Mag-log inShare
01 “สตรีมเมอร์สาว”
Petsa ng paglalathala:
2026-08-05 17:23:01“ฟอกซ์ ฟอกซ์คลับ ยินดีให้บริการค่า!~ ♡”
เสียงหวานใสของ น้อยหน่า ดังผ่านไมโครโฟนสำหรับสตรีมเมอร์ พร้อมรอยยิ้มสดใสที่เธอตั้งใจส่งให้กล้องเว็บแคมโดยเฉพาะ รอยยิ้มนั้นเป็นเหมือนเครื่องหมายการค้าของเธอเวลาสตรีม เพราะเธอรู้ดีว่าผู้ชมจำนวนมากหลงเสน่ห์ความร่าเริงของเธอตั้งแต่วินาทีแรกที่เปิดไลฟ์
กล้องเว็บแคมค่อย ๆ จับภาพตั้งแต่ริมฝีปากสีชมพูระเรื่อที่ขยับตามคำพูด ก่อนจะเลื่อนเฟรมภาพลงมาถึงช่วงลำตัว หน้าอกอวบอึมที่แทบจะทะลั่กออกจาก ชุดบอดี้สูทบันนี่สีแดง และเอวคอดกิ่วของเธอ
น้อยหน่ารู้ดีว่ามุมกล้องนี้ทำให้รูปร่างของเธอดูโดดเด่นที่สุด และถึงแม้บางครั้งเธอจะรู้สึกเขินก็ตาม แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่ามันคือเหตุผลหนึ่งที่ทำให้ยอดผู้ชมของเธอสูงขึ้นเรื่อย ๆ
น้อยหน่า สตรีมเมอร์สาย 18+ วัย 21 ปี เธอเป็นที่รู้จักในหมู่ผู้เล่นเกมโรลเพลย์
เกมที่ผู้เล่นแต่ละคนจะสวมบทบาทสมมติใช้ชีวิตในโลกเสมือนจริง ซึ่งบางครั้งโลกเสมือนนั้นกลับทำให้ผู้คนรู้สึกเป็นตัวของตัวเองได้มากกว่าชีวิตจริงเสียอีก
และบทบาทที่น้อยหน่าเลือกเล่นก็คือ ผู้จัดการบาร์ในคลับกลางเมือง บทบาทที่ทำให้เธอได้ใช้ทั้งความขี้เล่น ไหวพริบ และความสามารถในการเอาใจคนอื่นอย่างเต็มที่ จนหลายคนแทบลืมไปว่านี่เป็นเพียงตัวละครในเกมเท่านั้น
ในเซิร์ฟเวอร์แห่งนี้ เธอใช้ชื่อว่า PieCarrotX หรือที่ผู้เล่นส่วนใหญ่มักเรียกเธอว่าพาย ซึ่งเป็นชื่อเล่นที่ฟังดูน่ารักและเข้ากับบุคลิกของเธอจนติดปากคนดูแทบทุกคน
“หากคุณลูกค้าอยากให้น้อง ๆ คนไหนบริการบอกได้เลยน้า~ ตอนนี้น้อง ๆ พร้อมให้บริการทุกท่านค่า”
น้อยหน่าพูดด้วยน้ำเสียงสดใสขณะตัวละครของเธอยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์บาร์ในเกม มือของเธอขยับเมาส์ไปมาอย่างคล่องแคล่ว และในใจเธอก็แอบคิดไปด้วยว่าวันนี้ดูเหมือนจะมีผู้เล่นใหม่เข้ามาเยอะกว่าปกติ ซึ่งนั่นหมายความว่ารายได้จากโดเนทคืนนี้อาจจะดีไม่น้อย
ระบบของเกมอนุญาตให้ผู้เล่นพูดคุยกันผ่านเสียง หากตัวละครอยู่ใกล้กันมากพอ ทำให้บรรยากาศในบาร์เสมือนจริงเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ เสียงพูดคุย และเสียงเพลงที่เปิดคลออยู่เบา ๆ จนบางครั้งน้อยหน่าก็เผลอลืมไปเหมือนกันว่านี่ไม่ใช่สถานที่จริง
“มีบริการแบบไหนบ้างครับ”
เสียงชายคนหนึ่งดังขึ้นจากตัวละครที่ยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามเคาน์เตอร์ น้ำเสียงของเขาฟังดูเหมือนกำลังลองเชิงมากกว่าจะถามด้วยความสงสัยจริง ๆ
“มีแบบเอ็นปกติและเอ็นวีค่า~”
น้อยหน่าอธิบายด้วยน้ำเสียงเป็นกันเองเหมือนพนักงานต้อนรับมืออาชีพ ในขณะเดียวกันเธอก็คิดในใจว่าอีกฝ่ายน่าจะเป็นผู้เล่นใหม่ เพราะคำถามแบบนี้มักมาจากคนที่เพิ่งเข้ามาในเซิร์ฟเวอร์ไม่นาน
บาร์ที่เธอดูแลเป็นบาร์ 18+ มีบริการเด็กเอ็นออนไลน์ เอ็นปกติคือพูดคุยรับฟังลักษมณะคล้ายกับโฮส แต่ถ้าเอ็นวีไอพี...พวกเราจะทำมากกว่าพูดคุย โดยผู้เล่นที่รับหน้าที่นั้น ๆ จะได้รับค่าจ้างเป็นสกุลเงินในเกม เพื่อเอาไว้ซื้อไอเทมราคาสูง หรือไม่ก็สามารถเอาไปแลกขายตามกลุ่มได้
“สนใจเอ็นวีผู้จัดการได้ไหมครับ”
“เอ้ แต่ผู้จัดการไม่รับงานน้า ลองมองหาน้อง ๆ คนอื่นดีไหมคะ”
น้อยหน่าตอบพร้อมหัวเราะเบา ๆ ให้บรรยากาศดูผ่อนคลาย แม้เธอจะเป็นสตรีมเมอร์สาย 18+ ก็ไม่ได้หมายความว่าเธอจะทำอะไรกับใครก็ได้นี่หน่า
ติ๊ง
[รับเลยครับพี่สาว ผมอยากเห็นพี่สาวเอ็น]
ติ๊ง
โดเนทเพิ่ม 1,000 [น้องพายรับเอ็นวีเลย]
ติ๊ง
[อยากเห็นน้องพายเอ็นวี]
ข้อความโดเนทจากคนดูในไลฟ์เด้งขึ้นมาแทบไม่หยุด ทำให้น้อยหน่าหลุดยิ้มออกมา เพราะถึงแม้เธอจะพยายามวางตัวเหมือนเป็นแค่การเล่นสนุกในเกม แต่ยอดโดเนทเหล่านี้ก็เป็นรายได้ก้อนสำคัญสำหรับเธอจริง ๆ แม้ว่าที่บ้านจะไม่ได้ขัดสน...แต่ไม่ว่าใครกลิ่นเงินก็หอมหวานเสมอ เธอเองก็เช่นกัน
“ขอโทษนะครับ พอดีว่าวันนี้ผู้จัดการนัดกับผมแล้ว” เสียงทุ้มอีกเสียงดังขึ้นแทรกกลางวงสนทนา
“ผมอยากให้ผู้จัดการดูแลครับ”
น้อยหน่าเหลือบมองชื่อผู้เล่นที่ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ แล้วเธอก็หลุดยิ้มออกมาทันที
เฮียธีร์ ลูกค้าประจำที่มักจะโผล่มาในไลฟ์ของเธอแทบทุกคืน และอีกฝ่ายยังเป็นถึงพี่ชายในเกมที่น้อยหน่ารู้จักมาเกือบสองปีแล้ว
“อื้มมมม...ซูเปอร์คาร์สามคันไหวไหมคะ” น้อยหน่าพูดด้วยน้ำเสียงหยอกล้อเหมือนกำลังเล่นเกมต่อรอง ทั้งที่ในใจเธอรู้อยู่แล้วว่าอีกฝ่ายไม่มีทางถอยง่าย ๆ แน่
“…” อีกฝ่ายเงียบไปครู่หนึ่งราวกับกำลังคิด
“กี่สิบคันผมก็ให้ได้ครับ”
“เฮีย~” น้อยหน่าลากเสียงยาวอย่างคนที่รู้ทัน...เฮียคงหวงแหละ ถึงได้มากันท่าคนอื่นแบบนี้
“ขอโทษน้า~ วันนี้ผู้จัดการมีนัดแล้วค่า” เธอหันไปพูดกับผู้เล่นคนอื่นในบาร์ด้วยน้ำเสียงอ้อนเล็ก ๆ พอเฮียธีร์มาทีไร น้อยหน่ามักจะเสียอาการทุกที เธอเลือกเขามากวว่าคนอื่น รวมถึงแฟนคลับในไลฟ์เสียอีก
“เชิญเข้าห้องส่วนตัวได้เลยค่ะคุณลูกค้า~” เธอพูดต่อก่อนจะกดคำสั่งย้ายห้องในเกม
ฟรึ่บ!~
ตัวละครของเธอหายวับไปจากโถงบาร์ทันที น้อยหน่าล็อกเอ้า เตรียมปิดสตรีม และพลันใดนั้นเสียงข้อความก็ดังระรัว
ติ๊ง
[น้องพาย อย่าปายยยยย]
Pinakabagong kabanata
ใครบอกตี๋ติ๋ม 39 "วันที่แสนเร้าร้อน"
“ตะ…ตี๋ เดี๋ยวมีคนมาเห็น” น้อยหน่าพยายามจะชักมือกลับแต่ก็สู้แรงของตี๋ไม่ได้ มือเรียวถูกจับแกมบังคับให้คว้าที่แกนกายใหญ่ที่ซ่อนอยู่ในร่มผ้า“งั้นแสดงว่าถ้าไม่มีคนก็ได้ใช่ไหม”“มะ…ไม่รู้”หมับ!มือหนากระชากให้น้อยหน่าตามมาบริเวณต้นน้ำที่มีโขดหินขนาดใหญ่บดบังสายตา มุมนี้มีโขดหินใหญ่หลายโขด ทั้งยังมีต้นไผ่เสียดสีกันไปมาพอจะให้กลบเสียงและบดบังสายตาได้“ตรงนี้ไม่มีใครเห็น”“ตี๋” น้อยหน่าตกใจ เพราะไม่คิดว่าตี๋จะกล้าทำอะไรที่นี่ แต่แทนที่เธอจะห้าม น้อยกลับใจเต้นแรง ตื่นเต้นไปพร้อมกับเขาปฏิเสธความต้องการของตัวเองลึก ๆ ไม่ได้ว่าน้อยหน่าเองก็ตื่นเต้นที่อยากจะทำกันที่นี่...แต่เธอก็ต้องรักษาฟอร์มเสียหน่อย“เธอ…อมให้หน่อยดิ”“กะ…ก็ได้”น้อยหน่าคุกเข่าลงกับพื้น ผืนน้ำยามที่เธอก้มตัวลงมันเสมอกับหน้าอก เธอค่อย ๆ ปลดกางเกงของตี๋ออกก่อนจะโยนไปบนโขดหินพร้อมกับชั้นในทันทีที่แกนกายขนาดใหญ่ออกมาเผชิญโลกภายนอก น้อยหน่ากลืนน้ำลายอึกใหญ่ แม้จะเคยเห็นของตี๋แล้วแต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่ามันใหญ่จนเธอกลัว...แต่ถึงอย่างนั้นมือเรียวกับกอบกุมแกนกายใหญ่เอาไว้ด้วยมือทั้งสองข้าง ปลายลิ้นร้อนค่อย ๆ แตะลงบนปลายหยักแผล็บ…อ่อ
ใครบอกตี๋ติ๋ม 38 "มอง"
“ดีนะวันนี้วันศุกร์ ไม่มีคน เดี๋ยวฉันไปกางเต็นท์ก่อนนะ อย่าไปเล่นไกลล่ะ” ตี๋พูดก่อนจะรีบขึ้นฝั่ง“น้อยหน่าไม่ใช่เด็กสักหน่อย”“นึกว่าใช่”“ตี๋!”“เดี๋ยวนะ…พรุ่งนี้วันเสาร์เหรอ” น้อยหน่าชะงัก“...โอ๊ย ลืมจนได้!” เธอร้องขึ้นทันที ก่อนจะรีบเดินขึ้นฝั่ง ไปหยิบโทรศัพท์มือถือแล้วกดส่งข้อความทันที‘ขอโทษนะเฮีย เฮียอุตส่าห์ยอมมาเจอน้อยหน่าแล้ว’ ความรู้สึกผิดแวบขึ้นมาในใจทันที[เฮีย พรุ่งนี้พายไม่ว่าง คงจะไม่ได้ไปเจอเฮียแล้วนะคะ] เธอพิมพ์ข้อความด้วยนิ้วที่ชะงักเล็กน้อยก่อนกดส่งติ้ง! เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นแทบจะทันที[พายไปไหน ติดธุระเหรอคะ] ข้อความตอบกลับมาเร็วเกินคาด ทำให้หัวใจเธอเต้นแรงขึ้นนิดหนึ่งฝ่ายตี๋ที่ยืนอยู่ไม่ไกล เหลือบเห็นหน้าจอและสีหน้าของเธอ ก็หลุดยิ้มบาง ๆ ออกมาเหมือนเข้าใจอะไรบางอย่าง[ค่ะ พายมาเที่ยวกับเพื่อนนะคะ] เธอตอบกลับไป ในใจแอบรู้สึกผิด แต่ไม่รู้ทำไมเวลาที่เธอได้อยู่ใกล้ตี๋ เธอกลับไม่คิดถึงเฮียธีร์ของเธอเลย[เพื่อนคนนั้นคงจะสำคัญกว่าเฮียใช่ไหม][...ขอโทษนะเฮีย] เธอพิมพ์ช้า ๆ ความรู้สึกผิดเริ่มชัดขึ้น แต่ในขณะเดียวกัน ภาพของคนที่ยืนอยู่ไม่ไกล…เธออยากใช้เวลาอยู่กับตี๋ มากก
ใครบอกตี๋ติ๋ม 37 "คนขี้แกล้ง"
น้อยหน่าและตี๋มาถึงน้ำตกในช่วงบ่ายของวันถัดมา โชคดีที่เป็นน้ำตกในชุมชน เลยไม่ค่อยมีคน บรรยากาศรอบตัวเงียบสงบ มีเพียงเสียงน้ำไหลกับเสียงลมพัดผ่านต้นไม้“สวยจัง...ตี๋มาที่นี่บ่อยเหรอ” เธอมองไปรอบ ๆ อย่างตื่นตา เป็นครั้งแรกที่ได้มาเที่ยวน้ำตก พ่อแม่ไม่เคยอนุญาตให้เธอมาเลยสักครั้ง“ก็แค่เคยมาครั้งนึง เห็นมันสวย เลยคิดว่าถ้าได้พาเธอมา เธอน่าจะชอบ” เขาตอบพลางมองเธอมากกว่าวิวตรงหน้า แค่เห็นน้อยหน่าชอบ เขาก็มีความสุขแล้ว“ทำไมถึงได้มั่นใจขนาดนั้นว่าน้อยหน่าจะชอบ”“ก็เพราะเป็นแฟนเก่าละมั้ง ถึงรู้ใจเธอ”“อื้อ สวยดี น้อยหน่าชอบ” เธอพยักหน้าอย่างพอใจ แก้มแดงระเรื่อ แม้คำว่าแฟนเก่าจะแอบบาดใจอยู่หน่อย ๆ แต่อีกใจก็รู้สึกดีที่อีกฝ่ายรู้ใจเธอ“ชอบเหมือนกัน” ตี๋พูดเบา ๆ น้อยหน่าหันกลับมามองเขาอย่างไม่รู้ตัว และพบว่าตี๋เองก็มองเธออยู่เช่นกัน แถมยังยิ้มให้เธอตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก หัวใจของเธอเต้นแรงขึ้นโดยไม่รู้ตัว น้อยหน่ารีบหนีลงน้ำ หวังให้ความเย็นของสายน้ำพัดผ่านเอาความร้อนบนหน้าออกไป“น้ำเย็นจัง” น้อยหน่าค่อย ๆ ก้าวลงไปในน้ำ เธอสะดุ้งเล็กน้อย ไม่คิดว่าน้ำในตอนบ่ายจะเย็นแบบนี้ แต่ก็เป็นเย็นสบาย“ระวังล
ใครบอกตี๋ติ๋ม 36 "ฝันดี"
“ระวังหน่อย” เขาพูดขึ้น พลางจับแขนเธอไว้กันล้ม สีหน้าจริงจังขึ้นเล็กน้อย“อะแฮ่ม! ดูหนังต่อเถอะ” เธอรีบกระแอมแก้เขิน ก่อนจะนั่งดี ๆ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น“อืม” เขาพยักหน้ารับ แล้วก็เอนตัวพิงโซฟาจริงสิ เธอยังไม่รู้เลยนี่หน่าว่าพรุ่งนี้จะไปเที่ยวน้ำตกที่ไหน จะได้เตรียมตัวได้ถูก จะดูด้วยว่ามาทันเรียนรึเปล่า“ว่าแต่พรุ่งนี้จะไปน้ำตกที่ไหนเหรอ” น้อยหน่าถามขึ้นระหว่างที่หนังกำลังเล่น“อยากไปที่ไหนล่ะ” เขาตอบกลับโดยไม่ละสายตาจากจอ“ไม่รู้สิ แทบจะไม่เคยไปเลย” เธอพึมพำเบา ๆ พลางกอดหมอนเอาไว้หลวม ๆ“งั้นไปที่เงียบ ๆ คนไม่เยอะ น้ำใส ๆ เธอน่าจะชอบ”“…ฟังดูดีนะ ถ้าไปแล้วอย่าทำอะไรแปลก ๆ ล่ะ” เธอเหล่มองเขาเล็กน้อย น้ำเสียงกึ่งเตือนกึ่งแซว“ทะลึ่งนะเรา” เขาหันมายิ้มมุมปาก“ไม่ใช่สักหน่อย!” เธอรีบปฏิเสธทันที หน้าแดงขึ้นมาเล็กน้อย ผู้หญิงผู้ชายไปเที่ยวด้วยกันสองต่อสอง มันต้องมีอะไรมากกว่าเที่ยวอยู่แล้ว แต่หวั่นใจกลัวว่ามันจะประเจิดประเจ้อเสียมากกว่า“ทำไม อยากทำรึไง”“ไม่ใช่นะ!”“เงียบหน่อยสิ น้อยหน่าจะดูหนังต่อ” น้อยหน่ารีบเปลี่ยนเรื่อง เพราะกลัวว่าจะโดนเอาคืน...ตี๋น่ะ ยิ่งชอบแกล้งอยู่ด้วย“ก็เธอช
ใครบอกตี๋ติ๋ม 35 "ระวังหน่อย"
“อาบเสร็จแล้วเหรอ” ตี๋เอ่ยถามขณะที่เขาเดินออกมาจากห้องน้ำ เส้นผมยังเปียกเล็กน้อย มีหยดน้ำไหลลงมาตามกรอบหน้า เขาเหลือบไปเห็นน้อยหน่ากำลังยืนง่วนอยู่กับทีวี เหมือนกำลังเลือกอะไรบางอย่าง“อืม เสร็จแล้ว” น้อยหน่าตอบโดยไม่หันมา สายตายังคงจ้องหน้าจอ มือกดรีโมตเปลี่ยนเมนูไปมา“ฝนยังไม่หยุดตกเลย อยู่ดูหนังก่อนก็ได้นะ”“ไม่ใช่ว่าเปิดโอกาสให้ฉันอยู่รึไง” ตี๋เอ่ยแซว มุมปากยกขึ้นนิด ๆ สายตามองเธออย่างรู้ทัน“ไม่ใช่สักหน่อย น้อยหน่าแค่กลัวว่าถ้าตี๋ขี่รถแล้วจะอันตราย” เธอรีบเถียงทันที ไม่อยากยอมรับว่าสิ่งที่ตี๋พูดมาก็มีสิ่งที่ถูกต้องอยู่ด้วย แค่ตอนที่อยู่ด้วยกันในวันนี้มันดีมาก จนไม่อยากให้อีกฝ่ายกลับ“เหรอ นึกว่าเธออยากให้ฉันอยู่ต่อ”“ก็...ไม่ใช่สักหน่อย” เธอชะงักเล็กน้อยก่อนจะตอบ แก้มขึ้นสีจาง ๆ อย่างห้ามไม่อยู่ ในใจก็ยอมรับว่าตัวเองก็มีหวั่นไหวอยู่เหมือนกัน หลังจากวันนั้นที่ทุกอย่างมันเลยเถิดไปมากกว่าที่คิดเธอก็แค่อยากเปิดโอกาสให้เขาเท่านั้นเอง แม้อีกใจจะยังยึดติดอยู่กับเฮียธีร์ แต่เธอก็ไม่อยากปิดโอกาสตัวเองขนาดนั้น เพราะอีกฝ่ายก็ไม่เคยชัดเจนกับเธอเลย ต่างจากตี๋ในวันนี้ที่แสดงออกชัดเจนว่าเขายัง
ใครบอกตี๋ติ๋ม 34 "เดทแรก"
“อื้อ เบา ๆ นะ มันอันตราย” น้อยหน่าพูดขึ้น พลางรับหมวกมาใส่ มือเล็ก ๆ จับชายเสื้อเขาไว้แน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว“อื้ม กูจะไม่ทำให้มึงเจ็บตัว”รถขับออกไปท่ามกลางสายฝนที่ตกลงมาไม่ขาดสาย เสียงฝนกระทบพื้นถนนดังต่อเนื่องซ่าา เสียงฝนดังกลบทุกอย่างรอบตัว เหลือเพียงเสียงเครื่องยนต์ ตี๋ขับรถไปอย่างระมัดระวังที่สุด ลดความเร็วลงมากกว่าปกติ มือจับแฮนด์แน่น ในขณะที่น้อยหน่าซ้อนอยู่ด้านหลัง กอดเอวเขาแน่นขึ้นทุกครั้งที่รถสั่นเล็กน้อย“อื้อ เปียกหมดเลย” น้อยหน่าบ่นออกมาเบา ๆ หลังจากลงจากรถ เสื้อผ้าชื้นไปเกือบทั้งตัว“อึก…ตี๋” น้อยหน่ากลืนน้ำลายเมื่อเขาเห็นเสื้อของอีกฝ่ายที่เปียกลู่ไปกับร่างกาย เผยกล้ามเนื้อแน่น ทำเอาน้อยหน่าหน้าแดงซ่าน“ขึ้นมาบนห้องก่อนไหม ฝนน่าจะตกนานเลย เรากลัวตี๋ขับรถแล้วเกิดอุบัติเหตุอะ” เธอพูดรวดเดียวจบ น้ำเสียงแฝงความเป็นห่วงอย่างชัดเจน“ปากเสีย”“ไม่ได้ปากเสียสักหน่อย! เราเป็นห่วงต่างหาก” น้อยหน่ารีบเถียงกลับทันที คิ้วขมวดอย่างงอแง“หึ ก็ได้”“น้อยหน่าไม่มีเสื้อผ้าให้อะ” เธอพูดขึ้นหลังจากเข้ามาในห้องแล้ว พลางยืนเก้ ๆ กัง ๆ อยู่ตรงนั้น“...” เขาเงียบ มองเธอนิ่ง ๆ โดยไม่พูดอะไร“มี
Maaari mong magustuhan
พิษรักรุ่นพี่เลว
อโดนิส10.4K viewsยืมเพื่อนมาเป็นผัว (NC20+)
สนามอารมณ์19.5K viewsCrazy in love วิศวะคลั่งรัก (เจเจ) NC18+
เรนเดียร์ B-5215.2K viewsI'm evil guy ปีศาจตัวร้ายพ่ายรัก
Phat_sara109.7K viewsพรางฐานะมาพบรัก
DJArtsyStory 208 viewsพันธะวิศวะร้ายพ่ายรัก
Kim Nayeol390 viewsโคตรเถื่อนพ่ายรัก
NaBee-KP4.8K viewsลูกกรอกขุนแผน (NC20+)
สนามอารมณ์2.2K views
