่ของเขาแน่ๆ จึงยกมือขึ้นไหว้พลางยิ้มส่งให้ทันที“สวัสดีค่ะ”“หวัดดีจ้ะ เข้ามาเลยๆ แม่กับพ่อกำลังรออยู่ เดี๋ยวแม่ทำของอร่อยให้กินนะ” ฤทัยรักษ์เข้าไปจับมือคนรักของลูกชายคนเล็กด
หลายชั่วโมงต่อมา...“นี่มันเรื่องบ้าบอคอแตกอะไรของมึง ไอ้ห่าวิน ปล่อยเมียที่กำลังจะคลอดลูกไว้ตามลำพังได้ไงห๊า!” เทวาลากแฝดพี่มาโวยนอกห้องพักฟื้นของคุณแม่คนใหม่ ตอนนี้เมลดาคลอดลูกชายออกมาเรียบร้อย ปลอดภัยดีทั้งแม่และลูก คุณแม่กำลังนอนพักฟื้นอยู่ ส่วนคุณลูกถูกแยกไปดูแลที่ห้องเด็กอ่อน เป็นเหตุฉุกเฉินที่เขาทำอะไรไม่ถูกจริงๆ โชคดีแค่ไหนที่เอาพุดแก้วมาด้วย เลยมีคนปลอบหลานระหว่างพาแม่มันมาโรงพยาบาลด้วยความตื่นตระหนกกันทั้งแก๊ง“เพราะกลัวจะมีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นไง กูถึงได้โทรตามมึงมาอยู่กับมดที่บ้าน”“อะไรนะ!”เทวินทร์ไม่เอ่ยอะไรอีก ยกมือนวดขมับเดินไปนั่งเก้าอี้ตรงมุมทางเดินด้วยสีหน้าอ่อนล้า การผ่าตัดที่เคร่งเครียดเมื่อช่วงเที่ยงทำเขาล้าไม่น้อย แต่การเข้าไปอยู่ในห้องคลอดกับภรรยาทรมานเขาจนหมดแรงไปเลย ทั้งที่เป็นการคลอดลูกคนที่สองแล้ว เขากลับยังรู้สึกกังวลและหวาดกลัวเหมือนครั้งที่ภรรยามาคลอดลูกชายคนแรกไม่มีผิด“นี่มึงไม่ได้ให้กูมาทำภารกิจห้ามเลี้ยงแมว แต่วางแผนให้กูมาเฝ้าเมียแทน ระหว่างที่มึงออกมาทำงานใช่ไหม&rdquo
เมื่อมีคนเอ่ยถึงพ่อ มังกรน้อยก็เหลียวหาคนหายตัวไปจากบ้าน พอไม่เจอก็เงยหน้าบอกแม่“มังกองจะหาคุมพ่อ ให้คุมพ่อมาตีอาวา วันนี้อาวาแกล้งมังกองอีกแล้ว อาวาไม่น่ารัก อาวาใจร้าย”“จ้า อาวาไม่น่ารักหรอก พ่อวินน่ารักคนเดียวเลย” เทวามองค้อนใส่หลานรักคนล่าสุดของวงศ์ตระกูลทรัพย์มหาศาล นี่ถ้ารู้ว่าคนใจร้ายตัวจริงคือพ่อตัวเอง คงมีคนร้องไห้น้ำตาท่วมบ้านแน่พุดแก้วเห็นท่าไม่ดี ไม่อยากให้อาหลานงอนกัน จึงยิ้มเรียกเด็กชาย “มังกรขา ถ้าพี่รวยไม่เล่นด้วย มาเล่นกับแมวในโทรศัพท์ของพี่พุดดีไหมคะ”“แมวของพี่พุด...” หนูน้อยค่อยๆ เงยหน้ามองพุดแก้ว กะพริบดวงตาที่ยังมีน้ำตาคลอถาม “พี่พุดมีแมวด้วยหยอ?”“มีสิจ๊ะ ตั้งสี่ตัวแน่ะ มังกรมาดูสิ เดี๋ยวพี่พุดเปิดรูปให้ดู”“มังกองจะดูแมวของพี่พุด!”เด็กอ้วนโผไปเกาะขาพุดแก้วทันที ทำเอาผู้ใหญ่ทั้งสามส่ายหน้าเอ็นดูตามๆ กันเมื่อได้เห็นรูปแมวในอินสตาแกรมของพุดแก้ว คนร้องไห้อยู่หยกๆ พลันยิ้มกว้างอย่างถูกใจ ร่างป้อมในชุดหมีแขนสั้นสุดน่ารักยั
ความสัมพันธ์ของเทวากับพุดแก้วนับวันยิ่งแน่นแฟ้นขึ้นเรื่อยๆ เมื่อก่อนเทวาจะมาแค่ช่วงเย็น เดี๋ยวนี้ว่างเมื่อไรเป็นต้องมาซึ่งการที่พุดแก้วทำงานอยู่บ้านทำให้เทวามาหาเธอได้ตลอด พอห้ามเธอไปทำงานสืบให้เพชรกล้าไม่ได้ เขาก็ทำตัวให้ว่างเพื่อตามเธอไปสืบด้วย ล่าสุดป่วนจนเธอไม่ได้งานเลย“จะตามมาทำไมก็ไม่รู้ ทำพุดเสียสมาธิหมด” คนไม่ได้งานบ่นอุบ “เป้าหมายเดินหายไปไหนแล้วไม่รู้เนี่ย”“ก็พี่กลัวพุดจะเป็นอะไรไปนี่ ไม่มาด้วยไม่ได้หรอก”พุดแก้วเหนื่อยจะพูด เลยพยักหน้าให้เขาขับรถกลับ“ไม่ตามแล้วเหรอจ๊ะ”“ไม่ค่ะ วันนี้พอแล้ว กลับกันเลยดีกว่า”“ทำไมล่ะ พี่ยังขับรถไหวนะ”“แต่พุดไม่ไหวแล้ว” เธอถลึงตาใส่เขา “ที่พี่ทำแบบนี้เพราะไม่อยากให้พุดทำงานนี้ใช่ไหม งั้นพุดไม่ทำแล้ว ไม่มีเงินกินใช้ก็จะเกาะผัวเอา!”“เกาะเลย” เทวาบอกทันที “ผัวเต็มใจให้เกาะมากๆ จ้ะ”“ทุกวันนี้ยังมาเกาะพี่เพชรกินอยู่เลย พี่จะเอาอะไรมาให้พุดเกาะไม่
คืนนี้เทวาโกนหนวด แต่งหล่อ สวมสูทหรู มาร่วมงานเลี้ยงฉลองวิวาห์ของอาจารย์หมอที่สนิทกันในโรงแรมใหญ่กลางกรุง ด้วยความที่เจ้าบ่าวอยู่ในวัยโคแก่แล้ว ภายในงานเลี้ยงจึงมีแต่ผู้หลักผู้ใหญ่ในสายอาชีพเป็นส่วนใหญ่ หมอตัวเล็กๆ อย่างเขากับเพื่อนอีกสองสามคนทนนั่งปั้นหน้าอยู่จนพิธีสำคัญเสร็จสิ้น ก็พากันหลบออกจากง
ในยุคสมัยนี้ เมื่อก้าวเข้าสู่วัยทำงาน หลายคนมักจะมีวงจรชีวิตที่ค่อนข้างตายตัวเหล่ามนุษย์ออฟฟิศนี่รีบกันตั้งแต่ตื่น เพราะต้องนั่งรถฝ่าการจราจรอันหนาแน่นในช่วงเช้า เพื่อให้ไปถึงที่ทำงานทันเวลาตอกบัตรเข้างาน แล้วทำงานยุ่งตัวเป็นเกลียวทั้งวัน มีไม่กี่วันเท่านั้นที่ได้นั่งทำงานสบายๆ เมื่อได้เวลาเลิกงาน
เพราะมีพายุฝนกระหน่ำลงมาทั้งคืน สภาพอากาศในเช้าวันต่อมาเลยค่อนข้างเย็นฉ่ำต้นไม้ใบหญ้าล้วนได้รับน้ำจนเขียวชอุ่ม พลังงานสดชื่นมีอยู่ทั่วทุกหนแห่ง นกกระจิบส่งเสียงคุยกันเจี๊ยวจ๊าว ผู้คนออกจากบ้านไปทำกิจวัตรต่างๆ ผู้ใหญ่ไปทำงาน เด็กน้อยไปเรียนหนังสือ รถราแล่นกันวุ่นวาย กิจการทยอยเปิดให้บร
“พาไปหาหมอดีไหมนะ”ร่างบางหมุนไปหมุนมาอย่างไม่รู้จะจัดการกับพวกมันยังไงดี ทันใดนั้นเธอก็วิ่งไปเอามือถือมากดหาโรงพยาบาลสัตว์ที่อยู่ใกล้ที่สุด ไม่นานผลการค้นหาก็แสดงให้เห็นว่าแถวนี้มีโรงพยาบาลและคลินิกสัตว์หลายแห่งพุดแก้วดูอยู่สักพักทำตาโต“ยายเซ่อเอ๊ย!&rdquo
Ulasan-ulasan