บทที่ 1 หนุ่มโฮสต์สุดหล่อ

@โฮสต์คลับ

เสียงเพลงจังหวะ EDM ดังอึกทึกครึกโครมอยู่ในโฮสต์คลับชื่อดัง ซึ่งขึ้นชื่อว่าเป็นโฮสต์คลับอันดับต้น ๆ ของประเทศ

ภายใต้ไฟแสงสีที่ส่องกะพริบหมุนวนไปมา มีนักท่องราตรีทั้งสาวน้อยสาวใหญ่กำลังโยกย้ายส่ายสะโพกไปตามจังหวะ ทุกคนล้วนแข่งกันวาดลวดลายอย่างไม่มีใครยอมใคร

ร่างอ้อนแอ้นอรชรของนับดาว หญิงสาวนัยน์ตากลมโตดูเปล่งประกายโดดเด่น ผมยาวดัดลอนสีน้ำตาลเข้มกำลังโชว์ลวดลายลีลาอันเร่าร้อนอยู่ตรงโต๊ะใกล้ ๆ กับขอบเวที ซึ่งบนนั้นมีหนุ่มหล่อมากมายยืนเรียงรายให้แขกในร้านได้เชยชม

นัยน์ตาคู่สวยเพ่งไปยังชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งที่ยืนอยู่บนนั้นอย่างไม่ยอมให้คลาดสายตา ใบหน้าคมคายราวกับสลักด้วยหินอ่อน จมูกโด่งเป็นสันรับกับริมฝีปากหยักได้รูปอย่างลงตัว ผิวพรรณขาวเนียนราวกับผิวของหญิงสาว ผมสีดำสนิทน่าจะพลิ้วไหวเป็นอย่างดีในยามที่สะบัดไปมา ท่วงท่าสง่างามราวกับเจ้าชายที่หลุดออกมาจากเทพนิยายก็ไม่ปาน

“คนนี้เหรอวะพี่โอม เพื่อนพี่ชายของแกอะ”

ริสา เพื่อนสาวผู้มาด้วยกันเอ่ยถามนับดาว เธอจ้องมองไปยังเหล่าชายหนุ่มหน้าตาดี ขณะปลายนิ้วชี้ไปยังหนุ่มหล่อที่เพื่อนสาวของเธอคุยนักคุยหนาว่างานดีสุด ๆ

“อืม! เป็นไง ตัวจริงหล่อมากเลยใช่ไหมล่ะ”

นับดาวพยักพเยิดให้เพื่อนแล้วหันไปมองคนที่ยืนอยู่บนเวทีอีกครั้ง หนุ่มหล่อเพื่อนสนิทของพี่ชายมีดีกรีเป็นถึงดาวของโฮสต์คลับ ผู้หญิงมากมายต่างแย่งกันประมูลดริงก์เพื่อให้ได้ตัวเขามานั่งเคียงข้างคอยเอาใจ

“หล่อโคตร ๆ เลยว่ะ อย่างนี้รึเปล่าวะที่เขาเรียกว่าหล่อวัวตายควายล้มอะ”

ริสาแทบกลั้นยิ้มไม่อยู่ นัยน์ตาเยิ้มจ้องมองคนด้านบนแทบไม่กะพริบตา

“ใช่ หล่อมาก อย่าว่าแต่วัวตายความล้มเลย ฉันเองก็เกือบล้มตายไปเลยเหมือนกัน คนอะไรไม่รู้ หล่อปะล่ำปะเหลือ”

นับดาวพูดไปยิ้มไป พลางมองหน้าคนบนเวทีแล้วจินตนาการไปด้วย

“เต๊าะมาตั้งนานแล้วไม่ใช่เหรอ แต่ฉันไม่เห็นว่าพี่เขาจะสนใจแกเลย มือสักข้างได้จับบ้างรึเปล่าเหอะ”

ริสาทักท้วงจนนับดาวเสียความมั่นใจ ใบหน้าสวยหุบยิ้มอย่างรวดเร็วแล้วหันมาแยกเขี้ยวใส่เพื่อน คนกำลังฝันหวานอยู่กลับมาพูดดับฝันกันเสียได้

แต่จะว่าไปแล้วริสาก็พูดถูกทุกอย่าง เธอพยายามเข้าหาเขาทุกทาง อย่าว่าแต่เต๊าะเลย อ่อยเขาเธอก็ทำมาแล้ว ทำมาหนึ่งปีเต็มตั้งแต่ช่วงแรก ๆ ที่ได้รู้จักกัน

แต่จนป่านนี้เขาก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะสนใจเธอเลย เจอกันทีไรก็ทำหน้าเก๊กขรึมใส่เธอตลอด แถมบางครั้งยังทำเหมือนอึดอัดเวลาอยู่ใกล้เธออีกด้วย

...คิดแล้วรู้สึกท้อใจชะมัด...

จู่ ๆ นับดาวก็นึกถึงเรื่องราวเมื่อหนึ่งปีก่อน ตอนที่เธอเพิ่งย้ายมาอยู่กรุงเทพฯ กับพี่ชายใหม่ ๆ

หนึ่งปีก่อน

หลังจากร่วมกิจกรรมรับน้องของคณะ นับดาวก็เดินหอบหิ้วร่างกายอ่อนล้ากลับมายังคอนโดของพี่ชายสุดที่รักในช่วงเวลาใกล้ค่ำ

ใบหน้าสวยแม้จะเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบสีที่ถูกรุ่นพี่แต่งแต้มเอาไว้ให้ในช่วงบ่าย ทว่าเธอกลับไม่ได้สนใจจะล้างมันออกแม้แต่น้อย ปล่อยให้คราบเลอะแห้งกรังอยู่อย่างนั้นตั้งแต่กลับจากมหาวิทยาลัยจนถึงคอนโด

@คอนโดหรู

ภายในคอนโดหรูหรามีห้องนั่งเล่นกว้างขวางซึ่งตกแต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์สุดทันสมัย ตรงโซนห้องครัวมีเครื่องใช้ไฟฟ้าคุณภาพสูงและเคาน์เตอร์หินอ่อนขนาดกำลังพอดี เหมาะแก่การเตรียมอาหารและเป็นบาร์ขนาดย่อมในยามที่เพื่อนมาสังสรรค์

ด้านนอกมีระเบียงขนาดใหญ่สามารถมองเห็นวิวเมืองได้อย่างกว้างไกล ภายในมีห้องนอนถึงสองห้องพร้อมกับมีห้องน้ำในตัว ห้องนอนหลักเป็นของณดลพี่ชายของนับดาว ส่วนห้องนอนเล็กเป็นของเธอเอง

ร่างเล็กเดินเข้าห้องด้วยความเหนื่อยล้า หนังตาสองข้างแทบจะปิดเสียให้ได้ เธอหรี่ตามองแผ่นหลังกว้างของพี่ชายที่นั่งอยู่บนโซฟาแล้วเดินไปหย่อนก้นนั่งลงข้าง ๆ จากนั้นก็ทิ้งศีรษะหนุนตักพี่ชายของตัวเองแล้วหลับตานิ่ง

“วันนี้น้องถูกรุ่นพี่ที่คณะกลั่นแกล้งอีกแล้ว แถมเอะอะก็ทำเสียงดุใส่ตลอด น้องจะไม่ไหวแล้วนะ โคตรไม่ชอบกิจกรรมแบบนี้เลยอะ”

เธอพร่ำบ่นพลางดึงมือพี่ชายมาลูบหัวตัวเองเพื่อออดอ้อน ก่อนที่เปลือกตาจะขยับขึ้นเมื่อเห็นว่าเขาเอาแต่นั่งนิ่งไม่พูดไม่จา

ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความตกใจ คนที่เธอทิ้งตัวนอนหนุนตักไม่ใช่พี่ชายของเธอแต่เป็นใครก็ไม่รู้

...รู้แต่ว่าหล่อบาดใจสุด ๆ ...

เธอกำลังตกตะลึง

“เฮ้ย!”

พอได้สติก็อุทานขึ้นมาเสียงดัง นับดาวดีดตัวลุกนั่งพร้อมทั้งกวาดตามองไปรอบห้อง เป็นจังหวะเดียวกับที่ณดลเพิ่งเดินออกมาจากห้องนอนของเขาพอดี

หญิงสาวหันกลับมามองหน้าคนที่นั่งอยู่อีกฝั่งของโซฟาตัวเดียวกันอีกครั้งด้วยความสงสัย

...ใครวะ? ...