บททั้งหมดของ Heart's Desire: บทที่ 71 - บทที่ 80

Inaasahan niyang magiging mabilis ang mga susunod na pangyayari. She was expecting his desire to surge now that she was capitulating. Hindi niya makalimutan ang banta nito kagabi.He should be ravaging her with scorching kisses. He should be devouring her offered body with relish. Inaasahan niyang iiral na ang pagkasabik, ang pagnanasang maangkin siya ngayong iniaalay na niya nang buung-buo.Instead, he was being deliberately slow. His adoring gaze lingered on her lips, breasts and back to her lips again. O nagsisimula na ang banta nito sa kanya? Pinasasabik na siya nang husto para magmakaawa kapag hindi na makayanan ang pagkapukaw?Suddenly, with a rueful smile, he pulled the bedsheet to cover her.Then, he laid down beside her carefully. His arm curved around her waist. Nahiga si Devlin sa tabi niya, sa ibabaw ng kumot. Magkatabi ang kanilang mga ulo sa isang unan. Idinantay nito ang isang braso sa beywang niya at hinapit siya palapit.Pagkatapos

A pulse at the corner of his sensuous mouth started to beat. Bumadha ang tensiyon sa mukha ng lalaki. Pahiwatig ng matinding pagtitimpi."No, Layla. Gusto kong ipakita ang malaking paggalang sa 'yo. I want to have a clean start. Susunod na tayo sa tradisyon. I will court you properly now.""Mahihirapan ka, Devlin." Nakatitig si Layla sa munting pulso na pumipintig sa isang sulok ng bibig ng lalaki."Gagawin ko ang lahat para patunayan ang lubos na pag-ibig at respeto ko sa 'yo, Layla.""Oh, Devlin!" Hindi pa man nagsisimula ang pangakong panliligaw, naaantig na ang damdamin ni Layla. Lalong nagiging malalim ang sorpresang pag-ibig na nadarama niya para sa lalaki."Maghihiwalay tayo ng bahay. Mananatili ka sa mansiyon. Lilipat ako sa cottage na 'yan." Itinuro nito ang isang munting istruktura na di-kalayuan sa kuwadra."H-ha? Huwag," tutol ni Layla. "Ako na lang ang lilipat. Hindi bagay sa 'yo ang manirahan sa ganyang bahay, Devlin.""

Mahirap hulaan ang edad ni Max dahil maalaga sa sariling katawan. Siya naman ay di-maikakailang sariwa at bata pa. Naging lalong napakaganda niya nang magkaroon ng asawang mapera.Ang kanyang amang accounting clerk ay naglilingkod sa kumpanyang pag-aari ng lalaki. Nang makatapos siya sa kursong accountancy rin, ipinasok agad siya doon ng magulang bilang sekretarya ng big boss.Natanggap naman agad si Paulina. Ngunit makalipas ang tatlong buwan, fiancee na siya ni Max Valdez. Isang buwan lang ang itinagal ng kanilang engagement, isang engrandeng kasalan na agad ang kasunod.Marami sa mga kaopisina at kaibigan nila ang nagsuspetsa na buntis na si Paulina habang ikinakasal. Ngunit nainip na lamang ang mga ito sa paghihintay sa panganganak niya.Kusang huminto ang naglalayag na mga mata ni Paulina sa medicine cabinet na kinaroroonan ng mga pakete ng birth control pills. Dinatnan na niya ang mga iyon, nung iuwi siya rito ni Max bilang new bride."Papali

Hindi siya sumalo sa hapunan nang gabing iyon. Mugtung-mugto ang mga mata niya. Namumula ang ilong. At paos ang boses.Maling takasan ang prublema, pero mas gusto niyang makipag-usap sa asawa kapag kontrolado na niya ang sarili."Paulina?" Napapitlag siya nang dumantay ang palad ni Max sa noo at leeg niya. Napaidlip siguro siya kaya hindi namalayan ang pagdating nito. "Sinabi ni Delay na masakit ang ulo mo. Uminom ka na ba ng gamot?"Tumango siya. Ayaw niyang tumingin sa asawa pero nasasabik na siyang makita ito.Malamlam ang liwanag dahil hindi na nagsindi ng ilaw si Max. Sapat na ang iluminasyon ng nightlight para maaninag siya."Magpahinga ka na. Sa study na lang ako matutulog." Isang magaan na halik ang idinampi nito sa dulo ng ilong niya. "Goodnight."Gusto sana niyang mahiga na rin ang lalaki sa tabi niya. Gusto niyang magpayakap upang mapalis ang panlalamig na dulot ng takot. Ngunit alam niyang hindi siya pagbibigyan kaya kinagat na l

"But it's the truth, isn't it? Kahit na pangit pakinggan, tutoo pa rin.""M-Max, napakabait mo sa akin. Lalo na sa pamilya ko. Mapagbigay ka sa kanila. Mabuting tao ka," agap niya.Tila may bumadhang lungkot sa anyo ng lalaki. "Napakalaki na ng utang na loob mo sa akin dahil sa mga kabutihan ko sa pamilya mo, Paulina," sambit nito.Sunud-sunod ang pagtango niya."Ayaw mong mawala ang mga biyayang tinatamasa nila," patuloy ng baritonong tinig. "Kaya nakikisama ka pa rin sa akin, hindi ba?""Oh, Max..." Hindi na niya alam kung paano tutugunin iyon.Gusto niyang balikan ang nagdaang mga segundo upang burahin ang mga salitang nasabi niya ng pabigla. Ngunit imposible na iyon."Kaya pumapayag kang tratuhin kitang bilanggo sa marangyang bahay na ito, hindi ba?""M-Max, tama na, please," pakiusap niya. "Kadarating mo lang ngayon. Ayokong magkaroon agad tayo ng pagtatalo.""Pero matagal-tagal nang walang pagtatalo sa pagitan nati