ใต้เงาบำเรอรัก

1

ชีวิตของเนเน่

“พี”

หญิงสาวเอ่ยเรียกเพื่อนสนิทของตนเองพร้อมเผยรอยยิ้มหวานออกมาทันที เมื่อเห็นว่าชายหนุ่มที่มีตำแหน่งเป็นถึงท่านรองของบริษัทแห่งนี้กำลังเดินตรงมาที่เธอ

แต่ทันใดนั้นเธอก็ต้องหุบยิ้มลงทันที เพราะเพื่อนสนิทของเธอนั้นเดินผ่านหน้าเธอไปราวกับว่าไม่มีเธอยืนอยู่ตรงนี้เลย

พีระไม่ได้สนใจหรือเอ่ยทักเธอเลยซักนิด ชายหนุ่มรีบสาวเท้าตรงไปยังพิมดาว เพื่อนสนิทอีกคนในกลุ่ม ซึ่งเธอนั้นเป็นผู้หญิงที่พีระให้ความสนใจมากกว่าคนอื่นเป็นพิเศษ เพราะนอกจากเขาทั้งสองจะเป็นเพื่อนสนิทกันแล้ว ครอบครัวของพวกเขาก็รู้จักสนิทสนมกันเป็นอย่างดี ก็อย่างว่าแหละ คนรวยก็ต้องคู่กับคนรวยถึงจะถูก

เนเน่จึงทำได้เพียงมองตามบุคคลทั้งสองที่เป็นเพื่อนสนิทของเธอเดินพูดคุยหยอกล้อกันไปที่โรงอาหารด้วยความน้อยใจและเคยชินกับเหตุการณ์แบบนี้

เพราะนี้ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอนั้นถูกเมินเฉยหรือถูกมองว่าเป็นธาตุอากาศจากบรรดากลุ่มเพื่อนๆ เพราะตัวเนเน่นั้น ไม่ได้เกิดมาจากสังคมเดียวกันกับพวกเขาเหล่านั้น ไม่ได้มีพ่อแม่หรือฐานะที่ร่ำรวยมหาศาลคอย Support เหมือนเช่นพวกเขา

เนเน่เติบโตขึ้นมาท่ามกลางความจงเกลียดจงชังของญาติพี่น้องแท้ๆ เพราะทุกคนมองว่าตัวเธอนั้นเป็นภาระและตัวถ่วงในชีวิตของคนอื่น อันเนื่องมาจากพ่อกับแม่ของเธอเสียชีวิตจากอุบัติเหตุตั้งแต่เธอมีอายุเพียงห้าขวบ

นับตั้งแต่นั้นมาเนเน่ก็ตกอยู่ในความดูแลของป้าใหญ่ ซึ่งตัวของนางนั้นก็ไม่ได้เต็มใจที่จะรับเนเน่มาดูแลซักเท่าไหร่นัก แต่เนื่องด้วยทรัพย์สินมรดกที่พ่อกับแม่ของเนเน่ทิ้งเอาไว้ให้ก่อนตายนั้นมีมากพอสมควร ป้าใหญ่จึงต้องจำใจรับเนเน่มาดูแล

ถึงแม้ว่าพ่อกับแม่ของเนเน่จะทิ้งสมบัติเงินทองเอาไว้มากพอสมควร แต่ก็ไม่ได้ทำให้เธอนั้นถูกเลี้ยงดูให้เติบโตมาอย่างดี อย่างที่ควรจะเป็นนัก เพราะหญิงสาวนั้นถูกป้าใหญ่ และบรรดาลูกๆ ของป้าใหญ่รังแก กดขี่ข่มเหง ใช้งานเยี่ยงทาสมาตลอดตั้งแต่เล็กจนโต

จนเธอเรียนจบชั้นม.ต้น เนเน่จึงขออนุญาตป้าใหญ่ไปอยู่โรงเรียนประจำซึ่งเป็นของรัฐบาล ที่ไม่ต้องจ่ายค่าเทอม มีที่ให้นอน มีอาหารให้ทานทั้งสามมื้อ แต่ต้องแลกกับการอาศัยอยู่ในโรงเรียนประจำตลอด 24 ชั่วโมง

หากเธอไม่เลือกทางนี้ การศึกษาของเธอคงจะสิ้นสุดอยู่ที่ชั้นม.ต้น เพราะป้าใหญ่คงไม่เจียดเศษเงินของนางมาให้ตัวภาระอย่างเธอได้เล่าเรียนสูงๆ อย่างแน่นอน

เมื่อเธอเรียนจบมัธยมปลายของโรงเรียนประจำแล้วนั้น หญิงสาวก็ได้มีโอกาสเข้าศึกษาต่อในมหาวิทยาลัยชั้นนำของประเทศ ด้วยการสอบชิงทุนการศึกษาจนจบหลักสูตรระดับปริญญาตรีนั้นเอง

และที่มหาวิทยาลัยแห่งนี้ทำให้เธอได้พบกับ พี พีระ รวมไปถึงเพื่อนๆ ที่เป็นลูกท่านหลานเธอทั้งหลายนั้นเอง

สำหรับเนเน่แล้วนั้น ทุกคนที่เธอรู้จัก หญิงสาวถือว่าพวกเขาคือเพื่อนสนิท แต่สำหรับพวกเขานั้นจะเคยคิดว่าเธอเป็นเพื่อนหรือเปล่า อันนี้เธอเองก็ไม่แน่ใจนัก เพราะลักษณะการใช้ชีวิตของเธอและพวกเขาช่างแตกต่างกันราวฟ้ากับเหว

เพราะพวกเขามีเวลาท่องเที่ยว ใช้ชีวิตในช่วงวัยรุ่นได้อย่างสนุกสนาน มีเงินมีทองใช้จ่ายอย่างไม่ขัดสน ผิดกับเธอยิ่งนัก เพราะถึงแม้เนเน่จะได้รับทุนการศึกษาฟรีก็จริง แต่ก็ยังมีค่าใช้จ่ายอื่นๆ เช่นค่าหอพัก ค่ากิน ค่าอยู่ ที่เธอเองจะต้องหางานพิเศษทำ เพื่อนำเงินมาใช้จ่ายในจุดนี้

นอกจากการเป็นเด็กล้างจานในร้านอาหารแล้วนั้น เนเน่ก็ยังมีรายได้พิเศษจากการรับทำรายงาน ทำการบ้านให้กับบรรดาเพื่อนๆ ที่เป็นลูกท่านหลานเธออีกด้วย ซึ่งเงินที่ได้จากการรับทำงานแบบนี้ ถือว่าเป็นรายได้หลักของหญิงสาวเลยก็ว่าได้ หรือจะให้พูดตรงๆ การที่เธอมีเงินจ่ายค่าหอพัก ค่ากิน ค่าอยู่ ก็มาจากความ  ขี้เกียจของคนพวกนี้ นี้แหละ

ใช่ว่าเธอจะไม่อยากมีชีวิตที่เหมือนวัยรุ่นทั่วไป แต่ด้วยชาติกำเนิดและโชคชะตาบีบบังคับให้เธอต้องเป็นแบบนี้ เพราะนอกจากเธอจะต้องดูแลรับผิดชอบชีวิตของตนเองแล้วนั้น ในบางครั้งป้าใหญ่ก็ยังมาเบียดเบียนเธอในเรื่องเงินๆ ทองๆ อยู่เรื่อยๆ และถึงแม้ว่าครอบครัวของป้าใหญ่จะไม่เคยมองว่าเธอเป็นคนในครอบครัวเลยก็ตาม แต่คำว่าบุญคุณที่เลี้ยงดูมาก็ทำให้เธอเฉยเมยกับเรื่องพวกนี้ไม่ได้เหมือนกัน