บทที่ 2 น้องสาวเพื่อน

ส่วนคนถูกกระทำก็นั่งนิ่งเป็นตอไม้ไปชั่วขณะ เมื่อจู่ ๆ คนที่เพิ่งเข้าห้องมาก็นอนหนุนตักเขาโดยไม่ขออนุญาตสักคำ แล้วยังพูดพร่ำอะไรบางอย่างซึ่งเขาไม่เข้าใจ แถมยังดึงมือของเขาไปลูบหัวตัวเองอีกต่างหาก จะพูดทักท้วงก็ไม่ทันเพราะทุกอย่างมันดูรวดเร็วจนไม่มีเวลาให้ตั้งตัว

“อ้าว! กลับมาแล้วเหรอตัวแสบ”

ณดลเอ่ยขึ้นทักทาย ก่อนที่ร่างสูงของพี่ชายจะมาหยุดอยู่ตรงหน้า ก้มสำรวจใบหน้าน้องสาวสุดที่รักแล้วกลั้นขำ ยัยตัวแสบกล้านั่งแท็กซี่กลับมาทั้งสภาพหน้าเลอะอย่างนี้ได้ยังไงกัน ช่างไม่รู้จักอายบ้างเลย

“อย่าบอกนะว่านั่งแท็กซี่กลับมาทั้งสภาพนี้อะ”

ณดลถามขึ้นขณะที่ยังรู้สึกขบขันไม่หาย

“ก็มันเหนื่อยนี่นา ไม่อยากเสียเวลาไปล้างหน้า ก็เลยกลับมาทั้งสภาพนี้แหละ”

นับดาวมองหน้าพี่ชายสลับกับหน้าของอีกคน ตอนแรกเธอไม่อายหรอก แต่ตอนนี้เริ่มอายขึ้นมาบ้างแล้วพอรู้ว่ามีคนอื่นอยู่ในห้องด้วย แทนที่จะได้โชว์ใบหน้าสวย ๆ ให้เขาได้ตกตะลึงตั้งแต่แรกพบ กลับกลายเป็นว่าได้โชว์ใบหน้าเปื้อนสีให้เขาตกใจเสียอย่างนั้น

ความรู้สึกประทับใจในครั้งแรกเจอคงไม่เกิดขึ้นกับเขาแน่ ๆ มีแต่เธอนี่แหละที่โคตรรู้สึกประทับใจเลย

...ประทับใจในความหล่อ...

“นี่โอม เพื่อนพี่”

ณดลแนะนำเพื่อนสนิทให้น้องสาวได้รู้จัก ก่อนจะหันไปมองหน้าเพื่อนแล้วแนะนำน้องสาวของตัวเองบ้าง

“นี่นับดาว น้องสาวกู”

มุมปากหนายกยิ้มขึ้นเล็กน้อย จากนั้นใบหน้าเรียบนิ่งก็หันไปทางอื่นราวกับไม่ได้สนใจ เขาทำเหมือนไม่อยากรู้จักเธออย่างไรอย่างนั้น

ผิดกับอีกคนที่ฉีกยิ้มจนกว้าง ก่อนจะรีบหุบยิ้มทันทีเมื่อถูกเขาเมินใส่

...ขี้เก๊กชะมัด แต่ก็ให้อภัยได้เพราะว่าหล่อ...

“แล้วนี่กินไรมายัง ออกไปกินข้าวข้างนอกกับพวกพี่ป้ะ” ณดลเอ่ยถามขึ้นมา

เธอก็อยากจะไปอยู่เหมือนกัน ทว่าสังขารมันไม่ค่อยเอื้ออำนวยสักเท่าไร แค่จะพยุงตัวเองให้ลุกขึ้นยืนยังแทบจะไม่ไหว แล้วจะเอาเรี่ยวแรงที่ไหนเดินออกจากห้อง

หญิงสาวมองหน้าพี่ชายและส่ายหน้าด้วยความรู้สึกเสียดาย ไม่ได้เสียดายที่ไม่ได้ไปกินข้าวนะ แต่เสียดายโอกาสที่จะได้ทำความรู้จักกับเพื่อนพี่ชายให้มากกว่านี้ต่างหาก

หลังจากพี่ชายกับเพื่อนออกจากห้องไป นับดาวก็เดินเข้าไปในห้องนอนของตัวเอง ภายในใจดวงน้อยของเด็กสาววัยสิบเก้าปีเต็มสั่นไหวขึ้นมาอย่างแปลกประหลาด ตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยได้ใกล้ชิดกับคนหน้าตาดีขนาดนี้มาก่อน

ใบหน้าสวยยิ้มเขินอยู่หน้ากระจกของโต๊ะเครื่องแป้งแล้วดีดดิ้นด้วยความปลาบปลื้ม มีเสียงกรีดร้องเบา ๆ ออกมาจากลำคอระหงราวกับแฟนคลับได้เจอศิลปินคนโปรดอย่างไรอย่างนั้น

และนั่นคือครั้งแรกที่เธอได้เจอกับหนุ่มในฝัน

หลังจากที่ได้พบกันวันนั้นเธอก็หาโอกาสถามพี่ชายเกี่ยวกับเรื่องของเขา จึงได้รู้ว่าพี่โอมสุดหล่อเป็นคนสระบุรี ฐานะทางบ้านค่อนข้างลำบาก เขาจึงต้องทำงานอย่างหนักเพื่อเลี้ยงดูน้องสาวเพียงคนเดียวพร้อมกับส่งตัวเองเรียนไปด้วย ส่วนพ่อแม่เสียชีวิตไปตั้งแต่ตอนที่เขาเรียนอยู่มัธยมปลาย

ได้ฟังเรื่องราวของชายหนุ่มแล้วถึงกับน้ำตาตกใน ทั้งสงสารและเป็นห่วงผู้ชายจนกินไม่ได้นอนไม่หลับไปหลายวัน หลังจากวันนั้นก็พยายามเอาตัวเองเข้าไปใกล้เขาอยู่หลายครั้ง ใช้สถานะน้องสาวเพื่อนแอบอ้างไปต่าง ๆ นานาเพื่อเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตเขา

อย่างวันนี้ก็เช่นกัน เธอตั้งใจมาที่นี่เป็นครั้งที่สอง หลังจากเมื่อครั้งก่อนโดนการ์ดไล่ตะเพิดเพราะอายุยังไม่ถึงยี่สิบปี คราวนี้เธอมีอายุครบยี่สิบปีบริบูรณ์แล้ว ยังไงก็ต้องได้เข้าไปชื่นชมบรรยากาศการทำงานของเขาสักครั้ง

อีกด้านหนึ่ง

คืนวันเสาร์เป็นวันที่โอมต้องมาทำงานในโฮสต์คลับตามปกติ เพราะเรียนไปด้วยและทำงานไปด้วย เขาจึงต้องเลือกมาทำเฉพาะคืนวันศุกร์และวันเสาร์เท่านั้น

ใบหน้าหล่อเหลากำลังจริงจังกับการทำงานอยู่บนเวที เขายิ้มหวานให้แขกในร้านบ้างเป็นครั้งคราว ระหว่างนั้นพิธีกรบนเวทีกำลังเปิดประมูลดริงก์ให้กับเพื่อนร่วมอาชีพของเขาทีละคน

ทว่าดวงตาคมดันไปสะดุดเข้ากับใครบางคนที่คุ้นหน้าคุ้นตาเป็นอย่างดี น้องสาวเพื่อนสนิทกำลังยืนส่ายสะโพกโยกเอววาดลวดลายอยู่หน้าเวทีอย่างไม่อายสายตาคนอื่น

“นับดาว”

ชายหนุ่มเอ่ยชื่อเธอเสียงเบา คิ้วเข้มขมวดขึ้นอย่างไม่พอใจเมื่อเห็นหญิงสาวแต่งกายด้วยชุดวาบหวิว เสื้อตัวจิ๋วสั้นจนเห็นสะดือแถมยังเว้าหลังอีกต่างหาก ส่วนกระโปรงจีบรอบก็สั้นจนเห็นไปถึงขาอ่อน แล้วไหนจะอาการเมามายที่แสดงออกอย่างชัดเจนนั่นอีก

เป็นเด็กเป็นเล็กกล้าเข้ามาเที่ยวในที่แบบนี้ได้ยังไงกัน

ชายหนุ่มได้แต่ยืนข่มอารมณ์ให้เป็นปกติ แสดงสีหน้าเรียบนิ่งบดบังความรู้สึกโมโหภายในใจไม่ให้แสดงออกมา ไม่อย่างนั้นจะเสียการเสียงานเอาได้ เพียงแต่คอยจับสังเกตหญิงสาวเป็นระยะเท่านั้น

ตั้งแต่รู้จักกับนับดาวมาหนึ่งปี เขาได้เห็นถึงความแสบซนของหญิงสาวอยู่หลายครั้ง นับดาวเป็นพวกดื้อตาใส เหมือนนิ่ง ๆ ซื่อ ๆ แต่ดื้อมาก ขนาดณดลซึ่งเป็นพี่ชายแท้ ๆ บางครั้งยังส่ายหัวให้ แล้วที่มาที่นี่วันนี้ไม่แน่ใจว่าพี่ชายของเธอมันรู้เรื่องหรือเปล่า ถ้าให้เดาก็น่าจะไม่รู้ เพราะเธอก็คงแอบหนีมาเที่ยวตอนไอ้ดลไม่อยู่ ไม่อย่างนั้นก็คงไม่ได้ออกมาหรอก

ครั้งก่อนเธอก็แอบหนีออกมาเที่ยวแบบนี้ ดีนะที่ตอนนั้นเขาเห็นเข้าซะก่อน ก็เลยแอบไปกระซิบกับการ์ดให้ตรวจบัตรประชาชนของเธอ แต่ครั้งนี้อายุของเธอคงครบยี่สิบปีเต็มแล้วถึงได้ผ่านเข้ามาอย่างฉลุย

เหมือนว่าตอนนี้หญิงสาวจะสนุกสนานเต็มที่ ร่างเล็กยืนส่ายสะโพกโยกเอวไปมา ส่วนคนบนเวทีกลับรู้สึกหงุดหงิดอารมณ์เสีย

ระหว่างนั้นพิธีกรบนเวทีเริ่มเปิดการประมูลดริงก์ของโอม ชายหนุ่มออกมายืนด้านหน้าเพื่อให้แขกในร้านได้พิจารณา เสียงผู้คนด้านล่างฮือฮาขึ้นพร้อมกับเสียงกรี๊ดกร๊าดดังเกรียวกราวไปทั่วทั้งโฮสต์คลับ

พิธีกรประกาศยังไม่ทันไร สาวสวยโต๊ะตรงกลางก็เปิดประมูลที่หนึ่งร้อยดริงก์

นับดาวบวกลบคูณหารในใจ หนึ่งดริงก์เท่ากับสามร้อยห้าสิบบาท เพราะฉะนั้นหนึ่งร้อยดริงก์ก็แค่จิ๊บ ๆ ยังไงวันนี้เธอต้องได้เขามานั่งข้างกายในเมื่อตั้งใจเอาไว้แล้ว

นับดาวยกมือเรียกมาม่าซังจากนั้นก็บอกไปว่าเธอให้สองร้อยดริงก์

หลังจากพิธีกรบนเวทีประกาศว่าสาวน้อยหน้าตาน่ารักประมูลไปสองร้อยดริงก์ คนในร้านก็พากันฮือฮาตาลุกวาว ส่วนคนที่ยืนอยู่บนเวทีก็ได้แต่ยืนข่มอารมณ์ขุ่นเคืองเอาไว้ ยัยเด็กแสบกำลังคิดอะไรอยู่กันแน่ถึงได้ทำเรื่องบ้าบออย่างนี้

ใบหน้าคมตึงเครียดอย่างไม่พอใจ อยากจะกระโจนลงจากเวทีแล้วลากยัยเด็กดื้อออกจากร้านเสียตอนนี้ แต่ก็ติดตรงที่ต้องทำหน้าที่บนเวที จึงจำต้องเก็บความฉุนเฉียวเอาไว้ในใจ