MasukShare
11. ฝากให้ที
Tanggal publikasi:
2025-09-12 17:16:15
Bab terbaru
ไออุ่นรักใต้ปีกมาร 38. ก็ตอบว่าได้ค่ะ (จบ)
38. ก็ตอบว่าได้ค่ะ (จบ)"หายโกรธผมแล้วเหรอ""ก็ยังไม่หายดีหรอกค่ะ""แล้ว""จะกินหรือไม่กินคะ""กินครับ"พอเข้ามาในร้านแล้วเขียนฝันก็นำกับข้าวที่ซื้อมาเทใส่จาน จากนั้นถือมาวางบนโต๊ะ อินทัชเดินเข้าไปช่วยยกอาหารมาวางเช่นกัน ทั้งสองนั่งทานเงียบ ๆ ระหว่างนั้นไม่มีใครปริปากพูดเลยสักคำ เขาไม่กล้าพูดอะไรเพราะกลัวว่าจะทำให้เธอไม่พอใจ ส่วนเธอก็ยังไม่กล้าเปิดใจจึงเงียบอยู่แบบนั้น บางครั้งคนเราก็มักจะบอกใจตัวเองว่าพอแล้ว แต่เอาเข้าจริงมันเป็นเรื่องยากที่จะตัดใจจากคนที่รัก เขียนฝันยอมรับว่าใจไม่แข็งพอ...พออิ่มแล้วก็ถึงเวลาที่ต้องกลับ อินทัชอยากถ่วงเวลาให้นานกว่านี้แต่ไม่รู้จะหาเหตุผลอะไรมาอ้าง เขารอฟังอยู่นานและอยากให้เธอถามไถ่เรื่องอื่น ๆ สักคำก็ยังดี เพื่อที่จะได้ชวนคุยออกทะเลให้นานกว่านี้หน่อย แต่อีกคนก็ยังเงียบจนเขาเริ่มใจหาย"รายได้ร้านเป็นไงบ้างครับ""ก็ดีค่ะ ตอนนี้จ้างคนงานมาช่วยหนึ่งคน เดี๋ยวถ้าอะไรลงตัวแล้วฝันจะเคลียร์ค่าเช่าให้นะคะ""ก็ไม่เคยบอกนี่ว่าจะเอา""อยากให้ค่ะ ไม่ชอบติดค้างใคร"ถึงเธอจะไม่ได้ตั้งใจพูดกระทบ แต่ก็ทำให้คนที่ได้ฟังสะดุ้ง เพราะคำพูดแต่ละคำฟังดูเหมื
ไออุ่นรักใต้ปีกมาร 37. บ้านนี้ไม่มีเขียนฝัน
37. บ้านนี้ไม่มีเขียนฝัน"ฝันไม่อยากอยู่ใกล้คุณ ฝันพูดชัดเจนแล้ว ฮื่อ ขอพื้นที่ให้ฝันได้มีชีวิตอยู่อย่างสงบสักที ฝันขอร้อง จะเอากันให้ตายไปข้างเลยรึไง ฮึก แค่นี้มันก็เจ็บจะตายอยู่แล้ว"เธอสะอื้นไห้เพราะทนต่อไปอีกไม่ไหวแล้ว รีบวิ่งขึ้นไปชั้นบนเพื่อเก็บกระเป๋าเสื้อผ้า ตั้งใจว่าจะหนีเขาไปให้ไกล อยากหนีไปที่ไหนก็ได้ที่เขาจะตามหาเธอไม่เจออีก เมื่อเก็บของทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว เขียนฝันจึงลงมาชั้นล่าง ยังเห็นอินทัชนั่งอยู่ภายในร้าน สีหน้าของเขาดูเศร้าสร้อยและสำนึกผิด เขียนฝันหยุดมองหน้าเขาเพียงครู่เดียวแล้วหอบกระเป๋าเดินผ่านหน้าเขาไป เขาลุกเดินตามรีบคว้าข้อมือเธอไว้"ไม่ต้องหนีไปไหนอีกแล้ว ผมไปเอง ให้ผมเป็นฝ่ายไปเอง ส่วนร้านนี้คุณก็ดูแลต่อไปเถอะ"นี่คงเป็นสิ่งสุดท้ายที่เขาอยากทำดีต่อเธอ อินทัชยกร้านนี้ให้เขียนฝันเโดยไม่คิดเสียดาย แต่เสียใจมากกว่าที่เรื่องราวของเขาและเธอมันจบลงแบบนี้ เขาค่อย ๆ ปล่อยมือจากเธอช้า ๆ ไม่รั้งเอาไว้อีกแล้ว จากนั้นส่งยิ้มบาง ๆ ให้ แต่มันเป็นรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความเศร้า เธอทอดมองแผ่นหลังกว้างที่ไกลออกไปเรื่อย ๆ และแล้วรถหรูก็เคลื่อนจากหน้าร้านมุ่งสู
ไออุ่นรักใต้ปีกมาร 36. ผมพูดความจริง
36. ผมพูดความจริง"ขอโทษ ผมขอโทษ""ตกลงคุณเรียกฝันมาแค่คุยเรื่องลาออกใช่มั้ยคะ""ผมไม่ได้อยากให้คุณไป""ฝันจะไปค่ะ"เขียนฝันยืนยันอย่างหนักแน่น เงยหน้าสบตาคนตัวสูง"ฝันไม่มีเหตุผลให้ต้องอยู่""มีสิ""เหตุผลอะไร""ถ้าวันนี้ผมจะบอกว่าผมรักคุณแล้ว มันจะพอเป็นเหตุผลที่สามารถทำให้คุณอยู่ได้ไหม"เขียนฝันได้ฟังก็ชะงัก เธอไม่แน่ใจว่าที่เขาพูดนั้นคือเรื่องจริงหรือหลอก เพราะเคยเจ็บปวดจากการถูกหลอกลวงมาก่อนจึงไม่แปลกที่จะระแวง แต่ในเมื่อเธอได้เดินออกมาจากชีวิตเขาแล้ว ยังจะมีเหตุผลไหนให้เขาต้องโกหกเธออีก เขียนฝันจ้องมองเขาด้วยแววตาที่ไม่เชื่อใจ เธอระวังตัวกว่าครั้งก่อนมาก"ไม่จริง""ผมพูดความจริง"หญิงสาวเงียบไปชั่วขณะ เธอเหลือบมองหนังสือลาออกของตนเองที่วางอยู่บนโต๊ะแล้วสลัดความคิดนี้ทิ้งไป หากไม่คาดหวังก็จะไม่ต้องผิดหวัง และก็ไม่อยากให้ความหวังตัวเองอีกแล้ว"ช่วยเซ็นหนังสือลาออกให้ฝันด้วยนะคะ""ฝัน..."เธอไม่ฟังที่เขาเรียกเดินออกไปจากห้องทันที อีกคนได้แต่มองตามอย่างเศร้า ๆ ไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไงเขียนฝันถึงจะกลับมาเชื่อใจเขาได้อีก เมื่ออินทัชกลับมานั่งที่เก้าอี้ เขาก็หยิบหนังสือลาออกของเขีย
ไออุ่นรักใต้ปีกมาร 35. มันเป็นไปเอง
35. มันเป็นไปเอง"วันนี้คุณก็พักผ่อนเถอะนะคะ""อืม""ฝันกลับก่อนนะคะ""คุณไม่นอนที่นี่เหรอ""ไม่ค่ะ ที่นี่ไม่ใช่บ้านฝันแล้ว ที่นี่คือบ้านคุณ คุณกับฝันไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกัน หากฝันนอนอยู่ที่นี่ก็คงดูไม่ดี""อ๋อ งั้นเอารถผมไปมั้ย คุณก็ขับเป็นนี่นา กุญแจวางอยู่""ไม่ค่ะ"เขาพูดไม่ทันจบเขียนฝันก็ปฏิเสธความหวังดีของเขาทันที เธอออกมาจากห้องนอนอินทัชแล้วเก็บเอาสัมภาระตนเองออกจากบ้านไป ใช้เวลาเพียงครึ่งชั่วโมงก็มาถึงร้าน ร้านปิดแล้วทุกคนก็กลับกันหมดแล้วเขียนฝันจึงจัดการธุระส่วนตัวเสแล้วเตรียมเข้านอน เพิ่งนึกขึ้นได้ว่าวางของอินทัชไว้ที่ชั้นล่าง และช่วงค่ำหลังจากที่อินทัชทานข้าวเย็นเธอก็ลืมจัดยาให้เขา ดังนั้นจึงโทร.หาเพื่อต้องการจะย้ำเตือน รอสายไม่นานอีกคนก็กดรับหญิงสาวถอนหายใจก่อนจึงพูดน้ำเสียงเรียบ"คุณหนึ่งคะ""มีอะไรเหรอ""ฝันแค่จะบอกว่ายาที่หมอให้มาอยู่ที่โซฟาห้องรับแขก""อ๋อ ผมคงไม่ได้ลงไปเอาเดี๋ยวพรุ่งนี้ค่อยกิน""ค่ะ งั้นคุณก็อย่าลืมให้พยาบาลเอาให้กินนะคะ""พยาบาล? ""ฝันหาพยาบาลให้คุณได้แล้ว ฝันไม่ได้เข้าไปบ้านคุณอีกแล้วค่ะ ยังไงก็ขอบคุณนะคะที่ช่วยฝันไว้ ขอบคุณที่เอาตัวมาบังจนคุณ
ไออุ่นรักใต้ปีกมาร 34. ถอดกางเกงให้ที
34. ถอดกางเกงให้ที"หนัก"เธอบ่นอุบอิบค่อย ๆ พยุงเขาขึ้นบันไดด้วยความยากลำบาก จนมาถึงห้องนอนที่ชั้นบนเธอรีบทิ้งเขาลงบนเตียง"เบา ๆ หน่อยสิคุณ"เขาบอกแล้วถอดเสื้อโยนลงบนเตียงให้เธอตามเก็บ หญิงสาวกัดฟันกรอดด้วยความเจ็บใจเดินไปเก็บเสื้อมาใส่ตะกร้าผ้าสำหรับรอซัก พอเขียนฝันเดินกลับมาก็ได้เจอกับคำพูดเขาที่ทำให้ต้องอ้าปากค้าง"ถอดกางเกงให้ที""จะบ้าเหรอ""อ้าว ก็เห็นอยู่ว่าถอดเองไม่ได้ อย่ามาทำเป็นอายไปหน่อยเลย ทำอย่างกับไม่เคยเห็น"เขียนฝันกัดริมฝีปากตัวเองแน่นเมื่อถูกพูดแทงใจดำ เธอไม่อยากนึกถึงเรื่องคืนนั้นอีกแม้สักเสี้ยววินาทีก็ไม่อยากนึกถึง และยิ่งไม่อยากให้เขาเอ่ยถึงมันให้ได้ยินอีกเลย ในเมื่อเขารู้ว่าเธอรักแต่ก็ยังใช้ความรักทำร้ายเธอ คนเลือดเย็นอย่างเขาเธอควรจะหนีไปให้ไกล เมื่อคิดขึ้นได้เขียนฝันก็ย้ำถามตนเองในใจ เธอมามัวทำบ้าอะไรที่นี่ เขาช่วยเธอไว้จากอุบัติเหตุเมื่อตอนกลางวันก็ส่วนหนึ่งแต่จะให้มาใกล้ชิดกันอยู่แบบนี้แล้วเมื่อไรเธอถึงจะตัดใจได้สักที"เร็วสิคุณ ผมอยากอาบน้ำจะแย่แล้ว"เขียนฝันก้มลงปลดตะขอกางเกงสแลคสีดำที่เขาสวมใส่อยู่ออก รูดซิปลงมาแล้วเดินไปหยิบผ้าขนหนูที่ตากอยู่โยนลงบนตั
ไออุ่นรักใต้ปีกมาร 33. มีคาถาอ่านใจ
33. มีคาถาอ่านใจ"เหอะ ขาผมเป็นแบบนี้ก็เพราะคุณ ป้าอิ่มลากลับต่างจังหวัดหนึ่งอาทิตย์ เพราะฉะนั้นเพื่อแสดงความรับผิดชอบในขณะที่ผมยังเดินเองไม่ได้คุณต้องไปดูแลผมคอยรับใช้ผม""คุณก็มีเงินตั้งเยอะจ้างพยาบาลพิเศษเอาสิคะ เกี่ยวอะไรกับฝัน""อ้าวนี่หูหนวกรึไง ผมก็พูดไปแล้วไงว่าที่ขาผมเป็นแบบนี้ก็เพราะคุณ คุณถึงต้องไปคอยดูแลผม หมอบอกว่าห้ามผมเดิน ระหว่างนี้ให้นั่งรถเข็นไปก่อน""แล้วยังไง""แล้วยังไงเหรอ ถามมาได้ จะใจดำไปถึงไหน""ก็แล้วใครใจดำกับใครก่อนละคะ ฝันไม่มีหน้าที่ต้องดูแลคุณเพราะเราไม่ได้เป็นอะไรกันแล้ว การช่วยแบบนี้ถ้าเป็นคนอื่นฝันควรจะพูดขอบคุณแล้วจ่ายค่ารักษาพยาบาลให้ จากนั้นต่างฝ่ายก็ต่างแยกย้าย""...""ไม่รู้ละ ถ้าคุณไม่รับผิดชอบขาผมผมก็จะยังไม่ส่งโมเดลสุดท้ายของคุณให้ลูกค้า""คุณหนึ่ง!"เขาบอกพร้อมชี้มือไปที่รถเข็นคันหนึ่งที่จอดอยู่มุมห้อง เขียนฝันจำใจต้องเดินไปเข็นรถมาทั้งที่ไม่เต็มใจ ใบหน้าเธอหงิกงอบอกบุญไม่รับ ส่วนอีกคนยิ้มร่าไม่เป็นเดือดเป็นร้อนทั้งที่ร่างกายได้รับบาดเจ็บขนาดนี้เธอพาเขากลับมาที่บ้าน แกล้งเข็นเขาชนนู่นบ้างนี่บ้างตลอดทางจนอินทัชต้องเบี่ยงตัวหลบ"เข็นให้มัน
ไออุ่นรักใต้ปีกมาร 19. ยังไม่ง่วง
19. ยังไม่ง่วง"แล้วรู้ได้ยังไงว่าพี่ภูริอุ้มคุณมาส่งโรงพยาบาล""ฝันแค่เดาเอาค่ะ ก็ถ้าไม่ใช่คุณภูริ...เอ่อ จะเป็นคุณหนึ่งก็ไม่น่าจะใช่"ในสายตาเธอเขาเป็นคนยังไงกันแน่ อินทัชหน้าตึงยิ่งกว่าเดิมเมื่อได้ฟังคำตอบ เขียนฝันคงถึงว่าเขาแล้งน้ำใจมาก ถึงขั้นเห็นคนเป็นลมใกล้ตายแล้วเพิกเฉยโดยไม่ไยดี เสียแ
ไออุ่นรักใต้ปีกมาร 16. ไม่กลัวผมหนีแล้วเหรอ
16. ไม่กลัวผมหนีแล้วเหรอถึงจะพูดทีเล่นทีจริงแต่ก็ทำให้อีกคนตกใจเบิกตาโต ถ้าต้องรอถึงพรุ่งนี้เธอต้องอยู่ในห้องเก็บเอกสารกับอินทัชสองคน เขียนฝันยังคิดสภาพไม่ออกว่าตัวเองจะเป็นเช่นไร เขาอารมณ์ขึ้น ๆ ลง ๆ เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย อีกสักพักก็คงสรรหาคำพูดมาทำร้ายจิตใจให้เธออึดอัดตามเคย"พรุ่งนี้เลยเหรอคะ!""
ไออุ่นรักใต้ปีกมาร 15. นอนเฝ้า
15. นอนเฝ้า"สวัสดีครับคุณฝัน"อีกฝ่ายกล่าวทักทายเขียนฝันจึงยกมือไว้สวัสดีตอบ กำลังจะอ้าปากถามว่าภูริมาทำอะไร แต่อีกคนชิงพูดขึ้นก่อน"ผมภูริหัวหน้าแผนกคนใหม่ ขอฝากตัวด้วยนะครับ""ที่แท้ก็คุณภูริเองเหรอคะหัวหน้าแผนกคนใหม่ ฝากตัวอะไรกันพูดเกินไปแล้วค่ะ ฝันสิคะต้องฝากตัวกับคุณภูริ""เกินไปอะไรกันครับ
ไออุ่นรักใต้ปีกมาร 10. ผิดตั้งแต่เกิด
10. ผิดตั้งแต่เกิด"นี่ค่ะงานที่ให้แก้เมื่อวาน"ภรรยาสาววางเอกสารไว้บนโต๊ะ อินทัชหยิบมาดูแล้ววางลงที่เดิม ไม่อยากเชื่อว่าเขียนฝันจะแก้แบบทั้งหมดเสร็จภายในคืนเดียว เมื่อรู้ตัวว่าหาเรื่องไม่สำเร็จจึงพาลอารมณ์เสียยิ่งกว่าเดิม"โทษทีนะ ผมมาคิดว่าแบบอันเดิมมันก็ดีอยู่แล้ว เก็บของคุณกลับไปเถอะ ผมตัดสินใ
Anda juga akan menyukai
บังเอิญเป็นผัวเธอ (NC 18+)
กาแฟหอมกรุ่น111.5K Dibacaยั่ว
มังกรเล่นน้ำ200.1K Dibacaคุณชายฮิลล์ ปล่อยฉันนะ!
ทะเลใต้204.5K Dibacaเด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
ลำเจียก404.6K Dibacaชู้รักจำเลยหัวใจ
ทิพย์วารี42 Dibacaพัง
โนเนจัง2.9K DibacaOne Rule | กฎข้อเดียว คือห้ามรัก
กุหลาบดำ Shadow Writer63 Dibacaเงากะรัต
ญาดาวดี ณ รัตติกาล65 Dibaca
