รักราม (เป็นพิเศษ) #รามโชว์ม่อน

รักราม (เป็นพิเศษ) #รามโชว์ม่อน

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-12
โดย:  คุณฉมอัปเดตเมื่อครู่นี้
ภาษา: Thai
goodnovel18goodnovel
คะแนนไม่เพียงพอ
60บท
5views
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

นิยามของผู้ชายชื่อราม ‘รอยสักน่ากลัว ชอบทำตัวน่ารัก’ สถานภาพโสด แต่อยู่ในโหมด กำลังตามจีบแม่ของลูก เธอบอกว่ารักรามเป็นพิเศษ แต่รามรักเธอพิเศษกว่า ใส่ไข่ ใส่ใจ ใส่ความรัก “รอยสักตรงอกเท่ดีเนอะ รูปไรอะ?” – ม่อน “อยากรู้ก็เดินมาดูใกล้ ๆ ดิ” – ราม

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

อารัมภบท

นิยามของผู้ชายชื่อราม ‘รอยสักน่ากลัว ชอบทำตัวน่ารัก’

สถานภาพโสด แต่อยู่ในโหมด กำลังตามจีบแม่ของลูก

เธอบอกว่ารักรามเป็นพิเศษ

แต่รามรักเธอพิเศษกว่า ใส่ไข่ ใส่ใจ ใส่ความรัก

“รอยสักตรงอกเท่ดีเนอะ รูปไรอะ?” – ม่อน

“อยากรู้ก็เดินมาดูใกล้ ๆ ดิ” – ราม

------------------------------

00:24 น.

ท่ามกลางความมืดมิดยามราตรีเนื่องจากหลอดไฟถูกผู้ที่อยู่ในห้องปิดเอาไว้ทุกดวง มีเพียงเครื่องปรับอากาศเท่านั้นที่ยังคงทำงานเต็มประสิทธิภาพด้วยการพ่นลมเย็นฉ่ำไปทั่วห้อง

“ซิน…” เสียงรำพึงรำพันชื่อของใครบางคนดังขึ้นไม่ขาดปาก ในขณะที่ชายผู้เป็นเจ้าของเสียงดังกล่าวกำลังตระกองกอดหญิงสาวคนหนึ่งไว้ในอ้อมแขน เพื่อซึมซับเอาไออุ่นจากกายสาวไว้ให้มากที่สุด

ทว่าชั่วอึดใจต่อมาความอุ่นนั้นก็ถูกแทนที่ด้วยความรุ่มร้อน ทั้งจากเรือนกายที่ก่ายเกยกันแนบชิด และน้ำเมาที่พร่าผลาญสติของทั้งคู่ให้เผลอไผลไปกับห้วงพิศวาสประหนึ่งน้ำมันที่ราดรดบนกองไฟ

“…รามอยาก” แขนแกร่งดันบ่าบอบบางของคนในอ้อมแขนให้เอนลงบนฟูกที่รองรับอยู่ด้านล่าง แขนอีกข้างคอยโอบประคองเธอไว้ไม่ห่าง จากนั้นร่างกำยำจึงพลิกตัวขึ้นมาคร่อมทับร่างนั้นไว้อีกที “ขอเอาหน่อย”

หญิงสาวส่งเสียงงึมงำฟังไม่ได้ศัพท์คล้ายต้องการบ่นว่าที่ถูกรบกวนเวลานอนอันแสนสุข ถึงอย่างนั้นก็ไม่อาจลดทอนความต้องการของคนที่กระเหี้ยนกระหือรืออยากฟัดร่างนุ่มนิ่มตรงหน้าได้อยู่ดี

“…คิดถึง” ชายหนุ่มพร่ำคำนั้นข้างหูเธอซ้ำ ๆ ราวกับอยากให้มันลอยไปเข้าหูเจ้าของชื่อตัวจริงอย่างไรอย่างนั้น

“รามแม่งโคตรคิดถึงเธอเลยว่ะ” ว่าทั้งทาบตัวลงบดเบียดกับความวาบหวามของคนใต้ร่างอย่างไม่รั้งรอ ริมฝีปากหยักลากไล้ไปตามผิวกายสาวอย่างชำนิชำนาญ “ซิน…”

“อืมมมม…” แค่เสียงละเมอหรือเธอตอบรับการสวมบทบาทเป็น ‘ซิน’ ของเขาก็สุดจะรู้ แต่ในเมื่อเขาพอใจและเธอไม่ขัดข้อง เขาก็พร้อมจะนำพาเธอเดินหน้าสู่เส้นทางสายสวาทที่รออยู่นี้ทันที

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ
ไม่มีความคิดเห็น
60
อารัมภบท
นิยามของผู้ชายชื่อราม ‘รอยสักน่ากลัว ชอบทำตัวน่ารัก’สถานภาพโสด แต่อยู่ในโหมด กำลังตามจีบแม่ของลูกเธอบอกว่ารักรามเป็นพิเศษแต่รามรักเธอพิเศษกว่า ใส่ไข่ ใส่ใจ ใส่ความรัก“รอยสักตรงอกเท่ดีเนอะ รูปไรอะ?” – ม่อน“อยากรู้ก็เดินมาดูใกล้ ๆ ดิ” – ราม------------------------------00:24 น.ท่ามกลางความมืดมิดยามราตรีเนื่องจากหลอดไฟถูกผู้ที่อยู่ในห้องปิดเอาไว้ทุกดวง มีเพียงเครื่องปรับอากาศเท่านั้นที่ยังคงทำงานเต็มประสิทธิภาพด้วยการพ่นลมเย็นฉ่ำไปทั่วห้อง“ซิน…” เสียงรำพึงรำพันชื่อของใครบางคนดังขึ้นไม่ขาดปาก ในขณะที่ชายผู้เป็นเจ้าของเสียงดังกล่าวกำลังตระกองกอดหญิงสาวคนหนึ่งไว้ในอ้อมแขน เพื่อซึมซับเอาไออุ่นจากกายสาวไว้ให้มากที่สุดทว่าชั่วอึดใจต่อมาความอุ่นนั้นก็ถูกแทนที่ด้วยความรุ่มร้อน ทั้งจากเรือนกายที่ก่ายเกยกันแนบชิด และน้ำเมาที่พร่าผลาญสติของทั้งคู่ให้เผลอไผลไปกับห้วงพิศวาสประหนึ่งน้ำมันที่ราดรดบนกองไฟ“…รามอยาก” แขนแกร่งดันบ่าบอบบางของคนในอ้อมแขนให้เอนลงบนฟูกที่รองรับอยู่ด้านล่าง แขนอีกข้างคอยโอบประคองเธอไว้ไม่ห่าง จากนั้นร่างกำยำจึงพลิกตัวขึ้นมาคร่อมทับร่างนั้นไว้อีกที “ขอเอาหน่อย”หญิงสา
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-02
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 1 ผิดคน (1/4)
ความตั้งใจแรกของรามินทร์คือต้องการกลับมานอนเอาแรง เพราะเมาเกินกว่าจะอยู่สังสรรค์กับเพื่อน ๆ ต่อ เพื่อว่าพรุ่งนี้เขาจะได้ตื่นมาขึ้นเครื่องกลับกรุงเทพฯ ไหวทว่าพอถึงห้องพักจริง ๆ ทุกอย่างดันผิดแผนไปหมด เมื่อได้สัมผัสใกล้ชิดชนิดเนื้อแนบเนื้อกับหญิงสาวคนหนึ่งที่นอนรอตนอยู่บนเตียง ความตั้งใจอะไรนั่นก็เหมือนจะถูกลืมเลือนไปในทันทียิ่งขณะที่เธอซุกซบใบหน้าลงกับแผงอกแกร่งของเขา อีกทั้งมือไม้ที่ลูบไล้ปัดป่ายไปตามเนื้อตัวเขาไม่หยุด ล้วนกระตุ้นให้อวัยวะเบื้องล่างของเขาตื่นตัวและกระสันอยากขึ้นมา เกินกว่าจะข่มตาให้หลับได้โดยไม่หาที่ลงให้สบายตัวเสียก่อนและหญิงสาวที่คลอเคลียกับเขาไม่ห่างอยู่นี่ ก็คือคนที่เขาต้องการให้เธอมาช่วยปลดเปลื้องความอยากที่ว่านั่น“ซิน…” รามินทร์ครางชื่ออดีตคนรักครั้งแล้วครั้งเล่า ทุกขณะที่ปากอิ่มว่างเว้นจากการสัมผัสผิวเนียนของคนใต้ร่าง“…ขอถอดนะ” ชายหนุ่มกำชายเสื้อยืดของหญิงสาวไว้ในมือ รอเธอเอ่ยอนุญาตเมื่อไรเขาจะเอามันออกไปจากตัวเธอเมื่อนั้นทว่าการรอคอยดังกล่าวช่างเนิ่นนานกว่าที่คาดไว้จนเขาไม่อาจอดใจรอไหว จึงถือวิสาสะเลิกชายเสื้อขึ้นไปกองไว้ที่หน้าอกของเธอ จากนั้นค่อยถดกายล
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-02
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 1 ผิดคน (2/4)
“น้ำมนต์…” ชายหนุ่มขานชื่อเธออีกครั้ง คล้ายต้องการย้ำกับตัวเองว่าหญิงสาวที่เขากำลังกอดรัดอย่างเอาเป็นเอาตายอยู่นี้ เป็นเพียงคนแปลกหน้าที่เพื่อนสนิทหามาให้เขาเล่นสนุกด้วยแค่ชั่วคืน หาใช่ ‘ซิน’ อดีตคนรักเก่าของเขาไม่รามินทร์ถูกความปวดหนึบกลางกายเล่นงานอย่างต่อเนื่องเมื่อหวนคิดถึงหญิงสาวนามว่า ‘ซิน’ คนนั้น คิดถึงยามได้รักและเป็นของกันและกันกระทั่งความห่างเหินหมางเมินถูกเติมลงในความสัมพันธ์ทีละเล็กละน้อย รู้ตัวอีกทีจากคนเคยรักก็กลับกลายเป็นแค่คนในอดีต จากที่เคยหวานชื่นก็หลงเหลือเพียงความชืดชารามินทร์ลากเลื้อยฝ่ามือลงต่ำไปเรื่อย ๆ จนถึงใจกลางความเป็นหญิง “อ้าขาให้พี่หน่อย” ชายหนุ่มออกคำสั่งทั้งสอดนิ้วเข้าไปช้า ๆ ทีละนิ้วเพื่อเตรียมตัวเธอให้พร้อมสำหรับเขา“อื้อ อ๊ะ…” เรียวขาของหญิงสาวถ่างออกทีละนิดตามจำนวนนิ้วที่เพิ่มเข้ามา ผสานจังหวะการดันเข้าและถอนออกจากเนิบช้าเป็นถี่รัว “อ๊า…” สุดท้ายจุดอ่อนไหวที่ถูกเล่นงานซ้ำ ๆ ก็คายความชุ่มชื่นตามออกมากับเรียวนิ้วของเขา“อืม…เธอแฉะแล้ว” รามินทร์ก้มลงใช้ลิ้นจัดการกับความเปียกชื้นที่เคลือบปากทางเข้าของเธออีกครั้ง“ดีมั้ย ชอบที่พี่ทำให้รึเปล่า” เธอไม่ต
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-02
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 1 ผิดคน (3/4)
03:30 น.เสียงนาฬิกาปลุกจากสมาร์ตโฟนในกระเป๋าดังขึ้นแหวกอากาศ แม้ไม่ดังมากนักหากก็เพียงพอให้เจ้าของเครื่องซึ่งตื่นง่ายเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว รู้สึกตัวจากการหลับไหลได้ไม่ยากเปลือกตาสีอ่อนกระพริบขึ้นลงเพื่อปรับให้เข้ากับความมืดที่ยังคงรายล้อมรอบตัว เรียวแขนเสลายื่นออกไปคลำหาสวิตช์ไฟตรงหัวเตียงหมายจะเปิดให้แสงสว่างทว่าสิ่งแรกที่เข้ามาในครรลองสายตากลับไม่ใช่ที่ว่างข้างกาย แต่เป็นใบหน้าของใครบางคนที่จะว่าไม่รู้จักก็ไม่ใช่คุ้นเคยก็ไม่เชิงเสี้ยววินาทีต่อมาความตื่นตะหนกก็แล่นเข้ามาจับขั้วหัวใจ ส่งผลให้อัตราการเต้นของอวัยวะดังกล่าวถี่ขึ้นจนเหมือนจะทะลุออกมานอกอก ดวงตาเรียวรียิ่งเบิกกว้างเมื่อได้เห็นสภาพเจ้าของใบหน้าที่ว่าโดยเฉพาะรอยสักที่พาดผ่านไปทั้งแผ่นอกด้านซ้ายจรดข้อมือข้างเดียวกัน ทั้งเนื้อทั้งตัวของเขามีเพียงผ้าห่มยับย่นปิดคลุมไว้เพียงส่วนล่างตั้งแต่ใต้สะดือลงไปหญิงสาวเก็บสายตากลับมาย้อนมองตัวเอง และพบว่าไม่มีสิ่งใดไว้ปิดบังร่างกายแม้แต่อย่างเดียว นอกจากเส้นผมดำยาวที่ทิ้งตัวลงคลอเคลียกับหน้าอกอย่างหมิ่นเหม่เธอยกฝ่ามือขึ้นปิดกั้นเสียงสะอื้นที่ตีตื้นมาพร้อมกับหยาดน้ำปริ่มขอบตา กระพริบเพ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-02
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 1 ผิดคน (4/4)
“พี่…ขอโทษ” รามินทร์พยายามจะเข้าถึงตัวคนที่นิ่งเงียบไปนาน จนเขาหวั่นใจว่าเธอจะเป็นอะไรมากกว่าที่เห็นภายนอก “เจ็บตรงไหน ขอพี่ดูหน่อย”“มะ…ไม่ต้องเข้ามา!” เธอลนลานร้องห้ามทั้งยังเบือนหน้าหนีใจหนึ่งก็ห่วงหากอีกใจกลับไม่กล้าขัด ชายหนุ่มจึงยักแย่ยักยันอยู่อย่างนั้น เขากลัวว่าถ้าเข้าใกล้กว่านี้ เธอจะถอยหนีจนเจ็บตัวกว่าเดิม แต่หากให้เขาดูดายอยู่เฉยเขาก็ทำไม่ได้อีกเช่นกัน“หันไป” หญิงสาวสั่งเสียงแหบพร่า “บอกให้หันไปไง!” ย้ำอีกครั้งด้วยน้ำเสียงเข้มขึ้นจนรามินทร์ต้องยอมล่าถอยในที่สุดวินาทีนั้นเองเขาถึงได้มีโอกาสสำรวจตัวเอง แล้วถึงกับต้องกุมขมับ ขยับหนีสายตาหญิงสาวแทบไม่ทัน เข้าใจทุกการกระทำเมื่อครู่ของเธอขึ้นมาทันทีอารามตกใจของตัวเองแท้ ๆ ทีเดียว ที่ทำเอาลืมสนิทว่าตนกำลังเปลือยกายอล่างฉ่างต่อหน้าอีกฝ่ายอยู่ ไม่แปลกใจเลยที่เธอต่อต้านเขาขนาดนั้น“เข้าห้องน้ำไปก่อนได้มั้ย เราจะแต่งตัว” หญิงสาวขอร้องด้วยน้ำเสียงอ่อนลง“โอเคครับ” รามินทร์ตอบรับเสียงอ่อย ก่อนกระเถิบตัวลงจากเตียงอีกฝั่ง จากนั้นจึงตรงดิ่งเข้าห้องน้ำตามที่อีกฝ่ายขอ เพื่อให้เจ้าตัวได้มีเวลาจัดการตัวเองอย่างเต็มที่โชคยังดีที่เมื่อคืนเ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-02
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 2 ผิดที่ผิดทาง (1/4)
แรกทีเดียวมนสิชาตกใจแทบสิ้นสติ เมื่อตื่นมาพบว่ามีใครบางคนนอนอยู่ข้างกายตัวเองในสภาพไม่สวมใส่เสื้อผ้า นาทีต่อมาความตื่นตกใจนั้นก็แปรเปลี่ยนเป็นโทสะ เพราะเขาบุกรุกเข้ามาในห้องแถมยังกล้าทำเรื่องแบบนั้นกับเธออีกครั้นตั้งสติได้หญิงสาวจึงค่อย ๆ กวาดสายตาไปรอบห้อง ก่อนจะพบว่ากระเป๋าเดินทางที่เปิดกางเอาไว้ เสื้อผ้าที่แขวนอยู่ในตู้ หรือแม้แต่ข้าวของที่วางอยู่บนโต๊ะหน้ากระจกไม่ใช่ของของเธอเลยแม้แต่ชิ้นเดียว กระทั่งห้องพักนี่ก็ไม่ใช่คนที่ผิดที่ผิดทางคือเธอต่างหาก ไม่ใช่เขาที่เธอกล่าวหา นี่เธอขาดสติถึงขั้นเดินหลงเข้ามาในห้องคนอื่นเลยเหรอไหนจะสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างเธอกับผู้ชายคนนี้อีก หญิงสาวไม่ได้ไร้เดียงสาขนาดไม่รู้ว่าอาการปวดร้าวตามร่างกายที่กำลังเผชิญอยู่นั้นมีสาเหตุมาจากอะไรเจ้าตัวถึงได้ไม่กล้าโวยวายใส่ชายหนุ่มมากไปกว่าการไล่ให้เขาไปรอในห้องน้ำ เพราะที่ที่เธอตื่นขึ้นมาคือเตียงนอนในห้องพักของเขา และเธอเดินเข้ามาเองที่แย่ไปกว่านั้นคือต่อให้เธอเร่งมือแค่ไหนเพื่อจะพาตัวเองออกไปก่อนที่คนนอนข้างกันจะตื่นขึ้นมา แต่กลับไม่มีอะไรเป็นใจให้เธอสักอย่าง ทำไมเธอถึงต้องมาเจอเรื่องบ้าบอแบบนี้ด้วย•รู้ท
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-02
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 2 ผิดที่ผิดทาง (2/4)
ต้องใช้เวลาเป็นครู่กว่ามนสิชาจะเจอของส่วนตัวที่มองหา ทั้งกระเป๋าสะพายที่หล่นอยู่ใต้โต๊ะหน้ากระจก อันเดอร์แวร์ที่ตกอยู่ข้างเตียง และสุดท้ายบราเซียที่วางหราอยู่บนหมอนใบที่รามินทร์ใช้หนุนนอน เธอรีบหยิบขึ้นมายัดใส่กระเป๋าโดยไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าขึ้นสบตาเขา“แค่ทำเป็นลืม ๆ ไปไม่ได้เหรอ” รามินทร์อ้าปากคล้ายอยากพูดอะไรบางอย่าง “ถือว่าเราขอ” กระนั้นเมื่อมนสิชาเอ่ยคำที่เป็นดังประกาศิต เขาก็จนใจจะทู่ซี้ต่อ“แต่ถ้า–” ถึงตอนนี้ชายหนุ่มเริ่มมั่นใจแล้วว่าเรื่องที่เกิดขึ้นมีบางอย่างไม่ชอบมาพากล เพียงแต่ยังไม่แน่ใจว่าความผิดพลาดนั้นเริ่มจากตรงไหน แต่ไม่ว่าอย่างไรเขาก็มีส่วนต้องรับผิดชอบกับการกระทำของตัวเองอยู่ดี“ไม่มีแต่อะไรทั้งนั้น” น้ำเสียงและท่าทางเด็ดขาดของคนพูด ทำให้รามินทร์ต้องละวางสิ่งที่คิดไว้ก่อน บางทีเขาควรรอให้อีกฝ่ายใจเย็นลงกว่านี้ แล้วค่อยหาทางคุยกันตอนนั้นก็คงไม่สาย“ม่อน…” ชายหนุ่มไม่รู้จะทัดทานคนที่กำลังหมุนเท้าไปทางหน้าห้องอย่างไรนอกจากเรียกชื่อเธอไว้แค่นั้น ร่างเล็กของมนสิชาคล้ายจะเล็กจ้อยลงไปอีกเมื่อมองจากจุดที่เขายืนอยู่“เราขอโท–” เอ่ยยังไม่ทันจบประโยคดี หญิงสาวก็ลับหายไปแล้วหล
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-02
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 2 ผิดที่ผิดทาง (3/4)
ระหว่างที่มนสิชากำลังลากกระเป๋าเดินทางใบย่อมลงไปยังโถงชั้นล่างของโรงแรม สัญญาณแจ้งเตือนว่ามีข้อความเข้าก็ดังขึ้นในจังหวะที่เธอเปิดประตูห้องพักออกไปพอดี‘ไอม่อนนน’‘ม่อน’ข้อความแรกเป็นของบูรณะ เพื่อนสนิทซี้ย่ำปึ้กที่จบมหาวิทยาลัยและเข้าทำงานต่อที่จังหวัดนี้ ส่วนอีกข้อความถูกส่งมาจากคนที่เธอเพิ่งเดินออกจากห้องเขาเมื่อเกือบชั่วโมงก่อนมนสิชาเลือกกดเข้าห้องแชตของเพื่อนสนิท และปัดแถบแจ้งเตือนของคนหลังทิ้งไปอย่างไม่ไยดี เพราะเธอไม่มีเหตุให้ต้องติดต่อกับผู้ชายคนนั้นอีกบูรณา : ไอม่อนนนMaMon : แกMaMon : จากรรไปสนามบินไปรถไรเร็วสุดMaMon : ชั้นตื่นสายMaMon : กลัวไม่ทันขึ้นเครื่องบูรณา : รถชั้นสิจ๊ะหล่อนMaMon : ห้ะบูรณา : ก่อนมาเวย์สวยบูรณา : ชั้นก็เด็กแว้นมาก่อนจ้ะบูรณา : แต่ตอนนี้เปลี่ยนจากแว้นมอไซบูรณา : มาขับเบนซ์แทนละบูรณา : รับรองไม่เกินยี่สิบนาทีถึงMaMon : ไม่คือMaMon : กว่าจะรอแกมารับMaMon : กว่าจะขับไปถึงสนบMaMon : ชั้นตกเครื่องแน่บูรณา : หึบูรณา : ก็รีบลงมาสิยะหล่อนบูรณา : จะได้เห็นว่าชั้นนั่งสวยๆรออยู่ตรงล็อบบี้เนี่ยMaMon : เดี๋ยวๆๆบูรณา : ให้ว่องๆบูรณา : เจอกันค
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-02
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 2 ผิดที่ผิดทาง (4/4)
“ม่อน!” รามินทร์ตะโกนเรียกชื่อหญิงสาวที่ยืนห่างออกไปหลายเมตรอย่างสุดเสียง นาทีนี้ชายหนุ่มไม่สนแล้วว่าการกระทำดังกล่าวจะรบกวนการพักผ่อนของแขกห้องไหนบ้าง ขอแค่รั้งคนที่กำลังรัวนิ้วยิก ๆ บนแผงควบคุมปุ่มกดลิฟต์ตรงนั้นให้ได้ก็พอ“ม่อน เดี๋ยว…คุยกันก่อน!” ปากร้องเรียก ขายาวก็รีบก้าวฉับ ๆ หวังตามให้ทันก่อนที่กล่องสี่เหลี่ยมนั่นจะพาหญิงสาวลับไป พร้อมกับความหวังที่จะได้ปรับความเข้าใจกับเธอมากกว่าที่ตกลงกันตอนอยู่ในห้องแต่ต่อให้ขายาวหรือก้าวเร็วยังไงสุดท้ายก็ไม่ทันอยู่ดี มนสิชาสับเท้าหายเข้าลิฟต์ไปแล้ว พร้อมกระเป๋าเดินทางที่เดาได้ไม่ยากว่าเจ้าตัวคงไม่อยู่รอกลับพร้อมพวกเพื่อน ๆ ตอนเที่ยงวันนี้แน่รามินทร์กดลิฟต์อีกตัวที่อยู่ข้างกันด้วยคิดว่าเขายังพอมีเวลา อย่างไรเสียเธอก็ต้องรอเช็กเอาต์ก่อนอยู่ดี ถึงอย่างนั้นเขาก็เลิกจ้องหน้าจอบอกเลขชั้นด้วยความร้อนใจไม่ได้เสียทีการที่มนสิชาเดินออกจากห้องพักของรามินทร์ไป ทั้งที่เธอกับเขายังไม่ได้ทำความเข้าใจถึงสถานการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างจริงจัง อีกทั้งชายหนุ่มยังถูกปฏิเสธจากเธอทุกทาง ทั้งบอกปัด ไม่รับฟัง ไม่อธิบาย ไม่แม้แต่จะอ่านแชตของเขา ทำเอาเจ้าตัวถึงกับหงุดห
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-02
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 3 ไม่ทัน (1/4)
04:04 น.มนสิชาลากกระเป๋าเดินทางออกจากลิฟต์อย่างทุลักทุเล เนื่องจากอาการปวดร้าวตามร่างกายที่หนักข้อขึ้นเรื่อย ๆ ส่งผลให้เจ้าตัวเผลอนิ่วหน้าอยู่หลายหน จนแม้แต่เพื่อนสนิทที่สังเกตเห็นตั้งแต่ตอนอีกคนก้าวออกมายังเอ่ยทัก“เป็นไรวะแก ทำไมทำหน้างั้นอะ” คนถูกทักจึงรีบปรับสีหน้าและส่งยิ้มกลบเกลื่อนให้“กระเป๋าหนักอะดิ” อดีตหนุ่มหล่อเข้มแต่ปัจจุบันเปลี่ยนตัวเองเป็นสาวตาคมผมยาว หลุบตามองต้นเหตุสีหน้าเหยเกของเพื่อนสาว ก็ให้นึกแปลกใจว่ากระเป๋าใบเท่านี้จะหนักสักเท่าไรกันเชียวแต่ลองคิดอีกที จะให้เทียบผู้หญิงตัวเท่าเมี่ยงอย่างมนสิชากับตัวเองที่ทั้งสูงทั้งถึกก็คงไม่ถูกนัก จึงขยับเข้าไปลากกระเป๋าใบนั้นมาไว้กับตัวเสียเอง“แกย้ายบ้านแน่นะ ไมเอาของไปแค่นี้” ไม่ผิดจากที่เมื่อครู่ลองกะน้ำหนักคร่าว ๆ ด้วยสายตา กระเป๋าสัมภาระของเพื่อนไม่ได้หนักหนาอะไรเลย เพื่อนเขาต่างหากที่ตัวเล็กเองด้วยเวลาที่กระชั้นชิดเข้ามา ทำให้คนถูกซักไซ้เลือกจะไม่ต่อความทั้งเรื่องกระเป๋าและเรื่องที่คุยค้างกันไว้ในแชต แต่กลับตรงดิ่งไปหาพนักงานต้อนรับเพื่อจัดการเช็กเอาต์แทนทว่าระหว่างนั้น บูรณาแอบเห็นว่าเพื่อนตัวเล็กของเขาคอยเหลือบแลไป
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-01-02
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status