Alle Kapitel von Way back to 1500's: Kapitel 11 – Kapitel 20

Napatingin ako sa lalaking katabi ko at napasimangot, hindi ko akalain na seryoso pala talaga siya sa pagtabi sa akin sa pagtulog buong magdamag ang buong akala ko ay aalis siya pag sapit ng madaling araw ngunit nagkakamali ako. Tila seryoso talaga siya sa pagtupad ng kanyang binitawang salita sa kanyang ina, wala naman siyang ginawang masama at hindi kanais-nais kung kaya naman walang naging problema ang buong magdamag sa aming pagtulog. Napagpasyahan kong bumangon at hinawi ang kumot na nasa aking harapan, napatingin mukha ako sa mukha ni Makisig. Mahimbing siyang natutulog na tila walang paki alam sa kanyang katabing kanyang kinamumuhian.Kung ako lang si Arami marahil nag sitalonan na ako sa tuwa dahil malaya kong napag mamasdan ang kanyang mukha, akmang bababa na ako sa naturang kama ng bigla na lamang may humila sa aking kamay. Nanlaki ang aking mata at hindi makapaniwala hawak haw

Sa halip na itulak si Makisig ay hindi ko iyon ginawa, hinayaan ko lamang ang labi niya sa akin. Lumuwag ang kanyang pag kakahawak sa aking pulsohan imbis na itulak siya ay hinawakan ko ang kanyang batok sabay hinalikan siya pabalik. Hindi ito ang una kong halik, I kissed few guys before and this is nothing. Unti unting mas lumalalim ang halik na aming pinag sasaluhan, natigil lamang kami nang may narinig kaming kaluskos sa paligid. Kusa akong itinulak ni Makisig, kung kaya naman ay napa tayo ako sa aking pag kakaupo sa kanyang paa at mabilis na pinunasan ang aking labi."Nawa'y nasiyahan ka sa halik Ginoo, dahil iyon na ang huli. Sinira mo ang ating kasunduan kung kaya naman hindi ko na susunduin ang iyong mga nais, at hindi magbabago ang hindi nais kong makipag siping sa iyo." Malamig na saad ko sa kanya na may kasamang malamig na titig.

Sabay kaming lumabas ni Andula sa balay upang magkatagpo ang kanyang kaibigan na nang nagangalang anya na nag imbita sa kanya papunta sa isang kasiyahan sa kabilang isla, hindi ko alam na magkapatid pala si Andula at si Marikit. Kapa pala may pag kahawing ang dalawa, wala man lamang nabanggit sa akin si Andula."Magandang gabi sa iyo marikit." Bati ko sa kanya, ngumiti naman siya sa akin at bahangyang yumuko upang magbigay galang."Magandang gabi din sayo iyo mahal na Arami." Napa ngiti na lang ako sa kanya. Hindi parin ako sanay na tinatawag akong Arami ngunit wala naman akong magawa. Wala akong balak na kamuhian si Marikit gaya ng totoong Arami, dahil wala naman akong paki alam sa dalawa kahit pa may namamagitan sa kanila ni Makisig."Ang mabuti pa po ay sumakay na tayo sa bangka upa

"Oo nga sabi, tutulongan kita ilang beses ko bang dapat ituran sayo?" napa irap ako kay makisig, ang kulit. Nasa kagubatan parin kami at tinatahak ang daan pabalik. Talaga palang pag nasa emergency hindi mo namamalayan kung saan kana napupunta. Masasabi kong napaka layo pala ng tinakbo ko."Ano? Ituturo mo ba kung nasaan ang tiyo mo at ang harden niya O ano? Ang dami mong katanongan sa buhay," saad ko sa kanya. Naka sunod lang siya sa akin."Ituturo kona sa iyo, ngunit sasamahan kita baka kako mapahamak ka." napa irap naman ako sa sinabi niya."Hindi mo paba nababalitaan na kaya kong ipagtanggol ang aking sarili?" naka taas kilay na saad ko sa kanya, tumawa naman siya."Alam ko, at nasaksihan ko. Ngunit isa ka paring babae arami, ang hindi ka lang babae dahil asawa ka ng isang ginoo na taga pagmana ng puod ng raja." napa ismid na lang ako sa sinabi niya. Whatever."Ikaw ang bahala, ang mahalaga lang ay ituro mo sa akin kung nasaan ang hardin na iyo

              Amira's POVGabi nanaman at mamasabi ko na nakaka pagod ang araw na ito. After naming mag usap ni makisig ay hindi ko na siya nakita buong araw, hindi ko din naman siya hinanap. Feeling ko kailangan niyang mapag isa at maka pag isip isip. Wala akong ginagawa buong araw kundi ang tulongan si andula sa pag lalaba at pag lilinis ng bahay. Nag palit kasi siya ng mga kurtina sa bintana, at nag laba siya so tinulongan kona. Ngayon kaharap ko ang notebook at hawak hawak ko ang ballpen ko. Naka upo ako sa sahig at naka patong ang panulat ko sa kaban kung saan ang laman ng mga damitan ko. Pag katapos ng pag turo ko kanina ay balik nanaman sa kanya kanyang buhay. Pero nakakatuwa dahil sa araw na ito hindi lang kami ang alam sa mag ilog. Marami ding mag lalaba kasabayan namin ni andula.Ngayon nililista ko ang mga dapat kong gawin sa pag gawa ko ng facial mask, cheneck ko ang