Todos os capítulos de Love Between Bullets: Capítulo 21 - Capítulo 30

Seven pm na ng gabi at kakauwi ko lang galing sa mansion ni lolo. Napahaba kasi ang kwentuhan namin. Sobrang gaan ng pakiramdam ko dahil sa wakas ay nagkaayos na kami ni lolo. Naisipan ko naman na tawagan ko muna si papa at ipaalam sa kanya ang mga nangyari sa akin dito sa araw na ito lalong-lalo na nagkaayos na na kami ni lolo. Agad ko kinuha ang cellphone ko at tinawagan si papa."Hello anak, kamusta ang byahe mo?" malambing na tanong ni papa sa akin. Napangiti naman ako."Maayos naman po ako nakarating dito, pa," nakangiting sagot ko at humiga sa kama ko."Good to hear that," he said."Pa, inimbitahan ako ni lolo na pumunta sa mansyon niya at agad naman ako dumiretso doon," wika ko sa kanya. Halata sa boses ko ang saya na inilarawan ang mga iyon. Biglang tumahik sandali si papa sa kabilang linya pero nagsalita rin kalaunan."Anong ginagawa mo roon?" mahinang tanong ni papa."Humingi ng tawad si lolo sa mga nangyari noon. Syempre pinatawad ko po siya. Alam ko na mali ang ginawa niya

It's been three days since Lorenzo's confessed to me. Sa tuwing naaalala ko ang mukha niya ay naiirita ako.Sino ba hindi maiirita sa mukha niya? Palagi niya na lang ako binubulabog sa tuwing break time ko. Idagdag pa ang pagiging over protective niya sa akin sa tuwing nasa mission kami. Mabuti na lang talaga at day off ko ngayon. May oras ako na makalanghap ng hangin at lalong-lalo na sa lahat ay maiiwasan ko si Lorenzo. Nagbibihis ako ngayon ng damit panlakad kasi magkikita kami ngayon nina Rose at Joyce para makipag-bonding. Biglang tumunog ang ringtone ng cellphone ko kaya dinampot ko ang cellphone ko at tinignan sa screen ang pangalan kung sino ang tumawag. Si papa ang tumawag kaya sinagot ko ito agad."Hello pa? Kumusta na po kayo?" Nakangiting tanong ko. Na-miss ko talaga nang sobra si papa dahil hindi pa rin ako sanay na hindi siya makita araw-araw."I'm fine, anak. How are you? Hindi ka kasi tumatawag sa akin araw-araw kaya ako na ang tumawag sa iyo," sabi ni papa at halata sa

Pagdating ko sa loob ng kwarto ko ay napahiga ako sa kama ko. Napatingin ako sa kisame at hindi makapaniwala sa nangyari ngayong araw. Napahawak ako sa aking labi at naalala ang ginawa ko kanina. I kissed Lorenzo and I feel wanting it more. Biglang uminit ang mga pisngi ko dahil sa pag-iisip na iyon. Para akong sira na pagulong-gulong sa kama ko. Naalala ko pa nang bababa na ako sa kotse niya ay pinigilan niya ako para halikan niya ako ulit. Ako naman ay hindi ko magawang tumanggi dahil sa nalulunod ako sa bawat halik niya. Hindi ko alam kung ilang minuto kami natapos sa paghalikan. He even leave a kiss mark in my shoulder. He is insane and I think he is also hot a while ago. Pumunta ako sa loob ng banyo ko at sumigaw ng malakas dahil sa hindi ko maipaliwanag na nararamdaman. Mabuti na lang ay sound proof ang banyo ko kaya hindi narinig nila Nate at Thomas ang pagsigaw ko.Nasaan na ang sinabi ko na hindi ako susuko kay Lorenzo? Pero bakit pumayag ako na maging girlfriend niya? Baliw n

Jay POVHabang nasa loob ako ng kotse ni commander Leo ay palagi niya ako tinutukso dahil sa ginawa ni Lorenzo. Napa pout naman ako dahil sa panunukso niya. Ayaw ko talaga na tinutukso ako lalo na tungkol sa amin ni Lorenzo. Hindi ako sanay."Hahahaha hindi ko aakalain na magkaka-boyfried ka. Sa bagay ay malakas ata ang tama ng lalaki na iyon sa iyo," sabi ni commander Leo habang tumatawa. Napailing na lang ako. Kung makatawa siya ay parang hindi nasaktan sa suntok ni Lorenzo."So ano ang gagawin natin?" tanong ko sa kanya. Tinawagan niya kasi ako kagabi nang hating gabi."Magpapatulong ako sa iyo na maghanap ng ireregalo ko sa kaarawan ni Joyce," sabi niya. Napangiwi naman ako. Bakit magpapatulong pa siya sa akin? Kahit ano ang ibigay niya kay Joyce ay tatanggapin niya ito."Commander, you don't need my help. Kahit ano ang ibigay mo kay Joyce basta galing sayo at opinyon mo ay magugustuhan iyan ni Joyce," sabi ko. Napangiti naman siya dahil sa sinabi ko."Hahahaha oo nga noh," sabi ni

Nagising ako dahil sa tumapik sa pisngi ko. Pagdilat ng mga mata ko ay bumungad sa aking ang mukha ni Lorenzo na nakangiti na nakatingin sa akin. Biglang lumaki ang mata ko dahil nakatulog ako. Agad ako napabangon at agad na tinignan ang oras. Napahinga naman ako. Mabuti na lang at alas syete pa nang gabi. Akala ko nakatulog na ako nang tuluyan."Are you okay?" tanong sa akin ni Lorenzo. Tumango naman ako. Bigla niya ako niyakap mula sa likod at ipinatong niya ang baba niya sa kaliwang balikat ko."Hey, let me go," sabi ko sa kanya. Umiling naman siya."Don't call me 'hey'. I won't let you go until you call me honey," sabi niya at ibinaon niya ang mukha niya sa leeg ko. Bigla naman ako nakuryente dahil sa ginawa niya."No way! I won't call you that clingy endearment," sabi ko sa kanya at parang nandidiri. Narinig ko naman na napabuntong-hininga siya."Fine. Ako na lang ang tatawag sa iyo ng honey," sabi niya at tumingin sa akin na nakangiti. Kahit ngayon ay hindi pa rin ako makapaniwal