All Chapters of He's Gay: Chapter 1 - Chapter 10

YEAR 2014ST. JOSEPH HOSPITAL (9:30 PM)“Dok, kamusta po ang mama ko? Wala pa rin po bang pagbabago?” mahinahong tanong ni Rhea, may halong pagod at pag-asa ang boses habang nakaupo siya sa loob ng opisina ni Doktor Mike. Siya ang doktor na parang tatay na sa kanya, mula nang maaksidente ang kanyang pamilya.Tahimik siyang naghintay, kumakapit sa munting pag-asang baka sakaling ngayon, may magandang balita na. Dalawang taon na mula nang tuluyang ma-coma ang kanyang ina. Sa kabila ng pagod at paulit-ulit na pagkabigo, labis pa rin ang pasasalamat ni Rhea kay Doktor Mike. Siya lang ang doktor na hindi sumuko, hindi lang bilang manggagamot, kundi bilang taong tunay na may malasakit.“Ganun pa rin, anak,” mahinang sagot ng doktor, bakas sa boses ang awa. “Wala pa rin siyang reaksyon. Patuloy pa rin ang gamot niya, Rhea.”Napayuko si Rhea sa narinig. Paulit-ulit niyang tinatanggap ang parehong sagot sa tuwing bumibisita siya: walang pagbabago, walang pag-asa. Nakakapagod na. Minsan ay naiis

Ramdam ni Rhea ang ginaw na unti-unting sumisingaw sa kanyang balat. Nanginginig ang kanyang mga kamay sa sobrang lamig, ngunit pinilit pa rin niyang itaas ang braso upang abutin ang switch ng electric fan at patayin ito. Kahit anong kapâ at hagilap ang gawin niya, wala siyang makapa. Naiinis at nanghihina, pinilit niyang imulat ang mabigat niyang mga talukap kahit labis pa siyang antok. Doon niya lamang napagtanto na hindi siya nasa sariling apartment.Bakas ang pagkagulat sa kanyang mukha nang mabilis siyang napabangon mula sa pagkakahiga at pilit inalala ang mga nangyari kinagabihan. Sunod-sunod na bumalik sa kanyang isip ang sandaling muntik na niyang kitilin ang sariling buhay. Ngunit sa halip na tuluyang mangyari iyon, nawalan lang siya ng malay. Marahil ay hindi pa talaga iyon ang oras niya. Nalunod siya sa matinding kalungkutan matapos ang sunod-sunod na masasamang balitang dumating sa kanyang buhay.“Nasaan ba ako?” Mahina niyang bulong sa sarili habang nililibot ng tingin ang

"Hoy, Bakla! Anong ginagawa mo rito?!" gulat na sigaw ni Rhea habang nanlaki ang mga mata at nakatitig sa lalak-esteng baklang nasa harap niya. Unang-una, hindi niya inakalang makikita niya pa ulit si Lucas lalo na ilang oras palang ang nakakalipas matapos siyang umalis nang walang paalam mula sa Mansion nito. Pangalawa, hindi rin niya inasahang hahanapin pa siya nito dahil wala namang dahilan para gawin iyon.Tahimik lang na nakatingin si Lucas, seryoso at hindi mabasa ang ekspresyon. Kinabahan si Rhea at napalunok habang nararamdaman ang bigat ng titig nito, para bang isa siyang kriminal na may malaking kasalanan. Sa pagkakaalam niya, ang tanging “kasalanan” lang niya ay umalis nang hindi nagpapaalam."Hoy! Tigilan mo nga ang titig na ganyan!" naiilang na sabi ni Rhea, sinusubukang basagin ang katahimikan. Ngunit nang hindi pa rin ito gumalaw, napabuntong-hininga siya at ipinagpatuloy na lang ang ginagawa. Bigla niyang narinig ang mabagal at maingat na yabag nito papalapit kaya kusa

Alas singko na ng hapon, at unti-unti nang humuhupa ang liwanag ng araw sa loob ng silid. Sa tabi ng bintana ay nakaupo si Lucas sa isang upuang may gulong, nakasandal nang komportable habang abala sa panonood sa cellphone. Ang liwanag mula sa screen ay sumasalamin sa kanyang mukha, at sa tono ng mga salitang naririnig, alam ni Rhea na isang Korean drama ang pinapanood nito. Hindi niya alam ang pamagat at hindi rin naman interesado. Wala siyang hilig sa mga ganoong palabas.“Hoy, Baks!” tawag ni Rhea, may halong inis sa boses.Sandali lang siyang nilingon ni Lucas, saka muling ibinalik ang atensyon sa cellphone.“Hindi ka pa uuwi? Pa-gabi na. Baka hinahanap ka na ng mga magulang mo,” sabi ni Rhea, sabay tiklop ng mga kamay sa dibdib.Hindi man lang siya tinapunan ng tingin ni Lucas. “Ano tingin mo sa akin, teenager na may curfew? May sarili akong condo at hawak ko ang oras ko. Tsaka mamaya pa ako aalis. Kita mo namang nanonood ako, di ba?”Napairap si Rhea, halatang naiinis. Hindi yat

Nag-aalinlangan, sinagot ni Lucas ang tawag habang abala ang kanyang ama at lolo sa malalim na usapan tungkol sa negosyo. Sa kusina, nagkukwentuhan ang kanyang ina at lola tungkol sa pagluluto, habang ang tatlong kapatid niya ay abala sa kani-kanilang mundo, lalo na si Lucia, na para bang palaging wala sa kasalukuyan.“Oh, babe, bakit ka napatawag?” bungad ni Lucas kay Rhea, may halong pabirong tono.Nagulat man si Rhea sa pagtawag sa kanya ng “babe,” hindi niya ito pinansin. Mas matindi ang kirot sa kanyang ibabang tiyan dahil sa dysmenorrhea.“L-Lucas…” napapanginig ang tinig ni Rhea sa telepono, may kasamang pag-iyak at singhot.“Babe, miss mo na ba ako? Sandali lang—bakit ganito ang tunog mo? May nangyari ba sa Mama mo ulit?” biglang nagbago ang tono ni Lucas, bahagyang pinataas ang boses para makuha ang atensyon ng kanyang lolo. Nilagyan niya ng kaunting drama upang maipakita ang kanyang pagkaabala.“M… masakit…” Naiiyak na saad ni Rhea, mas malakas pa ang boses kaysa dati, malina