Se connecterบทที่10
งานที่มีปัญหา
ผมตัดสินใจโทรไปฟ้องแม่และเล่าให้แม่ฟังว่าลูกสาวของแม่ดื้อขนาดไหน ดื้อจนผมอยากจะหยิบไม้หน้าสามฟาดให้ก้นลาย แต่สิ่งที่แม่ผมตอบกลับมาก็คือ
ถ้าลูกสาวฉันมีรอยข่วนเท่าเล็บแมวเมื่อไหร่ฉันจะฟาดแกให้หลังแอ่นเลยตะวัน
เห็นไหมว่าแม่รักผมมากขนาดไหน T_T
หลังจากที่เธอถ่ายเซตชายหาดเสร็จแล้วก็เตรียมขึ้นเรือเพื่อไปถ่ายเซตงานปาร์ตี้ ทุกคนต้องแสดงสีหน้าสนุกสุดเหวี่ยงแต่ด้วยความที่เรือมันโคลงเคลงและจันทร์เจ้าเธอตัวเล็กเท่าลูกหมานายแบบที่ยืนอยู่จึงช่วยกันประคองตัวเธอไว้
“ขอบคุณค่ะ”
“เปลี่ยนจากคำขอบคุณเป็นดื่มกับพวกผมสักแก้วได้ไหมครับ” นายแบบหนุ่มลูกครึ่งกระซิบถามจันทร์เจ้าเบาๆ เธอส่ายหน้าและเดินหนีมานั่งรวมกับนางแบบผู้หญิง แต่ทุกการกระทำอยู่ในสายตาของตะวันจนเขาแทบอยากจะเดินไปถีบหนุ่มลูกครึ่งให้ร่วงน้ำไปเสียให้จบๆ
การถ่ายโฆษณากำลังดำเนินไปอย่างราบรื่นแต่ก็ต้องมาสะดุดเพราะนางแบบสาวชื่ออาปิงเกิดป่วยกะทันหัน บนเรือก็มีตะวันที่เป็นหมออยู่คนเดียว ทีมงานจึงต้องอุ้มเธอเข้ามาพักในห้องใต้ท้องเรือเพื่อให้ตะวันได้ตรวจอาการเบื้องต้น
“อาการเป็นยังไงบ้างครับ”
“ปวดท้อง ปวดเป็นพักๆ ค่ะแต่ตอนนี้ปวดมากปวดจนหน้ามืดเลย”
“ปวดหรือเจ็บตรงไหนบอกผมนะครับ” ผมกดไปที่ท้องเพื่อตรวจหาตำแหน่งจนมาถึงใต้สะดือด้านขวาแค่โดนเธอก็สะดุ้งจนน้ำตาไหล
“สักครู่นะครับ” ผมรีบแจ้งทีมงานให้พาเธอส่งโรงพยาบาลด่วนที่สุดเพราะดูจากอาการแล้วเธอเป็นไส้ติ่งอักเสบแน่ แต่บนเกาะมีโรงพยาบาลอยู่คงไม่น่าหวงเท่าไหร่เพราะระยะเวลาจากการเดินทางจากเกาะไปฝั่งใช้เวลาเกือบหนึ่งชั่วโมง แรงกระเทือนคงไม่ดีต่อผู้ป่วย
“วันนี้คงต้องเลิกกองก่อนพรุ่งนี้ค่อยถ่ายกันใหม่ กว่าจะกลับเข้าฝั่งกว่าจะวนมาก็กินเวลา แสงจะหมดแล้ว” ช่างภาพและผู้กำกับโฆษณาหันมาคุยกับภูริ ซึ่งจันทร์เจ้าก็ยืนอยู่ด้วย
“ตามนั้นครับยังพอมีเวลาถ้ามันกินเวลาไปผมจะรับผิดชอบเองครับ” ภูริเดินไปคุยกับทีมงานและนางแบบนายแบบทั้งหลายทุกคนโอเคไม่มีใครติดใจอะไร
กลับขึ้นฝั่งวันนี้ผมพาจันทร์เจ้าออกมาทานอาหารทะเล อยู่อเมริกาผมแทบไม่ค่อยได้กินของพวกนี้เลย คิดถึงน้ำจิ้มซีฟู้ดส์บ้านเรา
“เดี๋ยวทำไมมีส้มตำด้วยล่ะ”
“นานๆ กินทีค่ะพี่ตะวัน เอ่อพี่ตะวันหนูว่าจะถามพี่ณิชาไปไหนไม่ได้กลับมาด้วยเหรอคะ”
ชายหนุ่มนิ่งไปชั่วขณะแต่เมื่ออาหารถูกนำมาเสิร์ฟก็หลุดออกจากภวังค์และมองหน้าสาวน้อยทันที
“พี่เลิกกันไปแล้ว”
“อ่าว” แบบนี้ฉันก็มีสิทธิ์ไม่ใช่ๆ แบบนี้พี่ตะวันก็โสดนะสิ
“พี่เลิกกันได้6เดือนแล้ว อย่าไปพูดถึงเลยกินข้าวเถอะ”
ฉันนั่งมองหน้าพี่ตะวันเป็นระยะเขาเลิกกันแล้วฉันควรจะเดินหน้าไหม หรือจะหยุดความสัมพันธ์กันไว้แค่พี่น้อง เหมือนพี่ตะวันจะเครียดที่ฉันถามถึงพี่ณิชา เขาหันไปสั่งไวน์ราคาแพงเพื่อนั่งดื่มแถมยังให้ฉันได้ลองชิมด้วย
“แก้วเดียวพอเดี๋ยวพรุ่งนี้ถ่ายงานไม่ไหว”
“ไม่เป็นไรค่ะ พรุ่งนี้ช่วงเช้าได้พักผ่อนตามสบายค่อยถ่ายช่วงเย็นทีเดียว ถ้าพี่ตะวันอยากดื่มเดี๋ยวหนูดื่มเป็นเพื่อน”
ชายหนุ่มพยักหน้าจากนั้นทั้งสองก็นั่งดื่มไวน์พร้อมคุยกันถึงเรื่องราวในช่วงเวลาที่ต้องห่างกัน ยิ่งร่างกายของจันทร์เจ้าที่ไม่เคยได้ลิ้มลองแอลกอฮอล์กำลังซึมซับมันเข้าไปแก้มนวลๆ ก็พลันเปลี่ยนสีเป็นสีแดงระเรื่อ เธอนั่งเท่าคางมองหน้าชายหนุ่มด้วยสายตาอ้อนวอนอย่างไม่เคยเป็น
“ปกติเคยดื่มไวน์หรือเปล่า” ผมถามยัยตัวแสบที่เริ่มแสดงอาการหลังดื่มไปแค่สองแก้ว
“นี่ครั้งแรกค่ะ แฮร่ๆ”
“มันน่าไหม พอเลยไม่ต้องดื่มแล้ว” ผมรีบเช็กบิลและพาเธอกลับมาที่ห้อง มาถึงเธอก็บ่นถึงเรื่องความกดดันต่างๆ ที่เธอเจอมา สังคมรอบข้างรับรู้ว่าเธอเป็นลูกบุญธรรมเธอถูกเอามาทิ้งไว้ที่ถังขยะหน้าบ้านผม เธอจึงมักถูกพูดจาเปรียบเทียบกับผมเสมอ
“พี่ตะวันรู้ไหมว่าหนูต้องตั้งใจเรียน อ่านหนังสือเพื่อที่จะได้คะแนนดีๆ คุณพ่อกับคุณแม่จะได้ไม่ต้องอายใคร หนูมีพี่เป็นไอดอล เป็นแรงบันดาลใจ เป็นยาใจที่ดีเลยนะ”
“ขนาดนั้นเลยเหรอ” ผมถามเธอโดยที่ผมนั่งหันหน้าเข้าหากันเพียงแค่อยู่คนละเตียง
“ใช่....พี่เป็นทุกอย่างในชีวิตหนู ชีวิตของเด็กตัวเล็กๆ ที่แอบซื้อขนมไปใส่กระเป๋าพี่ ทุกวันวาเลนไทน์หนูก็ต้องเอาช็อกโกแลตไปใส่ไว้กระเป๋านักเรียนพี่ พี่จ๋า....เด็กคนนี้มันคลั่ง....อึก!”
“เฮ้ย อย่าอ้วกนะ!!”
“แฮร่ หนูกลืนไปแล้ว ไม่ไหวๆ หนูง่วงนอนแล้วมึนหัวมากพี่จ๋าตบตูดให้หน่อยสิคะ”
“แบบนี้ก็ได้เหรอ”
ผมจัดแจงท่านอนและดึงผ้าห่มให้เธอจนเธอค่อยๆ หลับตาลง เมื่อกี้เธอจะพูดอะไรผมรู้สึกค้างคามาก คลั่งอะไรวะ
“ฝันดีนะเด็กดื้อ” ผมลูบหัวเธอเบาๆ จนมั่นใจว่าเธอหลับสนิทผมจึงกลับมานอนที่ของตัวเอง พรุ่งนี้ค่อยสู้กันใหม่
วันต่อมา
ผมตื่นขึ้นมาเพื่อจัดการสั่งอาการไว้ให้เธอ เมื่อคืนเธอดื่มไปแค่สองแก้วก็ร่วงเป็นมะม่วงแล้ว คราวหลังผมจะได้ระวังไม่ให้เธอไปดื่มที่ไหน
“อืออ กี่โมงแล้วคะพี่ตะวัน”
“8โมงแล้ว ไปอาบน้ำแล้วมากินข้าว พี่สั่งข้าวต้มหมูใส่เห็ดใส่ขิงมาให้แล้ว”
“น่ารักจัง”
ผมหันไปมองเจ้าของเสียงมีชมผมว่าน่ารักด้วย จู่ๆ ก็ไม่ดื้อไม่เถียงผิดกับตอนมาเลย เรื่องที่ค้างคาเมื่อคืนนี้วันนี้ผมจะต้องรู้ให้ได้เลย
---------------------------------------------
คลั่งอะไรนะ จากนี้ไปจะเริ่มฟินขึ้นเรื่อยๆแล้วนะคะ ยัยน้องจะเริ่มเข้าหาอิพี่แล้ว
บทที่66 SPECIAL ลูกหมูสามตัว ตอนจบ10ปีผ่านไปเป็นดั่งหวังที่ฉันคิดเอาไว้ สายฟ้ากำลังเรียนต่อแพทย์เฉพาะทางควบคู่กับการทำงานที่โรงพยาบาลด้วย เท่าที่ฉันแอบรู้มาจากพี่ตะวันตอนนี้สายฟ้ากำลังแอบเรียนต่อปริญญาโทด้านกฎหมายการแพทย์ด้วย การเรียนรู้ไม่มีที่สิ้นสุดจริงๆ“คุณแม่ขา คุณแม่อยู่ไหนคะ”“อยู่สวนกล้วยไหมกับคุณย่า หนูมีอะไรดาวเหนือ”เสียงวิ่งตึกตึกดังสนั่นหวั่นไหว คุณแม่ส่ายหัวเบาๆ เพราะดาวเหนือแทบไม่มีความเป็นกุลสตรีเลยแม้แต่นิดเดียว“ดาวเหนือย่าบอกกี่ครั้งแล้วว่าอย่าวิ่ง” พอโดนดุก็ทำหน้ายู่เดินมากอดคุณแม่ ยัยดาวเหนือเนี่ยขี้อ้อนเหลือเกิน“มีอะไรลูกคุณพ่อกลับมาหรือยัง”“กลับมาแล้วค่ะกำลังนั่งคุยกับพี่สายฟ้าอยู่”ใช่สิฉันลืมสนิทเลยวันนี้เป็นวันรู้ผลว่าสองสาวจะสอบติดคณะอะไรตื่นเต้นจริงๆ ฉันพาคุณแม่เข้ามาในบ้านแม่บ้านจึงเตรียมยกอาหารเข้ามาเสิร์ฟ“มาแล้วค่ะ พี่สายฟ้าคุณย่าบ่นคิดถึงพี่จะแย่อยู่แล้ว”“ผมก็คิดถึงคุณย่าครับ ช่วงนี้ผมทำงานหนักแถมเรียนหนักด้วยไว้วันหยุดผมจะมาอ้อนคุณย่านะครับ”“อ้อนแต่ย่าเหรอฮะ” คุณปู่ก็ไม่ยอมน้อยหน้านะ แต่เดี๋ยวนะคะปกติก็อยู่โรงพยาบาลด้วยกันไม่ใช่หรือไง“เดือนหน
บทที่65ความสุขที่แท้จริง10ปีผ่านไปสายฟ้ากำลังจะอายุเข้าวัย15ปี ส่วนสองสาวอายุ9ขวบแล้ว ลูกๆ ของฉันมีความสามารถพิเศษแตกต่างกัน สายฟ้าฉายแววคุณหมอตั้งแต่เด็กเรียนเก่งมากได้เกรด4ทุกวิชา พี่ตะวันภูมิใจมากแถมยังบอกว่าลูกเรียนเก่งกว่าเขาตอนเด็กอีก ไม่เสียแรงที่พวกเราสนับสนุนส่วนสาวน้อยเดือนหนาวรายนี้กำลังอยู่ในช่วงลังเล เธอแอบมีความกดดันเรื่องเรียนเพราะพี่ชายปูพื้นฐานมาดีมากเธอจึงอยากพยายามที่จะเก่งให้ได้แบบพี่จนพี่ตะวันถามว่าอนาคตอยากเป็นอะไรเดือนหนาวจะหยุดคิดทุกครั้ง แต่พี่ตะวันไม่เคยกดดันลูกนะเขาบอกลูกๆ เสมอว่าอนาคตเป็นของลูกๆ ไม่ว่าลูกๆ ทั้งสามจะเลือกอะไรให้กับตัวเองเขาพร้อมจะสนับสนุนเต็มที่ตัดมาที่น้องเล็กนิสัยผ่าเหล่าผ่ากอ เอาแต่ใจ ขี้โมโห ชอบโวยวาย นี่อาจจะเป็นกรรมพันธุ์ทางฝั่งฉันก็ได้เพราะเท่าที่ฉันสัมผัสครอบครัวของพี่ตะวันมาไม่มีใครเป็นแบบดาวเหนือสักคนเลย“คุณแม่ครับอาทิตย์หน้าที่โรงเรียนมีจัดกิจกรรมคณิตศาสตร์ แต่อาจจะต้องไปค้างคุณแม่จะอนุญาตไหมครับ”“อยากไปทำกิจกรรมกับเพื่อนๆ ก็ไปสิลูก แม่ไม่ห้ามแต่ต้องดูแลตัวเองให้ดีๆนะอย่าเกเร พ่อกับแม่รักสายฟ้ามากนะครับ”“ผมก็รักคุณแม่ครับ”
บทที่64จบเรื่องวุ่นวายณิชายอมเซ็นใบลาออกด้วยตนเองเพราะถ้าเธอไม่เซ็นเธอจะถูกตั้งคณะกรรมการสอบสวนและดำเนินคดี แม้โซ่จะอยากให้ดำเนินคดีมากแค่ไหนแต่ก็ต้องจำใจทำตามคำสั่งของพ่อกับอา“ทำไมไม่ไล่ออกไปเลย”“นี่ก็ไม่ต่างจากไล่ออกหรอกโซ่” หมอเซนตบไหล่ลูกชายเบาๆ“ใช่ โซ่ไม่ต้องห่วงหรอกจากนี้ไปทุกโรงพยาบาลที่บ้านเราถือหุ้นอยู่จะไม่มีใครรับณิชาเข้าทำงานแน่นอน และคนอย่างณิชาไปทนอยู่โรงพยาบาลรัฐไม่ได้หรอก”นั่นสินะโซ่คิดตามทั้งสองท่านก่อนจะพากันกลับขึ้นมาเยี่ยมจันทร์เจ้า เจ้าสายฟ้าหลับไปแล้วไม่ค่อยงอแงเท่าไหร่ จากนี้ที่ต้องหวงก็คงเป็นนางซินนี่แหละที่อุ้มท้องแฝดเลย5 ปีผ่านไปสายฟ้าอายุครบ4ขวบแล้ววันนี้เป็นวันเกิดของเขา เค้กวันเกิดเป็นรูปตัวการ์ตูนที่เขาชอบ งานวันเกิดที่มีแต่ญาติพี่น้องทุกคนตั้งใจจัดงานนี้เพื่อเจ้าสายฟ้าตัวแสบเลยหมอโซ่กับวันใหม่ก็กำลังมีพยานรักอีกหนึ่งคนคงได้คลอดเร็วๆ นี้ ส่วนนางซินคลอดลูกแล้วได้ทั้งชายหญิง คนโตผู้ชายชื่อตุลา คนเล็กชื่อซีดี ฝาแฝดคู่นี้อยู่ด้วยกันไม่ได้ตีกันตลอดปู่ย่าตายายจึงต้องจับแยกไปเลี้ยงสลับกันส่วนจันทร์เจ้าเธอดูแลตัวเองจนร่างกายแข็งแรงก็ปล่อยให้มีทายาทอีกสอ
บทที่63เรียกสติฉันรู้สึกตัวอีกทีก็ตอนที่เสียงร้องไห้ของพี่ตะวันดังอยู่ข้างหู ดวงตาที่หนักอื้อค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาจนพี่ตะวันรีบเรียกสติฉันและเช็กม่านตา แค่เห็นหน้าเขาฉันก็ร้องไห้สะอื้นทันที“ที่รักไม่ต้องกลัวนะ”“ลูก....”“อาจารย์หมอกำลังช่วยอยู่ ไม่ต้องกลัวนะครับ”ฉันหลับตาลงอีกครั้งจนรู้สึกเหมือนแรงบีบแรงดึงจนร่างกายฉันสั่นสะเทือน ทุกครั้งที่หลังผ้าสีเขียวออกแรงพี่ตะวันจะก้มลงมาจูบหน้าผากเช็ดน้ำตาให้ฉันตลอดอุแว้!! อุแว้!!!!“ฮึก!” ทั้งสองกลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่อยู่เพียงแค่ได้ยินเสียงของลูกชายจันทร์เจ้าก็เหมือนยกภูเขาออกจากอก ตะวันรีบเข้าไปตัดสายสะดือลูกชายก่อนจะเดินกลับมาหาจันทร์เจ้าที่นอนสะลึมสะลืออยู่บนเตียง“ที่รักลูกแข็งแรงมากเลยครับ”“มาแล้วค่ะน้ำหนัก3100กรัมค่ะหมอตะวัน”ฉันมองหน้าลูกชายที่ยังร้องไม่หยุดพี่ตะวันก็บอกให้ลูกร้องเยอะๆ เสียงของลูกเหมือนทำให้ฉันมีแรงกระตุ้นแต่หนังตาก็ไม่อาจสู้ไหวพี่ตะวันเลยบอกให้ฉันนอนพักผ่อนเสียก่อนตื่นขึ้นมาอีกทีก็ตอนที่ได้ยินเสียงพี่โซ่กับนางซินด่ากัน จนพี่ตะวันต้องไล่ออกไปสองพี่น้องคู่นี้อยู่ด้วยกันก็ตีกันจริงๆ“คุณอาตื่นแล้วค่ะคุณพ่อ” วีนัสนั่งจ้อง
บทที่62ใกล้คลอดเต็มทีเวลาผ่านไปจนตอนนี้ฉัน อายุครรภ์ได้8เดือนกว่า ทุกคนคงจำคุณยายหมอดูคนนั้นได้ใช่ไหม ตอนที่ฉันเป็นลมวูบในห้องน้ำ ดีที่ฉันเกาะประตูเอาไว้และทุบประตูเรียกพี่ตะวัน คืนนั้นฉันถูกหามส่งโรงพยาบาลเพราะพี่ตะวันบอกฉันหน้าซีดมาก ผลการตรวจคือฉันท้องได้9สัปดาห์ คุณพ่อมือใหม่อย่างพี่ตะวันจึงได้หาคุณหมอสูตินรีเวชระดับอาจารย์มาเป็นเจ้าของไข้ฉันเพื่อไม่ให้ฉันคิดมากเรื่องคุณณิชา“นั่งเฉยๆ ครับเดี๋ยวพี่ทาครีมให้”พ่อเทพบุตรของฉัน พี่ตะวันเขาแสนดีจริงๆ ตอนนี้ฉันเดินลำบากนั่งก็ลำบากอาบน้ำเองก็ไม่ได้แต่พี่ตะวันเขารับผิดชอบดูแลฉันทุกอย่างแถมเพนท์เฮ้าส์ชั้นบนของโรงพยาบาลพี่ตะวันก็ปรับปรุงเพื่อรอให้ฉันไปอยู่ในเร็วๆ นี้“เท้าหนูบวมมากเลยค่ะ”"เวลานอนเดี๋ยวพี่เอาหมอนรองให้ครับ ยกเท้าสูงๆ เวลานอนพอช่วยได้ครับ อดทนหน่อยนะอีกอึดใจเดียว” ตะวันยื่นใบหน้าลงไปจูบที่ท้องของจันทร์เจ้าเบาๆ จนเท้าน้อยๆ ถีบปากเขาอย่างแรง“โอ๊ย! เจ็บนะลูก” จันทร์เจ้าใบหน้าเหยเกจนตะวันต้องลูบท้องของเธอเบาๆ“ตัวแสบแม่เจ็บหมดแล้วครับ”ลูกชายของพี่ตะวันหยุดดื้อเลยค่ะทุกคน เขาเชื่อพ่อเขาค่ะ แต่ก็ดีนะคะเชื่อฟังพี่ตะวันได้ดีแน่
บทที่61ชีวิตหลังแต่งงานเชียงใหม่“กรี๊ดดดดด ไม่ยอม!!!”เสียงกรี๊ดของซินดังจนคนนอนอยู่ข้างๆ สะดุ้งตื่นแต่พอมองเห็นรูปไอจีของหมอตะวันกับจันทร์เจ้าที่ลงรูปใบทะเบียนสมรสก็ทิ้งตัวลงอีกรอบ ฝั่งนั้นเขามาเหนือกว่าจริงๆ“ใจเย็นๆ ครับซิน”“ไม่เย็นแล้วค่ะ พี่ตินอะชักช้าเอาแบบนี้ไหมคะเรามาปั่มปั๊มกันต่อเลยลูกจะได้มาเร็วๆ”“พักก่อนดีไหมครับ พึ่งจะได้นอนเมื่อตอนเช้านี่เองนะ มาเชียงใหม่ทั้งทีน่าจะออกไปชมนกชมไม้บ้าง สตรอว์เบอร์รีก็กำลังเก็บเกี่ยว”“ช่างมันค่ะพี่ติน ถ้าเดือนนี้ไม่ท้องซินจะทำโทษพี่ตินเลยคอยดู!!”นางซินขึ้นควบเอวแล้วโยกอย่างเร่าร้อน คนเบื่องล่างที่เอาแต่ปฏิเสธตอนนี้กลับเด้งสะโพกสวนขึ้นเป็นระยะเขาไม่สามารถต่อต้านนางซินได้เลย3เดือนผ่านไปผ่านพ้นการแต่งงานของตะวันและจันทร์เจ้าไปหยกๆ แต่ทั้งสองก็ไม่ได้พ่ายแพ้นะคะเพราะว่าจันทร์เจ้าตั้งครรภ์โดยที่ตัวเองไม่รู้ตัวนับจากอายุครรภ์แล้วเธอน่าจะเริ่มตั้งครรภ์ช่วงสอบ นางซินจึงยอมรับความพ่ายแพ้อย่างเต็มประตูเพราะเชื้อของตินไม่ค่อยแข็งแรง ตะวันกับหมอโซ่จึงแนะนำเรื่องการบำรุง“ไร้น้ำยา ไร้ความฉามาก (สามารถ) ” เสียงแจ๋วๆ ของเด็กตัวกลมดังออกมาจากห้องโถ







