ログイン“ให้แต่งกับอคิน ลลิลยอมตายยย!!” “ให้แต่งกับลลิล ผมก็ยอมตายเหมือนกัน” “ดี พูดกันรู้เรื่อง ตกลงตามนี้” “แต่ตายคาอกเธอนะ..” “ไอ้บ้า!!” “หยุด..อย่าพูดไม่สุภาพกับว่าที่ผัวของเธอ..” พระอาทิตย์คู่กับพระจันทร์ฉันท์ใด..อคินกับลลิลย่อมคู่กันฉันท์นั้น..หรือใครจะเถียง ความรักที่แฝงมากับคำว่าเพื่อนสนิทจะจบลงอย่างไร...
もっと見るSpecial Akin Lalin and the babies“ปีนี้เมอิจะย้ายมาไทยถาวรเลยใช่ไหม?” อคินเอ่ยถามป้อมปืนที่พาลูกเดินทางไปกลับอังกฤษเป็นเวลาหลายปี“ใช่แล้ว ฉันไม่อยากให้บีบีไปๆมาๆระหว่างไทยกับอังกฤษ ตั้งใจว่าเดือนหน้าจะพาเข้าเรียนอนุบาลที่ไทยแล้ว”“ดีๆ เข้าที่เดียวกับซันเลยสิ จะได้มีเพื่อน ดูเด็กๆเข้ากันได้ดีนะ” หมอหนุ่มทอดสายตาดูลูกชายลูกสาวของเขากับเพื่อนรักกำลังก่อกองทรายริมทะเลอย่างสนุกสนานโดยมีคุณดารินทร์กับคุณย่าพลอยฝนคอยดูอย่างห่างๆ ครอบครัวของอคินมีลูกสองคน คนโตเป็นชายชื่อซัน อายุห้าขวบเท่ากันกับบีบีลูกสาวของป้อมปืน ส่วนคนเล็กเป็นเด็กผู้หญิงชื่อลูน่า“ดีเหมือนกัน เผื่อใครติดธุระจะได้ฝากรับลูกกลับบ้านด้วย” ป้อมปืนพยักหน้ารับเห็นด้วย เขาวางแพลนจะมีลูกคนที่สองแต่ก็ยังไม่มาซะที อยากได้ลูกชายเพิ่มอีกคนจากนั้นก็จะปิดอู่ทันที“แต่ลูกเราคงไม่ลงเอยกันหรอกใช่ไหม?” ป้อมปืนมองลอดแว่นเห็นน้องบีบีลูกสาวที่น่ารักช่างพูดช่างเจรจากำลังพยายามจะจัดทรงผมของน้องซันเป็นทรงโดยใช้น้ำทะเล คล้ายกับกำลังเลียนแบบเมอิตอนที่จัดทรงผมให้เขาในตอนเช้าอะไรอย่างนั้น ที่ถามไปแบบนั้นก็เพราะรู้สึกหวงลูกสาวขึ้นมาตะหงิดๆ ทั้งๆที่น้อ
Chapter 30“ที่รัก เค้าผิดไปแล้ว ดีกันนะครับ” ร่างสูงของหมอหนุ่มยืนหน้าประตูห้องนอนตัวเองอยู่เกือบชั่วโมงเต็มๆ เสียงร้องไห้ของภรรยาสาวยิ่งบีบหัวใจของเขาให้รู้สึกเศร้าตามไปด้วย ก็เขานึกว่าที่ท้องคือเจ้าลิลินและพลั้งปากบอกให้ลลิลไปหาหมอกับคนขับรถอีกด้วย เขาสมควรตายจริงๆ อคินนึกโมโหตัวเองในใจ“อคิน ไปนอนห้องแม่ก่อนก็ได้นะ ท่าทางจะอีกนาน ฮอร์โมนคนท้องก็อย่างนี้แหละ ตอนแม่ท้องเราแม่ก็หงุดหงิดน้อยใจเก่ง แต่ถ้าได้กินของโปรดนะ ยิ้มจนหน้าบาน” พลอยฝนกลัวลูกชายที่เหนื่อยล้าจากการทำงาน แล้วยังต้องมายืนง้อภรรยาอยู่หน้าห้องจะเกิดเป็นลมล้มพับไปซะก่อน ช่วงนี้ยิ่งได้ยินว่าเข้าเวรไม่ค่อยได้นอนด้วย“ของโปรดเหรอครับ?” อคินทวนคำถามนั้นพลางนิ่งคิดในใจ เอ..ยายชีชอบกินอะไรเป็นพิเศษนะ นอกจากขนมปังเจ้าดัง ใช่แล้ว!! วันก่อนเคยได้ยินว่าที่คุณแม่เปรยๆว่าอยากไปกินอาหารทะเลสดๆที่จันทบุรี“ที่รัก พรุ่งนี้ไปจันทบุรีกันนะ เค้าจะจองโรงแรมที่ใกล้กับร้านอาหารทะเลเจ้าดังที่ตัวเองอยากกินด้วย หายโกรธเค้านะครับ” อคินทำเสียงอ่อยๆออดอ้อนคนที่อยู่ข้างในห้อง เสียงร้องไห้หายไปสักพัก ประตูห้องนอนแง้มออกมานิดนึง ภรรยาคนสวยโผล่ใบหน้
Chapter 29อคินมาถึงบ้านเกือบเกือบสามทุ่ม ภายในห้องนอนมืดสนิทเหมือนไม่มีใครอยู่ ทว่ามีแสงไฟลอดออกมาจากระเบียงห้องซึ่งลลิลจัดเป็นสวนกระบองเพชรและไม้ดอกไม้ประดับที่ปลูกในกระถางเล็กๆ หญิงสาวมักจะใช้เป็นมุมจิบกาแฟทานอาหารเช้าก่อนที่จะไปทำงาน ร่างสูงเดินตรงออกไปที่ระเบียง ลลิลกำลังยกกระถางต้นไม้อันใหญ่เข้ามาชิดขอบระเบียงด้านใน หัวใจของอคินกระตุกวูบด้วยความตกใจ“ลลิล ทำไมยกของหนัก” เสียงของเขาดังจนแทบจะตะโกนด้วยความห่วงใย“ไม่หนักนะ นี่ยกได้อีกอันสบายๆ” ลลิลทำท่าจะยกกระถางต้นไม้ขึ้นมาด้วยแขนอีกข้าง อคินจึงรีบเข้าไปคว้ามันไว้ก่อน อยากจะจับภรรยามาตีก้นสักทีสองทีโทษฐานทำอะไรไม่นึกถึงเจ้าตัวเล็ก“พอๆ ห่วงตัวเองบ้างสิ ไม่ได้ตัวคนเดียวแล้วนะ” หมอหนุ่มบ่นกลายๆ กลัวว่าที่คุณแม่กับลูกน้อยจะได้รับอันตราย“อ่อ..จริงสิ ฉันมีเด็กๆที่ต้องเลี้ยงนี่นา เผื่อกระถางต้นไม้ตกใส่แข้งขาหัก จะอุ้มเจ้าตัวเล็กลำบาก” หญิงสาวพยักหน้ารับและเข้าใจไปเองว่าสามีหนุ่มหมายถึงเจ้าลิลินที่กำลังตั้งท้อง“รู้ก็ดีแล้ว ห้ามยกของหนักเข้าใจไหม ช่วงนี้ต้องระวังเป็นพิเศษ” อคินคว้าร่างบางมากอดไว้สูดกลิ่นหอมจากเรือนผมยาวสลวยนั้นอย่างหลง
Chapter 28หลังจากราวด์วอร์ดผู้ป่วยในช่วงเช้าเรียบร้อย อคินก็กลับมาที่บ้านเพื่อเข้าร่วมในการเปิดพินัยกรรมของผู้เป็นบิดาแท้ๆของเขา หมอหนุ่มเห็นด้วยกับแม่ที่จะเก็บความลับเรื่องที่เขาเป็นลูกชายทางสายเลือดของธนา เพราะอย่างไรเสียมรดกที่ลลิลจะได้รับก็เหมือนเป็นของเขาอยู่ดีและทรัพย์สินที่อคินมีทั้งหมด เจ้าตัวก็ยินยอมพร้อมใจจะมอบให้ภรรยาคนสวยแต่เพียงผู้เดียวด้วยความรักความสิเน่หาล้วนๆ เขาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าสวมเสื้อเชิร์ตสีขาวกับกางเกงสแล็คสีดำที่ลลิลเตรียมให้ หญิงสาวอยู่ในชุดเดรสสีขาว ผมปล่อยยาวสลวยทำลอนใหญ่ตรงปลาย ใบหน้าแต่งเพียงเบาบางหากแต่สวยจนหัวใจของเขาเต้นรัว อยากเข้าไปกอดไปจูบถ้าไม่ติดว่ากำลังนั่งอยู่ในห้องรับแขกที่มีญาติผู้ใหญ่อยู่กันพร้อมหน้า ทว่าเขาก็นั่งกุมมือภรรยาสาวไม่ยอมห่างจนคุณหมอของขวัญแอบมองด้วยความหมั่นไส้ เมื่อไม่นานมานี้ยังบอกว่าเป็นแค่เพื่อน นี่ยังไงผ่านมาแค่เดือนเศษๆ กลับเลื่อนสถานะมาเป็นสามีภรรยากันแถมยังหวานจนน้ำตาลเรียกพี่ให้คนโสดที่ขึ้นคานมานานอย่างเธออิจฉาอีกด้วย“เมื่อมาพร้อมกันแล้ว ผมในฐานะทนายประจำตระกูลจะขอเปิดพินัยกรรมที่นายธนา วชิระสกุลชัย ได้ทำไว้ก่อนที่จะ
Chapter 5ในความฝัน ฉันกำลังยืนอยู่ท่ามกลางดอกทานตะวัน สีเหลืองอร่ามชูช่อแข่งกับดวงอาทิตย์ที่สาดส่องลงมา สวนดอกไม้ดูร้างไร้ซึ่งผู้คน มีเพียงฉันที่ยืนอยู่เพียงคนเดียว ดูเอาเถิดในขนาดในฝันฉันยังไม่เหลือใคร ช่างคล้ายกับชีวิตจริงเหลือเกิน“ลลิล..” เสียงหวานๆที่คุ้นชินดังขึ้นทางด้านหลัง ฉันหันขวับไปตามเ
Chapter 4ฉันตื่นแต่เช้ามืดด้วยความเคยชินเดินลงไปด้านหน้าคอนโดซื้อหมูปิ้งข้าวเหนียวขนมไทย จากนั้นจึงไปปลุกร่างสูงที่นอนเปลือยอกบนโซฟาตัวยาว ฉันนั่งมองเพื่อนรักอย่างพิจารณา จะว่าไปอคินก็เป็นผู้ชายที่หล่อเหลาสมบูรณ์แบบคนหนึ่ง หน้าตาดีหน้าที่การงานก็ดี น่าแปลก..ทำไมถึงยังไม่มีแฟนสักที บางทีฉันก็อยากจะ
Chapter 3“ไฮ ซึกิจัง” เมอิสาวสวยเฉี่ยวลูกครึ่งญี่ปุ่นเดินเข้ากอดกับลลิลด้วยความดีใจ หญิงสาวเป็นดีไซเนอร์ที่เปิดห้องเสื้อที่มีชื่อเสียงในประเทศอังกฤษ ช่วงนี้เธอกลับมาเยี่ยมครอบครัวที่ประเทศไทย จึงนัดเพื่อนสนิทในกลุ่มสมัยเรียนมัธยมออกมาสังสรรค์กันที่ร้านอาหารญี่ปุ่นสไตล์อิซากายะ“เมอิ ปกติก็สวยอยู่แ
Chapter 2“ไม่ให้ฉันขับแน่นะ ฉันกลัวนายหลับใน รถชนเสาไฟฟ้า ฉันยังใช้ชีวิตไม่คุ้มเลย” ลลิลบ่นรำพึงรำพันกับตัวเอง“ใช้ชีวิตไม่คุ้มเพราะขึ้นคานมานานน่ะเหรอ?” อคินแซว “โอ้ย ฉันไม่ได้อยากมีแฟนให้เป็นภาระหรอก ที่ว่าใช้ไม่คุ้มเพราะฉันยังเดินสายทำบุญได้ไม่เต็มที่ต่างหาก ฉันยังมีอะไรต้องทำอีกเยอะแยะเลย”