บทที่ 5 สามเดือน

บทที่ 5 

วันเสาร์

เมื่อถึงเวลานัดเจคอปก็มารับใบบัวไปซื้อของตามที่ได้คุยกันไว้ นอกจากชายหนุ่มจะซื้อโทรศัพท์เครื่องใหม่ให้ เขายังซื้อเสื้อผ้ากระเป๋าและรองเท้าให้เธออีกมากมาย จนตอนนี้ถุงต่างๆ เต็มมือเธอไปหมด

ใบบัวพยายามปฏิเสธแต่เจคอปไม่ฟังจึงปล่อยเลยตามเลย และเนื่องจากของมีเยอะเกินกว่าจะเอากลับทีเดียว ชายหนุ่มจึงเสนอให้เอามาเก็บที่คอนโดของเขาก่อน แล้วเขาจะทยอยเอาไปให้เธอทีหลังเพื่อไม่ให้แม่ใบบัวสงสัย

“เป็นอะไร..หื้ม” เจคอปก้มลงถามคนตัวเล็กที่เอาแต่ก้มหน้าตัวสั่นเมื่ออยู่ในลิฟต์ภายในคอนโดกันสองคน

“เปล่าค่ะ..” ใบบัวส่ายหน้ามือที่ถือถุงเสื้อผ้าทั้งสองเริ่มมีเหงื่อซึม

“กลัวที่แคบสินะ..หึ” เจคอปยกมือข้างที่ว่างลูบศีรษะทุยเบาๆ เมื่อเห็นใบบัวตัวสั่นกำลังหวาดกลัว

ติ้ง..

“ฟู่ว..”

ประตูลิฟต์เปิดพร้อมกับเสียงพ่นลมหายใจของคนตัวเล็กที่รีบเดินออกจากลิฟต์หน้าตาตื่น ร่างสูงที่เดินออกมาติดๆ ส่ายหน้ายิ้มเอ็นดูในความเป็นธรรมชาติของอีกคน นานเท่าไหร่แล้วที่เขาขลุกอยู่กับผู้หญิงกร้านโลก นานเท่าไหร่แล้วที่ไม่เคยสัมผัสความไร้เดียงสาเช่นนี้

“ตามมาสิ..ห้องฉันอยู่ทางนี้”

เจคอปดึงของในมือใบบัวมาถือไว้แล้วเดินจับจูงเธอไปยังห้องสุดหรูของตัวเองอย่างสบายอารมณ์ จากที่ได้ใช้เวลากับใบบัวมาเกือบครึ่งวัน ทำให้เขาได้เห็นเธอในหลายๆ ด้าน ใบบัวเป็นคนขี้เกรงใจและดูตื่นสถานที่ที่ไม่เคยไป บางทีดูเด๋อด๋าจนน่ารำคาญ แต่ก็มีบางทีที่เขาอดเอ็นดูไม่ได้

ช่างเถอะ..ในเมื่อการฟันเธอคือจุดมุ่งหมายหลัก เรื่องอื่นไม่เห็นต้องสนใจ หากวันนี้ได้เผด็จศึกคงดี จะได้ไม่ต้องเหนื่อยตามตื้อ แต่ถ้าไม่..ก็ขอได้ล้วงนิดๆหน่อยๆ พอให้คุ้มกับเงินเกือบแสนที่เสียไป

“ฉันวางของไว้ตรงนี้นะ แล้วเธอไปนั่งรอที่โซฟาตรงโน้นก่อน”

เมื่อเข้ามาในห้องเจคอปก็วางถุงบนโต๊ะวางของ จากนั้นก็ชี้ไปยังโซฟาตัวใหญ่เพื่อให้หญิงสาวได้นั่ง ร่างบางที่อยู่ในชุดกางเกงยีนสีซีดกับเสื้อยืดพอดีตัวสีขาวที่เริ่มหมองกระชับสายสะพายกระเป๋าใบเก่าไว้แน่น รู้สึกประหม่ากับความหรูหราของห้อง ตากลมโตกวาดมองเฟอร์นิเจอร์ต่างๆ ก้มมองเสื้อผ้าตัวเองก็ต้องถอนหายใจ ช่าง..ไม่คู่ควรเอาเสียเลย

“บัว..ไปนั่งสิ”

“ค่ะ” ใบบัวเดินตรงไปยังโซฟาแล้วหย่อนสะโพกนั่งลง มือยังคงกำสายสะพายกระเป๋าไว้เพราะทำตัวไม่ถูก ภาวนาให้เขาพากลับโดยเร็วไม่งั้นมีหวังเธอเกร็งจนเป็นตะคริวแน่

“นี่น้ำส้ม..ดื่มก่อน” จากที่หายไปเกือบสิบนาทีเจคอปก็เดินกลับมา

“ขอบคุณค่ะ”

ใบบัวรับมาดื่มก่อนวางมันไว้บนโต๊ะกระจก ตากลมโตมองร่างสูงที่นั่งลงข้างๆ แล้วเอียงคออย่างสงสัยที่เจคอปเปลี่ยนใส่กางเกงขาสั้นแบบสบายๆ

“วันนี้บอกแม่ว่าจะกลับช้าได้มั้ย?”

“บัวบอกแม่ว่าจะกลับหกโมงเย็นค่ะ”

แต่เปลี่ยนกลับตอนนี้เลยได้ไหมน้อ? เพราะสายตาของเจคอปเริ่มทำให้ใจสั่น จนไม่อยากอยู่กับเขาสองต่อสอง เธอไม่น่าคิดน้อยตามเขามาที่คอนโดเลยจริงๆ ทั้งประหม่า ตื่นเต้น หวาดกลัว และอยากลอง คือมันสับสนไปหมด

“ดีมาก..งั้นเรามาหาอะไรทำกันดีกว่า” เจคอปพูดพร้อมกับใช้นิ้วพันผมยาวสลวยเล่นอย่างถือวิสาสะ

“ทำอะไรคะ?” ใบบัวถามเขาตาแป๋ว จนเจคอปตาพร่ากับความใสซื่อตรงหน้า

วันนี้หญิงสาวแต่งหน้าบางๆ ริมฝีปากอวบอิ่มถูกทาบทับด้วยลิปสีอ่อน แก้มเนียนใสปัดบลัชออนสีชมพู ทำให้ใบหน้าสวยโดดเด่นทั้งที่ไม่ได้แต่งอะไรมากมาย

“ฉันยังคิดไม่ออก”

“อ่อ” ใบบัวกัดปากเมื่อมือเจคอปเริ่มอยู่ไม่สุข เขาขยับเข้ามาใกล้ตอนไหนก็ไม่รู้ พอรู้ตัวอีกทีก็ถูกเขาสวมกอดไว้ในวงแขนเสียแล้ว ใบบัวนั่งนิ่งไม่ได้ผลักไส เพราะคิดว่าเป็นเรื่องปกติของคนรักที่ต้องกอดกันบ้าง จากที่อ่านในกระทู้พันทิปมาเมื่อคืน

“ชอบโทรศัพท์ที่ฉันซื้อให้มั้ย? ”

“ชอบค่ะ” ใบบัวตอบพร้อมกับยิ้มพลางนึกถึงโทรศัพท์รุ่นใหม่ล่าสุดสีเขียวสุดสวยที่อยู่ในกระเป๋าสะพายใบเก่าของเธอในเวลานี้

“ไว้ฉันจะทยอยเอาของไปให้ที่บ้านนะ”

“ค่ะ..คุณเจ”

“ว่าแต่..ทำไมวันนี้แต่งหน้า” เจคอปถามไปเรื่อยเพื่อไม่ให้เธอเกร็งจนเกินไป ใจจริงอยากจับกดใจแทบขาดแต่ก็ต้องอดใจไว้ก่อน เพราะกลัวลูกกวางจะตื่นเสียก่อน

“เอ่อ คือ..”

จะให้บอกยังไงว่าในกระทู้แนะนำ เดทแรกของวัยสาวจะต้องแต่งหน้าและใส่เสื้อผ้าที่สวยที่สุดเพื่อสร้างความประทับใจแก่ฝ่ายชาย ใบบัวจึงเลือกใส่เสื้อผ้าที่เธอคิดว่าดีที่สุดที่มีอยู่ แต่มันดูเหมือนผ้าขี้ริ้วเมื่อเทียบกับเสื้อผ้าของเขาอยู่ดี

“แต่งซะสวยเลย..ฉันชอบนะ ไว้เสาร์หน้าจะพาไปซื้อเครื่องสำอาง”

คำพูดของเขาทำให้ใบบัวหน้าแดง เธอระบายยิ้มสบตาเขาที่มองมาอย่างมีความหมาย

“ขอบคุณค่ะ”

จากที่อยู่กับเขาใบบัวเรียนรู้อย่างหนึ่งว่า ห้ามปฏิเสธเด็ดขาดเวลาเขาอยากซื้ออะไรให้ ไม่งั้นเจคอปจะอารมณ์เสีย จนพาลทำให้เสียบรรยากาศระหว่างคนรัก สำหรับความสัมพันธ์ที่เพิ่งเริ่มต้นใบบัวไม่อยากทำให้เขาเสียอารมณ์บ่อยๆเมื่ออยู่ด้วยกัน

“จูบได้ป่ะ? ” จู่ๆ เจคอปก็ถามขึ้นมาดื้อๆ ใบบัวได้แต่นั่งนิ่งเมื่อเขาเริ่มลูบไปตามเรียวขาภายใต้กางเกงยีนตัวเก่า

“ดะ..ได้ค่ะ”

“หึ..ถ้าได้ก็เงยหน้าขึ้นมาสิ”

ชายหนุ่มเชยคางมนขึ้นสูง มองไปยังตากลมโตที่ไหวระริกอย่างกับลูกกวางน้อยด้วยความพอใจ เห็นแค่นี้อารมณ์ก็เตลิดไปไกล สาบานให้ตายเขาไม่ได้เป็นคนขึ้นง่ายเพียงแค่มองผู้หญิงหรอกนะ แต่กับใบบัวช่างแตกต่าง เธอกระตุ้นอารมณ์ของเขาได้เพียงแค่มอง

..อ่า แข็งแล้วกู..

“อื้อ” ใบบัวครางออกมาอย่างตกใจเมื่อถูกประกบปากจูบลงมาอย่างรุนแรง ฟันหน้ากระทบกันจนรู้สึกเจ็บ เรียวลิ้นร้อนที่สอดเข้ามาในโพรงปากก็ตวัดปัดแกว่งดูดดุนลิ้นเธอไปทั่ว มือหนายกขึ้นบีบอกอวบอย่างมันส์มือจนหญิงสาวนิ่วหน้ารู้สึกเจ็บ เขาไม่อ่อนโยนเลยสักนิด

พรึ่บ..

เจคอปยกร่างบางขึ้นนั่งควบบนตักทั้งที่ยังบดจูบเข้าหาอย่างหนักหน่วง เขากดเอวบางให้ส่วนกลางกายแนบชิดกันมากขึ้น จากนั้นก็ใช้มืออีกข้างสอดเข้าไปในเสื้อของหญิงสาวปลดตะขอชุดชั้นในของเธออย่างชำนาญ

ใบบัวเริ่มดิ้นเมื่อฝ่ามือร้อนสัมผัสกับเนื้ออกอวบโดยตรง แรงบีบเคล้นรุนแรงทำให้เธอปวดไปหมด ปากที่บดจูบเข้าหาเริ่มทวีความดูดดื่มขึ้นเรื่อย ๆ จนเธอหายใจไม่ทัน และในจังหวะที่เธอจะผลักเขาเจคอปก็ถอนจูบออก

จ๊วบ !

เสียงดูดริมฝีปากล่างส่งท้ายดังลั่น น้ำลายสีใสยืดเชื่อมปากทั้งสอง ท่านั่งที่หมิ่นเหม่ทำให้หน้าอกอยู่ระดับเดียวกับใบหน้าหล่อเหล่าที่ตอนนี้แดงก่ำเพราะอารมณ์พิศวาสเข้าเล่นงาน

“ดูดนมนะ..ไม่ไหวแล้ววะบัว เธอแม่ง..ยั่วเยชิบหาย!!”

“คุณเจ อื้อ..”

ใบบัวตาเบิกกว้างเมื่อเขาถอดเสื้อยืดเธอออกทางศีรษะ ชั้นในตัวเก่าถูกเขาดึงให้พ้นทาง ร่างบอบบางเปลือยทอนบนถูกจับให้นอนลงบนโซฟา จากนั้นเจคอปก็เข้าประชิดซุกไซร้ซอกคอหอมกรุ่นอย่างหื่นกระหาย

“คุณเจ อ่ะ อย่ากัด!”

คมเขี้ยวถูกฝังบนไหล่ขาวเนียนจนเกิดรอย หญิงสาวพยายามผลักเขาออกแต่เจคอปรวบแขนเรียวไว้ด้วยมือเพียงข้างเดียว จากนั้นจึงก้มลงดูดเลียเนินอกขนาดใหญ่อย่างมูมมามจนน้ำลายเปียกแฉะไปทั่วบริเวณ ยอดถันแข็งเป็นไตเมื่อถูกฟันคมขยี้เบาๆ

“อ๊า” หญิงสาวอ่อนประสบการณ์เคลิบเคลิ้มไปกับสัมผัสดุดันจากเขา เธอหายใจติดๆ ขัดๆ รู้สึกมวนท้องอย่างน่าประหลาด

“นมใหญ่ชิบ..ฮึ่ม”

จ๊วบ แผล่บ !

เสียงดูดเลียอกอวบทั้งสองข้างสลับกันไปมาอย่างเร้าอารมณ์ เจคอปเล้าโลมยอดถันสีสวยอยู่นานจนพอใจ จึงยกใบหน้าขึ้นมาอยู่ระดับเดียวกันกับเธอ จากนั้นก็ก้มลงจูบปากอวบอิ่มอีกครั้งอย่างอดใจไม่ไหว

ชายหนุ่มผู้ช่ำชองไล่ต้อนหญิงสาวจนตัวอ่อนระทวย มือบางกำเสื้อตรงอกเขาไว้แน่น ชายหนุ่มดูดดึงกลีบปากอวบอิ่มจนบวมเจ่อ ก่อนที่จะสอดลิ้นเข้าไปลิ้มลองรสหวานภายในโพรงปากนุ่มอีกครั้ง

เจคอปอาศัยจังหวะที่ใบบัวเคลิบเคลื้มลากฝ่ามือลงไปยังเนินอวบอูมภายใต้กางเกงยีน ใช้ปลายนิ้วสะกิดร่องสาวผ่านเนื้อผ้าเพื่อหยั่งเชิง และก็ต้องสบถอย่างหัวเสียเมื่อใบบัวผลักเขาออกห่างอย่างแรง

“อ่ะ..ไม่ค่ะ”

“เชี่ย..อะไรของเธอวะ!”

พรึ่บ!

ใบบัวลุกขึ้นนั่งก่อนเอื้อมมือไปหยิบเสื้อมาปิดหน้าอกมองเขาหน้าตาตื่น เจคอปหายใจพรืดใหญ่ก่อนเสยผมแล้วนั่งเอนหลังพิงพนักโซฟา

“บัวว่าเราอย่าเพิ่งทำตรงนั้นได้มั้ยคะ รอคบกันให้ถึงหนึ่งปีก่อนค่อยทำ”

ห่าเอ๊ย !! หนึ่งปีเชี่ยไร?

“.......”

“พวกเราเพิ่งตกลงคบกัน..บัวยังไม่พร้อม คุณเจไม่ทำได้มั้ย? ”

“ฟู่ว” เจคอปไม่ได้ปกปิดสีหน้าไม่พอใจแต่อย่างใด เขามองเธอตาขวางก่อนเมินหน้าหนีเมื่อเห็นตาแป๋วๆ มองมาอย่างอ้อนวอน

เด็กขี้ยั่ว..ไม่รู้จริงๆ เหรอวะ ว่าสายตาแบบนั้นคือการอ้อนเอ็น ไม่ใช่การขอให้เขาเห็นใจ

“คุณเจขา..”

แหนะ..ยังมาขาอีก นี่กูต้องทำยังไง คือแข็งจนจะหักแต่ก็ต้องหยุดกลางครัน หนำซ้ำเด็กนี่ยังทำหน้าอ้อนกระตุ้นอารมณ์ดิบอยู่ได้

“หยุดเรียก..และหยุดมองฉันแบบนั้น ถ้าไม่อยากโดนปี้จนจม !!”

“อึก” คำพูดแสนห่ามของเขาทำให้ใบบัวต้องกลืนคำพูดทุกอย่างลงคอ เธอเพียงแค่อยากขอให้เขาเมตตาไม่ทำอะไรก็แค่นั้น

“เรามาตกลงกันว่าจะเอายังไง? ถ้าให้รอหนึ่งปีฉันไม่ไหวแน่”

“ทะ..ทำไมคะ”

“ฉันเป็นผู้ชายนะบัว มีความต้องการเหมือนคนทั่วไป คบใครเป็นแฟนก็อยากมีอะไรกับแฟนตัวเองป่ะวะ หรือเธอจะให้ฉันไปมีอะไรกับคนอื่น หือ? ”

“เปล่าค่ะ..คือบัว เอ่อ”

“เอาแบบนี้แล้วกัน ฉันให้เวลาเธอสามเดือน”

“แต่มัน..”

“สามเดือน ไม่มีข้อแม้” เจคอปพูดเสียงเด็ดขาด สามเดือนนี่ถือว่ากูปรานีมากแล้วนะ ปกติแค่คุยสามสิบนาทีก็ลากไปเข้าห้องแล้วเหอะ

“.......” ใบบัวก้มหน้าพร้อมกับกำเสื้อแนบตัว เพื่อบดบังสายตาหื่นกระหายของเขาที่เอาแต่จ้องหน้าอกของเธอ จนรู้สึกร้อนวูบวาบไปทั่วร่าง

“ว่าไงคะคนสวย” คำพูดแสนหวานทำให้ใบบัวต้องเงยขึ้น เธอมองแววตาของเขาอย่างหลงใหล มันเป็นความรู้สึกที่มีผีเสื้อบินวนอยู่ในท้องตั้งแต่วันแรกที่เจอ หากนั้นคือความรัก เธอก็คิดว่าเขาคือรักแรกพบของเธอเช่นกัน

“ดะ..ได้ค่ะ สามเดือนก็สามเดือน”

“ดีมากครับ..มานี่มา ขอฟัดอีกซักรอบ เดี๋ยวไปส่งบ้าน”

เจคอปรู้ว่าใบบัวไม่อยากอยู่ที่นี่นานจึงเอาเรื่องกลับบ้านมาหลอกล่อ และก็ได้ผลร่างบอบบางแต่อวบอัดเต็มไม้เต็มมือขยับเข้าหาเขา มือหนาจึงกระชากเธอให้มานั่งบนตักและจัดการบดจูบเข้าหาอย่างดูดดื่ม ครั้งนี้ใบบัวยอมจูบตอบแม้จะเป็นจูบที่ไม่ประสาแต่ก็เรียกเสียงครางอย่างพอใจจากเจคอปได้เป็นอย่างดี

“อื้อ”

เมื่อรู้สึกสบายใจที่เจคอปรับปากว่าจะให้เวลา ใบบัวจึงกล้าปล่อยอารมณ์ไปกับเขา เธอยกมือขึ้นคล้องคอแกร่งแล้วเบียดอกอวบเข้าหาอย่างลืมอาย ร่างกายที่เสียดสีกันทำให้เจคอปถึงกับครางในลำคอ

..ฮึ่ม ทำไมกูต้องมาทนอะไรแบบนี้ด้วยวะ ไม่เข้าใจตัวเองจริงๆ ..