ตอนที่ 3 คืนนี้ไปนอนกับฉันไหม

           เวลาล่วงเลยมาจนถึงสามทุ่มแล้ว ทั้งบริษัทปิดไฟมืดมิด มีเพียงเจ้าของบริษัทคนเดียวเท่านั้นที่ยังคงนั่งอยู่ในห้องทำงาน

ที่เปิดไฟสว่างจ้า

           ตุลานั่งจ้องใบลาออกของพราวมุกมานานหลายชั่วโมงแล้ว เขานั่งคิดอะไรเรื่อยเปื่อย เคลียร์งานที่คั่งค้างเต็มโต๊ะ แล้วก็กลับไปนั่งจ้องมองเอกสารฉบับนั้นอีกครั้ง สุดท้ายก็ตวัดปลายปากกาเซ็นชื่อของตัวเองลงไป เพื่ออนุมัติให้เธอลาออกได้ตามที่เธอต้องการ

           ชายหนุ่มถอนหายใจยาวๆ อีกครั้ง แล้วปิดเครื่องใช้ไฟฟ้าทุกอย่างในห้อง ก่อนจะออกจากบริษัทไป จุดหมายปลายทาง

คงจะเป็นที่ไหนไปไม่ได้ ถ้าไม่ใช่คลับสไตล์ไฮโซของเพื่อนสนิท เวลานี้ เขาต้องการเครื่องดื่มดีกรีแรงๆ มากระแทกคอเพื่อแก้กลุ้ม

           ชายหนุ่มรูปหล่อในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวที่ปลดกระดุมลงมาหลายเม็ด พับแขนเสื้อขึ้นไปถึงศอกกับกางเกงผ้าเนื้อดีทรงพอดีตัวสีดำ นั่งสาดเครื่องดื่มดีกรีแรงลงคอไปแก้วแล้วแก้วเล่าโดยไม่มีท่าทีจะหยุด

           แต่จนแล้วจนรอด เครื่องดื่มดีกรีแรงที่เขาสาดลงคอไปแก้วแล้วแก้วเล่านั้น มันไม่ได้ช่วยให้หัวใจที่ปวดหน่วงของเขารู้สึกดีขึ้นมาเลยสักนิด

           มันนานเกินไป เขารู้สึกกับเลขาของเขามานานเกินไป เธอเหมือนเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของเขาไปแล้ว แม้เธอจะมีสามี มีลูกแล้ว แต่คนโง่ๆ อย่างเขาก็ลืมเธอไม่ได้เสียที ก็สมควรแล้วที่จะต้องมานั่งเจ็บอยู่คนเดียวแบบนี้

           เขาอยากจะเป็นคนเลว อยากจะแย่งเธอมาจากสามี ที่เหมือนไม่ได้มีความรักให้กันนอกจากคำว่าเพื่อนนั้นหลายครั้ง แต่เพราะเธอเองที่ไม่เคยชายตามองเขา ทุกครั้งที่เขาจ้องตาเธอ ในแววตาคู่สวยคู่นั้นไม่เคยมีความรู้สึกอื่นใดแอบแฝงเลย นอกจากคำว่าเจ้านายและพี่ชายเท่านั้น

           “พี่คะ เอาอะไรก็ได้ที่แรงๆ จัดมาเลยค่ะ 5 แก้ว”

           เสียงหวานที่แฝงไปด้วยความหงุดหงิดเพราะปลายเสียงสะบัดขึ้นเล็กๆ นั่น ดังขึ้นใกล้ตัว กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ ลอยมาเตะจมูก จนทำให้คนที่ไม่อยากที่จะสนใจอะไรอีกแล้วนอกจากแก้วเหล้าตรงหน้า อดไม่ได้ที่จะหันไปมอง

           คิ้วเข้มกระตุกทันใดกับสิ่งที่เห็นตรงหน้า หญิงสาวผมยาวสลวย เรือนร่างแบบบางแสนเย้ายวนในชุดเดรสเกาะอกสีแดงสด นั่งกระดกเหล้าอยู่ที่เก้าอี้ตัวข้างๆ เขานี่เอง

           และเหมือนเจ้าหล่อนจะรู้ตัวว่าเขามองเธออยู่ จึงสะบัดหน้ามาหาเขาในทันที

           ชายหนุ่มเหมือนตกอยู่ในภวังค์ไปชั่วขณะ เมื่อผู้หญิงตรงหน้า นอกจากเรือนร่างจะสวยงามเย้ายวนแล้ว ใบหน้าเธอ

ยังสวยหวานจนใจเขาเต้นกระตุก

           คิ้วที่ตกแต่งมาอย่างสวยงามขมวดมุ่นเล็กน้อยด้วยความไม่พอใจ ดวงตากลมโตหวานฉ่ำแลดูเอาเรื่อง ปากกระจับอวบอิ่มสีแดงสดเม้มแน่น เธอวางแก้วเหล้าลงแล้วหมุนเก้าอี้หันไปเผชิญหน้ากับเขาทั้งตัว

           “คุณมองฉันทำไมคะ”

           เสียงหวานเอ่ยถามผู้ชายไม่มีมารยาทที่นั่งอยู่เก้าอี้หน้าบาร์ข้างๆ กันอย่างไม่พอใจ แต่ก็ต้องชะงักเล็กน้อยเมื่อมองใบหน้าหล่อเหลาราวเทพเจ้าปั้นแต่งของเขาชัดๆ คนอะไร หล่อมาก หล่อที่สุด ดวงตาคมดุคู่นั้นมันมีเสน่ห์เหลือเกิน ไหนจะใบหน้าขาวนวลผุดผ่อง ปากหยักได้รูปสีแดงดูสุขภาพดี ยิ่งทำให้เขาโดดเด่นกระชากใจ

           สาวสวยหัวใจเต้นแรงด้วยความตื่นเต้น เธอไม่เคยมองใครว่าหล่อ และไม่เคยมีผู้ชายคนไหนทำให้หัวใจของเธอ เต้นกระตุกรุนแรงแบบนี้มาก่อน แต่นั่นก็ไม่ใช่เหตุผลให้เธอจะไม่เอาเรื่องที่เขามาเสียมารยาทนั่งจ้องเธอจนแทบจะกลืนกินแบบนั้น

           “ขอโทษที่เสียมารยาท พอดีน้ำหอมของคุณมันเตะจมูก เลยหันไปดูที่มาของกลิ่นหอมๆ สักหน่อย”

           ดวงตากลมโตที่ตกแต่งมาอย่างสวยงามเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยด้วยความตกใจ รู้สึกเสียความมั่นใจไปในทันทีที่มีชายหนุ่มรูปหล่อมาทักเรื่องกลิ่นน้ำหอมราคาแพงที่ลอยไป เตะจมูกของเขา ไม่รู้ว่าวันนี้เธอฉีดแรงเกินไปหรือเปล่า แต่เธอก็จำได้ว่าฉีดมาเท่าๆ กับทุกวันนะ

           “กลิ่นแรงไปหรอคะ”

           เธอเอียงคอถามเขาอย่างตรงไปตรงมา ดวงตากลมโตจ้องเขาตาแป๋วเพื่อรอคอยคำตอบ แต่การกระทำนั้นมันช่างน่ารักน่ากระแทกเสียเหลือเกินสำหรับเขา

           “เปล่าครับ หอมดี”

           เขาเห็นเธอชะงักไปอีกครั้ง และเบิกตาโตๆ นั่นกว้างขึ้นอีกนิด แต่เพียงเสี้ยววินาทีก็กลับมามีใบหน้าเรียบเฉยเช่นเดิม

           “ออ ขอบคุณค่ะ”

           พูดจบก็หมุนเก้าอี้กลับไปหน้าบาร์อีกครั้ง พร้อมกับกระดกเหล้าอย่างแรงลงคอเป็นแก้วที่สอง จนตั้งแต่ลำคอไปถึงปลายเท้า ร้อนผะผ่าวไปหมด

           “ดื่มขนาดนี้ เดี๋ยวก็เมาหรอกครับ เป็นผู้หญิงตัวคนเดียว มันอันตราย”

           เขากวาดตามองร่างบางแสนเย้ายวนของเธออีกครั้ง อดไม่ได้ที่จะรู้สึกเป็นห่วง สวยเซ็กซี่ขนาดนี้ ดื่มเอาดื่มเอา แถมยังมาคนเดียว ถ้าหากเมาขึ้นมามันอันตรายมาก ซึ่งเขาก็ไม่เข้าใจตัวเองว่าจะมาเป็นห่วงผู้หญิงที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อนแบบเธอทำไม

           “ที่มาดื่มเพราะอยากเมา”

           เธอตอบพร้อมยกแก้วเหล้าอีกแก้วเตรียมสาดลงคอ แต่ก็ต้องหยุดชะงักเพราะมีมือใหญ่ถือวิสาสะมาห้ามเอาไว้เสียก่อน

           “เอ๊ะ คุณ”

           ดวงตากลมโตวาววับตวัดมองสบตากับเขาอย่างเอาเรื่อง แค่เพียงเธอมองเขาด้วยสายตาแบบนี้ ดันทำให้หัวใจแกร่งกระตุกเต้นรุนแรงอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

           ในสมองไม่รักดีผุดภาพร่างงามเย้ายวนนอนบิดเร่ากรีดร้องครวญครางอยู่ใต้ร่างของเขา จนต้องกัดกรามกรอดเพื่อเรียกสติของตัวเอง นี่เขาคงเมาแล้วแน่ๆ ถึงคิดอะไรฟุ้งซ่านวูบวาบไปได้ขนาดนี้ น่าอายจริงๆ

           “ผมแค่เป็นห่วงนะ”

           ดวงตาคมกริบจ้องมองมายังเธอด้วยความเป็นห่วงจริงๆ ไม่ได้มีอะไรแอบแฝงอยู่ในนั้น เธอจึงยอมอ่อนให้กับเขา แล้วระบายความอัดอั้นตันใจให้แก่คนที่ยังไม่แม้แต่จะรู้จักชื่อด้วยซ้ำได้ฟัง

           “ให้ฉันดื่มเถอะ เพราะไม่รู้ว่าชีวิตฉันนับจากนี้จะต้องเจออะไรที่มันบัดซบกว่านี้อีกไหม”

           เขามองลงไปในดวงตาของเธอ ที่มันแอบซ่อนความ ขื่นขมเอาไว้ไม่มิด ก็รู้สึกสงสารสาวสวยคนนี้จับใจ

           “เลิกกับแฟนหรอครับ”

           ความอยากรู้ทำให้เขาเอ่ยถามออกไป จะมีเหตุผลอะไรมากมาย ที่ทำให้ผู้หญิงสวยๆ มานั่งซดเหล้าราวกับน้ำเปล่าแบบนี้

           “หึ โดนแม่บังคับให้แต่งงานกับลูกชายเพื่อน อายุตั้งสามสิบกว่าแล้ว ยังหาเมียเองไม่ได้ คุณคิดว่าหมอนั่นจะมีสภาพแบบไหนล่ะ”

           เธอเบ้ปากเล็กน้อยอย่างรังเกียจ แต่ท่าทีคุณหนูผู้เอาแต่ใจนั้นยิ่งทำให้เขารู้สึกชอบใจในความพยศของเธอ

           “คุณไม่เคยเจอเขาหรอ”

           “แม่บอกว่าเคย หลายปีแล้ว ตั้งแต่ฉันยังเด็กอ่ะ ใครจะไปจำได้ รูปร่างหน้าตายังไงก็นึกไม่ออก แต่แม่บอกว่าเขาหล่อและเป็นคนดี แถมทำงานเก่ง หึ ใครจะเชื่อ ไปหลอกเด็กอมมือยังง่ายกว่า”

           คนสวยเบ้ปากอีกครั้ง มีอย่างที่ไหน ผู้ชายที่อายุปาเข้าไปสามสิบสามปีแล้ว ฐานะที่บ้านก็ร่ำรวยขนาดนั้น หน้าที่การงานก็เป็นถึงเจ้าของบริษัทท่องเที่ยว ดำรงตำแหน่งเป็นถึง ท่านประธานบริษัท แถมยังมีธุรกิจครอบครัวอีกหลายอย่างที่เขาต้องดูแล คนที่มีโปรไฟล์เยี่ยมยอดขนาดนั้นจะอยู่เป็นโสดมาได้ยังไง ถ้าไม่ได้ชอบเพศเดียวกัน หรืออ้วนเตี้ยขี้เหร่ หรือเขาอาจจะเจ้าชู้จนไม่มีผู้หญิงคนไหนทนอยู่กับเขาได้ ไม่ว่าจะเป็นแบบไหนมันก็ไม่ดีทั้งนั้น

           “แล้วคุณก็ยอมแต่งหรอ”

           เขาเอ่ยถามด้วยความสงสัย ท่าทีสาวสวยตรงหน้าดูเหมือนไม่พอใจว่าที่เจ้าบ่าวเอามากๆ แต่ทำไมถึงยอมโดนบังคับให้แต่งงานกับผู้ชายที่เธอเคยเจอแต่จำหน้าไม่ได้คนนั้นได้ล่ะ

           “ไม่ยอมได้ไงล่ะ ตั้งแต่เกิดมาฉันเคยขัดใจอะไรแม่ได้สักอย่างที่ไหน ฉันเกลียดหมอนั่น เพราะเขาไม่มีปัญญาหาเมีย เลยทำให้ฉันต้องสูญเสียความสุขไปชั่วชีวิต คอยดูนะ ฉันจะไม่มีทางยอมทำหน้าที่เมียง่ายๆ แน่ เอาให้หมอนั่นอกแตกตายไปเลย ในเมื่อชีวิตฉันจบสิ้น ชีวิตนายนั่นต้องบัดซบกว่าฉัน”

           พูดจบก็กระดกเหล้าจนหมดแก้วอีกครั้ง และครั้งนี้เขาก็ไม่ห้าม แถมยังกระดกเหล้าของตัวเองเข้าปากไปเหมือนกัน เพราะชีวิตของเธอกับเขา มันก็บัดซบไม่ต่างกันนักหรอก

           ทั้งคู่นั่งสาดเหล้าเข้าปากกันอีกหลายแก้วแบบเงียบๆ ทั้งคู่จมอยู่กับภวังค์ความคิดกับเรื่องบัดซบที่ตัวเองต้องเจอและหาทางออกไม่เจอ สุดท้ายเธอก็ทำให้เขาตกใจ ด้วยคำถามที่น่ากลัวที่สุด

           “คุณ คืนนี้ไปนอนกับฉันไหม”

           ตุลาเงยหน้ามองสาวสวยอย่างแทบไม่เชื่อหู ก็เธอกำลังจะแต่งงานอยู่แล้วไม่ใช่หรือ แม้จะไม่เต็มใจ ทำไมยังอยากจะ มานอนกับผู้ชายคนอื่นอีก

           “คุณกำลังจะแต่งงานนะ”

           “ก็เพราะว่ากำลังจะแต่งงานไง ฉันเลยอยากทำอะไรที่มันสะใจๆ สักครั้ง ไหนๆ ชีวิตต่อจากนี้ก็คงไม่หลงเหลือความสุขอะไรอีกแล้ว”

           “คุณแน่ใจใช่ไหม”

           คนสวยที่ดวงตาปรือปรอยเพราะความเมาพยักหน้าน้อยๆ เขาจึงเรียกเก็บเงิน ก่อนจับมือเธอแล้วพาเดินออกไปขึ้นรถ เพื่อตรงไปยังคอนโดมิเนียมสุดหรูของเขา โดยที่คนทั้งคู่ไม่มีใครเอ่ยอะไรออกมาอีกเลยตลอดเส้นทาง