บททั้งหมดของ Ang kanyang maid (TAGLISH): บทที่ 51 - บทที่ 60

"Sweetie usapang matanda lang yon hindi mo pa muna pwedeng malaman, okay?" [Okay po mommy. By the way, sabi ni Tita Mindy sakin kanina po aalis daw sya...pano kaya ako mommy?] Medyo nagulat ako sa sinabi nito.  "Ano? Anong aalis? Sweetie pakibigay nga ulit kay Tita Mindy mo yong cellphone." Saad ko.  [H-Hello Elyse?] Halata sa boses nito na kinakabahan siya.  "Anong pinagsasabi ng anak ko? Aalis ka daw sabi nya? Aalis ka ba kase galit ka sakin? Dahil lang kanina magkakaganyan ka na Mindy?!!"  [Hindi naman yon ang dahilan, si lola kase kailangan nya ako sa probinsya. Ang sabi ni ate may sakit daw si lola, sya na daw ang bahala sa bayad ang pagbabantay lang ni lola ang kailangan kong gawin. Sayang naman daw kase kung kukuha pa sya ng caregiver.] Paliwanag nito.  Yong tinatawag nyang ate, hindi nya t

Kainis naman! "Kapag pumayag promise ko sayo na...na ano..." "Na?" Bagot ako nitong tinignan. "Na igagalang na kita, hindi kita sisigawan, aayusin ko na yong pakikiungo ko sayo, hindi na kita mumurahin, magpapakabait na ako, hindi ako iinom..."  Parang andami na yatang promise yon, saka magagawa ko ba talaga yon? Minsan kase di ko mapigilan yong sarili ko. "Really?" Sarkastiko itong ngumisi sakin.Bigla ko tuloy naalala yong araw na ininom ko yong isang bote ng alak. _(Flashback)Deretso kung ininom iyon hanggang sa naubos. Pag tingin ko kay Sir Xander ay parang nanlalabo ang paningin ko kaya umiling-iling ako at luminaw na ang paningin ko. "What the heck! You drink all of that sh*t?!" Kita kung gulat na gulat ito. "H-Huh? Oo, bakit?" Kinurap-kurap ko

"Magbibihis muna ako saglit Sir Xander, wait lang!" Patakbo akong nagtungo sa kwarto ko at muntik pa nga akong madapa mabuti nalang kase muntikan lang naman.Agad akong nagbihis at dinala itong cellphone ko pagbalik ko ay ganon parin ang suot nya, halatang wala syang balak na magbihis. Okay lang naman yang suot nya, gwapo pa rin but medyo weird.Umalis na kami at tahimik lang syang nag d-drive. Magsasalita sana ako pero biglang nag ring itong cellphone ko, nilingon ko muna si Sir Xander bago ko sinagot yong tawag ni Mrs. Ferrer."Hello po, Mrs. Ferrer?"[Ija ayos ka na ba ngayon?] Bakas sa boses nito ang pag-aalala. Anong nangyayari? Ba't ganyan si Mrs. Ferrer?"Po? Okay lang naman po ako." Sagot ko. Bakit may masakit ba sakin na hindi ko alam?[Good, akala ko ay han

Tinignan ko ng masama si Sir Xander bago ko sinagot itong tanong ng anak ko. "Yong ano lang yon sweetie...yong bintana! Oo tama yong bintana ang malaki sweetie." Napatampal nalang ako sa noo ko kase sobrang tanga naman yong sinabi ko, anong bintana? Ba't kung saan-saan nalang napadpad itong isip ko?   Napatingin ko ako kay Sir Xander dahil narinig ko itong mahinang tumawa. Dahil sa inis ay siniko ko sya at bigla itong nabilaukan. Dali-dali naman akong kumuha ng isang basong tubig at pina-inom iyon sakanya. "What the--" di ko na sya hinayaang tapusin ang sasabihin dahil kaagad kung tinakpan yong bibig nya dahil mag mumura sya eh, nandito yong anak ko sa harapan namin? Ano nalang kung marinig sya ni Elizabeth na mag sabi ng f**k?! Baka gayahin sya nito o baka kung ano pa matutonan nito.  Tinignan nya ako ng masama at gumanti den ako sa mga titig nito. Kala mo

"Pfft, just kidding!" Sabi nito sabay hinampas ako sa braso. Ako naman ay medyo natulala at taka syang tinignan. Kumunot yong noo ko ng ma-realize kong nag bibiro lang ito.What the...sinasabi ko na nga ba! Bwesit na lalaking ito pinakaba nya pa talaga ako ah!!"By the way, who's Mindy again?" Tanong nya."Ah, pinsan ko sya. Why?" Takang tanong ko. Baka gusto nya si Mindy? Pero hindi pa naman nito nakikita si Mindy sa personal ah."Nothing, just curious. Anyway, kayong dalawa nag aaway ba kayo?" Palatanong na naman sya ngayon, may interview ulit ako ngayon at sana matanggap ako ano."Oo naman syempre pero hindi naman palagi, minsan lang talaga si maiwasan yong magkatampohan kami at di magkaintindihan, naaayos den naman agad namin.""Kagaya nong..."