บททั้งหมดของ Slow Dance Beneath The Stars : บทที่ 11 - บทที่ 20

Normal 0 false false false EN-PH X-NONE X-NONE

 MABUTI na lang at mali ang naisip ni Kibaweg. Pagkadaong na pagkadaong  ng bangka sa pantalan ng Badion ay agad nilang natanaw  si Aliw-Iw sa silong ng bahay niyang yari sa tinistis na tabla. Nakasubsob ang mukha nito sa tuhod, parang nakatulugan na ang pag-iyak.“Ayun!” mahinang sabi ni Amihan.” Ayun si Aliw-Iw!”Hanggang sa makalapit sila ay hindi man lang ito natinag.. Mahimbing na mahimbing ang tulog ni Aliw-Iw. Lalo tuloy naawa si Kibaweg  sa itsura ng dalaga. Sa kawalan nito ng matutuluyan ay tiniis ang lamig ng gabi sa silong ng bahay niya.“Aliw-Iw…” aniya, kasabay ng banayad na tapik sa b

 ILANG saglit pa at umingit ang mga baitang ng  hagdan. Kasunod niyon ay ang tunog ng tila  akyat-panaog na mga tsinelas, wari’y may mga naghahabulan. Nakakatuwa pakinggan ang bawat pagtili ni Guen, ramdam na ramdam sa buong paligid ang kanyang kasiyahan. Para silang mga bata ni Kibaweg na masayang nagkikilitian.“Huli ka!”“Ay!”Mula sa hapag-kainan ay sinutsutan sila ng pilyang maid. Isinesenyas nito ang kanilang magulang.“Good morning po, “ nahihiyang bati ni Kibaweg.“Ikaw kasi…” pasimpleng kurot ni Guen.

KINAUMAGAHAN ay agad nilang pinuntahan ang mga nasaktang tauhan ng minahan. Inalam ni Kibaweg ang lagay ng mga ito, binigyan ng panggastos hanggang sa makabalik sa trabaho, sabay latag na rin niya  ng imbitasyon sa bawat tribo. Kumbidado ang lahat. “Talaga po?” tuwang-tuwa, hindi makapaniwala ang buong komunidad. “Lahat kami? Hindi lang ang mga may katungkulan, pati kaming mga ordinaryong mamamayan?  Pati mga anak namin?”“Opo!” tugon ni Lakay. “Gusto kasi ni Kibaweg na makilala nyo ang babaeng bumihag sa kanyang puso.”“Bumihag po talaga?” biro ng isa. “Ang lalim, hindi namin maarok! Kulang na lang dugtungan nyo pa ng: datapuwat, ngunit, subalit…”Tawanan, pati matatandang walang ngipin ay naghahagikgikan.Masayang-masaya ang lahat.Umaalingawngaw sa buong kapaligiran ang masigabong halakhakan.Aligaga tuloy sa ginagawa ang pinakamatandang

ANG siste, nanganganib na nga ang buhay ng mga nakulong sa loob ng kuweba, dumagdag pa sa problema ang mga kabataang rallyista. Gumawa sila doon ng barikada, iminuwestra ang mga dalang plakard, sinamantala nila ang isyu habang nandoon ang media.“Isara! Isara ang minahan!” paulit-ulit na sigaw. “Isara!”Sa litanya ng isang aktibista gamit ang megaphone ay ipinahayag nito na ang nangyari ngayon dito ay isang patunay lamang na ang minahan ay nakasisira sa kalikasan.“Isara! Isara ang minahan!”Pero hindi sila pinapansin ng mga tao sa loob ng napakalawak na bakuran. Abala ang mga ito sa pasa-pasang paghahakot ng bato palabas ng kuweba. Nagmamadali ang kilos, bawal mapagod, puwedeng tumigil sandali para humingi ng tubig kila Melba at Aliw-iw, pero hindi puwedeng maputol ang momentum. Sayang ang oras, buhay ang nakataya sa bawat segundong lumilipas.“Apo Dulay,” nag-aalalang tawag pansin ni Aliw-Iw. &ldquo