บททั้งหมดของ EMBRACING THE MOON: บทที่ 21 - บทที่ 30

KABANATA-DALAWAMPU

BANG Hope and Faith Ang panalangin, paniniwala at pag-asa ang una’t huli na makakapitan mo sa mga ganitong klaseng trahedya ng buhay mo. Hindi ko alam kung kaylan matatapos, hindi ko alam kung ano ang patutunguhan pero sana sa dulo ng lahat ng ito ay maganda ang katapusan. Dumaan ako sa maraming pagsubok. Sa lahat ng pinagdaan, baon ko ang pananampalataya na matatapos din ang lahat at ang kasamahan ay magwawakas. Makakawala ako sa grupong sinalihan ko at makakasama ko ang kapatid ko sa bagong umaga na malayo sa lahat. Magbabagong buhay. Aalis sa lugar na nagpapaalala ng pait at sugat ng nakaraan at sakit mula sa kasalukuyan. Galit ang kapatid ko sa akin. Ang ideyang titingnan niya ako sa mata na puno ng galit at suklam ay nakakapag pahina sa aking katawan. Ngayon pa lang ay nararamdaman ko na ang sakit at hiwa ng mga masasakit niyang salita. Hindi ko naman gustong iwan siya. Na corner lang ako

อ่านเพิ่มเติม

KABANATA DALAWAMPU'T ISA

PAGHATID She’s in Coma. “Natanggal na namin ang bala but she’s in coma. Masyadong bugbog ang katawan niya to the point na halos bumigay na ito sabayan pa ng pagkakabaril sa kaniya.” “We don’t know kung kaylan siya magigising at kung gusto pa niya bang gumising.” “The best thing that we can do is to pray and wait.” I hardly breathe. I close my eyes and bite my lower lip. I wanted to cry and shout all the pain i felt. “Sige. Maiiwan na kita.” The doctor tap my shoulder and left. Akala ko wala nang sasakit nang malaman ko kung anong nagyare sa kaniya sa nakalipas na taon.... mayroon pa pala. Ang makita siyang halos patay na kanina ay sobrang nakakatakot at nakakanginig. Akala ko mawawala na siya sa akin, akala ko hindi ko na siya makikita pa. If i lose her, i

อ่านเพิ่มเติม

KABANATA DALAWAMPU'T DALAWA

FIRST DATE “Andito ka na naman?” tanong ko kay adrian. Simula siguro nang magsimula akong pumasok dalawang araw na ang nakakaraan ay palagi ko ng nakikitang palaboy-laboy si adrian dito sa shop. “Bibili ako.” Mabilis niyang sagot. “Nako! Tsk tsk. Napapansin ko at parati ka nang andito, ah?” tanong ni jaja. He tried to hide his smile but failed to do it. Nilagay niya ang kaniyang kamay sa batok at tila nahihiya. “Bibili lang.” Sagot ni adrian. “Anong sa’yo?” “Apat na mango shake tapos dalawang box ng double cheese pizza.” “Baka mag tae na kayo kaka pizza.” Sabi ni ate Michelle. “Okay lang. Ayaw niyo iyon? Dagdag din sa benta niyo yan.” Mayabang na sagot ni adrian.

อ่านเพิ่มเติม

KABANATA DALAWAMPU'T TATLO

HIS VOICE “Mama...” May mga basag na gamit sa lapag at si mama ay nasa gilid habang patuloy na umiiyak. Nilapitan ko siya at inalo. “Anong nangyare? Nasan sila papa, mama?” “Ang walanghiya mong ama ay umutang ng malaki! Dumating dito si Kapitan, naninigil. Pinapa baranggay ang tatay mo ni Dandan dahil natalo pala ito sa sugal matapos umutang ng sampong libo sa kaniya! Sabi babayaran daw siya ngayon ngunit ang magaling mong ama ay nawawala at hindi na mahagilap.” “Anong nangyare dito sa bahay, mama?” “Pasensya na. Sa sobrang galit ko ay pinagbabasag ko ang mga gamit na makikita ko. Hindi ko na alam ang gagawin ko sa ama mo, kane! Puro perwisyo! Inuuna ang bisyo. Akala mo walang pamilya at nagbubuhay binata ang walanghiya.” “Saan tayo kukuha ng ganung kalaking pera, anak?!&rd

อ่านเพิ่มเติม

KABANATA DALAWAMPU'T APAT

APPROVED “Hi, Babe. Dinalhan kita ng lunch.” Naglilinis ako sa shop ng makita ko si Adrian na pumasok. “Hindi ka na sana nag abala.” Sagot ko sa kaniya. Kinuha ko ang lunch box at tiningnan ko kung ano ang laman. Wow. Pork adobo. ‘di pa ako na kontento at tinapat ko pa sa ilong ko para maamoy ko nang husto. Bango. “Ang bango, ah.” “Syempre. Ako nagluto, eh.” Tiningnan ko siya ng matagal. Talaga? Parang wala sa itsura, ah. “Grabe ka naman, Babe! I’m hurt you know!” humawak pa siya sa dibdib niya at madramang umaktong nasasaktan. “Ako nag luto niyan. Specialty ko kaya yan.” “Wala akong sinabi.” I shrugged my shoulder. “Wala daw sinabi pero parang hinuhusgahan mo ako base sa tingin mo, eh. Tsk tsk. Masama yan.” “Ewan ko sa’yo.” “Sabay na tayo mag lunch.” Tinin

อ่านเพิ่มเติม

KABANATA DALAWAMPU'T LIMA

KISS“Thank you, Ma’am Nadia.” Hindi ako pumasok. Papasok na sana ako kanina nang hinarang ako ni mama para magpa alam muna kay ma’am Nadia na huwag munang pumasok dahil walang magbabantay kay kiana. Umalis kasi siya. Pinuntahan niya si papa at wala sila tita para bantayan ang kapatid ko. Buti na lang at pumayag ang ginang na hindi muna ako pumasok. Nag text na rin ako kay adrian kanina na huwag muna akong sunduin dahil hindi rin naman ako papasok. “Gutom kana ba?” tanong ko sa kapatid ko. She is too focused to the television na hindi niya napansin ang pagtawag ko. Kailangan ko pang tapikin si kiana para makuha ang sagot.“Opo.” Mahinang sagot ng bata. “Anong pagkain, gusto mo?” Dahil nga wala si mama ay wala rin kaming ulam ngayong tanghali. “Pakbet, Ate.” Pakbet. Madali lang naman sigurong lutuin. “Sige. Dito ka lang.” She nodded h

อ่านเพิ่มเติม

KABANATA DALAWAMPU'T ANIM

SAGOT“Ate...” Nanlaki ang mata ko nang makita ko si Kiana na nakatingin sa pwesto namin ni adrian. Nagtataka ang kaniyang mukha at nakakunot ang kaniyang nuo. Umalis ako sa ibabaw ni adrian na parang walang nangyare. Inayos ko ang aking sarili. Ganun din naman ang ginawa ni adrian. Hindi ko nakikita na kinakabahan siya. Normal pa rin ang kaniyang pagkilos ngunit ramdam ko pa rin ang paghingal mula sa halikan naming dalawa. “Anong ginagawa niyo?” Tanong ni kiana. “Ahh, w-ala! I-naasar n-iya kasi ako k-anina kaya p-inagpapalo ko siya. Tumatawa kaya natumba kami.” Halos nagka utal-utal pa ako habang nagpapaliwanag kay Kiana. Siniko ko si Adrian para mag back up sa akin. “Hindi ba, Ad?” “Ah, yeah. Oo, ganun nga.” Halos wala sa sariling sagot nito. “Ah, okay.” Pumunta na ang bata sa kusina at bumalik dala ang isang baso ng tubig. Umakya

อ่านเพิ่มเติม

KABANATA DALAWAMPU'T PITO

OFFICIALSa gitna ng halikan naming dalawa ay binitawan ko na ang sinisigaw ng damdamin ko. “Mahal kita.” Agad siyang napatigil kaya kinuha ko ang pagkakataon na dugtungan pa ang aking salita. “Sinasagot na kita.” Alam kong mabilis ang ligawan, wala pang ilang buwan ngunit hindi ko na kayang makapaghintay. Lagi siyang nagseselos at nangangamba na ano mang oras ay pwede akong maaagaw ng iba. Wala namang dapat na ipangamba. Hindi ko naman siya sasayangin para sa iba.Pagtanggap at pagpayag na lang naman ni mama ang hinihintay ko para sagutin ko na si Adrian. Nakuha na namin iyon, kaya ngayon, ay ako naman ang tatanggap nang buong-buo sa pagmamahal ni Adrian. He froze for about sec. Awang ang labi at namimilog ang mata. Inulit ko pa ang sinabi ko at ilan pang saglit ay napatayo siya at napahawak ang dalawa niyang kamay sa kaniyang bibig. “Wow. T*ngina!” malutong niyang mura. H

อ่านเพิ่มเติม

KABANATA DALAWAMPU'T WALO

Happy Birthday“Kane. Tapos na ba maluto ang pepperoni pizza?”“Oo!” “Jaja! limang milk shake. Pa deliver sa isang kanto. Kay Misis Montemayor.” “Ate Michelle, Ikaw daw ang binilhan nito. Kulang daw ng 5 pesos.” Masyadong maraming orders ngayon dahil nag post si ma’am nadia na sarado ang shop bukas. Pinapa day off niya kami ng dalawang araw dahil puro overtime na kami ng magkakasunod na araw. Mabait ang ginang at binigyan kami ng dalawang araw upang magpahinga. ‘yon nga lang ay dinagsa kami ng customer kaya masyadong busy ang shop namin. “Anong kulang. Ganito yan...” Habang pinapaliwanag ni Ate Michelle sa isang customer kung bakit gano’n ang sukli ay pumunta na ako sa labas para ihatid ang orders. “Eto na po, Sir.” Sabi ko sa grab rider. “Kompleto na ba ‘to, Ma’am?” “Yes po. Tatlong pepperoni pizza, Isang Mango shake and chick

อ่านเพิ่มเติม

KABANATA DALAWAMPU'T SIYAM

MoonI lost my virginity to him. Wala akong panghihinayang na maramdaman dahil sa kaniya ko ito ibinigay, the only regret na nararamdaman ko ay nasuway ko ang utos ni mama sa amin. She will surely mad if she found out about this. “Hey.” Adrian is staring at me with his question on his eyes. “Is something bothering you?” “None.” I lied. “Baby. Is this all about what we did earlier?” namula naman ako sa kaniyang tanong. Niyakap ako nito at mas siniksik sa kaniyang mainit na katawan. Dahil sa nangyare ay nagpahinga muna kami dito sa kwarto. “I’m scared.” Alam ko naman na hindi malalaman ni mama hanggat hindi namin sinasabi pero kinakain ako nang konsensya kasi nasuway namin ang bilin niya. I’m only 18 and yet nadiligan na agad ang aking pechay. Masyado kaming naging agresibo at nagpasu

อ่านเพิ่มเติม

1 2 3 4 5

สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป