Heart's Gear วิศวะร้ายก็มีหัวใจ

Heart's Gear วิศวะร้ายก็มีหัวใจ

last updateLast Updated : 2026-10-30
By:  มุนดัลCompleted
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
10
1 rating. 1 review
90Chapters
735views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

“ทำไมเจ้าหญิงถึงรอแต่เจ้าชาย ทั้งที่อสูรกายก็รักเจ้าหญิงเหมือนกัน” ในสายตาของ ‘เจ้าขวัญ’ พี่ชายข้างบ้านอย่าง ‘แทนไท’ ไม่ต่างอะไรจากอสูรกายร้ายในคราบอันธพาล เขาชอบข่มขู่ แกล้งเธอจนร้องไห้ และคอยรังควานชีวิตเธอสารพัดจนเธอแสนเกลียดชัง ตรงข้ามกับ ‘หมอพิชญ์’ นักศึกษาแพทย์ผู้แสนอบอุ่น เพอร์เฟกต์ราวกับเจ้าชายในฝันที่เธอแอบรัก ทว่า... ภายใต้ช็อปสีแดงเปื้อนฝุ่นและดุดันร้ายกาจ แทนไทกลับซ่อนความจริงที่เจ็บปวดเอาไว้ ทุกรอยแผลที่เขาได้มา ทุกครั้งที่เขาทำตัวเป็นศัตรูขวางทาง แท้จริงแล้วคือการปกป้องเธอจากอันตรายที่เธอไม่เคยมองเห็น ยิ่งเห็นเธอมอบรอยยิ้มหวานและหัวใจให้ชายอื่น อสูรกายที่คลั่งรักจนแทบบ้าก็ยิ่งไร้สติ ในเมื่อเธอเอาแต่มองหาเจ้าชายและย่ำยีความรู้สึกเขา งั้นเขาก็จะยอมเป็นตัวร้าย แล้วกักขังเธอไว้ด้วยความรักดิบๆและเอาแต่ใจ! ให้มันรู้ไปว่า... เกียร์เปื้อนฝุ่นดวงนี้ จะบดขยี้หัวใจเจ้าหญิงให้ยอมจำนนไม่ได้! "ปีศาจอย่างฉันมันก็มีหัวใจเหมือนกันนะเจ้าขวัญ... แล้วทำไมฉันถึงสู้ไอ้เจ้าชายของเธอไม่ได้วะ!"

View More

Latest chapter

More Chapters

reviews

มุนดัล
มุนดัล
สนุกน้าาาา พี่แทนไทอบอุ่นแบบดิบๆ ...
2026-10-23 13:48:13
0
0
90 Chapters
บทที่ 1. บทนำ
ซ่าาา…!เสียงของเหลวสีแดงฉานสาดกระเซ็นลงบนเนื้อผ้าซาตินสีชมพูฟูฟ่อง ท่ามกลางบรรยากาศในงานเลี้ยงเชื่อมความสัมพันธ์ของมหาวิทยาลัยโกลบอลที่เคยคึกครื้นไปด้วยกลุ่มนักศึกษาเซเลบระดับนานาชาติ บัดนี้กลับเงียบกริบจนได้ยินเสียงลมหายใจกลุ่มชายหนุ่มวิศวะปี 4 สาขายานยนต์และยานยนต์ไฟฟ้าในชุดช็อปสีแดงเด่นชัดยืนล้อมกรอบหญิงสาวคนหนึ่งไว้ และหนึ่งในนั้น... 'แทนไท' เพิ่งจะถือแก้วไวน์ที่ว่างเปล่าในมือด้วยสีหน้านิ่งเรียบระคนกวนประสาท ก่อนเขาจะปรายตามองชุดที่เปียกชุ่มแล้วเอ่ยหน้าตาย“ชุดเธอเปื้อนไวน์แล้ว... เดี๋ยวฉันพาไปเปลี่ยน”พูดจบก็ไม่รอให้เธอได้ตั้งตัว มือหนาคว้าข้อมือเล็กแล้วกึ่งลากกึ่งจูงพ้นวงล้อมของแขกเหรื่อ ออกมาจากมือของ ‘หมอพิชญ์’ นักศึกษาแพทย์ปี 4 ในชุดทักซิโด้สีขาวสะอาดตาที่ยืนอึ้งอยู่ตรงนั้นทันที“อะไรของพี่เนี่ย! พี่แทน! พี่บ้าไปแล้วหรือไง!”‘เจ้าขวัญ’ ร้องโวยวายตลอดทางพยายามยื้อข้อมือตัวเองกลับ แต่ ‘แทนไท’
last updateLast Updated : 2026-09-25
Read more
บทที่ 2. พี่ชายข้างบ้าน
“แง้! เอามันออกไปนะ! แง้ๆๆ!”เสียงร้องไห้โฮของเด็กน้อยวัยแปดขวบดังลั่นไปทั่วซอยในหมู่บ้านบียอนด์วีไอพี ร่างเล็กนั่งแปะอยู่กับพื้นถนนคอนกรีต จ้องมอง ‘งูยาง’ ตรงหน้าด้วยความขวัญเสียจนไม่กล้าแม้แต่จะลุกหนี“ฮ่าๆๆ ยัยซื่อบื้อ! นั่นมันแค่งูของเล่นเองนะ ขี้แยชะมัด!”เด็กชายวัยเก้าขวบที่ยืนชี้นิ้วหัวเราะร่าท่ามกลางกลุ่มเพื่อน คือจุดเริ่มต้นความเกลียดชังในใจของ ‘เจ้าขวัญ’... เธอปักใจเชื่อตั้งแต่ตอนนั้นว่า พี่ชายข้างบ้านคนนี้ไม่ต่างอะไรกับปีศาจตัวร้ายในการ์ตูนเจ้าหญิงที่เธอชอบดูเวลาหมุนผ่าน ทั้งคู่กลายเป็นคู่กัดกันเรื่อยมาจนกระทั่งเข้าสู่วัยมัธยมปลาย พี่ชายคนเดิมเริ่มกลายเป็นคนเงียบขรึมและเข้าถึงยาก ทว่าสิ่งเดียวที่ไม่เคยเปลี่ยน... คือเขายังคงหาโอกาสแกล้งเธออยู่เสมอและเหตุผลนั้นเอง...“ห่างๆ กับแทนไทหน่อยนะลูก แม่ไม่ชอบพวกอันธพาล ได้ข่าวว่ามีเรื่องชกต่อยไม่เว้นแต่ละวัน” ‘แม่รดา’ เอ่ยกำชับด้วยสีหน้าแฝงความกังวลอย่างปิดไม่มิดเจ้าขวัญพยักหน้ารับด้วยรอยยิ้ม ร้องตอบอย่างไร้ความอาลัยอาวรณ์ “หนูก็ไม่ได้อยากยุ่งจ้ะแม่ พี่แทนชอบแกล้งหนู แต่หนูไม่เคยคิดอยากเข้าใกล้เขาเลยสักนิด”ผู้เป็นแม่ยิ้มรับด้วยค
last updateLast Updated : 2026-09-26
Read more
บทที่ 3. เธอชอบมันมากเหรอ?
เจ้าขวัญเหลือบสายตามองขวางใส่เขาด้วยความไม่พอใจ ก่อนจะหันไปส่งยิ้มหวานตาเป็นประกายให้หมอพิชญ์“ค่ะ ขวัญมาซื้อกาแฟค่ะ”เธอตั้งใจเลือกที่จะตอบคำถามของหมอพิชญ์ แทนที่จะตอบคำถามของคนพาลข้างกาย ทำเอาเด็กวิศวะช็อปแดงขบกรามแน่นจนขึ้นสันนูน“พี่ว่าแล้วว่าต้องเจอ น้องเจ้าขวัญมาเวลานี้ประจำใช่ไหมครับ”หมอพิชญ์เอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลชวนฝัน ประโยคที่คล้ายดักรอกันทำเอาใบหน้าหวานยิ่งแดงเรื่อขึ้นกว่าเดิมแทนไทพ่นลมหายใจออกแรงๆ อย่างหมุดหงิดเต็มทน เขาแกล้งส่งมือไปผลักไหล่บางเบาๆ อย่างหมั่นไส้“ไปสั่งดิ! กูอยากกินกาแฟ! เอาอเมริกาโน่คั่วเข้มนะ… เพราะกูไม่ชอบอะไรที่มันจืดๆ!”คำว่า ‘จืด’ แทนไทจงใจเน้นเสียงหนักพร้อมสายตาดุดันที่จ้องมองหมอพิชญ์อย่างเอาเรื่อง แรงผลักทำให้เจ้าขวัญเซไปข้างหน้าเล็กน้อย ซึ่งเป็นจังหวะเดียวกับที่หมอพิชญ์รีบยื่นมือเข้ามาช่วยประคองแผ่นหลังบางไว้ทันเวลาภาพสัมผัสนั้นทำเอาแทนไทกำหมัดแน่น นัยน์ตาวาวโรจน์เตรียมจะก้าวเข้าไปคว้าตัวเธอกลับคืนมา ทว่าคำถามเรียบง่ายจากหมอพิชญ์กลับทำให้เท้าเขาชะงักกึก“เป็นอะไรไหมครับ? …เอ่อ นั่นแฟนเหรอครับ?”เจ้าขวัญรีบส่ายหน้าพันละวันด้วยท่าทีร้อนรน “ไม
last updateLast Updated : 2026-09-26
Read more
บทที่ 4. รอยร้าวเล็กๆ
บรรยากาศภายในร้านกาแฟกลับมาอบอวลไปด้วยความหวานละมุนอีกครั้งเมื่อปราศจากเงาของเด็กวิศวะอันธพาล หมอพิชญ์ดูแลเจ้าขวัญอย่างดีเยี่ยม เขาเป็นสุภาพบุรุษ เพียบพร้อม และใส่ใจในทุกรายละเอียดจนเด็กสาวที่ถูกเลี้ยงมาในกรอบอย่างเธออดไม่ได้ที่จะใจเต้นแรง“เดี๋ยวพี่ไปหยิบกระดาษทิชชู่ให้ก่อนนะครับ ขวัญทานเค้กรอเลย”ชายหนุ่มส่งยิ้มอบอุ่น วางสมาร์ทโฟนเครื่องหรูคว่ำหน้าลงบนโต๊ะก่อนจะลุกเดินไปที่เคาน์เตอร์ เจ้าขวัญมองตามแผ่นหลังกว้างนั้นด้วยแววตาชื่นชม ทว่า...ครืด... ครืด...แรงสั่นเตือนจากสมาร์ทโฟนบนโต๊ะทำให้หญิงสาวละสายตาลงมามอง แม้ตัวเครื่องจะคว่ำอยู่ แต่แสงไฟจากหน้าจอที่สว่างวาบก็สะท้อนกับพื้นโต๊ะกระจกสะท้อนให้เห็นข้อความแจ้งเตือนที่เด้งขึ้นมาอย่างชัดเจน[Nadia_N]: ‘คืนนี้หมอจะแวะมาหาไหมคะ นาเดียซื้อไวน์ตัวที่หมอชอบมารอแล้วนะ...’ช้อนคันเล็กในมือเจ้าขวัญชะงักกึก รอยยิ้มบนใบหน้าหวานค่อยๆ จางลง ความรู้สึกชาวาบแล่นริ้วขึ้นมาในอก คำว่า ‘หมอ’ และบริบทของการชวนไปหาตอนกลางคืน มันดูห่างไกลจากคำว
last updateLast Updated : 2026-09-27
Read more
บทที่ 5. ยัยโง่
“เปล่าค่ะแม่! ขวัญ... ขวัญแค่กำลังไล่หมาจรจัดแถวนี้น่ะค่ะ!”เจ้าขวัญรีบตะโกนตอบผู้เป็นแม่ด้วยน้ำเสียงที่พยายามควบคุมไม่ให้สั่น ก่อนจะรีบยกมือขึ้นตบแก้มตัวเองเบาๆ เพื่อเรียกสติ เธอสูดลมหายใจเข้าลึก รวบรวมเรี่ยวแรงที่จู่ๆ ก็เหือดหายไปดื้อๆ ก้าวขาที่สั่นเทาเดินเข้าบ้านไป“หมาจรจัด? ตายจริง หมู่บ้านเราปล่อยให้มีหมาจรจัดหลุดเข้ามาได้ยังไง รปภ.ทำงานประสาอะไรเนี่ย”คุณรดาบ่นกระปอดกระแปดขณะเดินเข้ามาลูบแขนลูกสาวอย่างแสนห่วง “แล้วนี่พี่พิชญ์มาส่งถึงบ้านเลยใช่ไหมลูก ดีจริงๆ เลยนะ สุภาพบุรุษแถมยังโทรขอแม่ก่อนดูแลหนูดีขนาดนี้ แม่ล่ะปลื้มจริงๆ”คำชมเชยที่แม่มีต่อหมอพิชญ์ ไม่ได้ทำให้เจ้าขวัญรู้สึกพองโตในอกเหมือนทุกครั้ง รอยยิ้มของเธอฝืดเฝื่อนเต็มที ภาพข้อความแจ้งเตือนชื่อ ‘นาเดีย’ แวบเข้ามาในหัว สลับกับคำพูดร้ายกาจของอสูรกายข้างบ้านที่เพิ่งทิ้งระเบิดลูกใหญ่ไว้เมื่อครู่“ขวัญ... ขอตัวขึ้นห้องก่อนนะคะแม่ วันนี้เหนื่อยมากเลย”หญิงสาวตัดบท รีบสาวเท้าขึ้นบันไดตรงดิ่งไปยังห้องนอนของตัวเอง ทันท
last updateLast Updated : 2026-09-28
Read more
บทที่ 6. เจ้าชายชนะ
หมอพิชญ์ขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่ก็ปรับสีหน้าให้เป็นปกติและปล่อยมือจากเจ้าขวัญอย่างมีมารยาท“บังเอิญเจอกันน่ะครับ พี่กำลังจะชวนน้องขวัญไปทานข้าวเช้า... น้องขวัญไปกันเถอะครับ” หมอหนุ่มตัดบทและหันมาทางหญิงสาว“โทษทีว่ะไอ้หมอ...”แทนไทเอ่ยแทรกขึ้นมาดื้อๆ ร่างสูงใหญ่ขยับเข้ามายืนขวางกลางระหว่างคนทั้งสองอย่างจงใจ“บังเอิญว่าคุณป้า... แม่ของยัยนี่ สั่งให้ฉันคอยดูแลลูกสาวสุดที่รักของเขาอย่างใกล้ชิด”เจ้าขวัญเบิกตากว้าง หันขวับไปมองหน้าคนขี้ตู่ทันที “พี่พูดบ้าอะไร! แม่ฉันไปสั่งพี่ตอนไหน!”เธอเถียงเสียงหลง เพราะรู้ดีว่าแม่รดาเกลียดแทนไทเข้าไส้ตั้งแต่แทนไทขึ้นม.ปลายและเริ่มมีเรื่องมีราวไม่เว้นวัน ไม่มีทางจะฝากฝังเธอไว้กับเขาเด็ดขาดแทนไทไหวไหล่อย่างไม่ยี่หระ เขาโน้มใบหน้าลงมากระซิบข้างหูเธอด้วยน้ำเสียงที่ได้ยินกันแค่สองคน ทว่าแฝงความหมายอันตรายเอาไว้ชัดเจน“จะไปกินข้าวกับมัน... หรือจะให้ฉันโทรไปบอกแม่เธอตอนนี้... ว่าเมื่อคืนลูกสาวคนดีกลับดึกเพราะไปร่านกินข้าวกับผู้ชายมา”&ldqu
last updateLast Updated : 2026-09-29
Read more
บทที่ 7.ปกป้องมาตลอด
กลิ่นน้ำมันเครื่องและเศษโลหะในโรงฝึกงานคณะวิศวกรรมศาสตร์ไม่ได้ช่วยให้อารมณ์คุกรุ่นของแทนไทเย็นลงได้เลย ร่างสูงใหญ่เดินหน้าบึ้งตึงเข้ามาด้วยรังสีอำมหิตที่แผ่กระจายไปรอบตัวบอลและเจตที่กำลังง่วนอยู่กับการประกอบชิ้นงานเงยหน้าขึ้นมองเพื่อนสนิท เจตและบอลลอบสบตากันเพียงเสี้ยววินาทีก็รู้ได้ทันทีว่าอาการ ‘หมาบ้า’ กำลังกำเริบเพราะเรื่องอะไรบอลเป็นคนแรกที่ละมือจากประแจ เดินเข้าไปตบบ่าหนาของเพื่อนเบาๆ ฃ“เรื่องน้องเจ้าขวัญของมึงอีกแล้วดิ?”เจตที่เดินตามมาสมทบรีบขยี้ซ้ำ “คราวนี้เรื่องอะไรอีกล่ะวะ หรือว่าไอ้หมอหน้าหล่อนั่นมันคาบไปแดกแล้ว?”“หุบปากไปเลยไอ้สัด!” แทนไทตวัดสายตาคมกริบมองขวางเพื่อนทันที เสียงทุ้มตวาดกร้าว “ได้แดกเหี้ยอะไรล่ะ... กูไม่มีวันยอมให้เป็นอย่างนั้นแน่”พูดจบอสูรกายหนุ่มก็ระบายอารมณ์ด้วยการเตะท่อนเหล็กที่ขวางทางเท้าจนกระเด็นไปกระแทกผนังเสียงดังลั่น ก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้เหล็กอย่างหัวเสีย สองมือหนายกขึ้นเสยผมที่ปรกหน้าลวกๆ อย่างคนคิดไม่ตก“มึงชอบน้องมันขนาด
last updateLast Updated : 2026-10-01
Read more
บทที่ 8.หมดอารมณ์
ตอนที่เดินมาเกือบจะถึงหน้าประตูมหาวิทยาลัย ไม่รู้ว่าเพราะอาณาเขตของมหาวิทยาลัยมันแคบเกินไป หรือเพราะโชคชะตากำลังเล่นตลก ถึงได้ดลใจให้ ‘เจ้าขวัญ’ เดินกอดหนังสือสวนทางมาพอดีแม้ร่างบางจะเอาแต่เดินก้มหน้ามองปลายเท้าตัวเอง แต่เพียงแค่มองเห็นเส้นผมและลาดไหล่เล็กๆ นั่น แทนไทก็ชะงักฝีเท้า ยืนนิ่งงันอยู่กับที่จนเอด้าที่ควงแขนเขาอยู่ต้องหยุดตามเอด้าเงยหน้ามองเสี้ยวหน้าหล่อคมของแทนไทพลางขมวดคิ้วสงสัย ก่อนจะตวัดสายตามองตามทิศทางนั้น ก็เห็นเพียงแค่นักศึกษาสาวแต่งตัวเชยๆ คนหนึ่งกำลังเดินตรงมาทว่าในจังหวะนั้นเอง เจ้าขวัญก็เงยหน้าขึ้นเมื่อเห็นปลายเท้าของใครบางคนขวางทางอยู่ ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อสบเข้ากับร่างสูงของแทนไท... ที่กำลังถูกดาวคณะนิเทศฯ กอดรัดท่อนแขนแกร่งเอาไว้แนบชิดอกราวกับคู่รักก้อนเนื้อในอกซ้ายของเจ้าขวัญกระตุกวูบไหวเบาๆ ความรู้สึกชาวาบและปั่นป่วนตีตื้นขึ้นมาจนจุกคอ เธอไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมต้องรู้สึกแบบนี้ อาจจะแค่เพราะเธอไม่เคยเห็นพี่ชายข้างบ้านในมุมนี้มาก่อนล่ะมั้ง...หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึก พยายามซ่อนความสับสนไว้ใต้ใบหน้าเรียบเฉย เธอเลือกที่จะเมินหน้าหนีและ
last updateLast Updated : 2026-10-02
Read more
บทที่ 9.แซวให้หวั่นไหว
“โอ๊ย! จะพาฉันไปไหน! ฉันไม่ไป ปล่อยนะ!”แทนไทไม่สนเสียงโวยวายและแรงขัดขืนอันน้อยนิด เขาคว้าข้อมือเล็กแล้วลากเธอให้เดินตามกลับมายังตึกคณะวิศวกรรมศาสตร์ ท่ามกลางสายตาของนักศึกษาที่มองมาเป็นตาเดียว ร่างสูงใหญ่กึ่งลากกึ่งจูงเธอฝ่าวงล้อมเข้าไปในโรงฝึกงานของสาขายานยนต์ ก่อนจะกดไหล่บางให้ทรุดนั่งลงบนโซฟาหนังเก่าๆ มุมห้องที่พวกเพื่อนเขาชอบมาใช้นอนพัก“พี่แทน! ฉันจะกลับบ้าน! ฉันไม่อยากอยู่ที่นี่!” เจ้าขวัญผุดลุกขึ้นทันที แต่ก็ถูกมือหนากดไหล่ให้นั่งลงไปอีกรอบ“นั่งลง!” เสียงทุ้มตวาดดุ นัยน์ตาคมกริบวาวโรจน์จนร่างเล็กสะดุ้งตัวโยน “ถ้าดื้อลุกขึ้นมาอีกครั้งเดียว... ฉันจะจับเธอจูบโชว์ไอ้พวกนั้นให้หมด สับสนหรือยังไงว่าปีศาจอย่างฉันมันจะกล้าทำอะไรบ้าง?”เขาพยักพเยิดหน้าไปทางกลุ่มนักศึกษาวิ
last updateLast Updated : 2026-10-03
Read more
บทที่ 10. วิศวะเปื้อนฝุ่น
ด้วยความตกใจและกลัวตก เจ้าขวัญหลุดปากกรี๊ดลั่น ทิ้งหนังสือลงบนตักแล้วผวาเข้ากอดรัดเอวสอบของคนตรงหน้าไว้แน่นจนแผ่นหลังบางแนบชิดกับแผ่นหลังกว้าง ไม่มีช่องว่างให้อากาศลอดผ่านได้อีกต่อไป“จับไว้แน่นๆ ถ้าไม่อยากตกรถตาย!”เสียงห้าวตะโกนแข่งกับเสียงลมและเสียงคำรามของเครื่องยนต์ ก่อนที่มือหนาภายใต้ถุงมือขับรถจะละจากแฮนด์ข้างหนึ่ง เอื้อมมาทาบทับลงบนหลังมือเล็กที่กำลังกอดรัดเอวเขาอยู่ ออกแรงบีบกระชับเบาๆ ราวกับจะย้ำเตือนให้เธอกอดเขาให้แน่นขึ้นอีกเจ้าขวัญนั่งตัวแข็งทื่อ ไม่กล้าแม้แต่จะขยับตัวออกห่าง ลมหายใจร้อนผ่าวของเธอเป่ารดแผ่นหลังกว้างผ่านเนื้อผ้าสีดำ ความอบอุ่นจากฝ่ามือใหญ่ที่ทาบทับอยู่บนมือของเธอ ทำให้ความรู้สึกหวาดกลัวและเกลียดชังที่เคยก่อตัวเป็นกำแพงหนา เริ่มเกิดรอยร้าวเล็กๆ โดยที่เธอเองก็ไม่ทันรู้ตัว ท่ามกลางเสียงเครื่องยนต์ที่ดังกึกก้อง มีเพียงเจ้าขวัญเ
last updateLast Updated : 2026-10-04
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status