๋Just friend มากกว่าเพื่อนได้ไหม..ถ้าหัวใจเรียกร้อง..

๋Just friend มากกว่าเพื่อนได้ไหม..ถ้าหัวใจเรียกร้อง..

last updateZuletzt aktualisiert : 03.04.2025
Von:  Over the rainbowAbgeschlossen
Sprache: Thai
goodnovel18goodnovel
Nicht genügend Bewertungen
32Kapitel
2.8KAufrufe
Lesen
Zur Bibliothek hinzufügen

Teilen:  

Melden
Übersicht
Katalog
CODE SCANNEN, UM IN DER APP ZU LESEN

Zusammenfassung

ความรักหวาน

หมอ

ความรักครั้งแรก

“ให้แต่งกับอคิน ลลิลยอมตายยย!!” “ให้แต่งกับลลิล ผมก็ยอมตายเหมือนกัน” “ดี พูดกันรู้เรื่อง ตกลงตามนี้” “แต่ตายคาอกเธอนะ..” “ไอ้บ้า!!” “หยุด..อย่าพูดไม่สุภาพกับว่าที่ผัวของเธอ..” พระอาทิตย์คู่กับพระจันทร์ฉันท์ใด..อคินกับลลิลย่อมคู่กันฉันท์นั้น..หรือใครจะเถียง ความรักที่แฝงมากับคำว่าเพื่อนสนิทจะจบลงอย่างไร...

Mehr anzeigen

Kapitel 1

PROLOGUE

“ลาออก?”

เธอส่งยิ้มให้เขา มันคือรอยยิ้มที่ไปไม่ถึงดวงตาด้วยซ้ำ แต่ทว่าณิรินก็เลือกที่จะยิ้ม

“ค่ะ ขออภัยที่บอกกล่าวอย่างกะทันหันนะคะ แต่ว่าณิรินได้เตรียมประกาศรับสมัครเลขาใหม่ให้ท่านแล้วค่ะ แล้วก็ณิรินจะอยู่สอนงานจนกว่าเลขาคนใหม่จะทำงานได้..”

“ฝันไปเหอะ! ใครจะอนุญาตให้เธอลาออกไม่ทราบ!”

เธอมองหน้าเขา..โดยที่ใบหน้าของณิรินยังคงยิ้ม

“ณิรินอนุญาตตัวเองได้ค่ะ..”

ให้มันจบลงตรงนี้ในแบบที่เราทั้งสองคนยังพอจะมองหน้ากันในอนาคตได้เถอะ อย่าให้ถึงขนาดที่เธอไม่สามารถมองหน้าเขาได้อีกเลย

.

.

.

หกเดือนก่อนหน้านั้น

 

“มานั่งด้วยกันสิณิริน”

ณิรินยกยิ้มขึ้นมาในทันทีที่ได้ยินเสียงนั้น เธอกำลังถือถาดอาหารพร้อมกับมองหาที่นั่ง เพราะเจ้านายที่สั่งงานเอาไว้เยอะมากเสียจนเธอต้องใช้เวลาในการพักเที่ยงอันมีค่าของตัวเองจัดการงานพวกนั้นบางส่วน จนลงมาทานมื้อเที่ยงช้ากว่าที่ควรจะเป็น

“นี่อย่าบอกนะว่าบอสสั่งงานแกเพิ่มอีกแล้วน่ะ”

ณิรินวางถาดอาหารลงบนโต๊ะก่อนที่เธอจะเริ่มลงมือทานอย่างรีบร้อน

“จะไปเหลือเหรอ..”

พะพายถอนหายใจออกมาเบาๆ ทั้งที่ในตอนแรก เธออิจฉาณิรินมากแท้ๆ ที่ได้ทำงานกับเจ้านายที่หล่อและโด่งดังมากๆ แต่ทว่าในตอนนี้พะพายกลับรู้สึกสงสารณิรินมากกว่า

ถึงแม้ว่าค่าตอบแทนที่ได้มันจะมากมายชนิดที่ว่าเกือบเท่าเงินเดือนสองเดือนของเธอ แต่ทว่าณิรินแทบไม่เคยมีเวลาเป็นของตัวเองเลย

สี่ปีที่ณิรินทำงานเป็นเลขาของบอสธีรักษ์ เพื่อนรักของเธอไม่มีเวลาว่างมาเจอกันแม้แต่วันหยุดสุดสัปดาห์อย่างวันเสาร์หรือว่าวันอาทิตย์ แม้แต่ในตอนที่ณิรินถูกบอกเลิก..เพราะแฟนเก่ามันให้เหตุผลว่าณิรินไม่มีเวลาให้ ซึ่งณิรินมันก็ไม่มีเวลาให้แฟนมันจริงๆ นั่นแหละ ในตอนที่มันต้องเสียใจกับการถูกบอกเลิก บอสยังไม่ให้มันได้พักเลย..

มันทำงานเหมือนกับว่าเป็นหนี้อยู่หลายล้านอย่างนั้นแหละ

“ไปก่อนนะพะพาย ขอบใจที่แกจองที่ไว้ให้นะ”

เมื่อพูดจบณิรินก็ลุกขึ้นไปในทันที พะพายทำได้เพียงส่ายหน้าเบาๆ กับอาการรีบร้อนของเพื่อนรัก

“เงินมันก็สำคัญแต่ว่าสุขภาพก็สำคัญนะโว้ยณิริน..”

ณิรินส่งยิ้มให้กับคำเตือนที่แสนห่วงใยของเพื่อนเพียงคนเดียวที่ยังเหลืออยู่ อาจจะเพราะว่าเราทำงานที่เดียวกัน ด้วยเหตุนั้นเธอจึงยังพอได้พบเจอพะพายอยู่บ้างในบางครั้ง

งานที่เธอกำลังทำอยู่มันกินชีวิตของเธอจริงๆ นั่นแหละ แต่นี่คือคำถามข้อแรกของการเข้ามาทำงานในตำแหน่งของท่านประธานที่เขาเอ่ยถามเธอเลย

“แน่นอนว่าเธออาจจะสมัครเข้ามาที่นี่เพราะเงินเดือนที่มหาศาล แต่ว่าเธอก็ต้องเตรียมใจเอาไว้ล่วงหน้าด้วยนะว่าสิ่งที่เธอต้องแปลกเปลี่ยนกับค่าตอบแทนเหล่านั้นมันคือเวลาทั้งหมดของเธอ..”

ในตอนนั้นณิรินตอบรับอย่างไม่ลังเลเลย เพราะเธอต้องการเงินมากจริงๆ ..แต่ตอนนี้ถึงแม้ว่าเธอจะมีเงินเก็บบางส่วนแล้ว และณิรินวางแผนเอาไว้ว่าสิ้นปีนี้เธอจะลาออกไปเปิดร้านเค้กเล็กๆ ของตัวเอง

เพราะอย่างนั้นในช่วงเวลาที่ยังเหลืออยู่ เธอก็อยากจะทำงานให้ท่านประธานในตำแหน่งที่คอยซัพพอร์ตเขาอย่างดีที่สุด

ณิรินเดินกลับไปที่โต๊ะทำงานของตัวเอง และเธอพบว่าเจ้านายของเธอกำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้ของเธอ พร้อมกับนั่งอ่านรายงานเรื่องการพ้นสภาพการเป็นผู้จัดการของคุณสิงหาที่เธอเขียนเอาไว้

“อืม..เขียนได้ไม่เลวเลยนี่ แต่สำหรับไอ้เวรนั่นไม่ได้มีข้อดีให้เธอเขียนถึงมากมายขนาดนี้หรอก แค่เขียนไปเลยว่าไอ้สิงหามันยักยอกเงินบริษัทไป เพราะสาเหตุนั้นทำให้มันพ้นจากการอยู่ในตำแหน่งผู้จัดการ..”

ณิรินก้มหน้าลงเล็กน้อย

“ค่ะท่าน ท่านต้องการให้ณิรินสั่งมื้อเที่ยงมาให้ไหมคะ”

ดวงตาคมปรายสายตามามองหน้าเธอ ก่อนที่เขาจะเบนสายตากลับไปยังเอกสารที่อยู่ในมือ

“ไม่ต้อง ผมว่าจะออกไปทานข้างนอก เลื่อนตารางงานออกให้หน่อยสิ..พอดีคุณแม่ต้องการให้ไปดูตัวน่ะ”

นั่นเป็นเรื่องปกติที่ต้องเกิดขึ้นในทุกสัปดาห์ ท่านประธานใหญ่มักจะสั่งให้ท่านประธานไปดูตัวอยู่เสมอ..

“ค่ะท่าน”

ธีรักษ์ลุกขึ้นก่อนที่เขาจะเดินเข้ามาหาณิริน

“นี่คือเรื่องน่าเบื่อที่สุดในชีวิตของผมเลย..”

“เช่นนั้นท่านประธานก็เลือกคู่ดูตัวสักคนแล้วแต่งงานด้วยให้รู้แล้วรู้รอดไป แบบนั้นท่านประธานใหญ่ก็จะไม่สั่งให้ท่านประธานไปดูตัวแล้วล่ะค่ะ”

ณิรินแนะนำพร้อมกับแย้มยิ้มออกมาด้วยรอยยิ้มที่แสนน่ารัก

“..ช่างเป็นคำแนะนำที่ไม่พูดออกมาจะดีกว่านะณิริน ไปรับผมด้วยล่ะ เพราะคืนนี้หลังดูตัวผมมีนัดต่อกับเพื่อน เดี๋ยวจะส่งโลเคชั่นไปก็แล้วกัน”

เขาพูดออกมาพร้อมกับส่งกุญแจรถให้กับเธอ นี่คงเป็นอีกวันที่เวลาหลังเลิกงานของเธอถูกใช้ไปกับเรื่องของเราอีกแล้วสินะ

“ค่ะท่าน”

แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ไม่มีทางเลือก นอกจากยิ้มแล้วพูดคำว่า “ค่ะท่าน” ออกไป

เขาเดินจากไปแล้ว แต่ทว่ากลิ่นน้ำหอมราคาแพงของเขายังวนเวียนอยู่รอบตัวของเธอคล้ายกับว่าเขายังอยู่ตรงนี้

ณิรินยังคงจำวันที่เธอเข้ามาสัมภาษณ์งานได้อย่างชัดเจน วันนั้นท่านประธานเป็นคนสัมภาษณ์เธอเอง

ครั้งแรกที่เจอกัน เธอตกใจจนแทบพูดออกมาไม่เป็นภาษา เพราะมันยากจะเชื่อที่คนหล่อมากขนาดที่เป็นพระเอกซีรีย์สบายๆ จะมาเป็นท่านประธานและเจ้านายของเธอ

เขาดูดีในแบบที่หากเดินผ่านกันเพียงครั้งเดียว ผู้ที่พบเจอใบหน้านั้นก็คงไม่มีวันลืมเลือนใบหน้าที่พระเจ้าทรงปั้นอย่างเขาได้หรอก

แล้วยิ่งในตอนที่เขาใส่แว่นตา ดาเมจความหล่อของเขายิ่งมีพลังทำลายล้างที่ต้องคูณสิบเข้าไป..ณิรินถามตัวเองอยู่ซ้ำๆ ว่าเธอจะทำงานกับเขาได้โดยที่ไม่หลงใหลและคลั่งไคล้เขาได้อย่างไรกัน

จนเธอได้มาเห็นกับตาถึงการทำงานที่เหมือนโรงงานนรกของเขา..วันหยุดที่ไม่ได้หยุด และเวลาเลิกงานที่ไม่เคยมี!

งานของเธอจะสิ้นสุดลงในตอนที่เธอส่งเขากลับไปที่บ้านเสร็จแล้วเท่านั้น

แล้วเธอจะไปตกหลุมรักผู้ชายที่กลืนกินเวลาชีวิตของเธอไปได้ยังไงกันล่ะ ไม่มีทางซะหรอก!

“พี่ณิรินคะ ผู้จัดการสิงหาต้องการพบท่านประธานด่วนเลยค่ะ”

อิมเมจเดินเข้ามาพร้อมกับขนตาที่เปียกชุ่ม ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าอิมเมจคงจะถูกผู้จัดการต่อว่ามาอย่างแน่นอน

“พี่เสียใจด้วยนะที่ต้องบอกว่าท่านประธานไม่อยู่น่ะ ผู้จัดการต้องนัดพบท่านประธานพรุ่งนี้แล้วล่ะ..”

แต่การพ้นจากการเป็นผู้จัดการของคุณสิงหามันคือตอนเย็นของวันนี้ เพราะอย่างนั้นหากภายในวันนี้ไม่มีคำสั่งของท่านประธานหรือว่าท่านประธานใหญ่ เขาก็จะพ้นจากการเป็นผู้จัดการของบริษัทเราโดยสมบูรณ์..

ไม่มีพรุ่งนี้ให้เขาได้เข้ามาพบท่านประธานแล้วล่ะ

 

 

Erweitern
Nächstes Kapitel
Herunterladen

Aktuellstes Kapitel

Weitere Kapitel
Keine Kommentare
32 Kapitel
PROLOGUE
PROLOGUEร่างสองร่างกำลังนัวเนียคลุกวงในโดยฝ่ายหญิงน่าจะเป็นฝ่ายรุกซะมากกว่า เพราะร่างสูงที่สวมเสื้อเชิร์ตสีขาวกระดุมหลุดจนเม็ดที่สามพยายามถอยห่างแต่ก็ไม่ได้ปัดป้องซะทีเดียว หมอหนุ่มที่เมามายจากงานเลี้ยงของโรงพยาบาลโดนลดา พยาบาลสาวสุดฮ็อต ฉายานางฟ้าของโลกโซเชียลลากออกมาจากงานเลี้ยงที่กำลังจะเลิกรา แต่เรื่องอย่างว่ากำลังจะเริ่มต้น คุณหมออนาคินหรือหมออคิน แพทย์อินเทิร์นที่หล่อเหลาน่าปล้ำเป็นที่สุด โดนตาโดนใจคุณหมอและพยาบาลสาวๆทั่วทั้งโรงพยาบาลรวมถึงลดา หลังจากที่เพียรพยายามเข้าไปชนแก้วและถือวิสาสะนั่งโต๊ะเดียวกับหมอหนุ่มสำเร็จ“หมออคินไปดื่มต่อที่คอนโดของลดาไหมคะ” หญิงสาวส่งสายตาหวานๆพร้อมกับใช้มือลากไล้ไปตามต้นแขนแกร่งอย่างยั่วยวน ดวงตาสีเข้มฉ่ำเยิ้มดูลังเลแต่นาทีถัดมาก็พยักหน้ารับ หมอหนุ่มเดินตามพยาบาลสาวขึ้นรถไปโดยแทบจะไร้ซึ่งสติ จังหวะที่ร่างบางดึงรั้งเขาไปที่เตียง..ตริ้ง..ตริ้ง..เสียงเตือนโปรแกรมแชทสีเขียวดังขึ้น หน้าจอโทรศัพท์มือถือของหมออคินสว่างวาบ เขาล้วงมันออกมาจากกระเป๋ากางเกง ทว่า..ข้อความที่ปรากฏขึ้นLalin : มาหาด่วน!!หัวใจของหมอหนุ่มกระตุกวูบ เขาผละออกจากพยาบาลสาวสุดฮ็อต
Mehr lesen
Chapter 1
Chapter 1Akin talks“อคิน ทางนี้” ร่างบางของหญิงสาวที่สวมเสื้อลูกไม้สีขาวกับผ้าถุงสีม่วงเข้มโบกมือให้ผมไหวๆ ใบหน้าสวยหวานยิ้มจนตาหยี ผมยาวสลวยรวบเป็นมวยกลมๆ บนหัวมีดอกลีลาวดีสดประดับอยู่บนนั้น ผ้าถุงสีม่วงที่เจ้าตัวสวมใส่ขับผิวที่ขาวนวลเนียนให้เด่นชัดขึ้นอีก สงสัยผมจะเข้าเวรที่โคตรจะเยินจนเบลอ มองเห็นลลิลเพื่อนรักสวยออร่าอย่างกับนางในวรรณคดี จริงๆ ก็แอบยอมรับมานานว่าเพื่อนสาวเป็นคนสวยแต่ด้วยความใกล้ชิดจึงไม่ได้มองลลิลเหมือนผู้หญิงสวยๆ คนอื่นแต่อย่างใดเพราะเห็นกันตั้งแต่เด็กๆ ยันโตเป็นหนุ่มสาวนั่นเอง ผมเคยสัญญากับลลิลไว้ว่าถ้าเรายังโสดและไม่ได้ร่วมหอลงโลงกับใครจนอายุเกินเกณฑ์จะสร้างครอบครัว เราจะสร้างบ้านอยู่ด้วยกันดูแลกันไปจนแก่เฒ่าแต่ในฐานะเพื่อนสนิทเท่านั้นนะ ผมสาบานได้เลยว่าไม่เคยคิดกับยัยนี่เป็นอย่างอื่นได้เลย“มาใส่บาตรด้วยกัน ฉันเตรียมของใส่บาตรให้นายด้วย” มือเล็กๆ ชี้ไปที่ขันเงินขนาดย่อมที่ข้างในนั้นมีขนมเค้กกล้วยหอมหน้าตาแปลกๆ อยู่เกือบสิบชิ้น ผมแอบกลืนน้ำลายรสชาติขนมวันนั้นยังติดลิ้นไม่หาย สัดส่วนที่ผสมกันได้อย่างไม่ลงตัวทำให้รสของขนมเพี้ยน ผมคงเป็นคนบาปที่ให้กำลังใจจนหญิงสา
Mehr lesen
Chapter 2
Chapter 2“ไม่ให้ฉันขับแน่นะ ฉันกลัวนายหลับใน รถชนเสาไฟฟ้า ฉันยังใช้ชีวิตไม่คุ้มเลย” ลลิลบ่นรำพึงรำพันกับตัวเอง“ใช้ชีวิตไม่คุ้มเพราะขึ้นคานมานานน่ะเหรอ?” อคินแซว “โอ้ย ฉันไม่ได้อยากมีแฟนให้เป็นภาระหรอก ที่ว่าใช้ไม่คุ้มเพราะฉันยังเดินสายทำบุญได้ไม่เต็มที่ต่างหาก ฉันยังมีอะไรต้องทำอีกเยอะแยะเลย”“จะบวชเมื่อไหร่ก็บอก ฉันรออนุโมทนาบุญอยู่นะ ยายชี” อย่างที่รู้กันว่าลลิลปฏิบัติตนเป็นพุทธศาสนิกชนที่ดี ประพฤติดีปฏิบัติชอบทั้งกายวาจาใจ ส่วนอคินนั้นดื่มเหล้าเข้าผับเมาปลิ้นพูดจามึงมาพาโวยเป็นเรื่องปกติ โลกของเขาจึงต่างจากเพื่อนสาวโดยสิ้นเชิง ฉายา ‘ยายชี’ เป็นชื่อที่เขาเรียกลลิลเพราะอยู่ใกล้ยัยนี่ทีไรเขารู้สึกเลื่อมใสเหมือนอยู่ใกล้แม่ชียังไงชอบกล“ไม่ให้ฉันขับแน่นะ นายอดนอนทั้งคืนนะอคิน” ลลิลเอ่ยขึ้นด้วยความห่วงใย ยิ่งเห็นเพื่อนสนิททำตาลอยๆแถมรอยคล้ำใต้ตายังชัดขนาดนั้น เป็นใครก็ดูออกว่าเขากำลังฝืนและพยายามต่อสู้กับง่วงงุนอย่างถึงที่สุด“ถ้าเธอขับเราตายหมู่นะ ฉันไหวน่า” อคินรู้ดีว่าสกิลการขับรถของลลิลแย่มากถึงมากที่สุด พอเกิดภาวะฉุกเฉินเช่นมีรถปาดหน้าหญิงสาวจะขาดสติและขาดอำนาจการตัดสินใจอย่างท
Mehr lesen
Chapter 3
Chapter 3“ไฮ ซึกิจัง” เมอิสาวสวยเฉี่ยวลูกครึ่งญี่ปุ่นเดินเข้ากอดกับลลิลด้วยความดีใจ หญิงสาวเป็นดีไซเนอร์ที่เปิดห้องเสื้อที่มีชื่อเสียงในประเทศอังกฤษ ช่วงนี้เธอกลับมาเยี่ยมครอบครัวที่ประเทศไทย จึงนัดเพื่อนสนิทในกลุ่มสมัยเรียนมัธยมออกมาสังสรรค์กันที่ร้านอาหารญี่ปุ่นสไตล์อิซากายะ“เมอิ ปกติก็สวยอยู่แล้วนะ ตอนนี้สวยขึ้นมากจนฉันจำไม่ได้เลย” ลลิลทำตาโตห่อปากพลางมองเพื่อนสาวด้วยแววตาชื่นชม เมอิสวมเสื้อเปิดไหล่สีขาวกับกระโปรงลายดอกไม้สีชมพูหวานเหนือเข่าเล็กน้อย ผมยาวสลวยทำลอนใหญ่เวลาเดินพริ้วไหวราวกับนางแบบที่เดินอยู่บนแคทวอล์ก“ซึกิก็สวยเหมือนเดิม มีแฟนยังอ่ะ เรามีหนุ่มอังกฤษอยากจะแนะนำให้รู้จักเอาไหม?”“ยายชีไม่ชอบของนอกหรอก” เสียงทุ้มนุ่มของหนุ่มหล่อร่างสูงที่สวมเสื้อเชิร์ตสีขาวกับกางเกงยีนส์สีเข้มเอ่ยขึ้น จนดีไซเนอร์สาวแอบอมยิ้ม อคินก็ยังเป็นคนเดิม..คนที่ชอบกันท่าซึกิที่แปลว่าพระจันทร์ในภาษาญี่ปุ่นหรือลลิลเหมือนเคย“นายรู้ได้ยังไง เผื่อมันอาจจะเป็นทางที่ใช่สำหรับฉัน” ลลิลหันมาเถียงแบบไม่จริงจังเท่าไหร่“ถ้าเธอแต่งงานแล้วย้ายไปอยู่อังกฤษ วัดไทยหายากนะ เธอจะเดินไปหน้าบ้านแล้วใส่บาตรเหมือนท
Mehr lesen
Chapter 4
Chapter 4ฉันตื่นแต่เช้ามืดด้วยความเคยชินเดินลงไปด้านหน้าคอนโดซื้อหมูปิ้งข้าวเหนียวขนมไทย จากนั้นจึงไปปลุกร่างสูงที่นอนเปลือยอกบนโซฟาตัวยาว ฉันนั่งมองเพื่อนรักอย่างพิจารณา จะว่าไปอคินก็เป็นผู้ชายที่หล่อเหลาสมบูรณ์แบบคนหนึ่ง หน้าตาดีหน้าที่การงานก็ดี น่าแปลก..ทำไมถึงยังไม่มีแฟนสักที บางทีฉันก็อยากจะถามว่าเขามีคนที่ชอบหรือยัง แต่ฉันก็ไม่กล้า แค่เป็นแพทย์ทำงานที่โรงพยาบาลก็มีเวลาว่างน้อยอยู่แล้ว ถ้าอคินมีแฟนเขาก็คงจะยิ่งไม่มีให้ฉันเลย ฉันอาจจะเป็นเพื่อนที่เห็นแก่ตัวที่อยากจะยึดเพื่อนรักไว้เพียงคนเดียว ฉันเขย่าร่างหนานั้นแรงๆ คนขี้เซาอย่างอคินต้องปลุกแบบใช้กำลัง ทว่ามันน่าแปลกตอนเข้าเวรดึกเขาบอกว่าแค่พยาบาลเคาะประตูเขาก็สะดุ้งตื่น นั่นคงเป็นเอฟเฟคของคนที่เป็นหมอล่ะมั้ง แต่พอในวันหยุดอคินกลับนอนแบบซ้อมตายเพราะต้องการสะสมพลังงานการนอนสำหรับวันเข้าเวรดึกนั่นเอง “โอ้ยยายชี ฉันง่วงอยากจะนอน ลากฉันตื่นมาใส่บาตรยังไม่พอ ยังพาฉันมาดูต้นไม้ ซื้ออะไรนักหนาเนี่ย ที่มีอยู่ในร้านก็เยอะจนจะเป็นป่าอเมซอนแล้วนะ ตกลงร้านกาแฟหรือซาฟารี เวิร์ล ต้องซื้อกวางลูซ่ากับม้าลายแอฟริกามาเลี้ยงด้วยไหม? จะได้ไปร้า
Mehr lesen
Chapter 5
Chapter 5ในความฝัน ฉันกำลังยืนอยู่ท่ามกลางดอกทานตะวัน สีเหลืองอร่ามชูช่อแข่งกับดวงอาทิตย์ที่สาดส่องลงมา สวนดอกไม้ดูร้างไร้ซึ่งผู้คน มีเพียงฉันที่ยืนอยู่เพียงคนเดียว ดูเอาเถิดในขนาดในฝันฉันยังไม่เหลือใคร ช่างคล้ายกับชีวิตจริงเหลือเกิน“ลลิล..” เสียงหวานๆที่คุ้นชินดังขึ้นทางด้านหลัง ฉันหันขวับไปตามเสียง ร่างบางในชุดเดรสสีขาวยาวระพื้น ผมยาวสลวยของเธอโบกพลิ้วไปตามแรงลมที่โชยมาอ่อนๆ ดวงหน้าสวยหวานที่ละม้ายคล้ายคลึงกับฉันยิ้มกว้าง มือของเธอกางออกคล้ายกับจะเรียกให้ฉันเข้าไป“แม่เอย..” น้ำเสียงของฉันสั่นพร่าด้วยความรู้สึกหลากหลายที่ประดังประเดเข้ามาพร้อมๆกัน ตื่นเต้นดีใจคิดถึง ฉันเองก็บอกไม่ถูกว่าตอนนี้รู้สึกอย่างไหนมากกว่ากัน ฉันโผเข้ากอดแม่อย่างแนบแน่นด้วยความคิดถึง ฉันโหยหาอ้อมกอดที่แสนอบอุ่นนี้มานานแสนนานถึงจะเป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ แต่มันก็ทำให้หัวใจของฉันอุ่นวาบคล้ายกับมีแสงแดดโลมไล้หัวใจที่แช่แข็งด้วยความเหงามาตลอด“ลลิลคิดถึงแม่” ฉันกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้นอีก ถึงจะรู้ว่ามันเป็นแค่ความฝันแต่ฉันก็ไม่อยากผละออกจากอ้อมกอดนี้ ไม่อยากตื่นเลย อยากอยู่ในความฝันนี้ตลอดกาล..“ลลิลคนเก่งของแม่ ลูก
Mehr lesen
Chapter 6
Chapter 6“ไหนบอกแค่เพื่อน สวีทหวานเชียวนะ” ฉันทำตาวาวๆล้อคนตรงหน้า ซึ่งนั่งทำหน้าขัดเขินทำทีหยิบน้ำส้มขึ้นมาจิบ ฉันกับอคินทำตัวเป็นกามเทพจับคู่เมอิกับป้อมปืนมานาน ถึงแม้เพื่อนทั้งสองจะมีนิสัยไลฟ์สไตล์ที่ต่างกันอย่างคนละขั้ว เมอิจะเป็นสาวเปรี้ยวมีอะไรจะพูดตรงๆและเป็นคนมีเหตุมีผล ถ้าเห็นอะไรที่ไม่ถูกต้องเธอจะเดินเข้าไปฉะต่อหน้าและเกลียดการนินทาลับหลังเป็นที่สุด ถ้าใครที่ไม่รู้จักหญิงสาวมาก่อนจะคิดว่าเธอเป็นคนแรง แต่ฉันกลับมองว่าเมอิเป็นคนที่จริงใจมากกว่าคนที่พูดจาอ่อนหวานกับเราต่อหน้า แต่ลับหลังกลับเอาเราไปพูดแบบเสียๆหายๆ ส่วนป้อมปืนนั้นเป็นหนุ่มฮ็อตตีคู่มากับอคิน หมอหนุ่มจะออกแนวสนุกสนานเฮฮาคารมคมคาย แต่ป้อมปืนเป็นผู้ชายเงียบขรึมถ้าไม่สนิท เขาจะไม่ค่อยพูด ฉายาที่รุ่นน้องเรียกคือเจ้าชายน้ำแข็ง “ก็ลองเปลี่ยนสถานะบ้าง เผื่อบางทีมันอาจจะใช่ก็ได้” ดีไซเนอร์สาวเอ่ยขึ้นยิ้มๆ“คร้า..เป็นเพื่อนอยู่ตั้งนานเพิ่งจะรู้ใจตัวเองนะคะ”“ฉันหมายถึงเธอนะซึกิจัง เธอไม่ลองมองอคินแบบผู้ชายคนหนึ่งบ้างเหรอ?” เพื่อนสาวจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของฉัน ถ้าให้ฉันมองอคินเหมือนผู้ชายคนคนหนึ่ง ฉันนึกภาพไม่ออกจริงๆ เราเ
Mehr lesen
Chapter 7
Chapter 7Akin talksหลังจากเคสผ่าตัดในตอนบ่ายที่ยืดยาวมาจนถึงช่วงหัวค่ำผ่านพ้นไป ผมก็ทั้งหิวทั้งอ่อนเพลียแทบจะยืนไม่อยู่ โดยปกติแล้วผมจะเดินออกไปร้านสะดวกซื้อหน้าโรงพยาบาลหาอะไรง่ายๆอย่างขนมปังยัดเข้าท้องจากนั้นจึงกลับไปอาบน้ำแล้วนอนที่หอพักหน้าโรงพยาบาล นั่นคือกิจวัตรที่ผมทำจนเคยชิน ทว่าวันนี้ผมรู้สึกเป็นห่วงเพื่อนรักที่เพิ่งทำจะตัวเป็นเด็กน้อยหนีออกจากบ้านตอนอายุยี่สิบหก จึงคิดได้ว่าควรจะไปดูแลความเป็นอยู่ของเพื่อนสาวสักหน่อย ผมใช้เวลาขับรถราวๆ สามสิบนาทีจึงมาถึงคอนโดริมแม่น้ำเจ้าเจ้าพระยาสุดหรู ซึ่งเจ้าของโครงการคอนโดราคาแพงลิบลิ่วไม่ใช่ใครที่ไหนเป็นคุณอาแท้ๆของผมเอง ผมจึงได้ห้องพักมาแบบฟรีๆ พอเปิดประตูเข้าไปในห้องผมก็อึ้งไปสักพักหรือว่าจะอดนอนจนเบลอเพราะภายในห้องเปลี่ยนไปจนไม่น่าจะใช่ห้องตัวเอง จากห้องโล่งๆ ที่มีเพียงเฟอร์นิเจอร์ไม่กี่ชิ้นกลับมีกระถางต้นไม้วางอยู่แทบทุกจุดซึ่งจะเป็นฝีมือใครไม่ได้นอกจาก..“อคิน ไหนว่าไม่ค่อยกลับห้อง นายเพิ่งมาเมื่อวานเองนะ” ลลิลซึ่งกำลังทำอะไรบางอย่างริมระเบียงถามขึ้น ใบหน้าขาวนวลเนียนแดงเข้มเหงื่อพราวเต็มใบหน้า“ฉันก็มาดูเด็กมีปัญหาที่หนีออกจากบ้
Mehr lesen
Chapter 8
Chapter 8“เมอิ จะกลับอาทิตย์หน้าแล้วใช่ไหม?” ฉันถอนหายใจอย่างใจหาย ถึงจะสนิทกับดีไซเนอร์สาวไม่เท่ากับสนิทกับอคิน แต่เมอิก็เป็นเพื่อนผู้หญิงที่ฉันคุยได้เกือบทุกเรื่อง“เดี๋ยวมาใหม่ กลับไปเคลียร์งานก่อน พนักงานบอกว่าลูกค้าบ่นอยากเห็นชุดแบบใหม่ๆแล้ว” เมอิยิ้มกว้าง จนดวงตาเรียวรีที่ทาอายแชร์โดว์สีหวานเป็นรูปพระจันทร์คว่ำ สาวสวยเฉี่ยวกลายเป็นสาวหวานคงเพราะมีความรักแน่ๆ ฉันคิดว่าตัวเองเดาถูกแหละ“คนที่นี่จะไม่คิดถึงเหรอ?” ป้อมปืนผู้ซึ่งไม่เคยมีความเคลื่อนไหวใดๆในไอจี กลายเป็นผู้ชายคลั่งรักโพสท์รูปหวานๆกับแฟนสาว สามนาทีสี่สเตตัสทำเอาคนโสดแบบฉันยังแอบอิจฉานิดหน่อย“คงไม่คิดถึงหรอก” เมอิพูดคล้ายกับมีเลศนัย“ทำไมจะไม่คิดถึงล่ะ”“ก็ปืนจะไปกับฉันน่ะสิ พอเคลียร์งานแล้วก็จะกลับมาพร้อมกัน” เมอิทำหน้าขัดเขิน กัดปากอมยิ้มอย่างมีความสุข“ว้าว..ว่าแต่คนบ้างานอย่างป้อมปืนจะทิ้งบริษัทได้เหรอ?” ฉันเห็นเพื่อนคนนี้ทำงานเป็นบ้าเป็นหลัง ไม่ค่อยมีเวลาว่างเหมือนคนอื่นๆ ขนาดอคินเป็นหมอยังมีเวลาว่างมากกว่าป้อมปืนอีก“ซึกิจัง สมัยนี้เค้าไม่ต้องทำงานที่บริษัทได้อย่างเดียวหรอก วิดิโอคอนเฟอเรนซ์ก็ได้จ้า” นั่นสินะ ทุก
Mehr lesen
Chapter 9
Chapter 9.. Akin talksหลังจากออกจากห้องผ่าตัดในช่วงสองทุ่ม ผมก็รีบพุ่งตัวออกจากโรงพยาบาล ท่าทีรีบร้อนจนหมอไปป์อดถามไม่ได้“หมออคิน เดี๋ยวนี้กลับคอนโดบ่อยจัง ไหนว่าขี้เกียจตื่นเช้า” อย่างที่รู้ถ้านอนที่หอพักหน้าโรงพยาบาล เราจะมีเวลานอนเพิ่มขึ้นเพราะจะไม่เสียเวลาในการเดินทางบนท้องถนน เนื่องจากคอนโดของผมในช่วงเช้าเป็นจุดที่การจราจรค่อนข้างติดขัด ซึ่งถ้าผมนอนที่นั่นต้องพึ่งพี่วินมอเตอร์ไซด์อย่างเดียว จึงจะมาราวน์วอร์ดในตอนเช้าทันเวลา“ผมจะเอาผ้าไปซักครับ เสื้อผ้าที่ใช้แล้วมันล้นตระกร้า” ผมอ้างเหตุผลไปแบบข้างๆคูๆเพราะคิดอะไรไม่ออกจริงๆ“ที่หอพักก็มีแม่บ้านรับจ้างซักผ้าแถมมารับผ้าถึงหน้าห้องพักเลยนะครับ” เออ..นั่นสินะ ทำไมต้องหอบตระกร้าผ้าไปซักถึงคอนโด เป็นใครก็คงสงสัย“...........”“หรือว่า..หมออคินแอบซุกสาวไว้รึเปล่า?” ผมแอบสะดุ้งวาบเหมือนโดนใครรู้ความลับที่แอบปิดบังไว้“สาวที่ไหนครับ ไม่มี..” ยายชีไม่นับว่าเป็นสาวๆที่หมอไปป์กล่าวถึงเพราะยัยนั่นเป็นเพื่อนสนิทของผม แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธที่รีบกลับคอนโดเพราะอยากไปหาคนที่อยู่ที่นั่นจริงๆ
Mehr lesen
Entdecke und lies gute Romane kostenlos
Kostenloser Zugriff auf zahlreiche Romane in der GoodNovel-App. Lade deine Lieblingsbücher herunter und lies jederzeit und überall.
Bücher in der App kostenlos lesen
CODE SCANNEN, UM IN DER APP ZU LESEN
DMCA.com Protection Status