Semua Bab Mikaela: Bab 21 - Bab 30

Chapter 22: Something right that looks wrong Damn that President! He's so persistent! Dinadaan n'ya ako sa talino! Lahat ng bagay na lumalabas sa bibig n'ya ay makabuluhan at ang hirap ng lusutan!   Isang araw na ang nakalipas simula ng makausap ko ang Presidente at hindi na ako mapakali dito sa condo ko. Maging si Sean at Galand ay ganoon din.   If I am the old me, I'll rather choose to run away with ate and Shzane without hesitations. But this is different! I can't just run away and sleep peacefully while my co-citizens are dying.   Kunot-noo kong pinapadyak ang paa ko sa s

Chapter 24: Where are you, justice?"Welcome back, Attorney Perez!" Napaigtad ako nang iyon ang bumungad sa akin matapos pumasok sa opisina. Unti-unting sumibol sa dibdib ko ang kilig. Ang sarap sa pakiramdam. Sinalubong nila ako at isa-isang tinapik ang aking balikat, habang ang iba ay yumakap sa akin na s'ya namang ginantihan ko. "Buti naman nakabalik ka na, Attorney!" "Oo nga!" 

Chapter 26: Knotty President "IKAW, ikaw ang mas gwapo sa paningin ko." Ramdam ko ang paninigas ng katawan ni Galand sa ginawa at sinabi ko pero nanatili akong nakatanaw da direksyon na tinakbuhan ng lalaki.  Hindi ko alam pero nang makita ko ang lalaking iyon ay nakaramdam ako ng panganib. Para bang kailangan ko s'yang iwasan. Sa paraan ng pagngisi nito sa akin ay talaga namang kikilabutan ka. Parang hindi gagawa ng tama.  "Ops! Ano yan ha?" Kaagad akong naitulak ng bahagya ni Galand nan

Chapter 28: Happy Unhappy"SIR Attorney."Nag-bow ako sa harap ni Sir Attorney at bahagyang ngumiti. Sa totoo lang ay hindi ko alam kung paano ba s'ya haharapin. Aaminin ko, hanggang ngayon ay nakakaramdam pa rin ako ng pagkailang at hiya. Alam kong hindi naging maganda ang asal ko no'ng nakaraan. "Bakit n'yo po ako pinatawag?" tanong ko. Ngumiti naman ito ng bahagya saka inilahad sa akin ang upuan sa harapan n'ya kaya umupo ako roon. Napatikhim ako bago muling tumingin sakan'ya. 

Chapter 30: An ey for this feeling "DRINK this Mikaela."Mamasa-masa ang mata kong nilingon ang nakalahad na maligamgam na tubig sa harapan ko. Si ate ang nag-abot nito sa akin. Napasinok pa akong inabot ito. "Mikaela, calm down. It's alright now." pagpapakalma sa akin ni Sean.Sa kabila ng pag-aamo nila ay tila naging isa akong bato na walang naririnig. Basta ang alam ko, I am badly terrified. Napatungo ako at nakita ang kamay kong mabilis na gumagalaw. I am shaking. Hindi ko makontrol at mapigil ang panginginig. Dala ito ng takot.Napatungo ako lalo. I don't know but I am deeply hurt. The fact that I don't know or recognize myself now hurts me so bad. I felt like a stranger to myself. The Mikaela that is capable of doing unbelievable things is a stranger to me."Mikaela? Bakit nandito ka--bakit ka may baril?!"Nang lingunin ko s'ya ay bumungad sa akin ang gulat na mukha at nanlalaking mga mata nito.