เข้าสู่ระบบ“คุณหมอ คุณพ่อผมเป็นยังไงบ้างครับ” ปรเมศวร์เดินเข้ามาถามนายแพทย์ที่ทำการรักษาบิดาตนด้
“คุณหมอ คุณพ่อผมเป็นยังไงบ้างครับ” ปรเมศวร์เดินเข้ามาถามนายแพทย์ที่ทำการรักษาบิดาตนด้วยน้ำเสียงร้อนรน“ตอนนี้คนไข้ปลอดภัยแล้วครับ เดี๋ยวสักครู่ทางเจ้าหน้าที่จะพาคนไข้ไปที่ห้องพักฟื้น”“ขอบคุณมากครับคุณหมอ” ปรเมศวร์เอื้อมมือมาจับมือนายแพทย์วัยกลางคนด้วยรอยยิ้มที่โล่งอก แต่สำหรับชัญญาในใจกลับสั่นรัว กลัวเจ้าสัวพงษ์เทพตื่นขึ้นมาพูดเรื่องที่เธอกับอนุวัฒน์แอบมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งต่อกัน“ผมว่าเราไปรอคุณพ่อที่ห้องพักฟื้นดีกว่าครับ” ปรเมศวร์แตะศอกแม่เลี้ยงสาวเบาๆ จนอีกฝ่ายสะดุ้งตกใจก่อนพยักหน้าเดินตาม กันธิชาก็รีบสาวเท้าตามหลังทั้งคู่ไปเงียบๆ จนถึงหน้าลิฟต์ชายหนุ่มก็สั่งห้ามไม่ให้ตามขึ้นมา เพราะไม่อยากให้บิดาตื่นขึ้นมาเจอหน้ากันธิชาอีก อาจจะทำให้ท่านช็อกจนอาการทรุดลงไปอีก“แต่ฉันอยากรอดูจนท่านฟื้น ให้แน่ใจก่อนว่าคุณลุงไม่เป็นอะไรแล้ว” กันธิชายังดื้อดึงแม้ชายหนุ่มจะเอ่ยปากไล่กลับ จนปรเมศวร์โมโหก่อนหันไปฝากแม่เลี้ยงสาวช่วยตามไปดูบิดาที่ห้องพักฟื้น จากนั้นก็ลากแขนกันธิชาออกไป“เธอจะดื้อไปถึงไหน
“อืม...” กันธิชาขานรับคำเบาๆ จากนั้นเขมจิราก็เดินออกไปจากห้องพัก กันธิชาจึงรีบหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาจากกระเป๋าเพื่อโทร.หาปรเมศวร์แต่อีกฝ่ายกลับปิดเครื่องมือสื่อสาร เธอจึงตัดสินใจโทร.ไปบอกเจ้านายหนุ่ม ว่าอาจจะเข้างานสายเพราะติดธุระสำคัญบริษัท อนันต์ตระการ กรุ๊ป จิตตรีแปลกใจที่กันธิชามาขอพบปรเมศวร์แต่เช้า แต่เจ้านายหนุ่มยังไม่เข้ามาเพราะออกตรวจไซต์งานหลายแห่งและที่สำคัญตอนนี้ไม่สามารถติดต่อได้“มีอะไรหรือเปล่าธิชา ถึงได้มาหาคุณเมศวร์แต่เช้า” จิตตรีนำกาแฟมาให้สาวรุ่นน้องที่ได้มานั่งรอที่โซฟาภายในห้องทำงานของเจ้านายหนุ่ม“ธิชาอยากจะมาคุยกับคุณปรเมศวร์เรื่องของเขมค่ะ”“เรื่องอะไรจ๊ะ หรือธิชายังไม่บอกคุณเขมเรื่องนั้นน่ะ”“มันสายไปแล้วค่ะพี่ตรี เป็นเพราะธิชาคนเดียว ที่ทำให้เพื่อนต้องเดือดร้อน” กันธิชากล่าวด้วยสีหน้าเคร่งเครียด จวนเจียนจะร้องไห้“โธ่ธิชา พี่ไม่รู
“อย่าคิดทำอะไรบ้าๆ อีกเด็ดขาดนะ” กันธิชาเริ่มรู้สึกไม่ไว้ใจ คิดว่าเขาเลิกยุ่งกับเธอตั้งแต่คบกับเขมจิราเสียอีก แต่ถึงอย่างไรเธอจะไม่มีทางให้เกิดขึ้นอีกและจะไม่มีวันทรยศเพื่อนรักอย่างเด็ดขาด“ฉันทำอะไรเธอ คิดลึกไปเปล่าเนี่ย หรือคิดถึงสัมผัสฉัน” ชายหนุ่มหัวเราะเบาๆ แล้วเงียบไปจนถึงคอนโดฯ“จะลงมาดีๆ หรือให้ฉันอุ้ม” ปรเมศวร์กล่าวข่มขู่ เมื่อหญิงสาวนั่งนิ่งไม่ยอมลงจากรถ“คุณสัญญาก่อนว่าจะไม่ทำอะไรฉัน”“โอเคฉันจะไม่ทำอะไรเธอ ถ้าเธอไม่ลุกขึ้นมาปลุกปล้ำฉัน” ชายหนุ่มกล่าวเย้าจนอีกฝ่ายสะบัดค้อนให้“เรามีเรื่องต้องตกลงกัน” ปรเมศวร์กล่าวเสียงขรึม แววตาจริงจังทำให้หญิงสาวยอมเดินตามเขาขึ้นไปยังที่ห้องพัก ทันทีที่ประตูห้องถูกปิดปรเมศวร์ก็คว้าร่างบางมากอดไว้จนเธอตกใจพยายามผลักไส“ไหนคุณสัญญาแล้วไงคุณปรเมศวร์”“ฉันแค่อยากกอดเธอเท่านั้น” ชายหนุ่มพึมพำด้วยน้ำเสียงอ่อนล้าจนหญิงสาวต้องยอมสงบนิ่งปล่อยให้เขากอดอยู่อย่างนั้นครู่ใหญ่ จนกระทั่งจูงมือเธอไปนั่งที่โซฟา
“สปาเกตตีย่ะฝีมือยายธิชา นี่ถ้าไม่ติดว่าธิชามีงานทำฉันคงลงทุนเปิดร้านอาหารให้แล้ว” พีรพลกล่าวจบก็ก้มหน้าทานต่อโดยลืมไปว่าเขมจิราพาแฟนหนุ่มมาด้วย จากวินาทีแรกที่ปรเมศวร์เห็นกันธิชานั่งอยู่กับผู้ชายตามลำพังในห้องพักก็เกิดความไม่พอใจขึ้นมา“ธิชายังมีสปาเกตตีเหลือพอให้ฉันกับคุณเมศวร์กินหรือเปล่า”“หมดแล้วจ้า แต่เดี๋ยวฉันเข้าไปทำให้ใหม่”“แล้วแกจะหิ้วท้องมากินที่ห้องทำไมยายเขมแทนที่จะแวะกินที่ห้างให้เรียบร้อย”“ก็คุณเมศวร์น่ะสิ บอกว่าอยากกินฝีมือฉัน หลังออกจากโรงหนังเราก็แวะไปซื้อของสดที่ตลาดกันเลย”เขมจิราชูอาหารสดที่ซื้อมา กันธิชาเข้ามารับของไว้แล้วเดินหายไปในห้องครัวเพื่อทำสปาเกตตี“เอาไว้ทำวันหลังก็ได้ครับ” ชายหนุ่มเอ่ยแล้วทรุดตัวลงนั่งข้างๆ เขมจิราจึงถือโอกาสแนะนำแฟนหนุ่มให้รู้จักเพื่อนรัก พีรพลไม่รอช้าเอื้อมมือไปแตะทำความรู้จักชายหนุ่มด้วยท่าทางกระดี๊กระด๊าลืมตัวไปชั่วขณะ ด้วยน้ำเสียงกิริยาต่างๆ ของอีกฝ่าย ทำให้อารมณ์ที่กำลังเดือดพล่านของเขาค่อยๆ สงบลงปรเมศวร์เห
“เดี๋ยวธิชา แกช่วยพาคุณเมศวร์ไปอาบน้ำหน่อยสิ ฉันจะลงไปหาซื้อเสื้อตัวใหม่ให้กับคุณเมศวร์ก่อน” เขมจิรากล่าวจบก็เดินออกไปจากห้องพักพร้อมกระเป๋าสตางค์ เพียงคล้อยหลังไปเท่านั้นกันธิชาก็หมุนตัวกลับเดินเข้าไปในห้องนอนทันที แต่ไม่ทันได้ปิดประตูปรเมศวร์ก็สอดขาแกร่งเข้ามาขวางประตูเอาไว้ก่อนดันตัวเดินเข้ามายืนอยู่กลางห้องอย่างถือวิสาสะ“นี่คุณจะเข้ามาทำไม”“คุณเขมบอกให้เธอพาฉันมาอาบน้ำไม่ใช่หรือ” ชายหนุ่มเอ่ยพลางปลดกระดุมเสื้อ“ใช่ แต่คุณต้องไปอาบน้ำที่ห้องยายเขมโน่น เดี๋ยวฉันพาไป”กันธิชาเดินนำออกมาก่อนยืนหยุดรอที่หน้าห้องนอนของเขมจิรา เมื่อไม่เห็นชายหนุ่มเดินตามออกมาจึงกลับไปเรียกด้วยท่าทางโมโห ก็พบว่าปรเมศวร์อยู่ในสภาพเกือบเปลือยทำเอาหญิงสาวรีบหันหลังให้ทันที แต่แล้วต้องมาสะดุ้งตกใจเมื่อร่างใหญ่มายืนซ้อนด้านหลัง และกำลังเอื้อมมาแกะกระดุมเสื้อให้“ไปอาบน้ำกันนะ” ปรเมศวร์กระซิบบอกเสียงพร่าข้างๆ ใบหู“ไม่! คุณอยากอาบก็ไปอาบเองสิ” หญิงสาวปฏิเสธเสียงสั่น“แต่เธอเป็นคนทำใ
“ทำกับเธอมันจะสนุกอะไร ไม่เหมือนทำกับคุณเขม ที่ได้เห็นเธอดิ้นพล่านสนุกกว่ากันเยอะ” ชายหนุ่มหัวเราะในลำคอราวกับเป็นเรื่องตลกขบขัน“ฉันคิดว่าคุณมีใจให้กับเขมเสียอีก” กันธิชาพยายามพูดให้อีกฝ่ายคิดได้และเลิกล้มแผนการนี้เสีย“เปล่า...ฉันเห็นคุณเขมเป็นแค่หมากตัวหนึ่งเท่านั้น ก็ช่วยไม่ได้เธอโชคร้ายไปหน่อยที่ดันมาเป็นเพื่อนรักของเธอนะกันธิชา”“จิตใจคุณทำด้วยอะไร ถึงทำร้ายผู้บริสุทธิ์คนหนึ่งได้ลงคอ”“แล้วจิตใจเธอล่ะทำด้วยอะไร ถึงทิ้งนายวัฒน์ได้ลงคอ รู้ไหมนายวัฒน์รักเธอมากแค่ไหน แต่เธอกลับเลือดเย็นทิ้งเขาไปอย่างไม่มีเยื่อใย!” ปรเมศวร์จับไหล่บางเขย่าอย่างรุนแรงด้วยความคับแค้นที่อัดแน่นอยู่ในอก“จงเตรียมตัวรับผลกรรมให้ดี”ปรเมศวร์กล่าวทิ้งท้ายแล้วเดินจากไป เพียงแค่นั้นกันธิชาก็ทรุดร่างลงนั่งกับพื้นอย่างคนหมดเรี่ยวแรง ไม่คิดว่าปรเมศวร์จะเลือดเย็นได้ถึงเพียงนี้ แล้วเธอจะช่วยเพื่อนรักให้หลุดพ้นได้อย่างไรกัน&nbs







