บททั้งหมดของ The Redemption Game : บทที่ 1 - บทที่ 10

Felize's POV NAGULAT ako nang biglang ihagis sa akin ni Tita Barbara ang ilang papel sa mukha ko. Pinatawag ako dahil may importante daw na sasabihin pero heto, mukhang masamang balita ang mangyayari. Hindi ko alam kung bakit pero nang bumaba ang tingin ko sa mga papeles na hinagis niya mukhang nakuha ko na ang sagot bago niya pa ibuka ang bibig niya. “Ang laki na ng tuition mo at gastusin sa iyo! Masyado ka ng pabigat sa buhay.” galit niyang sabi na halos sumigaw na siya sa harap ko. Pabigat? Ako? Napapikit na lang ako saglit sa masasakit na salita mula sa bibig ni Tita Barbara. Bukod sa sanay na ako ay totoo naman din lahat ng sinabi niya. “Hindi ka na mag-aaral!” Natigilan ako sa sinabi niya. “Teka, Tita. Hindi po pwede malapit na po akong matapos. Dalawang taon-” “May pera kang pang bayad ng tuition?!” she interrupted and raised her voice at me. Napalunok ako at mabilis na umiling. Wala akong pera at umaasa lang sa kanila. “Pwede naman po ang promissory notes-” “Bobo ka ba

Nakarating kami sa isang penthouse na pagmamay-ari ni Mamang Albert. Exclusive penthouse ito na hindi na niya nagagamit dahil sa resident citizen na siya sa State at malimit na lamang bumalik rito. Moderno ang disenyo ng penthouse at talagang kay ganda.  [“Dapat hindi mo na sinama si Thalia d’yan sa Pilipinas.”] “Okay lang Mamang. Tsaka alam mong hindi rin papayag itong si Thalia na malayo sa akin.” sagot ko habang pinagmamasdan si Thalia na naglalaro ng kanyang laruan. [“Felize, kahit na. Alam mong hindi lang trabaho ang gagawin mo.”] “Alam ko Mamang pero handa na akong ipaglaban ang dalawa kong anak. Babalik ako d’yan na kasama silang dalawa.”

Napailing na lang ako sa sarili at nag-isip kung ano pang dapat kung gawin habang nandito ngayon sa kwarto. Nagbigay ako ng update kay Kobe at sinabing tatawagan ako mamaya dahil pinaliguan niya pa si Thalia.Ayokong makita si Valerio pero imposible dahil nandito at kasama ang anak ko.I stayed on my room. This room for me is big and so spacious. Ang ganda rin ng kama na bumagay sa disenyo ng kwarto. Parang nakasinauna talaga ako. Spanish era. Kung ganito na kaganda ang para sa bisita nila paano pa kaya ‘yong mga kwarto na nakalaan para sa kanya. Sobrang sosyal at ganda siguro. I can picture in my mind what might be the Senyora room.It must be so exquisite.Pero ito marahil ang dahilan ng pagiging makasarili ni Noelle at Tita Barbara. Takot silang mawalan ng pera

Felize's POV     Hindi naging maayos ang paghinga ko sa sobrang galit habang pinapakinggan ang pagbabanta niya.   Tinapik niya ang balikat ko. "Tandaan mo nasa pamamahay kita ngayon. Marami akong mata at tenga sa loob ng bahay."   Tinalikuran niya ako at umalis. Sakto namang dumaan si Valerio papasok na sana sa bahay nila pero nilingon niya ang gawi namin ni Noelle. Hindi ko alam noong una kung kanino siya nakatingin pero noong malapit na sa kanya si Noelle ay nasa akin pa rin ang tingin niya.   Tumalikod ako at humugot ng malalim na hininga.

Felize's POV     "Aalis lang ako saglit. Hindi ako pwedeng hindi dumalo sa meeting ng ngayon."   Tumango ako kahit hindi alam kung bakit sinasabi niya ang mga ito.   "Okay Sir."   Hinarap niya si Zandra at hinalikan sa noo. "Babalik kaagad si Daddy."   "I'll wait." sagot ni Zandra.   Umalis na si Valerio at sinundan namin siya ng tingin ni Zandra hanggang sa makalayo na.   "Balik na tayo sa loob." paanyaya ko kay Zandra.   Pagkapasok namin sa loob ay sumalubong sa ami