All Chapters of He's Gay: Chapter 31 - Chapter 37

THIRD PERSON's POV.KASALUKUYANG bumibiyahe pabalik sa syudad sila Ruffa kasama ang mga kapatid ni Lucas. Tahimik ang lahat maliban sa dalawa na sina Kaley at Lucia na laging nag-a-away. "Tigil-tigilan mo akong bakla ka! Wala ako sa mood." Naiinis na saway ni Lucia kay Kaley. Si Kaley ang nagmamaneho gaya ng dati at si Lucia naman ang nasa passenger seat. Si Rave walang ganap, busy sa headphone niya gaya ni Nicole na katabi ni Luca."Oh talaga?" Asar ni Kaley sa babae. "Ang lakas mo ngang magsuot ng two piece eh, flat naman iyong dibdib mo.""You pervert!" Nanggigigil na singhal ni Lucia at binigyan ito nang masamang tingin. Hindi naman kasi makaganti ang babae dahil ito angnagmamaneho gaya ng unang pumunta sila sa Baguio.Iniwas niya na lang ang sarili niya kahit na nangangati na siyang suntukin ang katabi dahil sa pang-aasar nito. Mahirap na at baka ma-aksidente pa sila. "Fl-" Nahinto si Kaley sa pagsasalita nang tumunog ang cellphone ng dalaga. Kinuha naman ni Lucia ang cellphon

RHEA'sDAHIL nga sa sinabi ni Mama no'ng isang linggo napagdesisyunan ko na magpa-check up ngayon. Kung bakit ngayon lang? Ewan ko. Kinakabahan din kasi ako sa magiging resulta at medyo naging busy sa work. Si Lucas, ayon kay Mama ay palagi raw dumadalaw sa bahay. May dala-dalang mga flowers and gifts na si Mama lagi ang tumatanggap. At nang dahil sa kanya, nagmistulang garden na ang bahay namin. Hindi naman makatanggi si Mama kasi sayang naman daw. If I know, nasuhulan na 'yan. Obviously, hindi pa rin kami nagkakaayos. Sa tuwing pumupunta kasi siya, timing na wala talaga ako sa bahay kaya ang lagi niyang nakikita si Mama. It's a good thing though, wala pa rin kasi akong lakas ng loob para kausapin siya. Anyways, kasalukuyan akong nandito ngayon sa opisina ni Doctor Rachelle, ang aking OB-gynecologist. Tapos niya na akong chineck kaya ang hinihintay ko na lang ay iyong resulta ng PT na pinagamit niya sa akin kanina. Medyo kinakabahan pa nga ako pero ganito talaga siguro kapag fir

RHEA'sNANDITO kami ngayon sa Condo ni Lucas. Hinahakot niya kasi iyong mga ibang gamit niya. Mga alas-dyis na rin mahigit dahil late rin kami nagising. "Hoy, Bilisan mo ngang mag-ayos diyan daig mo pa ko sa pagiging mahinhin mo eh." Reklamo ko. Paano ba naman magtiklop lang ng damit inaabot pa tatlong minuto bago matapos. In the end, nalulukot pa rinkapag ilalagay niya na sa maleta.At ang walang hiya, imbis na bilisan ang kilos, nginisian lang ako ng pang-asar."Edi mas maganda! Wala rin naman akong gagawin kaya standby muna tayo." Boses batang sabi niya.Umarko naman ang isang kilay ko."Ikaw Lucas! Tigil-tigilan mo ako ah! Namumuro kana kahapon ka pa sa mga kapilyuhan mo. Pasakan ko ng bulak yung bibig mo makikita mo." Inis kong saway sa kanya habang pinapakita ang malaking bulak na hawak ko. Hindi man lang siya natakot at pinagpatuloy lang ang pagtitiklop.Nanatili kaming tahimik hanggang sa putulin ito ng tumutunog na cellphone ni Lucas. Saglit na tiningnan niya ako bago tumayo

Makalipas ang tatlong buwan,Pumasok ang banayad na liwanag ng hapon sa manipis na kurtina ng bahay ng mga Villarreal, nagbibigay ng malambot na kulay ginto at rosas sa buong sala. Dahan-dahang lumilipad sa hangin ang mga alikabok, para bang sumasabay sa payapang takbo ng buhay na meron sila ngayon. Ang dating tahimik at maluwang na bahay ay napalitan ng mga tunog na puno ng buhay, ang mahihinang iyak ng sanggol, ang mga yapak ng pagod ngunit masayang mga paa, at ang sintunadong awit ng isang amang ngayon pa lang natutong mag-alaga ng anak.Nakaupo si Lucas sa sofa, gusot ang polo, walang medyas sa isang paa, at may lampin na nakasabit sa balikat. Nakakalat lang kung saan ang kurbata niya, at magulo ang buhok na halatang hindi na inayos. Pero kahit ganoon, may ngiti sa labi niya. Sa kanyang mga bisig, si baby Louis ay unti-unting nilalabanan ang antok. Nang marinig ng bata ang mababa at paos na awit ng ama, dahan-dahan itong kumalma hanggang sa tuluyang makatulog. Mali-mali man ang ton