LOGINบทที่9
ทำไมใจสั่น
ผมมองหน้าจันทร์เจ้าเธอทำตาใสซื่อใส่ผมแบบนี้เล่นเอาหัวใจผมสั่นสะท้านไปหมด เรายืนสบตากันนานมากในหัวผมเริ่มคิดไปต่างๆ นานา จนเสียงโทรศัพท์ผมดังขึ้นจึงทำให้เราสองคนหลุดออกจากภวังค์
ปลายสายไม่ใช่ใครนอกจากแม่ผมเองท่านโทรมาเช็กความเรียบร้อยผมจึงบอกไปว่าไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงหันมาอีกทีเธอก็กลับไปนั่งทานเค้กมะพร้าวต่อแล้ว
ถึงเวลาที่ต้องแต่งหน้าเพื่อเตรียมตัวผมก็ปล่อยให้เธออยู่กับช่างแต่งหน้าส่วนผมเดินออกมาดูความเรียบร้อยด้านนอกและบนเรือที่จะใช้ถ่าย เครื่องดื่มเลมอนโซดาเป็นสินค้าใหม่ที่น้องสาวต่างสายเลือดของผมต้องถ่ายในวันนี้ ผมหยิบมันขึ้นมาดูฉลากสินค้าตรวจเช็กความเรียบร้อยจากนั้นก็เดินลงมา
ทีมงานบางคนก็ดูเกร็งๆ ที่เห็นผมเข้มงวดกับน้องสาวมากไปแต่ที่ผมทำไปก็เพราะผมเป็นห่วงเธอ เซตแรกที่ต้องถ่ายเป็นชายหาดยามเย็น
“ทำไมต้องถ่าย2วัน” ผมถามช่างภาพที่กำลังเช็กมุมและแสงอยู่
“เผื่อเวลาครับถ้าน้องจันทร์เจ้าคนเดียวไม่มีปัญหาเพราะน้องค่อนข้างโปร แต่งานนี้คุณภูริอยากได้นางแบบกับนายแบบคนอื่นด้วยเพื่อให้ดูเหมือนงานปาร์ตี้ พวกเราต้องทำงานแข่งกับแสงธรรมชาติ”
ผมพยักหน้ารับรู้แต่แอบรู้สึกดีที่มีคนชมน้องสาวว่าฝีมือโปร ตอนนี้นางแบบคนอื่นๆ กำลังทยอยมาถ่ายเก็บภาพของตัวเอง นายแบบคนอื่นๆ ก็ตามมาติดๆ จนผมเห็นไอ้ภูริมันเดินมากับน้องสาวผม ไม่ได้ใกล้ชิดกันเกินไปแล้ว
“น้องจันทร์เจ้าครับพี่ขอคุยเรื่องงานหน่อยได้ไหม”
ฮาวายปาดหน้าตะวันเพื่อเข้าไปคุยกับจันทร์เจ้าเสียก่อนทำให้ตะวันแอบหงุดหงิด ภูริจึงเดินไปหยิบเครื่องดื่มเลมอนโซดามาให้ตะวันดื่มเพื่อรอเวลา
///จันทร์เจ้า///
“คุณฮาวายมีอะไรกับหนูคะ”
“พอดีพี่อยากให้น้องจันทร์เจ้ามาถ่ายโปรโมทการท่องเที่ยวให้พี่ครับ แต่ผู้จัดการบอกว่าไม่มีคิวเลยพี่จะทำยังไงดี”
หัวคิ้วฉันผูกกันอัตโนมัติเพราะหลังจากกลางเดือนฉันว่างนะ มีแค่ถ่ายรีวิวสินค้าเล็กๆ น้อยๆ และไปเดินแบบให้แบรนด์วาริสวันเดียวเท่านั้น แต่พี่ตะวันกลับบอกว่าไม่มีคิวได้ไง
“ได้ค่ะเดี๋ยวหนูจะติดต่อกลับนะคะ^^”
“ดีใจจัง ตอนแรกพี่ก็คิดว่าพี่ชายน้องจันทร์เจ้าจะไม่ชอบพี่เลยปฏิเสธรับงานของพี่เสียอีก แอบเครียดเลย”
“ไม่หรอกค่ะ พี่ตะวันพึ่งกลับมาจากอเมริกายังไม่ค่อยรู้เรื่องตารางงานเท่าไหร่เดี๋ยวหนูคุยกับเขาเองค่ะ”
ฉันเดินมายืนอยู่ข้างพี่ตะวันพร้อมส่งสายตาไม่พอใจให้เขา แต่เขากลับนิ่งล้วงกระเป๋ามองไปที่นางแบบสาวสวยอกอึ๋มเท่าลูกมะพร้าว มักมากในกาม!
“น้องจันทร์เจ้าเตรียมตัวเลยครับ”
ผมยืนมองน้องสาวต่างสายเลือดกำลังถูกทีมงานถอดชุดคลุมแต่พอชุดถูกถอดออกเท่านั้นเสียงทีมงานหลายๆ คนต่างชื่นชมให้กับหุ่นของเธอ หน้าอกที่ผมไม่คิดว่ามันจะใหญ่โตสวยกลมได้รูปกำลังถูกสายตานับสิบจ้องมองจนตาเยิ้ม
แสงแดดยามเย็นสีทองกำลังสาดส่องกระทบผิวของเธอยิ่งเธอยิ้ม โพสท่าถ่ายรูปมุมไหนก็สวยไปหมด ขาขาวเรียวยาวไม่มีรอยด่างพร้อยเลยสักนิด
“ทำไมสวยแบบนี้วะ” ผมอดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากชมเบาๆ แต่เธอสวยจริงๆ สวยจนผมไม่คิดว่าเธอจะสวยได้ขนาดนี้
“นั่นสิครับ น้องสาวคุณสวยมาก”
ขวับ!! ผมหันไปมองไอ้เจ้าของรีสอร์ตขี้ตื้อ มันหันมากระตุกยิ้มให้ผมพร้อมกับชูกระป๋องน้ำเลมอนโซดามาชนกับผม แต่ผมไม่ได้อยากจะชนกับมันถ้างัดหน้ามันก็ได้อยู่
“หวังว่าเราจะได้ร่วมงานกันนะครับคุณตะวัน เตตะวัน ปิติภัทรไพศาล”
“ต้องการอะไร?” ผมถามโดยไม่ได้หันไปมองหน้า เพราะผมยังมองน้องสาวผมอย่างไม่คาดสายตา ตอนนี้เธอกำลังถ่ายคู่กับไอ้ภูริ ช่วยมองกล้องหรือหน้าน้องกูด้วยไม่ใช่มองนม
“พูดเหมือนกับว่าผมเป็นคนเลว ผมออกจะเป็นคนดี หล่อ รวย หึหึ”
“แล้วที่เข้าหาน้องสาวผมคุณต้องการอะไรคุณฮาวาย!” สุดท้ายผมก็อดไม่ได้ที่จะหันไปมองหน้ามัน กวนตีนฉิบ!
“ผมชอบน้องสาวคุณนะ แต่ผมเข้าใจว่าเธอยังเด็กพึ่งเข้ามหาวิทยาลัย แต่ผมรอได้ครับ^^”
“คุณฮาวายครับคุณปกป้องเรียกพบด่วนครับ”
“มีเรื่องอะไร?”
“คุณฮาร์ทกับคุณเป็นหนึ่งทะเลาะกันครับ”
“อีกแล้ว! โตเป็นควายยังตีกันไม่เลิก” ฮาวายบ่นอุบจากนั้นก็เดินกลับเข้าไปในรีสอร์ตเพื่อจัดการกับปัญหาครอบครัว และจะปรึกษากันเรื่องการโปรโมทเกาะนี้ด้วย
ว๊าย!!
ผมหันกลับมามองเสียงจันทร์เจ้าตอนนี้ทีมงานทำน้ำหกใส่เธอแน่นอนว่ามันโดนหน้าอก ชุดบิกินี่ที่เธอใส่มันเลยยิ่งแนบเนื้อ ผมเลยต้องดึงน้องสาวผมออกมาและหยิบชุดคลุมให้เธอ
“ทำไมไม่ระวัง!” ผมหันไปดุทีมงานที่กำลังหน้าเสียยกมือขอโทษผมกับน้องสาว
“ขอโทษค่ะ หนูไม่ทันระวังขอโทษจริงๆ ค่ะ”
“พี่ตะวันไม่เป็นอะไร หนูโอเค ขอชุดใหม่ให้ฉันด้วยนะคะจะได้รีบถ่ายกันต่อ”
“ค่ะ ขอโทษอีกทีนะคะ”
ผมหันไปมองหน้าจันทร์เจ้าเธอดูเซ็งๆ กับผมมาก ทำไมผมทำเกินไปหรือไงนี่ใจดีแค่ไหนแล้วที่ยอมให้ถ่ายชุดแบบนี้ ขัดหูขัดตาจะตายห่าอยู่แล้วโว้ย
“หนูไปเปลี่ยนชุดก่อนนะคะ แล้วน้ำเนี่ยไม่ดื่มก็ทิ้งไปถืออยู่ได้!”
“อือ!! รีบไปเปลี่ยนชุดเถอะเดี๋ยวปอดบวม”
“ทะลึ่ง!!”
อะไรวะ คนเป็นห่วงดันมาว่าอีก หงุดหงิดชะมัดทำอะไรไม่เคยดีเลย ผมเดินหนีมานั่งอยู่คนเดียวพร้อมกับโทรฟ้องแม่ นิสัยเอาแต่ใจแบบนี้สมควรโดนแม่ตี ถ้าแม่ไม่ตีคืนนี้ผมจะตีก้นเธอเอง
บทที่66 SPECIAL ลูกหมูสามตัว ตอนจบ10ปีผ่านไปเป็นดั่งหวังที่ฉันคิดเอาไว้ สายฟ้ากำลังเรียนต่อแพทย์เฉพาะทางควบคู่กับการทำงานที่โรงพยาบาลด้วย เท่าที่ฉันแอบรู้มาจากพี่ตะวันตอนนี้สายฟ้ากำลังแอบเรียนต่อปริญญาโทด้านกฎหมายการแพทย์ด้วย การเรียนรู้ไม่มีที่สิ้นสุดจริงๆ“คุณแม่ขา คุณแม่อยู่ไหนคะ”“อยู่สวนกล้วยไหมกับคุณย่า หนูมีอะไรดาวเหนือ”เสียงวิ่งตึกตึกดังสนั่นหวั่นไหว คุณแม่ส่ายหัวเบาๆ เพราะดาวเหนือแทบไม่มีความเป็นกุลสตรีเลยแม้แต่นิดเดียว“ดาวเหนือย่าบอกกี่ครั้งแล้วว่าอย่าวิ่ง” พอโดนดุก็ทำหน้ายู่เดินมากอดคุณแม่ ยัยดาวเหนือเนี่ยขี้อ้อนเหลือเกิน“มีอะไรลูกคุณพ่อกลับมาหรือยัง”“กลับมาแล้วค่ะกำลังนั่งคุยกับพี่สายฟ้าอยู่”ใช่สิฉันลืมสนิทเลยวันนี้เป็นวันรู้ผลว่าสองสาวจะสอบติดคณะอะไรตื่นเต้นจริงๆ ฉันพาคุณแม่เข้ามาในบ้านแม่บ้านจึงเตรียมยกอาหารเข้ามาเสิร์ฟ“มาแล้วค่ะ พี่สายฟ้าคุณย่าบ่นคิดถึงพี่จะแย่อยู่แล้ว”“ผมก็คิดถึงคุณย่าครับ ช่วงนี้ผมทำงานหนักแถมเรียนหนักด้วยไว้วันหยุดผมจะมาอ้อนคุณย่านะครับ”“อ้อนแต่ย่าเหรอฮะ” คุณปู่ก็ไม่ยอมน้อยหน้านะ แต่เดี๋ยวนะคะปกติก็อยู่โรงพยาบาลด้วยกันไม่ใช่หรือไง“เดือนหน
บทที่65ความสุขที่แท้จริง10ปีผ่านไปสายฟ้ากำลังจะอายุเข้าวัย15ปี ส่วนสองสาวอายุ9ขวบแล้ว ลูกๆ ของฉันมีความสามารถพิเศษแตกต่างกัน สายฟ้าฉายแววคุณหมอตั้งแต่เด็กเรียนเก่งมากได้เกรด4ทุกวิชา พี่ตะวันภูมิใจมากแถมยังบอกว่าลูกเรียนเก่งกว่าเขาตอนเด็กอีก ไม่เสียแรงที่พวกเราสนับสนุนส่วนสาวน้อยเดือนหนาวรายนี้กำลังอยู่ในช่วงลังเล เธอแอบมีความกดดันเรื่องเรียนเพราะพี่ชายปูพื้นฐานมาดีมากเธอจึงอยากพยายามที่จะเก่งให้ได้แบบพี่จนพี่ตะวันถามว่าอนาคตอยากเป็นอะไรเดือนหนาวจะหยุดคิดทุกครั้ง แต่พี่ตะวันไม่เคยกดดันลูกนะเขาบอกลูกๆ เสมอว่าอนาคตเป็นของลูกๆ ไม่ว่าลูกๆ ทั้งสามจะเลือกอะไรให้กับตัวเองเขาพร้อมจะสนับสนุนเต็มที่ตัดมาที่น้องเล็กนิสัยผ่าเหล่าผ่ากอ เอาแต่ใจ ขี้โมโห ชอบโวยวาย นี่อาจจะเป็นกรรมพันธุ์ทางฝั่งฉันก็ได้เพราะเท่าที่ฉันสัมผัสครอบครัวของพี่ตะวันมาไม่มีใครเป็นแบบดาวเหนือสักคนเลย“คุณแม่ครับอาทิตย์หน้าที่โรงเรียนมีจัดกิจกรรมคณิตศาสตร์ แต่อาจจะต้องไปค้างคุณแม่จะอนุญาตไหมครับ”“อยากไปทำกิจกรรมกับเพื่อนๆ ก็ไปสิลูก แม่ไม่ห้ามแต่ต้องดูแลตัวเองให้ดีๆนะอย่าเกเร พ่อกับแม่รักสายฟ้ามากนะครับ”“ผมก็รักคุณแม่ครับ”
บทที่64จบเรื่องวุ่นวายณิชายอมเซ็นใบลาออกด้วยตนเองเพราะถ้าเธอไม่เซ็นเธอจะถูกตั้งคณะกรรมการสอบสวนและดำเนินคดี แม้โซ่จะอยากให้ดำเนินคดีมากแค่ไหนแต่ก็ต้องจำใจทำตามคำสั่งของพ่อกับอา“ทำไมไม่ไล่ออกไปเลย”“นี่ก็ไม่ต่างจากไล่ออกหรอกโซ่” หมอเซนตบไหล่ลูกชายเบาๆ“ใช่ โซ่ไม่ต้องห่วงหรอกจากนี้ไปทุกโรงพยาบาลที่บ้านเราถือหุ้นอยู่จะไม่มีใครรับณิชาเข้าทำงานแน่นอน และคนอย่างณิชาไปทนอยู่โรงพยาบาลรัฐไม่ได้หรอก”นั่นสินะโซ่คิดตามทั้งสองท่านก่อนจะพากันกลับขึ้นมาเยี่ยมจันทร์เจ้า เจ้าสายฟ้าหลับไปแล้วไม่ค่อยงอแงเท่าไหร่ จากนี้ที่ต้องหวงก็คงเป็นนางซินนี่แหละที่อุ้มท้องแฝดเลย5 ปีผ่านไปสายฟ้าอายุครบ4ขวบแล้ววันนี้เป็นวันเกิดของเขา เค้กวันเกิดเป็นรูปตัวการ์ตูนที่เขาชอบ งานวันเกิดที่มีแต่ญาติพี่น้องทุกคนตั้งใจจัดงานนี้เพื่อเจ้าสายฟ้าตัวแสบเลยหมอโซ่กับวันใหม่ก็กำลังมีพยานรักอีกหนึ่งคนคงได้คลอดเร็วๆ นี้ ส่วนนางซินคลอดลูกแล้วได้ทั้งชายหญิง คนโตผู้ชายชื่อตุลา คนเล็กชื่อซีดี ฝาแฝดคู่นี้อยู่ด้วยกันไม่ได้ตีกันตลอดปู่ย่าตายายจึงต้องจับแยกไปเลี้ยงสลับกันส่วนจันทร์เจ้าเธอดูแลตัวเองจนร่างกายแข็งแรงก็ปล่อยให้มีทายาทอีกสอ
บทที่63เรียกสติฉันรู้สึกตัวอีกทีก็ตอนที่เสียงร้องไห้ของพี่ตะวันดังอยู่ข้างหู ดวงตาที่หนักอื้อค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาจนพี่ตะวันรีบเรียกสติฉันและเช็กม่านตา แค่เห็นหน้าเขาฉันก็ร้องไห้สะอื้นทันที“ที่รักไม่ต้องกลัวนะ”“ลูก....”“อาจารย์หมอกำลังช่วยอยู่ ไม่ต้องกลัวนะครับ”ฉันหลับตาลงอีกครั้งจนรู้สึกเหมือนแรงบีบแรงดึงจนร่างกายฉันสั่นสะเทือน ทุกครั้งที่หลังผ้าสีเขียวออกแรงพี่ตะวันจะก้มลงมาจูบหน้าผากเช็ดน้ำตาให้ฉันตลอดอุแว้!! อุแว้!!!!“ฮึก!” ทั้งสองกลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่อยู่เพียงแค่ได้ยินเสียงของลูกชายจันทร์เจ้าก็เหมือนยกภูเขาออกจากอก ตะวันรีบเข้าไปตัดสายสะดือลูกชายก่อนจะเดินกลับมาหาจันทร์เจ้าที่นอนสะลึมสะลืออยู่บนเตียง“ที่รักลูกแข็งแรงมากเลยครับ”“มาแล้วค่ะน้ำหนัก3100กรัมค่ะหมอตะวัน”ฉันมองหน้าลูกชายที่ยังร้องไม่หยุดพี่ตะวันก็บอกให้ลูกร้องเยอะๆ เสียงของลูกเหมือนทำให้ฉันมีแรงกระตุ้นแต่หนังตาก็ไม่อาจสู้ไหวพี่ตะวันเลยบอกให้ฉันนอนพักผ่อนเสียก่อนตื่นขึ้นมาอีกทีก็ตอนที่ได้ยินเสียงพี่โซ่กับนางซินด่ากัน จนพี่ตะวันต้องไล่ออกไปสองพี่น้องคู่นี้อยู่ด้วยกันก็ตีกันจริงๆ“คุณอาตื่นแล้วค่ะคุณพ่อ” วีนัสนั่งจ้อง
บทที่62ใกล้คลอดเต็มทีเวลาผ่านไปจนตอนนี้ฉัน อายุครรภ์ได้8เดือนกว่า ทุกคนคงจำคุณยายหมอดูคนนั้นได้ใช่ไหม ตอนที่ฉันเป็นลมวูบในห้องน้ำ ดีที่ฉันเกาะประตูเอาไว้และทุบประตูเรียกพี่ตะวัน คืนนั้นฉันถูกหามส่งโรงพยาบาลเพราะพี่ตะวันบอกฉันหน้าซีดมาก ผลการตรวจคือฉันท้องได้9สัปดาห์ คุณพ่อมือใหม่อย่างพี่ตะวันจึงได้หาคุณหมอสูตินรีเวชระดับอาจารย์มาเป็นเจ้าของไข้ฉันเพื่อไม่ให้ฉันคิดมากเรื่องคุณณิชา“นั่งเฉยๆ ครับเดี๋ยวพี่ทาครีมให้”พ่อเทพบุตรของฉัน พี่ตะวันเขาแสนดีจริงๆ ตอนนี้ฉันเดินลำบากนั่งก็ลำบากอาบน้ำเองก็ไม่ได้แต่พี่ตะวันเขารับผิดชอบดูแลฉันทุกอย่างแถมเพนท์เฮ้าส์ชั้นบนของโรงพยาบาลพี่ตะวันก็ปรับปรุงเพื่อรอให้ฉันไปอยู่ในเร็วๆ นี้“เท้าหนูบวมมากเลยค่ะ”"เวลานอนเดี๋ยวพี่เอาหมอนรองให้ครับ ยกเท้าสูงๆ เวลานอนพอช่วยได้ครับ อดทนหน่อยนะอีกอึดใจเดียว” ตะวันยื่นใบหน้าลงไปจูบที่ท้องของจันทร์เจ้าเบาๆ จนเท้าน้อยๆ ถีบปากเขาอย่างแรง“โอ๊ย! เจ็บนะลูก” จันทร์เจ้าใบหน้าเหยเกจนตะวันต้องลูบท้องของเธอเบาๆ“ตัวแสบแม่เจ็บหมดแล้วครับ”ลูกชายของพี่ตะวันหยุดดื้อเลยค่ะทุกคน เขาเชื่อพ่อเขาค่ะ แต่ก็ดีนะคะเชื่อฟังพี่ตะวันได้ดีแน่
บทที่61ชีวิตหลังแต่งงานเชียงใหม่“กรี๊ดดดดด ไม่ยอม!!!”เสียงกรี๊ดของซินดังจนคนนอนอยู่ข้างๆ สะดุ้งตื่นแต่พอมองเห็นรูปไอจีของหมอตะวันกับจันทร์เจ้าที่ลงรูปใบทะเบียนสมรสก็ทิ้งตัวลงอีกรอบ ฝั่งนั้นเขามาเหนือกว่าจริงๆ“ใจเย็นๆ ครับซิน”“ไม่เย็นแล้วค่ะ พี่ตินอะชักช้าเอาแบบนี้ไหมคะเรามาปั่มปั๊มกันต่อเลยลูกจะได้มาเร็วๆ”“พักก่อนดีไหมครับ พึ่งจะได้นอนเมื่อตอนเช้านี่เองนะ มาเชียงใหม่ทั้งทีน่าจะออกไปชมนกชมไม้บ้าง สตรอว์เบอร์รีก็กำลังเก็บเกี่ยว”“ช่างมันค่ะพี่ติน ถ้าเดือนนี้ไม่ท้องซินจะทำโทษพี่ตินเลยคอยดู!!”นางซินขึ้นควบเอวแล้วโยกอย่างเร่าร้อน คนเบื่องล่างที่เอาแต่ปฏิเสธตอนนี้กลับเด้งสะโพกสวนขึ้นเป็นระยะเขาไม่สามารถต่อต้านนางซินได้เลย3เดือนผ่านไปผ่านพ้นการแต่งงานของตะวันและจันทร์เจ้าไปหยกๆ แต่ทั้งสองก็ไม่ได้พ่ายแพ้นะคะเพราะว่าจันทร์เจ้าตั้งครรภ์โดยที่ตัวเองไม่รู้ตัวนับจากอายุครรภ์แล้วเธอน่าจะเริ่มตั้งครรภ์ช่วงสอบ นางซินจึงยอมรับความพ่ายแพ้อย่างเต็มประตูเพราะเชื้อของตินไม่ค่อยแข็งแรง ตะวันกับหมอโซ่จึงแนะนำเรื่องการบำรุง“ไร้น้ำยา ไร้ความฉามาก (สามารถ) ” เสียงแจ๋วๆ ของเด็กตัวกลมดังออกมาจากห้องโถ







