ログイン50สิ้นสุดคำว่าเพื่อน (จบบริบูรณ์)เช้าวันใหม่ที่สดใส ทุกคนต่างทยอยกันลงมาที่โต๊ะอาหารในช่วงสาย เนื่องจากวันนี้เป็นวันหยุดพักผ่อน ทุกคนภายในบ้านก็ไม่ต้องรีบร้อนอะไรมาก ทำตัวกันตามสบาย“เอ๊ะ สายใจ ทำไมวันนี้จัดโต๊ะหกที่หล่ะ ใครมีแขกเหรอ”คุณหญิงลินดา เอ่ยถามสายใจ หัวหน้าแม่บ้านด้วยความสงสัย“สงสัยอะไรตั้งแต่เช้าหล่ะคุณหญิง”ประมุขของบ้านอย่างพุฒ เอ่ยถามยังภรรยาคู่ทุกข์คู่ยาก ทันที ที่เดินลงมาจากชั้นสองของบ้าน“วันนี้ใครมีแขกเหรอค่ะ แม่บ้านถึงได้จัดโต๊ะหกที่ ทำไมฉันไม่รู้ หรือแขกของลูกๆ”“ไม่รู้สิคุณหญิง”“คุณปู่ คุณย่าคร๊าบบ น้องนนท์หิวข้าวคร๊าบบ”ไม่ทันที่คนเป็นปู่และย่าจะได้หันมาถามเอาความจริงจากหัวหน้าแม่บ้านอีกครั้ง น้องนนท์ที่ตอนนี้กำลังจูงมือคนเป็นพ่อและแม่ลงมายังห้องรับประทานอาหาร ก็ส่งเสียงทักทายทุกคนภายในบ้าน จนคุณอาสุดหล่ออย่างพัชระ รีบวิ่งตามลงมาจากห้องนอนทันที ที่ได้ยินเสียงหลาน“น้องนนท์ของย่า”เมื่อเห็นหลานชายตัวน้อยปรากฏตัวอยู่ภายในบ้าน คุณย่าสุดเห่อ ก็รีบลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วตรงดิ่งไปสวมกอดร่างอ้วนป้อมของหลานชายสุดที่รักพร้อมทั้งบรรจงหอมแก้มอ้วนๆ ของน้องนนท์จนเกือบช้ำไป
49ไดอารี่ กับการเปิดใจอีกครั้ง“นายไม่พูดแรงไปหน่อยเหรอ”เมื่อขึ้นรถมาได้เนเน่จึงเอ่ยถามยังพีระ ที่ตอนนี้กำลังขับรถพาเธอและน้องนนท์กลับบ้าน“ไม่หรอก ใครที่ไม่ให้เกียรติเน่ ก็เท่ากับว่าไม่ให้เกียรติพี”“แล้วมันเกี่ยวอะไรกับฉันหล่ะ”“เน่”พีระเอ่ยเรียกแม่ของลูกออกด้วยน้ำเสียงที่นิ่งแต่เต็มไปด้วยความหนักแน่น บ่งบอกว่าตอนนี้เขาจริงจังมาก พร้อมกับเอื้อมมือไปกุมมือของเนเน่เอาไว้ โดยที่มืออีกข้างของเนเน่ก็ประคองกอดน้องนนท์เอาไว้ เพราะเจ้าเด็กน้อยนั้นนอนหลับตั้งแต่ขึ้นรถมาแล้ว“ทุกสิ่งทุกอย่างที่พีทำมันลงไป พีทำเพื่อเน่กับลูกนะ พีอาจจะเคยเลว อาจจะเคยทำไม่ดีกับเน่ พีขอโทษนะ เน่รู้ไหมว่าพีรู้สึกกับเน่มากกว่าคำว่าเพื่อนตั้งแต่ตอนไหน ไม่ใช่ตอนที่พีรู้ความจริงเรื่องของคนที่มาสวมรอยเป็นเน่นะ แต่พีรู้สึกก่อนหน้านั้นอีก”“ตอนไหน”“ตอนที่เน่เดินออกมาจากชีวิตเรา”“ตอนนั้นเราดิ่ง เราสับสนมาก เราพยายามที่จะลืมเธอนะ แต่เราไม่เคยทำได้เลย จนวันหนึ่งเราทนคิดถึงเธอไม่ไหว เราจึงไปนอนที่ห้องนอนแขกที่เธอเคยนอน แล้วเราก็เจอกับไดอารี่ ที่เธอซ้อนมันไว้ใต้หมอน”“ไดอารี่งั้นเหรอ”“อืม”‘วันนี้นายเข้าเรียนช้า เราจดเน
48เปิดตัวเมียและลูกงานเลี้ยงรุ่น.....“คุณพ่อครับ นนท์อยากได้ลูกโป่ง”เสียงเจื้อยแจ้วของเด็กน้อยดังขึ้นอย่างต่อเนื่องตั้งแต่ก้าวเท้าเข้ามาในงานเลี้ยงรุ่นของคนเป็นพ่อและแม่ ซึ่งเดิมที เนเน่คิดเอาไว้ว่าจะเอาน้องนนท์ไปฝากไว้กับคุณปู่และคุณย่าที่บ้านใหญ่ แต่พีระกลับมองเห็นโอกาสที่จะมัดมือชกแม่ของลูกให้ยอมใจอ่อนเสียที โดยการพาเจ้าลูกชายตัวแสบมาประกาศให้สังคมได้รับรู้ว่าเขาและเนเน่เป็นมากกว่าเพื่อนสนิทแล้วตอนแรกเนเน่ก็ไม่เห็นด้วยกับการที่พีระจะเอาน้องนนท์มางานเลี้ยงรุ่นด้วย ลำพังถ้าเธอมากับลูก หากเพื่อนๆ ถามว่าเธอแต่งงานตั้งแต่ตอนไหน ทำไมถึงมีลูกโตจนขนาดนี้ มันก็ยังจะพอมีคำตอบที่ไม่สร้างความลำบากใจให้เธอเท่าไหร่นัก แต่ตอนนี้มันไม่ใช่ เพราะพีระดันตามติดเธอกับลูกแจไม่ห่างไปไหน จนเพื่อนๆ สมัยเรียนด้วยกันถึงกับงุนงงไปตามๆ กัน“อ่าว เนเน่เธอก็มางานด้วยเหรอ”นีน่าสาวไฮโซ ที่ผ่านการหย่าร้างมาแล้วถึงสองครั้งเอ่ยปากถามยังเนเน่ที่ตอนนี้กำลังวุ่นวายในการตักขนมเค้กให้ น้องนนท์อยู่ ซึ่งก่อนหน้านั้นพีระได้ขอตัวเข้าไปทักทายเพื่อนๆ ที่อยู่อีกฝั่งของห้องจัดเลี้ยง“โอ๊ะ อย่าบอกนะว่านี้คือลูกชายของเธอ
47พ่อของน้องนนท์“ไม่เอาครับ น้องนนท์จะไปกับแม่”“แม่ไปแปปเดียวเองค่ะ รอแม่บนรถนะคนเก่ง”“ม่ายยย จะไปด้วย”เจ้าเด็กแสบเห็นว่าแม่จะไม่ยอมให้ตัวเองไปเดินตลาดด้วยก็พยายามดิ้นออกจากตักของคนเป็นพ่อทันที เพื่อที่จะเกาะแขนคนเป็นแม่ ยังไงก็จะไปกับแม่ ไม่ยอมรออยู่ในรถอย่างแน่นอน“เฮ่อ บทจะดื้อ ก็ดื้อไม่ฟังเลยนะ โอเค โอเค ไปก็ไป งั้นคุณรอในรถก็แล้วกัน ฉันจะรีบพาน้องนนท์ไปซื้อแล้วก็รีบกลับ”“พีไปด้วย เดียวพีอุ้มลูกเอง จะได้เร็วๆ ไง”“เฮ่อ”เนเน่ถึงกับถอนหายใจออกมาทันที เพราะตอนนี้เธอเหนื่อยใจกับสองพ่อลูกคู่นี้จริงๆ เลย“ถึงแล้วคร๊าบบบ ไก่ทอดของยายนัน”เมื่อถึงร้านไก่ทอดร้านโปรด น้องนนท์ที่ตอนนี้โดนอุ้มรวบขาโดยคุณลุงใจดี ก็ส่งเสียงเจี๊ยวจ๊าว จนยายนันเจ้าของร้านถึงกับหัวเราะออกมาด้วยความเอ็นดูกับลูกค้าตัวน้อยเจ้าประจำ“วันนี้พาใครมาด้วยหล่ะหนุ่มน้อยของยาย”ยายนันเจ้าของร้านไก่ทอดเอ่ยถามน้องนนท์ด้วยความสงสัย เพราะโดยปกติแล้วลูกค้าตัวน้อยจะมาซื้อไก่ทอดกับแม่เพียงสองคนหรืออาจจะมีป้ารสาคนสวยที่ติดส่อยห้อยตามมาเป็นบ้างครั้ง แต่รอบนี้คือแปลกไป เพราะมีชายหนุ่มรูปงาม สูง ยาว เข่าดี การแต่งกายก็ดูภูมิฐาน
46พร้อมทำหน้าที่พ่อเมื่อถึงเวลาเลิกเรียนของน้องนนท์ ทั้งเนเน่และพีระต่างก็มายืนรอรับเจ้าเด็กแสบกันอย่างพร้อมเพียง เสียแต่ว่าต่างคนต่างมาก็เท่านั้น แถมเมื่อมาถึงโรงเรียนของลูก พีระก็พยายามจะเข้าไปพูดคุยกับเนเน่ แต่นั้นก็เถอะ หญิงสาวกลับมองพีระอย่างกับธาตุอากาศ เขาพูดด้วยแต่เนเน่ก็เลือกที่จะเมินเฉย แถมยังถอยออกห่างอย่างกับพีระเป็นสิ่งสกปรก อันตรายไม่ควรเข้าใกล้อย่างนั้นหล่ะ และเมื่อเห็นว่าตัวเองเริ่มที่จะลุกล้ำแม่ของลูกมากจนเกินไป พีระจึงเลือกที่จะเงียบ แล้วถอยออกมายืนอยู่ห่างๆ เพื่อรอเจ้าลูกชายเลิกเรียน“คุณแม่คร๊าบบบ น้องนนท์มาแล้ว”ทันทีที่เห็นคนเป็นแม่ยืนรอรับอยู่หน้าประตูโรงเรียน เจ้าเด็กน้อยแก้มขาว ก็รีบวิ่งตรงดิ่งมาหาคนเป็นแม่ทันที พร้อมกับ โผลเข้ากอดด้วยความคิดถึง“นี้กระเป๋าน้องค่ะ”เนเน่กำลังจะยืนมือไปรับเอากระเป๋าเป้ของเจ้าลูกชายจากครูพี่เลี้ยงสาว แต่ไม่ทันที่จะได้เอื้อมมือไปรับเอา ก็มีมือของคนเป็นพ่ออย่างพีระ เอื้อมมารับแทนอย่างรวดเร็ว“อ่ะ เอ่อ”คุณครูพี่เลี้ยงถึงกับงุนงงด้วยความสงสัย ว่าผู้ชายที่เอื้อมมือมารับเอากระเป๋าของน้องนนท์นั้นเป็นใครกันนะ เพราะตอนที่มอบตัวเข้าโรง
45วิ่งตาม อดีตเพื่อนสนิทเมื่อวานนี้พีระได้ข้อมูลมาจากรสา ว่าวันนี้จะเป็นวันเปิดเทอมวันแรกของน้องนนท์ในวัยเตรียมอนุบาล ดังนั้นครอบครัวพงษ์นาราต่างก็พากันมายืนรอส่งน้องนนท์ที่หน้าโรงเรียนเตรียมอนุบาลของเอกชนแห่งหนึ่งตั้งแต่เช้าตรู่ เพราะคนเป็นปู่กับย่ากลัวจะพลาดการมาส่งหลานชายคนแรกของตระกูลเข้าโรงเรียนนั้นเองในส่วนของความสัมพันธ์และการยอมรับจากเนเน่พีระจะไม่มีวันยอมแพ้อย่างแน่นอน เขาจะต้องได้ทั้งตัวและหัวใจของเนเน่คืนกลับมา ดังนั้นแล้วเขาจะต้องค่อยๆ เป็น ค่อยๆ ไป เพราะเนเน่นั้น ใจแข็งมากแต่ก็ไม่แปลกใจหรอกที่เธอเป็นแบบนี้เพราะทุกอย่างมันเป็นเพราะความโง่เง่าของเขาเอง โง่จนเกือบจะเสียทั้งลูกและเมียไป“คุณค่ะ ฉันตื่นเต้น เมื่อไหร่น้องนนท์จะมาซักที”คนเป็นย่าถึงกับกระสับกระส่ายเพราะใจจดใจจ่ออยู่กับหลานชาย ที่วันนี้จะเป็นวันแรกของการอยู่ร่วมกับผู้อื่นในสังคม“เดียวหลานก็มา คุณหญิงหยุดเดินก่อนเถอะเดียวก็เป็นลมก่อนที่จะได้ส่งหลานเข้าโรงเรียนหรอก”“ก็ฉันตื่นเต้นนี้ค่ะ ไม่รู้ว่าหลานจะร้องไห้ไหม”“นั้นๆ หลานมาแล้วครับ”พัชระ ที่ตอนนี้พ่วงตำแหน่งคุณอาสุดหล่อ ชี้บอกกับทุกคนว่าตอนนี้น้องนนท์กับเนเ
22เตือนแล้วนะท่ามกลางแสง สี เสียง ก็เต็มไปด้วยนักท่องเที่ยวราตรีที่มากหน้าหลายตา ยิ่งดึกมากเท่าไหร่ บรรดานักท่องเที่ยวก็ยิ่งตบเท้ากันเข้ามาเพื่อหาความสุข สนุกสนาน ในคลับหรูแห่งนี้จนเต็มแน่นไปทุกโต๊ะ ยิ่งเป็นวันหยุดสุดสัปดาห์ ยิ่งไม่ต้องพูดถึง จองคิวจนแทบไม่ทันกันเลยทีเดียวอีกอย่างที่รู้กันดีว่าค
17คำสั่งของเจ้ากรรมนายเวร21.35 พีระแหงนมองนาฬิกาที่ติดอยู่ฝาผนังห้องรับแขกด้วยใบหน้าโกรธจัด นี้เขาส่งข้อความหาเนเน่ตั้งแต่บ่ายสองโมง แล้วตอนนี้ก็เป็นเวลาเกือบจะสี่ทุ่มแล้ว แต่ไม่มีวี่แววว่าเธอจะอ่านข้อความที่เขาส่งไปเลยซักนิด“แค่วันแรกก็คิดจะขัดคำสั่งฉันแล้วเหรอเนเน่”จนเวลาล่วงเลยเข้าสู่สี่ทุ่ม
9ศาลเตี้ยตัดสินครั้งที่หนึ่ง“เนเน่ เดียวตามพี่เข้าไปที่ห้องด้วยนะ”“ได้ค่ะพี่ใจดี”เนเน่ตอบรับคำสั่งจากหัวหน้าแผนกทันที ก่อนที่จะรีบเก็บรวบรวมเอกสารสำคัญเพื่อที่จะไปยื่นให้หัวหน้าแผนกในคราเดียวกัน จะได้ไม่ต้องเสียเวลาเข้าออกห้องทำงานของพี่เขาบ่อย“นั่งก่อนสิ”“ขอบคุณค่ะ”เมื่อเนเน่นั่งลงที่เก้าอี
8เป็นเธอจริงๆใช่ไหม“ญาติคุณพัชระครับ”เมื่อคุณหมอประจำห้องฉุกเฉินเรียกหาญาติคนเจ็บ ทุกคนที่เฝ้ารออยู่หน้าห้องฉุกเฉินอย่างใจจดใจจ่อ ต่างพากันวิ่งกรูเข้าไปหาคุณหมอเพื่อถามไถ่อาการบาดเจ็บของพัชระทันที“น้องผมเป็นยังไงบ้างครับคุณหมอ”“อาการของคนเจ็บถือว่าค่อนข้างสาหัสมากนะครับ เนื่องจากคนเจ็บได้รับกา







