ใคร่รักคุณหมอ NC25+

ใคร่รักคุณหมอ NC25+

last updateHuling Na-update : 2025-12-15
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Hindi Sapat ang Ratings
67Mga Kabanata
10.0Kviews
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

กินแล้วจะเป็นอะไรไหมคะพี่หมอ มันมีขนน่ากลัวจังเลยค่ะ^^

view more

Kabanata 1

เกริ่น 18+

"Why do you have to fear dating?"

"Because I can't recognize anyone's face," I snorted. It was the very obvious reason why I never tried dating anyone.

"But you decided to party tonight and have a one-night stand?" My dear best friend asked me with her most sarcastic tone.

I just sneered at her before drinking the vodka in the shot glass I was holding. I shrugged my shoulders. "I've already banned myself from dating and falling in love, Bailey. Maybe I can have s*x at least once before I even die."

Bailey winced at me before pulling the end of my hair.

"Aw!"

"Be careful of what you are saying. Did I really think you were smart? Didn't you even think that you could get sick by engaging in that one night stand you were planning? What if you get an STD?" Bailey Zara Cortez, my dear best friend, said. She shook her head in disapproval. She looked at me with her resting bitch face.

Oh, believe me, I was not sure what her resting bitch face really looked like but based on her sarcastic tone, it was definitely an expression you could surely say 'bitchy'.

Well, this was just how it worked for me; someone who was suffering from prosopagnosia or also known by many as face-blindness.

I could not distinguish the facial features of the people I meet. Because of that, I was not able to recall their faces and my brain did not remember them.

Actually, it took me years before I got accustomed to Bailey's mannerisms; her way of speaking and smell. That was how I remembered her. Until one day, during high school, Bailey's face suddenly became clearer to me. Unlike others I met whose face was blurred, I gradually saw the distinct features of Bailey's face. Her slightly chinky eyes with long lashes, thin lips and her very cute upturned nose. However, I still failed to see her face as a whole and thus, it was still impossible for me to recognize her when she was far away. She had to come to me upclose and then I had to stare at her face for quite a while before I could finally get to know it was her.

And having this kind of disability really sucks. I felt guilty sometimes for not recognizing my own best friend. However, what could I do? This was just how I was. I could not distinguish people's faces; even the most important people in my life like my own family.

"Now, you're suddenly zoning out." Bailey huffed and her typical irritated voice made me laugh.

"I just realized I had to enjoy my life, Bailey." I sighed. "After recovering from cancer, I don't think allowing my inhibitions to take over me is the best way to enjoy this second life that I have right now." I winked at her before standing up from my seat.

I tapped her shoulder when I noticed the sudden staining of her eyes. One thing that I treasure the most was probably rare moments when I could see the expression in the faces of people around me. I often had to be too close to the person to see the emotions in his eyes. 

Prosopagnosia included the difficulty of distinguishing facial expressions because for people like me, it was difficult to see the whole face of another person.

But even though I could not see Bailey's expression, I knew how hurt and scared she was when I told her I was diagnosed with breast cancer, almost two years ago.

"You know I can be a bitch sometimes but that's not because I want to hinder your happiness." Bailey lowered her head before expelling a deep sigh. "I just want to protect you, Edith."

I was shocked to see the trembling of her hand. I knew how hurt she was from watching outside my hospital room when I was taking my chemotherapy. I understood her for still feeling the pain even after two years since I recovered from cancer. Ever since we became friends back when we were in Elementary, Bailey and I protected each other.

I tapped the top of her head like a child so she immediately looked up at me. I laughed when she swatted my hand away and raised her fist at me.

"Stop petting me like that. I am not a dog." Her eyes narrowed before she pulled out her hair which was in a perfectly layered apple cut.

"Aww... Don't worry. You are cuter than the dog, My Bailey!" Then I bowed slightly and pinched both of her cheeks.

Her eyes widened before she shrugged both of my hands on her cheek. I raised one eyebrow when I noticed the redness in her ears. 

Bailey avoided my gaze. She even flattened her black leather jacket before she rubbed her nape, where a tattoo of her saying 'Always be true to yourself' was located.

"Argh! How many times do I have to tell you that I am not your man and I do not appreciate you pinching my cheeks like I am some sort of a puppy," she groggily said before drinking the shot of vodka in front of her.

I giggled before I hugged her tight. Her body became rigid but she did not push me away. 

When I broke away from her, I laughed out loud because of the redness on Bailey's cheeks. 

"Hey! Am I seeing this correctly? Does the great Bailey Zara Cortez admire me?" I teased her and she gave me a glare.

"I am into women, but you are definitely not my type," she said bluntly, avoiding my gaze and then slapping her flushed cheeks with her hands.

I was stunned for a second before I giggled. "Whatever you say, Bailey!" Then, I faced the crowded dance floor where there were all sorts of predatory creatures. Everyone was grinding their hips and rolling their bodies along with the hyped and sexy beat of the music blaring all over the club.

In this crowd, could I really find the man who could claim my virginity that I had kept for twenty-one years?

Bailey seemed right - I was really crazy for doing this tonight.

But to be honest, I did not care at all. The crazy thing you usually did was the same thing that could make you genuinely happy.

I just wanted to be genuinely happy.

Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata
Walang Komento
67 Kabanata
เกริ่น 18+
"ทำไมไม่ยอมกลับบ้านเลย จะอยู่ที่นี่เลยใช่ไหมคะหนูจะได้เก็บเสื้อผ้ามาให้!""ก็ดีเหมือนกัน ไม่อยากอยู่กับคนมีแฟน เด็กดื้อไม่ตั้งใจเรียน -_-""พี่หมอพูดอะไร หนูไม่ได้มีแฟนสักหน่อยพี่หมอต่างหากที่ไม่ยอมกลับบ้านเพราะมีสาวมานอนด้วยใช่ไหมคะ หนูจะบอกคุณพ่อกับคุณแม่!""เชิญ!" "ก็ได้ค่ะงั้นหนูไปละ"หมับ! มือหนารีบคว้าแขนเล็กๆของสาวน้อยเอาไว้จนร่างของเธอเซมานั่งอยู่บนตักของชายหนุ่ม ทำให้แก้มนวลๆของเธอถูกขโมยหอมโดยไม่รู้ตัว "อ๊ะ! เกือบไปแล้วพี่หมอเล่นอะไรเนี่ย!" สาวน้อยฟาดไปที่อกของชายหนุ่มแต่ถูกจับมือเอาไว้ทำให้มือของเธอถูกกุมไว้อย่างอบอุ่น "ทำไมโตมาสวยแบบนี้วะ อยากรู้ไหมว่าทำไมพี่ถึงไม่อยากกลับบ้าน""ทำไมคะ ทำไมไม่อยากกลับบ้าน""ให้จุ๊บเหมือนตอนเด็กๆก่อนได้ไหมแล้วพี่จะบอก^^"ไม่ทันได้ตอบเขาก็จุ๊บฉันแล้ว ไหนเขาบอกว่าเหมือนตอนเด็กๆไง ร่างกายของฉันมันเหมือนถูกไฟดูด มันชาไปหมด ลิ้นของเขาสอดแทรกเข้ามาในโพรงปากแม้ฉันจะไม่เข้าใจแต่ร่างกายกลับตอบสนองเขาอย่างห้ามไม่ได้ "พี่หมอคะ...." ฉันขยำเสื้อกาวน์ของเขาไว้แน่นรู้สึกเหมือนหว่างขามันร้อนรุ่มอย่างบอกไม่ถูก เท่าที่เรียนมาฉันน่าจะกำลังมีความต้องการทาง
last updateHuling Na-update : 2025-12-04
Magbasa pa
บทที่1 กำเนิดจันทร์เจ้า
บทที่1กำเนิดจันทร์เจ้าบ้านปิติภัทรไพศาลในบ้านคฤหาสน์ใหญ่โตที่ดูอบอุ่นและมีความสุขมากล้น เหล่าแม่บ้านต่างพากันชื่นชมคุณหนูของบ้านที่กำลังท่องศัพท์ภาษาอังกฤษให้ทุกคนฟัง ตะวัน ลูกชายวัย9ขวบของคุณหมอเมฆและคุณหญิงสายธาร คุณหมอเมฆกำลังดำรงตำแหน่งผู้อำนวยการโรงพยาบาลเอกชน ปีติภัทรไพศาล โรงพยาบาลนี้ก่อตั้งมาตั้งแต่รุ่นคุณปู่ของตะวัน"แย่แล้วค่ะคุณสายธาร!! คุณหมอเมฆ!!!"ป้าอ้อยแม่บ้านสายเผือกวิ่งเข้ามาพร้อมเสียงตะโกนจนทุกคนในบ้านตกอกตกใจจนต้องรีบออกมาดู"อะไรกันอ้อย! เสียงดังไปแปดบ้านแล้ว""คุณสายธารเจ้าขา มีคนเอาเด็กมาทิ้งไว้อยู่หน้าบ้านค่ะ!" สีหน้าของป้าอ้อยดูไม่ค่อยสู้ดี ทุกคนจึงรีบออกมาดูตามคำบอกเล่าของป้าอ้อยเด็กน้อยที่พึ่งลืมตาดูโลกนอนตัวแดงอยู่ข้างถังขยะ ทำให้คุณหญิงสายธารรีบเข้าไปอุ้มตัวเด็กทารกขึ้นมาด้วยความสงสาร"โธ่ลูกเอ๊ย! ใครมันช่างใจดำกับหนูขนาดนี้นะ!" สายธารน้ำตาไหลพรากเพราะเธอพึ่งสูญเสียลูกสาวในท้องไปเมื่อปีที่แล้ว ทำให้เธอเหลือลูกชายเพียงคนเดียว นั่นก็คือตะวัน"ผมว่าผมจะไปแจ้งความไว้ก่อนดีกว่า""คุณคะ ฉันจะขอรับหนูน้อยคนนี้มาเป็นลูกสาวได้ไหมคะ ฉันคิดถึงยัยหนู..""ได้สิ ทำไ
last updateHuling Na-update : 2025-12-04
Magbasa pa
บทที่2 โอมจงรัก โอมจงหลง
บทที่2โอมจงรัก โอมจงหลง5ปีผ่านไป....วันนี้เป็นวันเกิดของฉัน วันเกิดหรือวันที่ฉันได้มาอยู่ที่กองขยะนั่นแหละ อยากจะบอกว่าฉันอายุครบ15แล้วนะ และก็เป็นอีกปีที่พี่ตะวันไม่อยู่ ทำไมแค่ FaceTime คุยกันเหมือนทุกปี ถึงพี่ตะวันจะไม่อยู่แต่ฉันกับพี่ตะวันก็คุยกันตลอด“มาทำบุญทำไมแกทำหน้าเหมือนจะตายเลยซิน” ซินเป็นยังไงก็คงเป็นแบบนั้น ทุกวันนี้พี่โซ่ต้องเป็นฝ่ายขอคุยกับนาง เพราะนางซินไม่อยากคุยแค่ได้ยินเสียงก็ทำปากขมุบขมิบแล้ว“ร้อนค่ะ แกเนี่ยเหมาะที่จะอยู่กับแม่ฉันมากเลยจันทร์เจ้า โคตรเรียบร้อยแถมยังรักษาศีลอีก หญิงไทยใจงามต่างจากฉันราวกับฟ้ากับเหว”ฉันส่ายหัวให้นางซินก่อนจะลุกเอาดอกไม้ไปถวายพระประธาน“จันทร์เจ้าวันนี้พี่โซ่กับพี่ตะวันโทรมาอวยพรวันเกิดหรือยังลูก” ป้ากานดารีบถามหลังจากที่ฉันถวายดอกไม้กับพระประธานเสร็จ ฉันจึงค่อยๆ คลานไปนั่งข้างคุณพ่อกับคุณแม่“เมื่อวานคืนพี่ตะวันบอกว่าเรียนหนักมาก หนักกว่าเพื่อนที่เรียนที่ไทยอีกค่ะ ป่านนี้คงพักผ่อนกันอยู่^^”“แม่พระมาโปรดอย่างพี่โซ่ป่านนี้คงขั้วหญิงอยู่นั่นแหละไม่มีอะไรหรอก คืนก่อนซินเห็นลงสตอรี่นอนกับสาวฝรั่งผมทองอยู่ ทำตัวไม่เหมาะกับเป็นว่าที่
last updateHuling Na-update : 2025-12-04
Magbasa pa
 บทที่3 เซอร์ไพรส์!!!!
บทที่3เซอร์ไพรส์!!!!ในที่สุดก็ถึงสักที ทันทีที่landingพวกเราก็เดินทางมายังบ้านพักของคุณพ่อกับคุณลุง พวกท่านเคยอยู่สมัยเรียนอยู่ที่นี่ ปัจจุบันก็ส่งต่อมาถึงรุ่นลูก มาถึงฉันก็อยากจะร้องไห้ สภาพบ้านมันไม่เหมือนทุกครั้งที่ฉันเคยมาเลย"คุณแม่อิพี่โซ่จัดงานปาร์ตี้ที่บ้านอีกแล้ว!!""ขึ้นไปดูข้างบนกันเถอะ"ฉันสัมผัสได้ถึงความหายนะ พี่โซ่ต้องพาผู้หญิงมานอนด้วยแน่ๆ คุณลุงกับคุณป้าและนางซินเดินตรงไปยังห้องของพี่โซ่ ส่วนฉันกับคุณพ่อคุณแม่มาที่ห้องของพี่ตะวันแกร๊ก!!"เซอร์ไพรส์!!!!""เชี่ย!!!!!""ตะวัน!!!! >[]ฉันรีบประคองคุณแม่เอาไว้เพราะท่านตกใจที่เห็นพี่ตะวันกำลังทำกิจกรรมอะไรกับผู้หญิงคนนึงอยู่"แต่งตัวให้เรียบร้อยแล้วลงไปคุยกันข้างล่าง เดี๋ยวนี้!!!!""ครับ!"แว๊บนึงที่ฉันเห็นพี่ตะวันมองหน้าฉัน แต่ฉันเสียใจที่เห็นเขาทำแบบนี้ ฉันเสียใจโดยไม่มีสาเหตุ ตอนนี้คุณแม่กับคุณป้าโกรธจนมือไม้สั่น ผู้หญิงสองคนที่พี่โซ่กับพี่ตะวันพาลงมา พวกเธอทักทายพวกเรา แต่คุณแม่กับคุณป้าเบนหน้าหนีอย่างพร้อมเพรียงกัน"คุณแม่ยูไม่มีมารยาทเลยโซ่!" สาวผมทองพูดออกมาหน้าตาเฉยเลยถูกคุณป้าเฉดหัวออกจากบ้านทันทีส่วนสาวสวยอีก
last updateHuling Na-update : 2025-12-04
Magbasa pa
บทที่4 หนูมีคนที่ชอบอยู่แล้ว
บทที่4หนูมีคนที่ชอบอยู่แล้วผมได้คุยกับน้องสาวโดยที่ผมพยายามถามความรู้สึกของเธอที่มีต่อไอ้โซ่ เธอยืนยันว่าเธอไม่ได้คิดอะไร"ผู้ชายแบบพี่โซ่ต่อให้เหลือคนเดียวบนโลกนี้หนูก็ไม่เอาค่ะ""อือ พี่จะได้สบายใจ แล้วเราเป็นยังไงบ้างมาครั้งนี้ไม่ค่อยพูดเลย""หนูไม่รู้จะคุยอะไรค่ะ"เป็นคำตอบที่ผมไม่ชอบเลย หน้าผมเธอก็ไม่อยากมองนี่ผมทำอะไรผิดร้ายแรงมากเลยหรือไง"กว่าพี่จะเรียนจบเราก็18พอดี""ค่ะ""โกรธที่พี่มีแฟนใช่ไหม เดี๋ยวเราโตขึ้นเราก็เข้าใจเองนั่นแหละ อย่าคิดมากเลยยังไงพี่ก็รักน้องสาวคนนี้ที่สุดอยู่แล้ว"///จันทร์เจ้า///นั่นสินะฉันยังต้องการอะไรอีก แค่ครอบครัวพี่ตะวันรับฉันเป็นลูกบุญธรรมก็ดีแค่ไหนแล้ว แถมพี่ตะวันก็แสนดีกับฉันขนาดนี้"ค่ะ ถ้าไม่มีอะไรแล้วหนูขอไปหาซินก่อนนะคะ"ฉันตัดปัญหาด้วยการขอร้องให้พี่โซ่เป็นคนพาเที่ยว แม้พี่โซ่จะไม่ได้พาไปไหนไกลแต่ก็ได้ออกมาเปิดหูเปิดตา ผู้คนที่นี่ใช้ชีวิตกันเป็นอิสระ ถนนสะอาดถ่ายรูปสวย วิวดี แสงแดดอ่อนๆ ถ้าหนาวก็หนาวสุดขั้วแต่ฉันชอบนะ"เรารู้เรื่องที่ผู้ใหญ่คุยกันแล้วใช่ไหมจันทร์เจ้า"ฉันหันไปมองหน้าพี่โซ่ที่รอจังหวะพูดอยู่นาน จนนางซินวิ่งไปถ่ายรูปกับทุ่
last updateHuling Na-update : 2025-12-04
Magbasa pa
บทที่5 การกลับมาของตะวัน
บทที่5การกลับมาของตะวัน3ปีผ่านไป.....ทันทีที่เครื่องlanding สองหนุ่มก็ก้าวเดินมาพร้อมเพรียงกัน ทั้งสองไม่ได้บอกครอบครัวว่าจะเดินทางกลับวันนี้เพราะต้องการมาเซอร์ไพรส์ครอบครัว "คืนนี้ไปเยี่ยมชมร้านไอ้ฟรานหน่อยไหม?" โซ่หันมาถามตะวันที่ยืนสวมแว่นดำแต่สายตาก้มมองหน้าจอโทรศัพท์เพื่อโทรเรียกรถมารับ"มาถึงก็จะแดกเหล้าเลยหรือไง มึงควรพักผ่อนอยู่กับบ้านบ้าง -_-!""พี่เขยครับจากบ้านไปเกือบสิบปีเพื่อไปเรียนแพทย์เฉพาะทาง กว่าจะได้เริ่มงานก็เดือนหน้าเราควรหาความสุขให้ตัวเองบ้าง^^"ตะวันส่ายหัวเพราะเวลานี้ตนอยากกลับไปนอนบ้านและรับไม่ได้กับสรรพนามที่โซ่ใช้เรียกตนมาตลอดบ้านปิติภัทรไพศาลผมลงจากรถแล้วลากกระเป๋าเข้ามาเสียงป้าอ้อยยังคงเหมือนเดิม ป้ายังโหวกเหวกโวยวายเหมือนเดิมไม่มีเปลี่ยน"คุณหมออออออ คุณท่านเจ้าขาาาาาา คุณหนูของอ้อยกลับมาแล้วเจ้าค่ะ!!!!!!"ผมยกมือไหว้ป้าอ้อยและป้าๆ แม่บ้านทุกคน จนแม่ของผมเดินออกมาจากห้องพัก ท่านยิ้มหน้าบ้านอ้าแขนรอรับอ้อมกอดจากผม"ทำไมกลับมาก่อนกำหนดล่ะตะวัน ไหนว่ากำหนดกลับเดือนหน้าไม่ใช่หรือ""ผมสอบผ่านหมดแล้วครับ ส่วนใบประกาศทางมหาวิทยาลัยจะส่งตามมาผมไม่อยากอยู่ที
last updateHuling Na-update : 2025-12-04
Magbasa pa
บทที่6 ผู้จัดการส่วนตัว
บทที่6ผู้จัดการส่วนตัวผมนั่งดูสองแม่ลูกนั่งคุยกันและเลือกชุดที่ทีมงานส่งมาให้ อะไรมันจะเยอะขนาดนี้ไม่อยากจะเชื่อว่าเด็กขี้อายในวันนั้นจะกลายเป็นนางแบบในวันนี้“คุณหนูเธอน่ารัก เก่ง เรียบร้อย ทีมงานมาถ่ายงานที่บ้านก็ต่างชื่นชมไม่ขาดปากเลยค่ะคุณหมอตะวัน”ผมไม่ได้ออกความเห็นอะไรแต่เสียงโทรศัพท์ผมดังขึ้นจึงรีบหยิบมาเปิดดู ไอ้โซ่มันคงพึ่งรู้ข่าวเรื่องซินกับจันทร์เจ้ามันส่งรูปจันทร์เจ้าถ่ายแบบครีมกันแดดมาให้ผมดู บิกินี่เหรออันนี้เกินไปมาก เกินตัวจริงๆแม่ผมรับงานแบบนี้ให้เธอได้ยังไงกัน“จันทร์เจ้าเอาสัญญามาให้พี่และตารางงานทั้งหมดด้วย”“ค่ะ” เธอรีบลุกเข้าไปในห้องทำงานของเธอเพื่อหยิบใบสัญญาในตู้มาให้ผม ไอแพดที่มีคิวตารางงานและโทรศัพท์สำหรับรับงานถูกส่งมาให้ผม“พี่ตะวันต้องการอะไรอีกไหมคะ คิวอาทิตย์นี้เต็มหมดแล้ว ส่วนอาทิตย์หน้ามีถ่ายแบบกับโฆษณาติดต่อมาแต่หนูยังไม่ได้ตอบตกลง”“อืม”ผมเปิดดูงานของอาทิตย์นี้ มีถ่ายเสื้อผ้าแฟชั่นแบรนด์วาริส ใช้เวลาถ่าย3วันเพราะคลอเลคชั่นใหม่ต้อนรับหน้าร้อนมีชุดเกือบ10แบบ“พี่ต้องทำอะไรบ้าง ขับรถรับส่งเราเหรอ”“ใช่ค่ะ”“พี่ไม่มีใบขับขี่?” เข้าใจใช่ไหมพึ่งกลับมาเ
last updateHuling Na-update : 2025-12-04
Magbasa pa
บทที่7 เราต้องนอนด้วยกัน!
บทที่7เราต้องนอนด้วยกัน!///ตะวัน///ผมกลับจากขนส่งก็เจอรถสปอร์ตคันเดิมขับเข้ามาผมกับไอ้โซ่หันไปมองด้วยความสงสัยจนกระทั่งจันทร์เจ้าเธอเดินลงมาจากรถแล้วหันไปโบกมือบ๊ายบายให้ไอ้ภูริ พอหันกลับมาเธอก็รีบวิ่งเข้ามากอดไอ้โซ่แต่กับผมเธอไม่สนใจเลย“พี่โซ่เป็นยังไงบ้างคะคิดถึงจังเลย^^”“สบายดีครับ แล้วเราล่ะดื้อหรือเปล่า”“ไม่ดื้อเลยค่ะ เข้าไปข้างในกันเถอะหนูซื้อขนมมาฝากพี่ด้วยนะคะ”ผมยืนล้วงกระเป๋ามองหน้าเธอกับไอ้โซ่แต่ไม่มีใครสนใจผมเลยเพราะเธอพาไอ้โซ่เข้าบ้านไปออดอ้อนเหมือนตอนเธอเด็กๆผมเดินตามเข้ามานั่งดูจันทร์เจ้ากับไอ้โซ่เธอเล่าเรื่องราวในช่วงที่พวกผมไม่อยู่ให้ฟังเธอดูมีความสุขมาก แต่ผมกลับรู้สึกว่าเธอเหมือนจะโกรธผม ตั้งแต่เรื่องณิชาเธอก็ไม่ค่อยพูดกับผมตอนนี้เธอก็ไม่ค่อยสนใจผมเลย มันผิดวิสัยของเธอมากพวกเรานั่งทานข้าวด้วยกันจนไอ้โซ่มันขอตัวกลับผมจึงเดินเข้ามาดูห้องทำงานของเธอ“ใบขับขี่พี่ตะวันจะได้เมื่อไหร่คะ”“พรุ่งนี้” ผมตอบเธอพร้อมกับหยิบรูปของเธอขึ้นมาดู“แน่ใจนะว่าจะสอบผ่าน”“ระดับนี้แล้ว ว่าแต่งานที่จะไปถ่ายกระบี่ทีมงานมารับไม่ใช่เหรอ?”“ใช่ค่ะ เราจะนั่งเครื่องไปกระบี่แล้วทีมงานจะส
last updateHuling Na-update : 2025-12-04
Magbasa pa
 บทที่8 ใช้ลิ้นปาด....
บทที่8ใช้ลิ้นปาด....วันนี้พวกเราได้พักผ่อนกันช่วงเย็นมีงานเลี้ยงเล็กๆ ของทีมงานฉันเลยพาพี่ตะวันมาทำความรู้จักกับทุกคน ทีมงานชุดนี้ค่อนข้างสนิทกับฉันเพราะเราทำงานร่วมกันเกือบทุกงาน“คุณตะวันดูท่าจะหวงน้องสาวมากเลยนะคะ”“ครับ”ทำไมฉันรู้สึกร้อนผ่าว พี่ตะวันเขาหวงฉันแบบไหน ฉันนั่งมองน้ำมะพร้าวที่พี่ตะวันสั่งมาให้ ส่วนเขาดื่มไวน์กับพี่ภูริและทีมงาน คืนนี้แค่ดื่มกันเบาๆ เพราะพรุ่งนี้เราต้องรีบไปถ่ายให้ทันแสงแดดยามเช้า“เฮ้! ทางนี้!!” ภูริตะโกนเรียกชายหนุ่มเจ้าของรีสอร์ตที่กำลังเดินหากลุ่มทีมงานอยู่ ชายหนุ่มจึงโบกมือและเดินเข้ามาทักทาย“ทุกคน นี่ฮาวายเพื่อนผม มันเป็นเจ้าของเกาะนี้”“เจ้าของเกาะ!!” ทีมงานทุกคนอุทานออกมาพร้อมกัน ชายหนุ่มจึงยิ้มให้ทุกคนจนมาหยุดอยู่ที่สาวน้อยจันทร์เจ้า“สวัสดีครับ พี่เป็นแฟนคลับเราอยู่นะ”“สวัสดีค่ะ เป็นเกียรติมากเลยค่ะ” ฉันยิ้มให้พี่ฮาวายคนบ้าอะไรหล่อ รวย เฟอร์เฟคหันกลับมาฉันก็ต้องหุบยิ้มและก้มลงไปดูดน้ำมะพร้าว สายตาก็หันไปมองกุ้ง หอย ปู ปลาเพราะพี่ตะวันมองหน้าฉันอยู่ “นี่พี่ชายของน้องจันทร์เจ้าตอนนี้เป็นผู้จัดการส่วนตัวของน้อง ถ้ามึงอยากได้น้องมาถ่ายโปรโม
last updateHuling Na-update : 2025-12-04
Magbasa pa
บทที่9 ทำไมใจสั่น
บทที่9ทำไมใจสั่นผมมองหน้าจันทร์เจ้าเธอทำตาใสซื่อใส่ผมแบบนี้เล่นเอาหัวใจผมสั่นสะท้านไปหมด เรายืนสบตากันนานมากในหัวผมเริ่มคิดไปต่างๆ นานา จนเสียงโทรศัพท์ผมดังขึ้นจึงทำให้เราสองคนหลุดออกจากภวังค์ปลายสายไม่ใช่ใครนอกจากแม่ผมเองท่านโทรมาเช็กความเรียบร้อยผมจึงบอกไปว่าไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงหันมาอีกทีเธอก็กลับไปนั่งทานเค้กมะพร้าวต่อแล้วถึงเวลาที่ต้องแต่งหน้าเพื่อเตรียมตัวผมก็ปล่อยให้เธออยู่กับช่างแต่งหน้าส่วนผมเดินออกมาดูความเรียบร้อยด้านนอกและบนเรือที่จะใช้ถ่าย เครื่องดื่มเลมอนโซดาเป็นสินค้าใหม่ที่น้องสาวต่างสายเลือดของผมต้องถ่ายในวันนี้ ผมหยิบมันขึ้นมาดูฉลากสินค้าตรวจเช็กความเรียบร้อยจากนั้นก็เดินลงมาทีมงานบางคนก็ดูเกร็งๆ ที่เห็นผมเข้มงวดกับน้องสาวมากไปแต่ที่ผมทำไปก็เพราะผมเป็นห่วงเธอ เซตแรกที่ต้องถ่ายเป็นชายหาดยามเย็น“ทำไมต้องถ่าย2วัน” ผมถามช่างภาพที่กำลังเช็กมุมและแสงอยู่“เผื่อเวลาครับถ้าน้องจันทร์เจ้าคนเดียวไม่มีปัญหาเพราะน้องค่อนข้างโปร แต่งานนี้คุณภูริอยากได้นางแบบกับนายแบบคนอื่นด้วยเพื่อให้ดูเหมือนงานปาร์ตี้ พวกเราต้องทำงานแข่งกับแสงธรรมชาติ”ผมพยักหน้ารับรู้แต่แอบรู้สึกดีที่มีคนช
last updateHuling Na-update : 2025-12-04
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status