บทที่ 14 : กลลวงแลกคู่

บรรยากาศภายในรถสปอร์ตซีดานหรูที่กำลังแล่นมุ่งหน้าสู่สนามม้านั้นเงียบกริบจนน่าอึดอัด

คอสโม่ นั่งไขว่ห้างทอดสายตามองออกไปนอกหน้าต่าง พยายามทำเป็นไม่สนใจหญิงสาวที่นั่งตัวลีบอยู่ข้างกาย แต่กระจกสีเข้มกลับสะท้อนภาพของเอื้องทรายในชุดเดรสสีน้ำเงินที่เขายัดเยียดให้ใส่ได้อย่างชัดเจน

ทุกครั้งที่รถเลี้ยวหรือเบรก ผิวขาวเนียนตรงหัวไหล่และแผ่นหลังของเธอจะกระทบกับแสงไฟในรถ เรียกร้องสายตาเขาให้หันกลับไปมองซ้ำแล้วซ้ำเล่า ยิ่งเห็นเธอพยายามดึงคอเสื้อที่คว้านลึกขึ้นปิดเนินอกอย่างประหม่า เขาก็ยิ่งรู้สึกหงุดหงิด

หงุดหงิดที่เธอสวยเกินไป... สวยจนไม่อยากให้ใครเห็น

"นั่งให้มันดีๆ หน่อย ยุกยิกอยู่ได้" เขาแกล้งดุเสียงเข้มเพื่อกลบเกลื่อนความรู้สึกปั่นป่วนในใจ

"ก็ชุดมันโป๊นี่คะ.. ดิฉันไม่มั่นใจเลย" เอื้องทรายตอบเสียงอ่อย พยายามเอามือปิดร่องอกไว้ตลอดเวลา

"ช่างหัวมันเถอะน่า ถึงสนามเมื่อไหร่ก็เชิดหน้าเข้าไว้ อย่าให้ฉันขายหน้าก็พอ แล้วก็เลิกแทนตัวเองว่าดิฉันสักที น่าหนวกหู แทนตัวเองว่าทรายปกติเถอะ"

“ก็ดิฉัน…” 

“ยังอีก” เขาถลึงตาใส่

“ก็ได้ค่ะ ทรายขอโทษละกันที่ทำให้คุณคอสโม่หนวกหู” เธอบึนปากใส่พร้อมกับหันหน้าออกไปมองนอกหน้าต่างรถ ถ้าเขาจะรำคาญเธอนักทำไมไม่ไล่เธออกไปเลยล่ะ การแก้แค้นของเขามันจะได้จบๆ ลงไปเสียที ไม่งั้นก็ฆ่าเธอให้มันรู้แล้วรู้รอดไป อยู่แบบนี้มีแต่อึดอัดใจเปล่าๆ 

ณ สนามแข่งม้าเวลอกซ์ อารีน่า

ทันทีที่รถจอดเทียบท่าและประตูกระจกถูกเปิดออก แสงแดดจ้าและเสียงอื้ออึงของผู้คนในแวดวงไฮโซก็ปะทะเข้ากับโสตประสาท

คอสโม่ก้าวลงจากรถอย่างสง่างาม ก่อนจะยื่นมือไปรับเอื้องทราย ทันทีที่เท้าเล็กในรองเท้าส้นสูงแตะพื้นและก้าวออกมาจากรถ สายตาหลายคู่บริเวณทางเข้าก็พุ่งตรงมาที่เธอเป็นตาเดียว

ชุดเดรสซาตินสีน้ำเงินที่แนบไปกับเรือนร่างอรชร ขับผิวขาวผ่องให้โดดเด่นท่ามกลางแดดจ้า เส้นผมสีน้ำตาลดัดลอนสยายเต็มแผ่นหลังเปลือยเปล่า เรียกเสียงฮือฮาและสายตาโลมเลียจากพวกผู้ชายแถวนั้นได้ทันที

คอสโม่รู้สึกเหมือนมีไฟสุมอยู่ในอก เขาตวัดวงแขนโอบเอวคอดกิ่วของเอื้องทรายแล้วดึงเข้ามาชิดตัวอย่างแรงเป็นการประกาศความเป็นเจ้าของ สายตาคมดุกวาดมองไปรอบๆ จนพวกผู้ชายพวกนั้นต้องรีบหลบตา

"เดินชิดๆ ฉันไว้" เขากระซิบลอดไรฟัน "อย่าเดินไปอ่อยใครพร่ำเพรื่อ"

"ทรายเปล่านะคะ" เอื้องทรายประท้วงเบาๆ แต่ก็ยอมเดินแนบชิดไปกับเขาโดยดี

พวกเขาก้าวเข้าสู่โซนวีไอพี แต่ยังไม่ทันจะได้ทักทายใคร เสียงทุ้มกวนประสาทที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นขัดจังหวะ

"โอ้โห! นี่ใช่เลขายัยเพิ้งคนเมื่อวานจริงเหรอเนี่ย? ฉันนึกว่านางฟ้าตกสวรรค์ที่ไหนซะอีก"

เซย์เยส เดินล้วงกระเป๋ากางเกงเข้ามาหาด้วยท่าทางยียวน ใบหน้าหล่อเหลาประดับด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ สายตาของเขาจับจ้องไปที่เอื้องทรายอย่างเปิดเผย ตั้งแต่หัวจรดเท้า จนคอสโม่ต้องขยับตัวบังเธอไว้ครึ่งหนึ่ง

"หุบปากของแก แล้วพาฉันไปที่โต๊ะได้แล้ว ฉันไม่มีเวลามาฟังแกพร่ำเพ้อ" คอสโม่ตัดบทเสียงแข็ง

"ใจเย็นสิเพื่อนยาก" เซย์เยสหัวเราะร่า ก่อนจะเดินอ้อมมาหยุดตรงหน้าเอื้องทราย "สวัสดีครับคนสวย วันนี้คุณสวยจนผมแทบจำไม่ได้เลยนะ ชุดนี้เหมาะกับคุณมาก โดยเฉพาะ..." สายตาเขาลากผ่านเนินอกอิ่มอย่างจาบจ้วง "สีน้ำเงินขับผิวคุณสุดๆ"

เอื้องทรายหน้าแดงซ่าน รีบก้มหน้าหลบสายตา "ขอบคุณค่ะคุณเซย์เยส"

"เอาล่ะ เข้าเรื่องเลยแล้วกัน" เซย์เยสหันมาพูดกับคอสโม่ สีหน้าจริงจังขึ้นเล็กน้อย "วันนี้ฉันมีเรื่องจะคุยกับนายยาวหน่อย แต่ก่อนอื่น ฉันขอ 'ยืมตัว' เลขาคนสวยของนายไปช่วยเชียร์ม้าให้ฉันหน่อยได้ไหม พอดีม้าตัวโปรดของฉันต้องการกำลังใจพิเศษ"

"ไม่ได้!" คอสโม่สวนกลับทันควัน มือหนาบีบเอวเอื้องทรายแน่นขึ้น "เธอมากับฉัน ก็ต้องอยู่กับฉัน"

"เอาน่า แค่แป๊บเดียวเอง เดี๋ยวฉันคืนให้ครบทุกส่วนสัด ไม่สึกหรอหรอกน่า" เซย์เยสยักคิ้ว "อีกอย่าง ฉันไม่ได้ให้นายรอเปล่าๆ หรอกนะ ฉันมี 'ตัวแทน' มาดูแลนายระหว่างที่ฉันขโมยหัวใจเลขาของนายไป"

"ตัวแทนอะไรของแก?"

ยังไม่ทันที่คอสโม่จะโวยวายต่อ กลิ่นน้ำหอมฉุนกึกก็ลอยมาแตะจมูก พร้อมกับร่างระหงในชุดเดรสสีแดงเพลิงสั้นเสมอหูที่เดินนวยนาดเข้ามาควงแขนเขาอีกข้างอย่างรวดเร็ว

"สวัสดีค่ะพี่คอสโม่... ไม่เจอกันนานเลยนะคะ หล่อขึ้นเป็นกองเลย"

หญิงสาวหน้าตาโฉบเฉี่ยว แต่งหน้าจัดจ้าน ส่งสายตาหวานเชื่อมมาให้เขา เธอคือ ซาร่า น้องสาวแท้ๆ ของเซย์เยส ที่ขึ้นชื่อเรื่องความแรงและเอาแต่ใจ

"ซาร่า?" คอสโม่ขมวดคิ้ว พยายามแกะมือตุ๊กแกของเธอออก

"ใช่ค่ะ ซาร่าเอง พี่เซย์เยสบอกว่าพี่คอสโม่เหงา ซาร่าเลยอาสามาดูแลพี่คอสโม่เป็นพิเศษเลยนะคะวันนี้" เธอกระแซะหน้าอกอวบอัดเข้ากับท่อนแขนเขาอย่างไม่อายใคร

"งั้นฝากดูแลเพื่อนรักพี่ด้วยนะซาร่า เอาให้ถึงใจเลยนะ" เซย์เยสขยิบตาให้น้องสาว ก่อนจะถือวิสาสะคว้าข้อมือเอื้องทรายแล้วดึงเธอออกจากอ้อมแขนของคอสโม่หน้าตาเฉย

"ไปกันเถอะครับคนสวย ม้าตัวเก่งของผมกำลังรออยู่"

"ด...เดี๋ยวค่ะ! คุณคอสโม่!" เอื้องทรายร้องเรียกเจ้านายอย่างตื่นตระหนก เธอไม่อยากไปกับเซย์เยสเลยสักนิด

คอสโม่ทำท่าจะพุ่งตามไปกระชากเธอกลับมา แต่ซาร่ากลับทิ้งตัวเข้ากอดแขนเขาไว้แน่นแล้วใช้มารยาหญิงรั้งเขาไว้

"อุ๊ย! พี่คอสโม่คะ ซาร่าเจ็บขาจังเลย สงสัยส้นสูงจะพลิก พี่ช่วยพยุงซาร่าไปนั่งหน่อยได้ไหมคะ"

"ปล่อยฉันซาร่า!" คอสโม่คำราม มองตามหลังเซย์เยสที่กำลังลากเอื้องทรายหายเข้าไปในฝูงชนด้วยแววตาที่ลุกเป็นไฟ

ภาพแผ่นหลังเปลือยเปล่าของเอื้องทรายที่ค่อยๆ ห่างออกไป โดยมีมือของชายอื่นกุมมือเธอไว้ ทำให้คอสโม่รู้สึกเหมือนเส้นเลือดในสมองจะแตก เขาอยากจะสะบัดยัยน้องสาวตัวดีนี่ให้กระเด็นแล้วตามไปกระทืบไอ้คู่ค้าทางธุรกิจนั่นเดี๋ยวนี้

แต่ท่ามกลางสายตาสาธารณชน และมารยาพันเล่มเกวียนของซาร่า ทำให้เขาทำได้เพียงยืนกำหมัดแน่น กัดฟันกรอดด้วยความหึงหวงที่พุ่งทะลุปรอท