รักราม (เป็นพิเศษ) #รามโชว์ม่อน

รักราม (เป็นพิเศษ) #รามโชว์ม่อน

last updateDernière mise à jour : 2026-05-03
Par:  คุณฉมEn cours
Langue: Thai
goodnovel18goodnovel
Notes insuffisantes
196Chapitres
293Vues
Lire
Ajouter dans ma bibliothèque

Share:  

Report
Overview
Catalog
Scanner le code pour lire sur l'application

นิยามของผู้ชายชื่อราม ‘รอยสักน่ากลัว ชอบทำตัวน่ารัก’ สถานภาพโสด แต่อยู่ในโหมด กำลังตามจีบแม่ของลูก เธอบอกว่ารักรามเป็นพิเศษ แต่รามรักเธอพิเศษกว่า ใส่ไข่ ใส่ใจ ใส่ความรัก “รอยสักตรงอกเท่ดีเนอะ รูปไรอะ?” – ม่อน “อยากรู้ก็เดินมาดูใกล้ ๆ ดิ” – ราม

Voir plus

Chapitre 1

อารัมภบท

นิยามของผู้ชายชื่อราม ‘รอยสักน่ากลัว ชอบทำตัวน่ารัก’

สถานภาพโสด แต่อยู่ในโหมด กำลังตามจีบแม่ของลูก

เธอบอกว่ารักรามเป็นพิเศษ

แต่รามรักเธอพิเศษกว่า ใส่ไข่ ใส่ใจ ใส่ความรัก

“รอยสักตรงอกเท่ดีเนอะ รูปไรอะ?” – ม่อน

“อยากรู้ก็เดินมาดูใกล้ ๆ ดิ” – ราม

------------------------------

00:24 น.

ท่ามกลางความมืดมิดยามราตรีเนื่องจากหลอดไฟถูกผู้ที่อยู่ในห้องปิดเอาไว้ทุกดวง มีเพียงเครื่องปรับอากาศเท่านั้นที่ยังคงทำงานเต็มประสิทธิภาพด้วยการพ่นลมเย็นฉ่ำไปทั่วห้อง

“ซิน…” เสียงรำพึงรำพันชื่อของใครบางคนดังขึ้นไม่ขาดปาก ในขณะที่ชายผู้เป็นเจ้าของเสียงดังกล่าวกำลังตระกองกอดหญิงสาวคนหนึ่งไว้ในอ้อมแขน เพื่อซึมซับเอาไออุ่นจากกายสาวไว้ให้มากที่สุด

ทว่าชั่วอึดใจต่อมาความอุ่นนั้นก็ถูกแทนที่ด้วยความรุ่มร้อน ทั้งจากเรือนกายที่ก่ายเกยกันแนบชิด และน้ำเมาที่พร่าผลาญสติของทั้งคู่ให้เผลอไผลไปกับห้วงพิศวาสประหนึ่งน้ำมันที่ราดรดบนกองไฟ

“…รามอยาก” แขนแกร่งดันบ่าบอบบางของคนในอ้อมแขนให้เอนลงบนฟูกที่รองรับอยู่ด้านล่าง แขนอีกข้างคอยโอบประคองเธอไว้ไม่ห่าง จากนั้นร่างกำยำจึงพลิกตัวขึ้นมาคร่อมทับร่างนั้นไว้อีกที “ขอเอาหน่อย”

หญิงสาวส่งเสียงงึมงำฟังไม่ได้ศัพท์คล้ายต้องการบ่นว่าที่ถูกรบกวนเวลานอนอันแสนสุข ถึงอย่างนั้นก็ไม่อาจลดทอนความต้องการของคนที่กระเหี้ยนกระหือรืออยากฟัดร่างนุ่มนิ่มตรงหน้าได้อยู่ดี

“…คิดถึง” ชายหนุ่มพร่ำคำนั้นข้างหูเธอซ้ำ ๆ ราวกับอยากให้มันลอยไปเข้าหูเจ้าของชื่อตัวจริงอย่างไรอย่างนั้น

“รามแม่งโคตรคิดถึงเธอเลยว่ะ” ว่าทั้งทาบตัวลงบดเบียดกับความวาบหวามของคนใต้ร่างอย่างไม่รั้งรอ ริมฝีปากหยักลากไล้ไปตามผิวกายสาวอย่างชำนิชำนาญ “ซิน…”

“อืมมมม…” แค่เสียงละเมอหรือเธอตอบรับการสวมบทบาทเป็น ‘ซิน’ ของเขาก็สุดจะรู้ แต่ในเมื่อเขาพอใจและเธอไม่ขัดข้อง เขาก็พร้อมจะนำพาเธอเดินหน้าสู่เส้นทางสายสวาทที่รออยู่นี้ทันที

Déplier
Chapitre suivant
Télécharger

Latest chapter

Plus de chapitres
Pas de commentaire
196
อารัมภบท
นิยามของผู้ชายชื่อราม ‘รอยสักน่ากลัว ชอบทำตัวน่ารัก’สถานภาพโสด แต่อยู่ในโหมด กำลังตามจีบแม่ของลูกเธอบอกว่ารักรามเป็นพิเศษแต่รามรักเธอพิเศษกว่า ใส่ไข่ ใส่ใจ ใส่ความรัก“รอยสักตรงอกเท่ดีเนอะ รูปไรอะ?” – ม่อน“อยากรู้ก็เดินมาดูใกล้ ๆ ดิ” – ราม------------------------------00:24 น.ท่ามกลางความมืดมิดยามราตรีเนื่องจากหลอดไฟถูกผู้ที่อยู่ในห้องปิดเอาไว้ทุกดวง มีเพียงเครื่องปรับอากาศเท่านั้นที่ยังคงทำงานเต็มประสิทธิภาพด้วยการพ่นลมเย็นฉ่ำไปทั่วห้อง“ซิน…” เสียงรำพึงรำพันชื่อของใครบางคนดังขึ้นไม่ขาดปาก ในขณะที่ชายผู้เป็นเจ้าของเสียงดังกล่าวกำลังตระกองกอดหญิงสาวคนหนึ่งไว้ในอ้อมแขน เพื่อซึมซับเอาไออุ่นจากกายสาวไว้ให้มากที่สุดทว่าชั่วอึดใจต่อมาความอุ่นนั้นก็ถูกแทนที่ด้วยความรุ่มร้อน ทั้งจากเรือนกายที่ก่ายเกยกันแนบชิด และน้ำเมาที่พร่าผลาญสติของทั้งคู่ให้เผลอไผลไปกับห้วงพิศวาสประหนึ่งน้ำมันที่ราดรดบนกองไฟ“…รามอยาก” แขนแกร่งดันบ่าบอบบางของคนในอ้อมแขนให้เอนลงบนฟูกที่รองรับอยู่ด้านล่าง แขนอีกข้างคอยโอบประคองเธอไว้ไม่ห่าง จากนั้นร่างกำยำจึงพลิกตัวขึ้นมาคร่อมทับร่างนั้นไว้อีกที “ขอเอาหน่อย”หญิงสา
Read More
ตอนที่ 1 ผิดคน (1/4)
ความตั้งใจแรกของรามินทร์คือต้องการกลับมานอนเอาแรง เพราะเมาเกินกว่าจะอยู่สังสรรค์กับเพื่อน ๆ ต่อ เพื่อว่าพรุ่งนี้เขาจะได้ตื่นมาขึ้นเครื่องกลับกรุงเทพฯ ไหวทว่าพอถึงห้องพักจริง ๆ ทุกอย่างดันผิดแผนไปหมด เมื่อได้สัมผัสใกล้ชิดชนิดเนื้อแนบเนื้อกับหญิงสาวคนหนึ่งที่นอนรอตนอยู่บนเตียง ความตั้งใจอะไรนั่นก็เหมือนจะถูกลืมเลือนไปในทันทียิ่งขณะที่เธอซุกซบใบหน้าลงกับแผงอกแกร่งของเขา อีกทั้งมือไม้ที่ลูบไล้ปัดป่ายไปตามเนื้อตัวเขาไม่หยุด ล้วนกระตุ้นให้อวัยวะเบื้องล่างของเขาตื่นตัวและกระสันอยากขึ้นมา เกินกว่าจะข่มตาให้หลับได้โดยไม่หาที่ลงให้สบายตัวเสียก่อนและหญิงสาวที่คลอเคลียกับเขาไม่ห่างอยู่นี่ ก็คือคนที่เขาต้องการให้เธอมาช่วยปลดเปลื้องความอยากที่ว่านั่น“ซิน…” รามินทร์ครางชื่ออดีตคนรักครั้งแล้วครั้งเล่า ทุกขณะที่ปากอิ่มว่างเว้นจากการสัมผัสผิวเนียนของคนใต้ร่าง“…ขอถอดนะ” ชายหนุ่มกำชายเสื้อยืดของหญิงสาวไว้ในมือ รอเธอเอ่ยอนุญาตเมื่อไรเขาจะเอามันออกไปจากตัวเธอเมื่อนั้นทว่าการรอคอยดังกล่าวช่างเนิ่นนานกว่าที่คาดไว้จนเขาไม่อาจอดใจรอไหว จึงถือวิสาสะเลิกชายเสื้อขึ้นไปกองไว้ที่หน้าอกของเธอ จากนั้นค่อยถดกายล
Read More
ตอนที่ 1 ผิดคน (2/4)
“น้ำมนต์…” ชายหนุ่มขานชื่อเธออีกครั้ง คล้ายต้องการย้ำกับตัวเองว่าหญิงสาวที่เขากำลังกอดรัดอย่างเอาเป็นเอาตายอยู่นี้ เป็นเพียงคนแปลกหน้าที่เพื่อนสนิทหามาให้เขาเล่นสนุกด้วยแค่ชั่วคืน หาใช่ ‘ซิน’ อดีตคนรักเก่าของเขาไม่รามินทร์ถูกความปวดหนึบกลางกายเล่นงานอย่างต่อเนื่องเมื่อหวนคิดถึงหญิงสาวนามว่า ‘ซิน’ คนนั้น คิดถึงยามได้รักและเป็นของกันและกันกระทั่งความห่างเหินหมางเมินถูกเติมลงในความสัมพันธ์ทีละเล็กละน้อย รู้ตัวอีกทีจากคนเคยรักก็กลับกลายเป็นแค่คนในอดีต จากที่เคยหวานชื่นก็หลงเหลือเพียงความชืดชารามินทร์ลากเลื้อยฝ่ามือลงต่ำไปเรื่อย ๆ จนถึงใจกลางความเป็นหญิง “อ้าขาให้พี่หน่อย” ชายหนุ่มออกคำสั่งทั้งสอดนิ้วเข้าไปช้า ๆ ทีละนิ้วเพื่อเตรียมตัวเธอให้พร้อมสำหรับเขา“อื้อ อ๊ะ…” เรียวขาของหญิงสาวถ่างออกทีละนิดตามจำนวนนิ้วที่เพิ่มเข้ามา ผสานจังหวะการดันเข้าและถอนออกจากเนิบช้าเป็นถี่รัว “อ๊า…” สุดท้ายจุดอ่อนไหวที่ถูกเล่นงานซ้ำ ๆ ก็คายความชุ่มชื่นตามออกมากับเรียวนิ้วของเขา“อืม…เธอแฉะแล้ว” รามินทร์ก้มลงใช้ลิ้นจัดการกับความเปียกชื้นที่เคลือบปากทางเข้าของเธออีกครั้ง“ดีมั้ย ชอบที่พี่ทำให้รึเปล่า” เธอไม่ต
Read More
ตอนที่ 1 ผิดคน (3/4)
03:30 น.เสียงนาฬิกาปลุกจากสมาร์ตโฟนในกระเป๋าดังขึ้นแหวกอากาศ แม้ไม่ดังมากนักหากก็เพียงพอให้เจ้าของเครื่องซึ่งตื่นง่ายเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว รู้สึกตัวจากการหลับไหลได้ไม่ยากเปลือกตาสีอ่อนกระพริบขึ้นลงเพื่อปรับให้เข้ากับความมืดที่ยังคงรายล้อมรอบตัว เรียวแขนเสลายื่นออกไปคลำหาสวิตช์ไฟตรงหัวเตียงหมายจะเปิดให้แสงสว่างทว่าสิ่งแรกที่เข้ามาในครรลองสายตากลับไม่ใช่ที่ว่างข้างกาย แต่เป็นใบหน้าของใครบางคนที่จะว่าไม่รู้จักก็ไม่ใช่คุ้นเคยก็ไม่เชิงเสี้ยววินาทีต่อมาความตื่นตะหนกก็แล่นเข้ามาจับขั้วหัวใจ ส่งผลให้อัตราการเต้นของอวัยวะดังกล่าวถี่ขึ้นจนเหมือนจะทะลุออกมานอกอก ดวงตาเรียวรียิ่งเบิกกว้างเมื่อได้เห็นสภาพเจ้าของใบหน้าที่ว่าโดยเฉพาะรอยสักที่พาดผ่านไปทั้งแผ่นอกด้านซ้ายจรดข้อมือข้างเดียวกัน ทั้งเนื้อทั้งตัวของเขามีเพียงผ้าห่มยับย่นปิดคลุมไว้เพียงส่วนล่างตั้งแต่ใต้สะดือลงไปหญิงสาวเก็บสายตากลับมาย้อนมองตัวเอง และพบว่าไม่มีสิ่งใดไว้ปิดบังร่างกายแม้แต่อย่างเดียว นอกจากเส้นผมดำยาวที่ทิ้งตัวลงคลอเคลียกับหน้าอกอย่างหมิ่นเหม่เธอยกฝ่ามือขึ้นปิดกั้นเสียงสะอื้นที่ตีตื้นมาพร้อมกับหยาดน้ำปริ่มขอบตา กระพริบเพ
Read More
ตอนที่ 1 ผิดคน (4/4)
“พี่…ขอโทษ” รามินทร์พยายามจะเข้าถึงตัวคนที่นิ่งเงียบไปนาน จนเขาหวั่นใจว่าเธอจะเป็นอะไรมากกว่าที่เห็นภายนอก “เจ็บตรงไหน ขอพี่ดูหน่อย”“มะ…ไม่ต้องเข้ามา!” เธอลนลานร้องห้ามทั้งยังเบือนหน้าหนีใจหนึ่งก็ห่วงหากอีกใจกลับไม่กล้าขัด ชายหนุ่มจึงยักแย่ยักยันอยู่อย่างนั้น เขากลัวว่าถ้าเข้าใกล้กว่านี้ เธอจะถอยหนีจนเจ็บตัวกว่าเดิม แต่หากให้เขาดูดายอยู่เฉยเขาก็ทำไม่ได้อีกเช่นกัน“หันไป” หญิงสาวสั่งเสียงแหบพร่า “บอกให้หันไปไง!” ย้ำอีกครั้งด้วยน้ำเสียงเข้มขึ้นจนรามินทร์ต้องยอมล่าถอยในที่สุดวินาทีนั้นเองเขาถึงได้มีโอกาสสำรวจตัวเอง แล้วถึงกับต้องกุมขมับ ขยับหนีสายตาหญิงสาวแทบไม่ทัน เข้าใจทุกการกระทำเมื่อครู่ของเธอขึ้นมาทันทีอารามตกใจของตัวเองแท้ ๆ ทีเดียว ที่ทำเอาลืมสนิทว่าตนกำลังเปลือยกายอล่างฉ่างต่อหน้าอีกฝ่ายอยู่ ไม่แปลกใจเลยที่เธอต่อต้านเขาขนาดนั้น“เข้าห้องน้ำไปก่อนได้มั้ย เราจะแต่งตัว” หญิงสาวขอร้องด้วยน้ำเสียงอ่อนลง“โอเคครับ” รามินทร์ตอบรับเสียงอ่อย ก่อนกระเถิบตัวลงจากเตียงอีกฝั่ง จากนั้นจึงตรงดิ่งเข้าห้องน้ำตามที่อีกฝ่ายขอ เพื่อให้เจ้าตัวได้มีเวลาจัดการตัวเองอย่างเต็มที่โชคยังดีที่เมื่อคืนเ
Read More
ตอนที่ 2 ผิดที่ผิดทาง (1/4)
แรกทีเดียวมนสิชาตกใจแทบสิ้นสติ เมื่อตื่นมาพบว่ามีใครบางคนนอนอยู่ข้างกายตัวเองในสภาพไม่สวมใส่เสื้อผ้า นาทีต่อมาความตื่นตกใจนั้นก็แปรเปลี่ยนเป็นโทสะ เพราะเขาบุกรุกเข้ามาในห้องแถมยังกล้าทำเรื่องแบบนั้นกับเธออีกครั้นตั้งสติได้หญิงสาวจึงค่อย ๆ กวาดสายตาไปรอบห้อง ก่อนจะพบว่ากระเป๋าเดินทางที่เปิดกางเอาไว้ เสื้อผ้าที่แขวนอยู่ในตู้ หรือแม้แต่ข้าวของที่วางอยู่บนโต๊ะหน้ากระจกไม่ใช่ของของเธอเลยแม้แต่ชิ้นเดียว กระทั่งห้องพักนี่ก็ไม่ใช่คนที่ผิดที่ผิดทางคือเธอต่างหาก ไม่ใช่เขาที่เธอกล่าวหา นี่เธอขาดสติถึงขั้นเดินหลงเข้ามาในห้องคนอื่นเลยเหรอไหนจะสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างเธอกับผู้ชายคนนี้อีก หญิงสาวไม่ได้ไร้เดียงสาขนาดไม่รู้ว่าอาการปวดร้าวตามร่างกายที่กำลังเผชิญอยู่นั้นมีสาเหตุมาจากอะไรเจ้าตัวถึงได้ไม่กล้าโวยวายใส่ชายหนุ่มมากไปกว่าการไล่ให้เขาไปรอในห้องน้ำ เพราะที่ที่เธอตื่นขึ้นมาคือเตียงนอนในห้องพักของเขา และเธอเดินเข้ามาเองที่แย่ไปกว่านั้นคือต่อให้เธอเร่งมือแค่ไหนเพื่อจะพาตัวเองออกไปก่อนที่คนนอนข้างกันจะตื่นขึ้นมา แต่กลับไม่มีอะไรเป็นใจให้เธอสักอย่าง ทำไมเธอถึงต้องมาเจอเรื่องบ้าบอแบบนี้ด้วย•รู้ท
Read More
ตอนที่ 2 ผิดที่ผิดทาง (2/4)
ต้องใช้เวลาเป็นครู่กว่ามนสิชาจะเจอของส่วนตัวที่มองหา ทั้งกระเป๋าสะพายที่หล่นอยู่ใต้โต๊ะหน้ากระจก อันเดอร์แวร์ที่ตกอยู่ข้างเตียง และสุดท้ายบราเซียที่วางหราอยู่บนหมอนใบที่รามินทร์ใช้หนุนนอน เธอรีบหยิบขึ้นมายัดใส่กระเป๋าโดยไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าขึ้นสบตาเขา“แค่ทำเป็นลืม ๆ ไปไม่ได้เหรอ” รามินทร์อ้าปากคล้ายอยากพูดอะไรบางอย่าง “ถือว่าเราขอ” กระนั้นเมื่อมนสิชาเอ่ยคำที่เป็นดังประกาศิต เขาก็จนใจจะทู่ซี้ต่อ“แต่ถ้า–” ถึงตอนนี้ชายหนุ่มเริ่มมั่นใจแล้วว่าเรื่องที่เกิดขึ้นมีบางอย่างไม่ชอบมาพากล เพียงแต่ยังไม่แน่ใจว่าความผิดพลาดนั้นเริ่มจากตรงไหน แต่ไม่ว่าอย่างไรเขาก็มีส่วนต้องรับผิดชอบกับการกระทำของตัวเองอยู่ดี“ไม่มีแต่อะไรทั้งนั้น” น้ำเสียงและท่าทางเด็ดขาดของคนพูด ทำให้รามินทร์ต้องละวางสิ่งที่คิดไว้ก่อน บางทีเขาควรรอให้อีกฝ่ายใจเย็นลงกว่านี้ แล้วค่อยหาทางคุยกันตอนนั้นก็คงไม่สาย“ม่อน…” ชายหนุ่มไม่รู้จะทัดทานคนที่กำลังหมุนเท้าไปทางหน้าห้องอย่างไรนอกจากเรียกชื่อเธอไว้แค่นั้น ร่างเล็กของมนสิชาคล้ายจะเล็กจ้อยลงไปอีกเมื่อมองจากจุดที่เขายืนอยู่“เราขอโท–” เอ่ยยังไม่ทันจบประโยคดี หญิงสาวก็ลับหายไปแล้วหล
Read More
ตอนที่ 2 ผิดที่ผิดทาง (3/4)
ระหว่างที่มนสิชากำลังลากกระเป๋าเดินทางใบย่อมลงไปยังโถงชั้นล่างของโรงแรม สัญญาณแจ้งเตือนว่ามีข้อความเข้าก็ดังขึ้นในจังหวะที่เธอเปิดประตูห้องพักออกไปพอดี‘ไอม่อนนน’‘ม่อน’ข้อความแรกเป็นของบูรณะ เพื่อนสนิทซี้ย่ำปึ้กที่จบมหาวิทยาลัยและเข้าทำงานต่อที่จังหวัดนี้ ส่วนอีกข้อความถูกส่งมาจากคนที่เธอเพิ่งเดินออกจากห้องเขาเมื่อเกือบชั่วโมงก่อนมนสิชาเลือกกดเข้าห้องแชตของเพื่อนสนิท และปัดแถบแจ้งเตือนของคนหลังทิ้งไปอย่างไม่ไยดี เพราะเธอไม่มีเหตุให้ต้องติดต่อกับผู้ชายคนนั้นอีกบูรณา : ไอม่อนนนMaMon : แกMaMon : จากรรไปสนามบินไปรถไรเร็วสุดMaMon : ชั้นตื่นสายMaMon : กลัวไม่ทันขึ้นเครื่องบูรณา : รถชั้นสิจ๊ะหล่อนMaMon : ห้ะบูรณา : ก่อนมาเวย์สวยบูรณา : ชั้นก็เด็กแว้นมาก่อนจ้ะบูรณา : แต่ตอนนี้เปลี่ยนจากแว้นมอไซบูรณา : มาขับเบนซ์แทนละบูรณา : รับรองไม่เกินยี่สิบนาทีถึงMaMon : ไม่คือMaMon : กว่าจะรอแกมารับMaMon : กว่าจะขับไปถึงสนบMaMon : ชั้นตกเครื่องแน่บูรณา : หึบูรณา : ก็รีบลงมาสิยะหล่อนบูรณา : จะได้เห็นว่าชั้นนั่งสวยๆรออยู่ตรงล็อบบี้เนี่ยMaMon : เดี๋ยวๆๆบูรณา : ให้ว่องๆบูรณา : เจอกันค
Read More
ตอนที่ 2 ผิดที่ผิดทาง (4/4)
“ม่อน!” รามินทร์ตะโกนเรียกชื่อหญิงสาวที่ยืนห่างออกไปหลายเมตรอย่างสุดเสียง นาทีนี้ชายหนุ่มไม่สนแล้วว่าการกระทำดังกล่าวจะรบกวนการพักผ่อนของแขกห้องไหนบ้าง ขอแค่รั้งคนที่กำลังรัวนิ้วยิก ๆ บนแผงควบคุมปุ่มกดลิฟต์ตรงนั้นให้ได้ก็พอ“ม่อน เดี๋ยว…คุยกันก่อน!” ปากร้องเรียก ขายาวก็รีบก้าวฉับ ๆ หวังตามให้ทันก่อนที่กล่องสี่เหลี่ยมนั่นจะพาหญิงสาวลับไป พร้อมกับความหวังที่จะได้ปรับความเข้าใจกับเธอมากกว่าที่ตกลงกันตอนอยู่ในห้องแต่ต่อให้ขายาวหรือก้าวเร็วยังไงสุดท้ายก็ไม่ทันอยู่ดี มนสิชาสับเท้าหายเข้าลิฟต์ไปแล้ว พร้อมกระเป๋าเดินทางที่เดาได้ไม่ยากว่าเจ้าตัวคงไม่อยู่รอกลับพร้อมพวกเพื่อน ๆ ตอนเที่ยงวันนี้แน่รามินทร์กดลิฟต์อีกตัวที่อยู่ข้างกันด้วยคิดว่าเขายังพอมีเวลา อย่างไรเสียเธอก็ต้องรอเช็กเอาต์ก่อนอยู่ดี ถึงอย่างนั้นเขาก็เลิกจ้องหน้าจอบอกเลขชั้นด้วยความร้อนใจไม่ได้เสียทีการที่มนสิชาเดินออกจากห้องพักของรามินทร์ไป ทั้งที่เธอกับเขายังไม่ได้ทำความเข้าใจถึงสถานการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างจริงจัง อีกทั้งชายหนุ่มยังถูกปฏิเสธจากเธอทุกทาง ทั้งบอกปัด ไม่รับฟัง ไม่อธิบาย ไม่แม้แต่จะอ่านแชตของเขา ทำเอาเจ้าตัวถึงกับหงุดห
Read More
ตอนที่ 3 ไม่ทัน (1/4)
04:04 น.มนสิชาลากกระเป๋าเดินทางออกจากลิฟต์อย่างทุลักทุเล เนื่องจากอาการปวดร้าวตามร่างกายที่หนักข้อขึ้นเรื่อย ๆ ส่งผลให้เจ้าตัวเผลอนิ่วหน้าอยู่หลายหน จนแม้แต่เพื่อนสนิทที่สังเกตเห็นตั้งแต่ตอนอีกคนก้าวออกมายังเอ่ยทัก“เป็นไรวะแก ทำไมทำหน้างั้นอะ” คนถูกทักจึงรีบปรับสีหน้าและส่งยิ้มกลบเกลื่อนให้“กระเป๋าหนักอะดิ” อดีตหนุ่มหล่อเข้มแต่ปัจจุบันเปลี่ยนตัวเองเป็นสาวตาคมผมยาว หลุบตามองต้นเหตุสีหน้าเหยเกของเพื่อนสาว ก็ให้นึกแปลกใจว่ากระเป๋าใบเท่านี้จะหนักสักเท่าไรกันเชียวแต่ลองคิดอีกที จะให้เทียบผู้หญิงตัวเท่าเมี่ยงอย่างมนสิชากับตัวเองที่ทั้งสูงทั้งถึกก็คงไม่ถูกนัก จึงขยับเข้าไปลากกระเป๋าใบนั้นมาไว้กับตัวเสียเอง“แกย้ายบ้านแน่นะ ไมเอาของไปแค่นี้” ไม่ผิดจากที่เมื่อครู่ลองกะน้ำหนักคร่าว ๆ ด้วยสายตา กระเป๋าสัมภาระของเพื่อนไม่ได้หนักหนาอะไรเลย เพื่อนเขาต่างหากที่ตัวเล็กเองด้วยเวลาที่กระชั้นชิดเข้ามา ทำให้คนถูกซักไซ้เลือกจะไม่ต่อความทั้งเรื่องกระเป๋าและเรื่องที่คุยค้างกันไว้ในแชต แต่กลับตรงดิ่งไปหาพนักงานต้อนรับเพื่อจัดการเช็กเอาต์แทนทว่าระหว่างนั้น บูรณาแอบเห็นว่าเพื่อนตัวเล็กของเขาคอยเหลือบแลไป
Read More
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status