บททั้งหมดของ Love and Expectation: บทที่ 21 - บทที่ 30

Chapter 13ISANG MALUTONG at malakas na sampal ang sumalubong sa'kin pagka pasok ko sa bahay.Natigilan at hindi ako makagalaw sa sobrang lakas. I felt like my world turns upside down."You're a disgrace to our family!"Napayuko ako. I bit my lower lip to refrain myself from crying pero masyadong masakit ang salitang binitiwan ni Papa para hindi ako maluha.Pakiramdam ko nga hindi ko naramdaman ang sakit nang sampal niya.Hindi ko alam na ganito pala kasakit na marinig mismo galing sa pamilya mo na isa kang kahihiyan. Walang-wala ang sakit na naranasan at naramdaman ko sa t'wing binubully ako kumpara rito.Kasi 'yong sa school makakaya ko pang tiisin at baliwalain kahit ilang ulit pa nila akong saktan nang pisikal. Pero ang sinabi ni Papa sa akin ngayon? Ito ang hindi ko kayang tiisin dahil tagos sa puso ko talaga."Alfred... t-tama na...""Shut the hell up, Zera! Palagi mo na lang kinukunsinti ang anak mo kaya lumalakin

Chapter 14ISANG malakas na halakhak ang nagpabalik sa katinuan ko. Nang mapagtanto ang nangyari at kung bakit ako saglit nawala sa'king sarili ay sinamaan ko ng tingin si Brent."You moron!" singhal ko sa kaniya and I swear if looks could kill marahil kanina pa siya pinaglalamayan.Natatawang itinaas ni Brent ang kaniyang dalawang kamay animo'y sumusuko."Chill, I was just kidding, you know," aniya hindi pa rin tumitigil sa pagtawa. "Seriously? Pumunta ka lang ba rito para asarin ako? Ang feeling close mo naman!"Sa inis ay hindi ko na napigilan ang irapan siya at ibinalik ang atensiyon sa binabasang libro. Pero mas lalo lang akong nainis nang humalakhak na naman siya.What's with this guy?"You're funny, Trixie. You know I am not feeling close dahil matagal na tayong close," Natigilan ako sa pagbabasa dahil sa kaniyang sinabi. Mabilis akong umangat nang tingin at natagpuan ko ang nakakalokang ngisi sa kaniy

Chapter 15AKALA ko mas masakit na 'yong mga naranasan ko these past few days. Akala ko ang tamang kahulugan ng sakit ay iyong mga kamalasan na naranasan ko. Pero roon ako nagkakamali.Dahil ang ginawa ni Kairo ay hindi lang isang kahihiyan sa'kin kundi naging rason din upang mas madurog ang puso ko. Pagkatapos niyang sabihin ang salitang 'yon kanina sa harap ng maraming tao ay hindi ko na namalayan na kinaladkad na pala ako ni Irish paalis nang cafeteria. Siguro kung hindi ko lang kasama si Irish baka mas lalo pa akong napahiya roon.I couldn't believe Kairo made fun of me. Nainsulto ako sa paraan nang pagkakasabi niya ng salitang iyon. Alam ko naman na pangit ako eh. Bata pa lang ako alam ko na 'yon. Kaya nga ayaw sa akin ng mga tao dahil sa itsura ko 'di ba? Kaya nga mas sinasaktan ako ng karamihan dahil sa pisikal kong ka anyuan. Pero kailangan ba talagang ipamukha sa akin kung gaano ako ka pangit at walang kwenta? Kail

Chapter 16Napalunok ako ng sunod-sunod nang makita ang seryosong mga mata ni Kairo na nakatitig sa akin. Nakapamulsa at nakatayo siya hindi kalayuan sa hagdan ng stage. Nakatanaw siya rito habang walang emosyon ang mukha. Tumatagos sa buong pagkatao ko ang intensidad ng kaniyang titig. Pakiramdam ko kinikilala niya 'ko sa ginagawa niya.Hindi ko alam kung anong gagawin ko kasi parang nanigas ako rito sa kinauupuan ko at hindi makagalaw. Nang hindi ko na makayanan ang intensidad na binibigay niya ay napaiwas ako ng tingin sa kaniya at tumingin sa paligid. Ganoon na lang ang pagsinghap ko nang makita kung gaano na karami ang narito ngayon. Halos lahat ng bleachers sa gym ay may mga nakaupo na. I blinked my eyes twice. Bakit ganito na karami ang nanonood ngayon? Kami lang naman ang nandito kanina ah?Napaawang ang labi ko habang pinagmamasdan ang mga tao sa loob ng gym. Halos silang lahat ay nakatanaw sa akin at

Chapter 17NAPANGANGA AKO sa sinabi ni Kairo. Shocked is what I am feeling right now. Gulat na gulat ako sa narinig at hindi ko alam kung ilang ulit ko nang ikinurap-kurap ang mga mata ko habang nakaawang pa rin ang mga labing nakatitig sa kaniya. Mas dumoble ang bilis nang tibok ng puso ko at pakiramdam ko biglang na blangko ang utak ko.H-he likes me? He freaking likes me?"I like you, Trixie... so much," ulit pa niya.Tila roon lang ako natauhan at gamit ang buong lakas ko ay itinulak ko siya palayo sa'kin. Habol hininga akong nakawala sa kaniya habang siya ay parang hindi makapaniwala sa ginawa ko. Kinakabahan ako at nanginginig ang katawan ko. "Fuck!" He cursed. Kumurap-kurap siya at tinignan ako nang nakakunot ang noo. "Bakit mo 'ko tinulak?" Napahugot ako ng malalim na hangin at napaiwas nang tingin sa kaniya. Shit. This is ridiculous. Isa itong malaking kalokohan!"Look... I k