Masukหลงเฟยอยู่ในสูทสากลสีดำทรงเฉียบปักลายมังกรทองบาง ๆ ที่ปกเสื้อ ประสานความเป็นจีนกับความเป็นสากลได้อย่างพอดีที่สุด ทันทีที่หลงเฟยเห็นคะน้าเขาหยุดหายใจอีกครั้งในวันเดียว “สวยกว่าพิธีเช้าอีก” ร่างสูงกระซิบเบา ๆ “ก็คุณเลือกชุดให้นี่คะ” คะน้ายิ้ม งานเริ่มด้วยพิธีเปิดตัวบ่าวสาว เดินเข้าสู่เวทีท่ามกลางแ
รุ่งเช้าในวันแต่งงานของตระกูลหลง ท้องฟ้าเซี่ยงไฮ้สีฟ้าอ่อนแบบหายาก แสงสว่างลอดผ่านม่านผืนบางในคฤหาสน์ใหญ่ บรรยากาศในบ้านไม่ใช่ความเร่งรีบ แต่เป็นความสงบ อบอุ่น และเต็มไปด้วยกลิ่นหอมของดอกกุหลาบขาวกับลิลลี่ที่ทีมงานกำลังจัดอยู่ทุกมุม ห้องแต่งตัวชั้นบนถูกเปิดไฟนุ่ม ๆ ช่างแต่งหน้าช่างผมยืนเรียงกันอย่
“เดี๋ยวคุณจินก็บินมาแล้ว” “เอาล่ะ เรามาดูชุดเจ้าสาวต่อดีกว่า” หลงเฟยพูดขึ้น พลางเลือกรูปชุดจากโฟลเดอร์ที่ตั้งชื่อว่า kanaa bridal ไว้ “แล้วคุณอยากให้ฉันใส่แบบไหนคะ?” “ที่เธอชอบที่สุด” หลงเฟยขมวดคิ้วเล็กน้อยเหมือนกำลังตั้งใจจริง “แต่คุณก็ต้องชอบด้วยค่ะ” “คะน้าไม่ว่าชุดไหน เธอก็สวย” เขาส่ายหัวเบา
หลังจากสรุปจำนวนแขกและรูปแบบงานได้อย่างสงบที่สุดในรอบเช้าปั่นป่วน ช่วงบ่ายของวันนั้นบรรยากาศในบ้านหลังโต ตระกูลหลงก็เปลี่ยนไปเป็นอีกโลกหนึ่ง ราวกับจากสนามรบกลายเป็นสตูดิโอวางแผนความฝันของคู่รัก… บ่ายวันเดียวกัน ห้องนั่งเล่นชั้นล่าง คะน้านั่งอยู่บนโซฟาตัวเดิม แต่คราวนี้ไม่ใช่เพื่อเถียง แต่เพื่อไล่ดู
“คะน้า…” “คะ?” “ฉันตั้งใจรักเธอมากนะ” เสียงกระซิบเบา ๆ ข้างหู ทำให้หัวใจคะน้าสั่นอย่างที่คำหวานเกินไปไม่เคยทำได้ “ฉันก็เหมือนกันค่ะ” เธอยิ้ม หลงเฟยกอดแน่นขึ้นนิด เหมือนยืนยันคำพูดโดยไม่ต้องอธิบายอะไรอีก วันนี้ไม่มีเสียงถกเถียงเรื่องงานแต่งอีกแล้ว จะมีแค่เสียงหัวใจของสองคน ที่กำลังก้าวจากสู้กันเ
เสียงของคะน้าดังสะเทือนไปทั้งโถงบ้าน แต่แทนที่หลงเฟยจะเถียงกลับ เขากลับยกมือยอมแพ้ทั้งสองข้างอย่างสงบ เหมือนผู้ชายที่รู้ว่าถ้ายังไปต่อ จะไม่มีทางชนะตั้งแต่ต้น… “ล้อเล่น” หลงเฟยพูดเสียงเบานุ่มจนคะน้าขมวดคิ้ว “ฉันจะไม่บังคับเรื่องจำนวนแขกแล้วให้เราค่อย ๆ คุยกันใหม่ดีกว่า” คะน้าไม่ค่อยเชื่อ แต่ก็ยิ้
เสียงแจ้งเตือนเบา ๆ จากโทรศัพท์ปลุกคะน้าให้ลืมตาขึ้น แสงแดดอ่อน ๆ สาดเข้ามาตามแนวผ้าม่าน เธอใช้หลังมือถูตาเบา ๆ ก่อนจะลุกขึ้นนั่ง สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ วันนี้เธอต้องไปเยี่ยมยายสมพรและหลังจากนั้นก็แวะร้านกาแฟเพื่อทำงานหารายได้ระหว่างรอน้ำหอมแบรนด์ที่หลงเฟยสร้างเปิดตัว คะน้าลุกไปอาบน้ำ แต่งตัวอย่างเรี
ประตูเพนต์เฮาส์เปิดออกด้วยเสียงเบา ๆ คะน้าเพิ่งก้าวพ้นพื้นข้างนอกเข้ามาได้ไม่ถึงสองก้าว ก็ชะงักเมื่อเห็นหลงเฟยยืนอยู่ในโถงกลางห้อง เขาไม่ได้ถอดสูท ไม่ได้ปลดไทแถมดวงตาคมยังนิ่งกว่าปกติแบบคนเพิ่งกลับมาจากการตัดสินใจบางอย่างที่หนักแน่นเกินบรรยาย แต่สิ่งที่ทำให้คะน้าชะงักคือการที่สายตาเขาเลื่อนไปหยุดที
ไม่ใช่สายตาคนที่ตกใจเพราะเธอโดนลวกแต่เหมือนกำลังมองผลจากปฏิกิริยาเธอมากกว่า หัวใจคะน้าบีบรัดเธอรู้แล้วรู้แน่ชัดว่าเขาไม่ใช่แค่ ผู้ชายที่บังเอิญผ่านมาแล้วคุยเรื่องที่ตรงนั้นแน่ เขาเหมือนคนที่มาเพื่ออะไรบางอย่างบางอย่างที่เขาต้องการดู และเธอเพิ่งทำให้ตัวเองเปิดช่องโหว่โดยไม่ตั้งใจ คะน้าก้มลง ส่ายหัว
เสียงกระดิ่งดังเหนือประตูคะน้ากำลังจัดแก้วบนเคาน์เตอร์ พอเงยหน้าขึ้นเธอก็เห็นคนที่ไม่คิดว่าจะเจออีกเร็วขนาดนี้ และไม่ใช่ใครที่ไหนเลย นอกจากเคนหนุ่มหล่อมารยาทดีเจ้าของแบรนด์น้ำหอมที่เธอเป็นพรีเซนเตอร์ครั้งก่อน เขายิ้มบาง ๆ เหมือนเดิมรอยยิ้มนั้นดูอบอุ่นแต่คราวนี้คะน้ากลับรู้สึกแปลก ๆ ข้างใน “สวัสดีค




![พอหย่าจากคนเลว ผู้ชายทุกคนก็อยากได้ฉัน แม้แต่ผัวเลว [nc 35+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)


