บททั้งหมดของ The Last Vampire Chronicles TAGALOG: บทที่ 21 - บทที่ 30

  MADILIM na ang buong kapaligiran, matatanaw ang malawak na kalangitan ang mga nakasabog na bituin at iba' t ibang uri ng hugis ng Buwan sa madilim na kalangitan. Marahan hinawi ni Herriena ang isang buwan para ilipat iyon sa kabilang panig ng langit. Maski ang mga bituin ay magaan niyang iniangat gamit ang kamay, isang kumpas ang kanyang isinagawa. Nangislap ang mga mata ng Diyosa ng sumunod ang mga mumunting bagay sa nais niya. Makaraan ang ilang sandali nanatili na lamang siyang nakatanaw. Ang kislap na bumabalot sa kanyang mga magagandang mata'y tila nahalinhinan ng panglaw. Mayamaya'y naramdaman na lang niya ang isang magaan at kakaibang enerhiya na kadalasan nadadama niya kapag magpapakita ang pinakamataas sa lahat--- Ang ama ng lumikha sa lahat. Hindi nga siya nagkamali dahil, unti-unti'y isang puting liwanag ang bumaba mula sa langit at tuluyang nagkahug

KASABAY ng pagkakadikit ng likuran ng binata sa madamong lapag. Ramdam niya ang pangangailangan ni Hailey sa mga sandaling iyon. Sa mga katulad nitong Alpha' y may mga sandaling kinakailangn nitong makipag-mating. Naeexcite man si Halls dahil ito ang unang karanasan niya. Hindi na niya namalayan na tuluyan na niyang tinugon ang marubdob at mapusok na halik ng dalaga. Halatang marami na itong naging karanasan sa bagay na iyon. Maski ang mapapangahas nitong kamay na naglalakbay sa kabuuan niya nagbibigay ng kakaibang init sa binata ay ipinagwalang-bahala na niya. Halos hindi mapaghiwalay ang bawat labi nila dahil sa mabilisan nilang pag-alis ng kanilang mga kasuotan.  Napalunok ng laway si Halls ng mag-umpisang gumapang ang labi ni Hailey sa leeg niya pababa sa hubad niyang dib-dib, hanggang sa kanyang pag-aari na tayung-tayo at tigas na tigas na sa

NAGISING na lang siya ng maramdaman niya ang pagtapik ng isang kamay sa may balikat niya."Anong nangyayari sa'yo?"nagtatakang tanong ng babaeng nasa harapan niya.Ikinurap-kurap lang niya ang mata habang pinagmamasdan ang kaharap. Napapaligiran lang naman sila ng napakadaming libro, sa isip niya'y nasa isang silid-aklatan sila."Hello Selina! tulala ka na riyan!"natatawang sabi pa nito."H-huh?"iyon lamang ang naiusal niya."Ano ba tulog ka pa ba, bakit parang wala ka sa sarili mo.""H-hindi naman,"matipid lamang na sabi niya. Tumayo na siya mula sa pagkakaupo sa upuan. Ramdam niya ang pananakit ng likuran niya dala na rin ng matagal niyang pagkakayukyok sa kinapwe-pwestuhan.Pinagsasamsam na niya ang mga nagkalat na libro at kagamitan sa lamesa. Akmang hahakbang siya paalis ng maramdaman niya ang paghawak ng babae sa braso niya."Sis! nakalimutan mo na ba ang salamin mo sa mata?"gulat na sabi n

   BIGLA ang ginawang pagtawa ng malakas ni Kendra. Mabuti na lang at kakunting estudyante na lang ang nasa loob ng klasrum nila."Weird ka talaga."Naiiling na saad ni Aziel na pinisil pa ang pisngi niya.Muli ay napatulala si Kendra, gawain kasi niya iyon noong maliit pa ang mga ito. Mabuti na lang at hindi na siya pinansin  ng mga ito dahil nag-aayos na rin ng kagamitan ang triplets  sa pag-uwi."Tara na?"aya ni Klent. Tumango na silang tatlo at tuluyan naglakad palabas.Inaakala ni Kendra ay malayo-layo ang lalakarin nila, ngunit tila siya nagbabalik sa dating panahon ng maalala niya ang gubat na laging dinadaanan niya noong nag-aaral pa lang siya sa kolehiyo.Maging ang ilog na inaagusan ng talon ay naroon at buhay na buhay! Para siyang nahihibang habang nakatutok ang buong pansin ni Kendra roon."Uy! natigilan ka na diyan?"takang-tanong ni Gio. Pero nagulat na lang ang tatlong binatilyo ng big

INIHATID na nga ng driver si Kendra sa bahay ng batang babae kung saan siya naglalagi. Tuluyan na siyang bumaba sa kotse at naglakad papasok. Halos isang linggo na rin ng pinili niyang umuwi roon. Hindi niya inaasahan na mahihirapan siya sa pagtira sa tahanan ni Selina at maging ang pagtanggap sa bagong buhay na meron siya ngayon.   "Selina!!! hoy! bata ka... bakit ngayon ka lang huh! natuto ka ng maglakatswa. Sige ayusin mo ang tumpok ng gulay doon para maagang maidating sa palengki. Agahan mong gumising sa umaga para makatulong ka sa akin. Bawal ang kukupad-kupad kung gusto mong kumain!"galit na sabi ng tiyang Rosalinda ni Selina.   Hugis bilog ang halos makikita sa katawan nito, dahil sobra ang timbang nito. Kulot ang buhok nito, maputi at singkit ang mata. Pango ang ilong at halos sira na ang lahat ng ngipin dahil sa palagiang paninigarilyo nito. Katulad ngayon halos may nakalagay na naman na nakasinding sigarilyo sa bibig ito, habang na