Alle Kapitel von Love Me Simply: Kapitel 11 – Kapitel 20

Christmas day...Ipinagdiriwang ng lahat ang kapaskuhan. Maraming bata ang masayang nagbabahay-bahay upang manghingi ng pamasko. May mga kabahayan rin na nag-vivideoke. Sa bahay naman nila ay may iilang mga inaanak, maging ang mga pamangkin sa pinsan ang naroon. Si Nanay Lourdes ay abala sa pakikipag-usap kay Troy sa cellphone. Si Roxanne naman ay nakikipagkwentuhan sa mga pinsang kasing-edad nito. Matapos niyang ipamigay sa mga inaanak ang mga inihandang regalo ay agad namang nagpasalamat ang mga ito sa kanya."Maraming salamat po ninang!" Ang sabi

Sa isang bench sa ilalim ng mayabong na punong mangga niya naisipang umupo. "Ang hirap naman nito," Nahilot niya nang bahagya ang sentido sabay tiklop sa notebook. Kanina pa niya sinusubukang i-solve ang assignment nila sa physics. Parang ang dali lang naman nito kapag idini-discuss ng professor nila, pero bakit ngayon parang nagrambolonan na yata ang isip niya. Hinihintay niya si Odette dahil magaling ito pagdating sa numbers, kaya lang ay wala pa rin ito. "Focus Estella, ilang minuto na lang ipapasa mo na 'to. Nakalimutan niya kasi itong sagutan kagabi. Sinubukan niya ulit ngunit ewan at parang walang pumapasok sa isip niya kaya sumuko na siya. Mabuti sana kung grammar ito, baka natapos niya kaagad. Ititiklop na sana niya ito nang may nagsalita sa likuran niya."Just follow the formula and you'll get the correct answer," anito.Lumingon siya para tingnan kung sino ang nagsalita. "Sino ba 'to?" tanong niya sa isip."Here, let me h

George's POV:Pasado alas onse na nang makauwi ako galing sa bar na pagmamay-ari ng pinsan kong si Arthur. Sa tuwing pagod galing opisina ay doon ako dumudiritso. Pinagbuksan naman agad ako ng gate ng mga gwardiya. Nakapagtatakang bukas pa ang ilaw sa may sala ng mansiyon. Hindi ko natatandaang may pagkakataon na nakalimutan itong isara ng mga kasambahay. "Then, baka ito ang una," sagot ng isang bahagi ng isip ko.Binuksan ko ang front door gamit ang duplicate key. Mayroon akong susi nito upang hindi makaistorbo kapag late na akong umuuwi. Kahit may mga gwardiya ay nakaugalian na ng mga magulang ko, lalo na noong nabubuhay pa ang mommy na i-lock lahat ng mga pinto at bintana ng mansiyon. Pinihit ko ang seradora at dahan-dahang binuksan ang pinto. Nagtaka ako nang may maaninag na tao sa single sofa. Agad ko itong nilapitan upang tingnan kung sino."Elizabeth?" Nagsalubong ang mga kilay ko nang makilala ito. Tinapik ko nang bahagya ang balikat nito hangga

George's POV:Kahit nakapikit pa ay kinapa na niya ang higaan. Nagtaka siya nang walang maapuhap ang kanyang mga kamay. Iminulat niya ang kanyang mga mata at napakunot- noo nang hindi makita sa tabi si Estella. Agad siyang bumangon at napangiti nang makita ang bahid ng dugo na nasa kobre-kama. Bumalik sa kanyang balintataw ang nangyari nang nakaraang gabi."My Estella," bulong niya sa sarili.Kinuha niya ang unan na ginamit ng dalaga. Naroon pa ang mabango nitong amoy. Dinala niya ito sa kanyang mga bisig at inilapat sa kanyang dibdib at hinagkan. Mabilis siyang naligo at nagbihis. Naiiling siya sa sarili. Para na ulit siyang teenager na nagsisimula pa lang magbinata. Pagkatapos tiyaking maayos na ang sarili ay agad na siyang bumaba. Nakasalubong niya sa hagdan ang paakyat na kasambahay."Good morning Señorito George!" masiglang bati nito."Good morning Adelfa!" Ganting bati niya rito."Papunta na sana ako sa inyo para sabihi

Simula noong nagkaayos sila ni George ay lagi na itong tumatawag o nag-vivideo call. Ikalawang linggo na ngayon simula nang magka-ayos sila. Sinikap din niyang huwag nang mapalapit pa kay Simon sa kabila ng pagpupursigi nito."It's too early to give up, Estella. Mawawala lang ako saglit but I would surely come back," anito. "...then I will continue courting you." Malungkot na sabi nito."Please Simon, huwag mo nang pahirapan ang sarili mo." Sumamo niya rito.